ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep.20-ปะป๊าและคำว่ารัก

ชื่อตอน : ep.20-ปะป๊าและคำว่ารัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2563 11:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.20-ปะป๊าและคำว่ารัก
แบบอักษร

.

 

.

กลางมหาสมุทรกว้างใหญ่ปรากฏน้ำวนกว้าง ร่างเบาสีขาวจางลอยล่องลงสู่ก้นทะเลลึก ท่ามกลางท้องฟ้าสีมืดครึ้มและลมกรรโชก สายตาของคนสี่ห้าคนจ้องมองตามดวงจิตอยู่บนเรือ

"ลงไปแล้ว"ไทน์เอ่ยขึ้นเบาๆมองดวงจิตนั้นจนสุดสายตา

คีนกุมมือขึ้นภาวนาในใจให้พระเจ้าคุ้มครองและให้สามีเขาอวยพรให้ลูกรอดปลอดภัย

เฮลก้มมองนัยตาเลื่อนลอยจนพญางูต้องประคองเบาๆ

หากผิดพลาดเพียงนิดคริสจะถูกส่งลงไปสู่ปรโลกทันที

ถึงแม้เขาจะเป็นผู้ปกครองยมโลกก็จริงแต่จะไม่สามารถช่วยดวงจิตที่ถึงฆาตให้รอดพ้นได้

เขาไม่สามารถฝืนชะตาชีวิตได้ถึงแม้จะยิ่งใหญ่เพียงใด

ไทน์หันมองดวงตาสั่นไหวเมื่อเห็นสองคนโอบกอดประคองกัน

เขาเองก็รู้ว่าจริงๆแล้วในใจของเฮลคือใคร เขาก็อยากจะหวังถึงจะเพียงน้อยนิดให้ได้อยู่กับอีกคนให้นานกว่านี้

แต่ดูเหมือนคนของเขาจะมาตามกลับไปเสียแล้ว

ในตอนนี้ก็ได้แต่ปล่อยไป ซึ่งก็ดีแล้ว

พญางูก้มลงจูบผมสีขาวเบาๆ ปลอบปะโลมจิตใจเริ่มหม่นหมองด้วยความกลัว

ทุกคนในตอนนี้ต่างหวาดกลัว

ถ้าคริสไม่สามารถกลับมาได้ ฮาร์ทเองก็จะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้นอีกเช่นกัน

หลุมน้ำวนลดขนาดลงเล็กลงเรื่อยๆจนกลับสู่สภาพปกติ คลื่นเบาบางซัดกระทบเรือเบาๆ แสงสีขาวสอดส่องขึ้นมาจากใต้ผืนน้ำเป็นสัญญาณว่าคริสได้ลงสู่ก้นบึ้งของทะเลแล้ว

.

 

.

กายสีจางแหวกว่ายลงสู่ท้องทะเลด้วยจิตใจมุ่งมั่น ใช้พลังเปิดดวงตาที่สามของเฮลขึ้น ยิ่งว่ายลงมาลึกเท่าไหร่ยิ่งมืดมากขึ้นเท่านั้น ดวงตาสีแดงสดเด่นชัดในความมืด เหล่าสัตว์ใต้ทะเลแหวกว่ายผ่านร่างกายเขา คริสกลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะเร่งความเร็วมากขึ้น

เขามีเวลาเพียงคืนเดียว

มือหนากำกระดาษแผ่นหนึ่งมาด้วย ในนั้นบอกวิธีการนำไข่มุกสีขาวออกมา

สักพักเขาก็พบกับแสงสีขาวที่จรัดจ้าออกมา ค่อยๆเพ่งเล็งจนพบไข่มุกสีขาวที่ถูกวางอยู่ในเปลือกหอยนางรมอันใหญ่ยักษ์ ด้านหน้ามีปลาหมึกตัวใหญ่ว่ายวนคล้ายดูแลรักษาไข่มุกนี้อยู่

