ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : spe-I think... (1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 902

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2563 15:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
spe-I think... (1)
แบบอักษร

.

 

 

.

วันนี้จะมาเฉลยความสัมพันธ์คลุมเครือของเฮลและพญางูและการเริ่มทำพันธะที่เเสนงงงวย

มาอ่านกันโล้ดด

.

 

.

ย้อนไปวันที่เฮลถูกกักตัวไว้ในวันประชุมใหญ่

บ้านตระกูลงู

"นี่!!! ทำแบบนี้ทำไม"เฮลร้องเสียงดังเมื่อถูกคว้าแขนเหวี่ยงเข้ามาในห้อง

"คิงทำอะไรเธอจะอยู่ฟังหรือไง"เสียงทุ้มเอ่ยต่อปิดประตูลงกลอนแน่น

"ฉันรู้น่า แล้วจะลากฉันมาทำไม"เฮลเอ่ยถามเหนื่อยหอบ

"ฉันคิดว่าฉันถูกใจเธอ"

"อะไรนะ"

"ฉันอยากทำให้แน่ใจ"

"ห้ะ อื้อ!"ร่างโปร่งถูกเหวี่ยงนอนบนเตียง กายสูงใหญ่ล้มทับก่อนจะแยกเขี้ยวยาวอย่างงูออกมา ฝังลงที่ต้นคอขาว สองมือปัดป่ายอีกคนแต่ไม่เป็นผล

"ทำบ้า...อะไรของนาย!!"เฮลดิ้นสุดแรงพยายามหลักหนีสัมผัสแปลกปะหลาดจากอีกคน แขนแกร่งโอบรัดอีกตนแน่น ฝังเขี้ยวลงไปจนสุด

"อื้ม!"เฮลหยุดชะงักเงยหน้ากัดฟัน ความเจ็บปวดบริเวณคอเริ่มมากขึ้น รับรู้ถึงไอแปลกเข้ามาในร่างกาย

"นะ นายคิดว่าไอของนายจะเข้ามาในร่างปีศาจได้รึ อ๊ะ!"อีกคนดันเขี้ยวสุดอีกครั้งและค่อยๆถอนออกมา

"ได้ไม่ได้ก็ดูเอาแล้วกัน"อีกคนลอบเลียริมฝีปาก

"อึก ทำไปทำไม"

"ฉันคิดว่าฉันชอบเธอ แต่ดื้อๆแบบนี้.."

"..."

"มันต้องบังคับกันสักหน่อย"มือหนาไล้ตามกรอบหน้าเรียวเบาๆ เฮลปัดมือทิ้งก่อนจะยันตัวเองขึ้นนั้นลูบที่ต้นคอตัวเองเบาๆ

"มันคืออะไร"

"พันธะ"

"ห้ะ"

"ฉันทำพันธะกับเธอ"

"นั่นหมายความว่าฉันถูกนายกักขังไว้น่ะสิ"

"ใช่"

"บ้าไปแล้วหรอ"

"ไม่บ้าก็ไม่ใช่ฉัน"

"นาย!!!!"เฮลทึ้งหัวอย่างแรง หันหน้าหนีอีกคนที่จ้องมองมาด้วยสายตาลึกซึ้ง

"ฉันอยากจะแน่ใจว่าฉันชอบเธอจริงๆเลยลองใช้วิธีนี้เพื่อให้เธอได้อยู่ใกล้ๆ"

"ถามฉันสักคำ"

"ถ้าถามเธอฉันก็ไม่ได้ทำพันธะนี่น่ะสิ"

เถียงคำไม่ตกฟาก!!!เป็นเด็กเป็นเล็กแท้ๆ

ดวงตาคมลอบมองใบหน้าหวานที่บูดบึ้งอย่างอ่อนโยน รูปร่างสูงโปร่งและผิวขาวสวย ดวงตาสีแดงตัดกับเส้นผมยาวสีขาวสะอาด ทุกอย่างช่างเหมาะกับเธอเหลือเกิน

การทำพันธะของเขาคือการผูกมัดให้อีกคนเป็นของเขากลายๆ คล้ายมัดจำไว้ก่อน

ถึงเวลาค่อยกลายเป็นเจ้าของ

"มานี่สิ"

"ไม่!!!"เฮลตอบทันทีก่อนจะรู้สึกถึงความเจ็บปวดบริเวณแผลที่โดนกัด

"นี่มัน.."

"ถ้าเธอขัดคำสั่งฉันเมื่อไหร่จะยิ่งเจ็บปวดมากขึ้น"

"นายมัน.."บ่นไปก็ไม่ได้อะไร ขาเรียวขยับเคลื่อนไปปลายเตียงที่อีกคนนั่งอยู่อย่างช่วยไม่ได้

เขาก็กลัวเจ็บนะเว้ย

"เด็กดี"

"ฉันอายุมากกว่าที่นายคิดอีกนะ"

"หึ แล้วยังไง ตอนนี้เธอก็อยู่ใต้อาณัติของฉันอยู่ดี"

"หึ้ย!"เถียงไม่ได้เลย!

แขนแกร่งคว้าเอวบางมากกอดไว้แน่น มองรอยฟันที่ปรากฏอยู่ต้นคอขาวก่อนจะใช้จมูกสูดดม เฮลที่ได้แต่นั่งนิ่งมองอีกคนกระทำอุกอาจ

ถ้าเขาสามารถกลายร่างในโลกมนุษย์ได้จะฉีกร่างเจ้างูหื่นนี่เป็นชิ้นๆเลยคอยดู!!!

"คิดอะไรของเธอ"

"!!!! รู้ได้ไง!!!"

"หึ ถ้าเธอมีความคิดชั่วร้ายเล่ห์เลี่ยมเมื่อไหร่ฉันก็รู้สึกได้ทั้งนั้นแหละ"

"ฉันเกลียดพันธะนี่จริงๆ!"

"เธอตามฉันไม่ทันหรอกที่รัก"ปากหยักจรดจูบลงที่แก้มนวล เฮลชะงักเพียงนิดก่อนจะดีดดิ้นหนีสัมผัสอีกคน

"หื่น!!"

"อืม"

"บ้ากาม!!"

"อืม"

"โรคจิ- อ๊ะ!"ร่างบางถูกเหวี่ยงลงเตียง ตามด้วยร่างกายสูงใหญ่ที่ตามคร่อมทับ เฮลเอามือดันหน้าอกอีกคนไว้แน่น

"อย่านะ"

"หึ อยากโดนโรคจิตจับกดมั้ยที่รัก"

"นาย!!!!"ใบหน้าคมก้มลงซุกไซร้มี่ซอกคอขาว ขบกัดจนเกิดรอยแดงตามลำคอและลาดไหล่ เขี้ยวคมงอกออกมาอีกครั้งประทับลงบนร่างกายขาวอีกซ้ำๆจนคนใต้ร่างแทบหมดแรง

ดื้อนัก มันน่ากดให้จมเตียงจริงๆ

ใบหน้าคมผละออกจ้องมองผลงานของตนก่อนจะลอบเลียริมฝีปากเบาๆ สบสายตากับดวงตาสีไวน์หวาน คนใต้ร่างหอบเบาๆหลังจากสูญเสียพลังงานบางส่วนของตนเอง

เขาเป็นคนจัดการแลกเปลี่ยนไอนั่นเอง

เพื่อเราจะได้เป็นกันและกัน

"เห็นแก่ตัว"เสียงหวานเอ่ยเบาๆ ริมฝีปากหยักคลี่ยิ้มร้าย

"นี่แหละฉัน"ถ้าไม่ทำแบบนี้ เขาก็ไม่มีวันได้คนตรงหน้ามาอย่างแน่นอน

.

 

.

หลังจากนั้นก็มีเรื่องเกิดขึ้นและพญางูได้มาที่บ้านของคริส

"ฉันเบื่อนายจริงๆ"เฮลเดินหนีอีกคนในบ้าน หลังจากที่พวกเราคุยกันเรื่องจดหมายจากหมีเขาก็ลุกหนีอีกคน แต่ก็ยังไม่วายโดนตามติดเป็นงูแบบนี้

"ไม่เจ็บแผลหรือ"

"เจ็บ แต่ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย"

"ที่รัก"แขนแกร่งคว้าเฮลเข้าห้องก่อนจะล็อคสนิท ดันอีกคนชิดประตูและยกมือขึ้นกั้นไม่ให้หนีไปไหนได้

"อะไร"