คริสกลืนน้ำลายอีกครั้งสูดหายใจเข้าทำจิตใจให้สงบและมั่นคง ว่ายตรงเข้าไปช้าๆ เหล่าปลาหมึกรับรู้ถึงการมา มันว่ายเข้ามาหาเขา ใช้หนวดปัดป่ายไปมาเบาๆและว่ายออกไป เขาถอนหายใจก่อนจะเข้าไปยืนอยู่ใกล้กับไข่มุกสีขาวด้านหน้า มือหนาคลี่กระดาษขึ้นมาอ่าน

'เมื่อพบไข่มุกสีขาวจงทำจิตให้นิ่งปล่อยวางและไหลไปพร้อมกับสายน้ำ ลบเลือนตัวตนออกเหลือเพียงกายหยาบที่ไร้ความรู้สึก

ทำสมาธิและค่อยๆหลับตา ยื่นมือเข้าไปสัมผัสไข่มุกเบาๆ และค่อยๆหยิบมันออกมาเชื่องช้าที่สุด'

คริสตั้งสมาธิและทำตามเงื่อนไขในกระดาษแผ่นบาง เขามองไข่มุกสีขาวขนาดกลางตรงหน้าก่อนจะหลับตาลงช้าๆทำจิตใจให้หลุดลอยออกไป

กายสีจางแน่นิ่งไปก่อนจะรู้สึกเหมือนมีลมพัดอยู่ใต้ท้องทะเล ทุกอย่างพลันสงบนิ่ง ปลาหมึกสองตัวที่เวียนว่ายหยุดชะงัก เหล่าสัตว์เล็กน้อยหยุดอยู่กับที่คล้ายถูกตรึงไว้

กลิ่นไอของคริสแผ่ออกมาจางๆพลังที่อยู่ในกายมีพลังของฮาร์ทอยู่น้อยนิดถูกปล่อยออกมาพร้อมกัน พลันกลิ่นไอนั้นแผ่ออกมา เหล่าสรรพสัตว์ต่างว่ายเข้าหาจำนวนมากและหยุดอยู่กับที่ล้อมรอบคริสเป็นวงกลม ไข่มุกสีขาวเกิดอาการสั่นไหว ค่อยๆลอยขึ้นกลางอากาศ คริสเองก็รู้สึกได้แต่ยังคงทำสมาธิอยู่

แสงสีขาวแผ่ออกจากไข่มุกกระจายกว้าง เหล่าสัตว์นิ่งงันบริเวณรอบๆกลายเป็นสีขาวสว่าง

อิทธิพลจากไอของผู้ปกครองทะเล ทำให้เหล่าสัตว์ต่างหยุดนิ่งจ้องมองมาที่เขา

ไอของฮาร์ทที่แผ่ออกมาผสมกับไอสีทองของคริสก่อให้เกิดแสงสีเหลืองสว่าง ไข่มุกสีขาวดูดซับพลังนั้นไว้ก่อนจะมีแสงสีขาวกระจ่างชัดมากขึ้นไปอีก

คริสรับรู้ถึงไอพลังที่ล้อมอยู่รอบตัวเขา มือหนาค่อยๆยื่นไปด้านหน้าหมายจะคว้าไข่มุกสีขาว แต่กลับชะงักเมื่อได้ยินเสียงบางอย่าง

'ขอต้อนรับผู้พิทักษ์ ขอบคุณที่มายังที่แห่งนี้เพื่อประกาศให้เรารู้ว่าผู้ปกครองได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว'

คริสนิ่งเงียบรอฟังต่อ

'ไอของผู้ปกครองที่มาจากตัวท่านเป็นเครื่องยืนยันว่าเขามีตัวตนจริงดังนั้นเราจึงยินดีจะไข่มุกนี้ให้ท่านนำกลับไป'

'ผืนทะเลต้องการผู้ปกครอง ได้โปรด..นำกลับไปและรักษาเขาให้จงได้'

พลันไข่มุกสีขาวล่องลอยเข้าสู่มือหนาของคริสเอง คริสกำมันอัตโนมัติ ค่อยๆชักมือกลับและกุมมันไว้ที่อก

'เมื่อท่านนำไข่มุกนี้ไปให้ผู้ปกครองได้แล้ว ได้โปรดนำพาเขามาที่แห่งนี้อีกครั้ง เพื่อผืนน้ำทั้งปวง..'

คริสลืมตาขึ้นช้าๆ สัตว์รอบด้านที่รุมล้อมหายวับไปเหลือเพียงตัวเขาและไข่มุกในมือ

'พวกเราดีใจที่ได้เจ้าป่ามาช่วยเหลือบุญคุญนี้จะไม่ลืม ท่านต้องการสิ่งได้หรือไม่ พวกเราจะให้เป็นการตอบแทน"

คริสนึกคิดในใจ

"เราต้องการให้ผู้ปกครองของพวกเจ้าได้เป็นคู่ครองของเรา..."คลื่นน้ำที่ไหลอยู่หยุดชะงักก่อนจะไหลตามปกติ คริสเอ่ยต่อ

"..และเราต้องการให้เขาอยู่เคียงข้างเราตลอดไป ได้หรือไม่?"

'ย่อมได้..ท่านเจ้าป่า'

"ขอบคุณ"

'แต่เมื่อใดที่เรารับรู้ว่าผู้ปกครองต้องเสียใจเพราะท่าน วันนั้นท่านจะไม่มีทางได้พบกับผู้ปกครองอีกเลยชั่วชีวิต'

"จะไม่มีวันนั้น"

'ถ้าเช่นนั้นข้าจะให้คำขอของท่านเป็นจริงเมื่อวันนั้นที่ผู้ปกครองหายดีขอให้ท่านพาเขามาและเรา...จะจัดพิธีกรรมอย่างเป็นทางการ.."

'พิธีสมรสของผู้ปกครอง'

คริสยกยิ้มกริ่ม

"ด้วยเกียรติของเจ้าป่าเราขอสัญญา"

"ด้วยความรักทั้งหมดนี้เรามี"

พลันท้องทะเลไหลเชี่ยวคลื่นซัดกันอย่างรุนแรง แรงสั่นสะเทือนนั้นเป็นสัญญาณให้รับรู้ว่าได้ตอบรับคำสัญญานั้นและทุกสิ่งมีชีวิตในผืนทะเลนี้จะเป็นพยาน

กายสีจางเลื่อนลอยขึ้นสู่ด้านบนโดยเหล่าสัตว์พาขึ้นมา

"นั่น.."ไทน์เอ่ยขึ้นมาเบาๆทำให้ทุกคนที่ตกอยู่ในความเครียดมองตาม พบกับกายสีจางของคริสที่ลอยเข้ามาใกล้

"สำเร็จสินะ"คีนยิ้มกว้างก่อนจะให้สตาร์พาคริสเข้าสู่กายหยาบอีกครั้ง ดวงตาสีเหลืองหันไปที่หลุมกลางทะเลพบกับร่างๆหนึ่งที่ก่อตัวจากน้ำ มองมาที่พวกเขาด้วยใบหน้ายินดี

คงจะเป็นจิตของผืนน้ำแห่งนี้

"ไข่มุกขนาดใหญ่ขึ้น"สตาร์มองเหงื่อตก

'นั่นเป็นผลมาจากการที่พลังของผู้ปกครองได้หลอมรวมกับพลังอันยิ่งใหญ่ของผืนทะเล'

ร่างกายที่ก่อด้วยน้ำลอยมาใกล้ๆ คีนมองด้วยสายตายากคาดเดา

"ท่านคือ..."