"ช่วงนี้ไม่รู้สึกแปลกๆหรือ"

"...."เราห่างกันหลังจากที่เฮลกลับบ้านในวันประชุม พวกเขาไม่ได้พบกันอีกและช่วงสองสามวันให้หลังเฮลมีอาการเหนื่อยล้าและเซื่องซึมอยู่ตลอดจนน้องฮาร์ทเอ่ยทักบางครั้ง ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นช่วงจำศีลของตนแต่ตอนนี้คิดว่าน่าจะเป็นปัญหาอื่น

"เพราะพันธะของฉันดูดพลังบางส่วนของเธอออกแล้วใส่ของฉันไปแทน ทำให้ร่ายกายเธอทำงานไม่เป็นปกติ"ดวงตาสีเขียวเข้มจ้องมองมาจริงจัง เฮลรู้สึกเหนื่อยอีกครั้งก่อนจะคว้าแขนอีกคนไว้ ร่างตรงหน้ารับรู้ก่อนจะคว้าเอวอีกคนแนบชิดอุ้มขึ้นพาไปที่เตียงนอน

"ดูท่าจะแย่กว่าฉันอีกนะ"เสียงทุ้มเอ่ยขำๆที่ข้างหูก่อนจะกดจูบเบาๆที่ข้างแก้ม

"มันเหนื่อยแทบจะตลอดเวลา พันธะนายนี่มันช่างยุ่งยาก"เฮลเอ่ยเสียงเนือยๆสองแขนวางแหมะอยู่บนแขนแกร่ง

ท่าจะเหนื่อยจริงๆ

"เพราะพวกเราอยู่ห่างกันเกินไปและฉันไม่ได้กัดเธอเลย ไองูของฉันคล้ายพิษที่กรัดกร่อนพลังของเธอไปเรื่อยๆ"

"แต่ฉันเป็นปีศาจในกายฉันก็เป็นพิษนะ"

"มันไม่เหมือนกัน เธอเป็นสัตว์นรกแต่ฉันเป็นสัตว์บนบก เลือดคนละชนิดแล้ว"

"แล้วจะทำยังไงให้หายเหนื่อย"

"จูบ"

"..ทำเลยสิ"เหนื่อยจนจะหลับ ตอนนี้วิธีไหนก็ได้แล้วสำหรับเขา ใบหน้าคมยิ้มกริ่ม ตามจริงก็ต้องกัดเพิ่มนั่นแหละแต่เขาหาเรื่องอยากทำอย่างอื่นไม่คิดว่าจะได้

เสร็จงูล่ะ!

ริมฝีปากหยักก้มลงจูบเบาๆ ขบเม้มพาอีกคนเคลิบเคลิ้ม สอดลิ้นร้อนตวัดเกี่ยวลิ้นเล็ก ฉกชิมความหอมหวานในปาก สองมือหนาคว้าแขนอีกคนให้คล้องคอตนก่อนจะสอดแขนไปใต้ร่างอีกคนให้แนบชิด

"อืออ"เฮลกอดคออีกคนแน่น อ้าปากรับจูบที่อีกคนมอบให้อย่างอ่อนโยน สองแขนแกร่งโอบรัดอีกคนทำให้ทั้งสองอยู่แนบชิดกันจนแทบหาช่องว่างไม่ได้

ดวงตาสีเขียวทอแสงปล่อยไอบางส่วนทางปากส่งต่อให้อีกคนช้าๆ ลิ้นเล็กตวัดเกี่ยวพันไม่ยอมหยุด อ้าปากรับพลังเข้าสู่ร่างกายทำให้เริ่มมีแรงมากขึ้น สองมือลูบไล้ที่บริเวณท้ายทอยแกร่ง ส่งผลให้ปากหยักกัดเข้าที่ปากอีกคนไม่แรงนัก สองลิ้นหยอกล้อกันไม่หยุดพัก ลืมสิ้นการทำพันธะลืมทุกอย่างที่ต้องกระทำ คิดได้เพียงจะจูบอีกคนเช่นไร

ตัวเฮลเองก็เป็นบุคคลที่ฆ่าได้หยามไม่ได้ ยิ่งอีกคนระดมจูบเข้ามามากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งตอบรับมากเท่านั้น ทำให้คนบนร่างยกยิ้มมุมปากแล้วรุกจูบไม่หยุดหย่อนให้ได้พักหายใจ

เนกซ์ที่ชอบเอาชนะ เจออีกคนตอบรับจูบของเขาได้ทุกเม็ดก็ชอบใจใหญ่ สอดลิ้นตวัดอีกคนไม่ลดละ อารมณ์ร้อนในกายเริ่มปะทุขึ้นแต่ไม่มีใครสนใจนอกจากการจูบที่เหมือนการแข่งขันนี้

"แฮ่ก"

"เหนื่อยแล้วหรือ"

"มะ ไม่"

"ไหนขอดูคนไม่เหนื่อยหน่อย"

"แฮ่ก"

"โถ่..เหนื่อยแล้วนี่นา ไม่สมกับเป็นผู้ปกครองยมโลกเลย"

"นี่!!อย่ามาท้าฉันนะ ฉันไม่เหนื่อย!เอาหน้ามานี่เลย!"พูดเสร็จก็คว้าคออีกคนมาจูบ

":)"ริมฝีปากยกยิ้มก่อนจะตอบรับรสจูบหอมหวานที่อีกคนมอบให้

แค่นี้ยังไม่พอหรอก ต้องพูดท้าทายเสียหน่อยถึงจะได้จูบอีก

"อื้ม อ๊ะ"ริมฝีปากแนบชิดกันลืมหายใจ มือหนาสอดเข้าไปใต้เสื้อสีกรมคลึงที่เอวบางเบาๆ

คนอย่างเฮล ฆ่าได้หยามไม่ได้!!!

"อืมม"เสียงทุ้มต่ำครางในคอเมื่อมือเล็กสอดเสื้อเขากลับ มือเรียวลูบไล้ที่หน้าท้องเขาเบาๆ วนเล่นอยู่แถวหัวเข็มขัด

กล้าดีนี่ :)

"อืม พอเถอะ"เฮลยกยิ้มกริ่ม เขาตั้งใจปลุกปั่นอารมณ์อีกคนและจะหยุดให้อีกคนค้าง!!

"หึ"ปากหยักยิ้มกริ่ม ก้มลงงับคอขาวแรงจนเกิดรอยก่อนจะผละออกไป

"แสบนักนะ"

"หึ! นายสู้ไม่ได้หรอก"

"เดี๋ยวก็รู้"

"ทำไมต้องเดี๋ยว?"

"ยังไม่ถึงเวลา"

"เวลา?"

"หึ ขี้สงสัยไม่สมกับหน้าตาที่ดูฉลาดสักนิด รู้ไหมที่รัก..ยิ่งเธอถามอย่างนี้ฉันจะเข้าใจว่าเธออยากเป็นเมียฉันแทบทนไม่ไหวนะ"นิ้วเรียวไล้กรอบหน้าหวานเบาๆดวงตาจ้องลึกสอดประสานกับอีกคน ส่งสายตาหวานฉ่ำ ลอบเลียริมฝีปาก

"!!!!"

"ไม่ใช่นะ!!!"เสียรู้เด็กแก่แดดนี่จนได้!!!! มาเอ๋ออะไรตอนนี้เนี่ย!!

"หึหึหึ"มือหนาลูบหัวเบาๆลากมือลูบที่เส้นผมยาวสีขาวสว่างๆ

เขาชอบทุกอย่างที่เป็นสีขาวที่อยู่บนตัวเฮลจริงๆ

"พักสะ เราต้องเตรียมตัวเดินทางอีก"ผละออกไปยืนอยู่ปลอยเตียงมองอีกคนที่นั่งแก้มแดงจ้องเขม็งมาที่เขา

"หึย"เฮลที่รู้สึกแพ้เด็กตรงหน้าได้แต่กระฟัดกระเฟียด

ดวงตาสีเขียวหรี่ลงตรวจสอบไอของเขาในร่างกายและเห็นว่ามันมีมากขึ้นและทำให้อีกคนพอมีแรงมากขึ้นแล้ว

แต่ดูท่าว่าเขาอาจจะต้องจูบกันทุกวันเลยแหะ

แต่ก็ดีแล้วนี่ :p

.

 

.