'เราคือมหาสุทรแห่งนี้ เราคือน้ำ'

"....ขอบคุณท่านที่ชี้แนะ"คีนเอ่ยขอบคุณก้มหัวลงเบาๆ

'ไม่เป็นอันใด เราต่างก็รอเวลาจะได้พบผู้ปกครองมานาน เมื่อถึงเวลาคับขันเราก็พร้อมช่วย'

"รีบกลับกันเถอะใกล้จะเช้าแล้ว"เฮลเอ่ยต่อก้มมองร่างแน่นิ่งของคริสที่ในมือกุมไข่มุกไว้

'เมื่อไปถึงขอเพียงท่านวางไข่มุกนี้ไว้บนอกผู้ปกครองเท่านั้นก็พอ มันจะหลอมละลายเข้าสู่ร่างกาย และพลังของผืนทะเลที่เพียรตบะมานับร้อยปีจะผสานกับพลังภายในทำให้ร่างกายเขาปราศจากสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง'

"ได้"คีนเอ่ยตอบ เรือใหญ่ค่อยๆออกตัว

'เมื่อเขาฟื้นขึ้นมาจงบอกว่าภารกิจเสร็จสมบูรณ์แล้ว'

"หมายความว่า..."

'เดิมที่ผู้ปกครองที่เกิดมาจะได้รับภารกิจมาสองอย่างนั่นคือทำหน้าที่ของผู้ปกครองเพื่อส่วนรวมและอีกอย่างหนึ่งคือทำเพื่อความต้องการของตนซึ่งภารกิจของเขาคือปกป้องคนรักด้วยชีวิตแต่ท่านเจ้าป่าได้ทำแทนไปแล้ว พวกเขาต่างมีพลังของกันและกันดังนั้นภารกิจจึงเสร็จสิ้นสมบูรณ์'

'เมื่อเขาลืมตาขึ้น เรื่องราวจากผู้ปกครองรุ่นก่อนจะหลั่งไหลเข้ามา และเขาจะรับรู้ได้ว่าเขาเกิดมาเพื่อทำอันใด'

เรือลำใหญ่เเล่นออกมาห่าง กายน้ำมองมายิ้มๆ คีนมองอีกคนจนใกล้หลุดจากสายตา

'สิ่งสุดท้ายที่ผู้ปกครองและผู้พิทักษ์พึงกระทำ..'

'คือหลังจากนี้จงใช้ชีวิตให้คุ้มค่าและมีอายุยืนยาวต่อไป'

.

 

.

เมื่อมาถึงทุกคนต่างรอคอยเวลาที่ฮาร์ทจะฟื้นขึ้น ยามที่วางไข่มุกลงบนอกก็แสงสว่างวาบไหลผ่านทั่วบริเวณ ทุกคนต่างรู้สึกได้ถึงพลังที่รุนแรงแต่บริสุทธิ์นั่น ไทน์มองมันอย่างหลงไหล

ไปๆมาๆน้องชายที่น่ารักของเขากลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่เสียได้

หลังจากนั้นสองวันฮาร์ทก็ลืมตาขึ้นท่ามกลางทุกคนที่มุงดู

"ปะป๊า.."ยามเสียงเรียกดังขึ้นทำให้ทุกคนถอนหายใจอย่างโล่งอก คริสกุมมือบางก้มจูบลงเบาๆ

"ครับ"ดวงตาสีทองสอดประสานในดวงตาอีกคนที่เปลี่ยนเป็นสีฟ้าน้ำทะเลทีดูสดใสและยิ่งใหญ่ในคราเดียว

"หนูจำทุกอย่าง..ได้หมดเลย"มือเล็กข้างที่ว่างยกขึ้นกุมหัวเบาๆคริสค่อยๆพยุงตัวอีกคนขึ้นนั่ง

"อืม มันเป็นหน้าที่อีกอย่างหนึ่งที่เธอต้องทำ"คริสเอ่ยต่อมองใบหน้าหวานที่เริ่มมีชีวิตชีวามากขึ้นต่างจากหลายวันก่อน และความเปลี่ยนแปลงบางอย่างเช่นสีผมกลายเป็นสีขาวผสมสีฟ้าจางๆ ดวงตาสีน้ำทะเลและผิวที่ขาวสะอาดมากขึ้น

"หนูเข้าใจแล้ว.."ว่าแล้วก็มองทุกคนที่ยืนมองเขาอยู่ก่อนแล้ว

"ขอบคุณทุกคนมากๆเลยนะครับ"ดวงตาเล็กปิดลง เผยยิ้มกว้างให้

ทุกคนรับรู้ถึงคำขอบคุณจากใจจริงได้แต่ยิ้มและหัวเราะกันออกมา ผลัดกันโอบกอดและปลอบกันไปมา

"ท่านคือ.."

"ฉันคือแม่ของคริส คีน อลิซาเบธ ยินดีที่ได้รู้จักนะลูกสะใภ้"

"ครับ?"

"หึหึ"คริสหัวเราะในคอมองใบหน้าเหลอหลาเห่อแดง

"คะ คือ.."

"ไปเถอะ พักผ่อนนะลูก"มือบางลูบผมนิ่มของอีกคนเบาๆ

ฮาร์ทก้มหน้าเขิน

"งั้นพวกเราไปก่อนล่ะ"ไทน์ เฮล พญางูต่างเดินออกไปเหลือเพียงคริสและฮาร์ทที่นั่งอยู่บนเตียง

เมื่อทุกคนออกไปคริสคว้าอีกคนเข้ากอดแน่น

"ขอโทษ"

"...."คริสเอ่ยน้ำเสียงสั่นกอดอีกคนแน่น

"ไม่เป็นไรนะปะป๊าหนูไม่โกรธเลย หนูรู้ว่าปะป๊าก็พยายามจัดการสิ่งไม่ดีนั่นอยู่"

"ยังไงฉันก็ผิดอยู่ดีที่ควบคุมมันไม่ได้"

"ไม่เอาๆไม่พูดแล้วนะผ่านไปแล้วหนูโอเคดีทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วนะ"ว่าแล้วก็ลูบกลังอีกคนเบาๆปล่อยให้คริสกกกอดแน่นตามใจ

ใบหน้าคมก้มลงจูบที่ซอกคอขาว หลังจากพลังไข่มุกเข้าสู่ร่างกายมันปัดเป่าทั้งพันธะและไอเขาออกหมดสิ้น

พันธะหลุดไปไม่เท่าไหร่แต่ไอของเขานั้นยอมไม่ได้

ร่างกายของเด็กคนนี้ก็เป็นของเขาย่อมต้องมีพลังของเขาเช่นกัน

ริมฝีปากหนากดจูบเบาๆที่ลาดไหล่ขาว ขบเม้มจนเกิดรอยแดงกุหลาบ ฮาร์ทเผลอกำมือแน่น ทำท่าจะหนีอีกคนแต่เมื่อถูกสัมผัสอ่อนโยนรุมเร้ามากขึ้นจึงโอนอ่อนง่ายด้วยความเคยชิน

"อื้อ"ฮาร์ทส่งเสียงในคอเบาหวิว เมื่ออีกคนสอดมือหนาลูบไล้เรือนร่างบางของอีกคน ค่อยๆผลักอีกคนนอนราบกับเตียงสีขาว

"ปะป๊า"สองแขนโอบรอบคอแกร่งแน่น

"อืมว่าไง"คริสจ้องมองใบหน้าหวานที่อยู่ใต้ร่างของเขา

"รักนะครับ"พลันร่างกายหยุดชะงัก ใบหน่าเล็กยิ้มกว้างบอกอีกคนด้วยน้ำเสียงหวานหยดทำใจสั่น

"รักเหมือนกัน"คริสหลุดยิ้มกว้างก้มลงจูบที่ปากเล็ก ละเลียดชิมมันไม่รู้กี่ครั้ง จูบที่แสนดูดดื่มและหอมหวานทำให้ในใจของพวกเขาต่างอบอุ่นและรักใคร่ ร่างกายกอดเกี่ยวกัน เสียงครางหอบหวานดังเป็นครั้งคราวจนรุ่งสาง ทั้งสองต่างมอบความรักที่เหลือล้นให้กันไม่รู้จบ ร่างกายแนบชิดกันไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ผลัดกันแลกเปลี่ยนความรักไม่รู้จบ เติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปให้เต็ม

คลื่นระลอกสองเริ่มต้นอีกครา ดวงตาของทั้งคู่สอดประสานกันกายชิดแนบแน่นริมฝีปากกดจูบสร้างรอยครั้งแล้วครั้งเล่าจนไม่เหลือที่ว่าง

"ฉันอยากลองอีกครั้ง"

"หื้ม?"