สองร่างนอนกอดก่ายกันบนเตียง เฮลไม่รู้หรอกว่าที่พญางูทำทุกอย่างนั่นเพราะอะไรเพราะเขาซื่อบื้อ(?)เกินจะเข้าใจ เข้าเหลือบมองใบหน้าคมเข้มที่นอนหลับสนิท

เขาอยู่มาหลายศตวรรธ อยู่มานานจนบางอย่างเขาก็ไม่เข้าใจว่ามันเป็นเพราะอะไร เพื่ออะไร เพื่อใคร เขาตัวคนเดียวมาตลอด พอมีอีกคนเข้ามาเช่นนี้ก็ทำให้ใจสั่นไม่น้อย แต่เมื่อคิดถึงเด็กอีกคนก็รู้สึกแปลกขึ้นมา

เขาคิดว่าความรักจะเกิดขึ้นกับคนสองคน แต่ทำไมของเขาถึงมีสามคนกันล่ะ?

ใครก็ได้บอกเขาทีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนี่เข้าเรียกว่าอะไร?

คิ้วเล็กขมวดแน่นพยายามข่มตาหลับ สองแขนสอดกอดเอวสอบแน่น พยายามเลิกคิดและหลับตาให้เร็วที่สุด ท่าทางที่เกิดขึ้นธรรมชาติทำให้คนที่แอบหลับอมยิ้มเพียงนิด

เมื่อรู้สึกว่าอีกคนหลับไปแล้วเพราะความคิดในหัวอีกคนหยุดลงทำให้เขาไม่ปวดหนึบหนับในใจ ดวงตาสีเขียวลืมขึ้นส่องแสงในความมืด

เขารู้ว่าอีกคนกำลังสับสนและไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นนี้มากแค่ไหน แต่เขาไม่คิดจะอธิบายเพราะยังไงคนตรงหน้าก็ต้องเป็นของเขา เขาจองไว้แล้ว

ส่วนไอเจ้าสี่ขานั่น เดี๋ยวก็หยุดไปเองแหละ

เขาไม่คิดกังวลเรื่องระหว่างเฮลและไทน์ เพราะจะเป็นสิ่งที่ไม่มีวันเกิดขึ้น เขามั่นใจ ถึงแม้เฮลจะสับสนแต่ยังไงร่างกายอีกคนก็ยังผูกติดกับเขา ยิ่งอยู่ด้วยกันก็จะรู้ไปเองว่าความรู้สึกเหล่านั้นเราต่างก็มีเหมือนกัน

ส่วนไทน์นั้นค่อยหาเด็กๆมาปลอบใจก็คงไม่สาย เรื่องนี้คงต้องคุยกับคุณคริส

ดวงตาสีเขียวทอดมองใบหน้าหวานที่หลับตาพริ้มซุกอกเขาอยู่ สองแขนยังคงกอดที่เอวแน่นแม้จะหลับไปแล้ว เขายกยิ้ม เอื้อมมือขึ้นเกลี่ยแก้มใส ก้มลงจูบเบาๆ

"ราตรีสวัสดิ์ ที่รัก"หลังจากนั้นก็เข้าสู่ห้วงนิทราตามไป

.

 

 

.

 

 

.

//แหะๆ มีแบ่งเป็นสองตอนนะคะ คือเฮลยังงงๆอยู่ เป็นคนแก่ซื่อบื้อน่ะ55555 ส่วนพญางูก่ะคือเป็นเด็กรว้ายๆ รู้ทันเขาไปหมด แอบบงการทุกอย่างอยู่เบื้องหลังนะ(เรื่องไทน์ก็เช่นกัน)ถึงจะเกลียดไทน์ก็เถอะแต่ก็ไม่อยากให้เขาเสียใจนาน ร่วมมือกับคริสจนนั่นแหละ น้องชูโรสเข้ามาดามใจ555555 เหลือสเปอีกสองตอนนะคะ บทสรุปของทุกอย่าง ใกล้จะมาถึงปลายทางแล้วโน้ะ ขอบคุณมากๆเลยนะคะ

 

#ปะป๊าขอลูบหน่อย

***เฮลขอลูบหน่อย

:ไม่!!!

:อย่าดื้อเดี๋ยวจับปล้ำหรอก

:เหมือนกลัวอ่ะ!

:หึ รอตอนหน้า เธอเสร็จฉันแน่!

 

:D

 

Phatcher..

 

 

ความคิดเห็น