"ร่างครึ่งสัตว์"

"!!!!"ฮาร์ทแทบถดกายหนี เมื่อคริสแปลงกายสู่ครึ่งร่างเมื่อใด เขาระบมไปอยู่เป็นอาทิตย์!!!!

"กายมนุษย์ของฉันได้รับการเติมเต็มหมดแล้วเหลือเพียงกายสัตว์ป่า..."

".."

"ให้ฉันได้ไหมที่รัก"เสียงทุ้มลึกทรงเสน่ห์เอ่ยอยู่ข้างหู ใบหน้าของฮาร์ทเห่อร้อนจึ้นมาทันใด ร่างกายรุ่มร้อนด้วยอารมณ์กาม

"จัดเลยสิคะสามี"เคยอ่านจากนิยายวายเรื่องหนึ่ง ขอยืมหน่อยละกันนะ เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับฮาร์ท

บ้าจริงเหอะใครสอนให้เรียกแบบนี้

"ฮาร์ท"คริสส่งเสียงรอดไรฟัน

"คะที่รัก"ฮาร์ทลอยหน้าลอยตามือยังคงลูบไล้ที่แผ่นอกแกร่งที่หลงไหลไปมาเชื่องช้าปลุกปั่นอารมณ์กำหนัดอีกคนได้อย่างดี

ต้องโดนตีสักที

คริสขบกรามกรอดก่อนจะเริ่มบรรเลงเพลงรักรุนแรงอีกครั้งแต่ถึงแม้ว่ายามกลายร่างจะทำให้ควบคุมสัญชาตญาณดิบลำบาก แต่เมื่อทำกับคนตรงหน้าที่รักสุดหัวใจย่อมอ่อนโยนและอ่อนหวานเสมอ

พวกเขาจะครองคู่ยาวนานจนตราบลมหายใจสุดท้าย

ขอให้ฟ้าดินเป็นพยานความรักของเราสองในฐานะเจ้าป่าและผู้ปกครองธรณีให้ยั่งยืนมั่นคงตลอดไป

 

 

 

 

The End

 

เดินทางมาสู่ตอนจบของเรื่องราวนี้แล้วนะคะขอบคุณทุกๆคนเลยที่คอยเป็นกำลังใจให้กันมาเสมอตั้งแต่ต้นจนจบ เราดีใจที่ได้แต่งนิยายเรื่องนี้ขึ้นมาให้ทุกอ่านและชื่นชอบนิยายของเรานะคะ แม้มีบางครั้งรู้สึกหมดไฟแต่เราก็ได้คอมเม้นต์น่ารักๆมาช่วยทำให้เรารู้สึกฮึดขึ้นมาอีกครั้งมาแต่งให้เรื่องนี้จบไปได้อย่างดี ต้องขอบคุณจากใจจริงๆค่ะ หลังจากนี้มีผลงานใหม่ๆจะมาแจ้งให้ทราบนะคะ ฝากติดตามด้วยนะคะ

 

Phatcher..

 

 

 

ยังไม่จบ!

หลังจากนี้เรามีสเปน่ารักๆให้อีกสี่ห้าตอนด้วย

เป็นเรื่องราวที่ค้างคาและความรักสุดน่ารักให้ได้อ่านกันก่อนจากกันนะคะ

 

ลองทายดูก็แล้วกันเนอะ

 

ทุกตัวละครในเรื่องเหตุการณ์และปมต่างๆเราคิดขึ้นจากจินตนาการของเราอาจจะงงๆไปบ้างแต่จะพยายามให้ดีขึ้นไปอีกนะคะ หวังว่าเรื่องนี้จะอยู่ในใจของผู้อ่านทุกคนตลอดไป

 

Thank you

 

 

ความคิดเห็น