email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เป็นอะไรกัน แล้วเป็นนอะไรกันละ...

ชื่อตอน : เป็นอะไรกัน แล้วเป็นนอะไรกันละ...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2563 22:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เป็นอะไรกัน แล้วเป็นนอะไรกันละ...
แบบอักษร

ฉันลืมตาขึ้นมาในเวลาเช้า เอาจริงๆนะฉันมีความสุขมากกกกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเลยละฉันในที่สุดฉันก็ได้คุยกับเขาสักที รู้มะฉันเขินมากกตอนที่เขาเรียกแทนตัวเขาว่าพี่ไนท์และเรียกตัวฉันว่าคนดีรู้สึกเป็นคนตัวเล็กสำหรับเขายังไงก็ไม่รู้ฉันตื่นมาที่เตียงก็พบว่าไม่ได้มีเขานอนอยู่ข้างๆได้ยินแต่เสียงน้ำไหล และเห็นเสื้อผ้าห้อยเตรียมเอาไว้สงสัยเขาคงจะไปเตรียมงานจัดสถานที่เลี้ยงต้อนรับรุ่นของฉันแน่ๆ ผู้ชายอะรีความเป็นระเบียบมากกกกกกกกก ตอนนี้แหละฉวยโอกาสกลับห้องดีกว่าฉันรีบเก็บเสื้อผ้าข้าวของ ของตัวเองก่อนที่จะเดินย่องออกมาจะห้องและรีบเดินออกมาเปิดประตูหน้าห้องเขาก่อนที่เขาจะออกมา

“อะไรเนี่ยทำไมไม่รู้จักล็อกประตู” ฉันบ่นอุบอิบ

         แต่ทว่า แกร๊กกก

“อิไนท์สายแล้วนะ เฮ้ยยยย!!”

“เฮ้ยยยยย!!!!!!!!!”

         เจ้ากรรมพี่ปุยเปิดประตูเข้ามาก่อนและเห็นฉันอยู่หน้าประตูเราทั้งสองคนต่างตกใจกันและกัน

“มีอะไรวะปุย อ้าวเฮ้ย!!!!!”

“เฮ้ย!!!”

         พี่ภัทรกับพี่บาสก็มาด้วยโอ้ยยย ฉันจะเอาหน้าไปไว้ไหนเนี่ยยยย

“อิผิงงงง!!!”

         อ่าวยังไม่หมดไอ้หมอกกับไอ้พีชก็ด้วย แต่เอ๊ะเดี๋ยวยังไงทำไมสองคนนี้ยังใส่ชุดเดิม แล้วพวกมันสองคนมากลับพี่ๆเขาได้ สองคนนี้ไม่ได้นอนอยู่ห้องหรอ

“เอ้าพวกมึงมาแล้วหรอ รอแปปนะกูขอแต่งตัวก่อน” โอ้ยฉันจะบ้าตายอีกสักล้านรอบพี่ไนท์ก็เดินออกมาด้วยผ้าขนหนูที่พันเฉพาะด้านของเขาเอาไว้ แล้วเดินออกมาสภาพนี้คนที่เห็นเขาจะคิดยังไงงงงงง

“มึงกลับห้องกัน” ฉันพูดออกมาเบาๆ ก็คนมันเขินเว้ยจะให้พูดดังก็ไม่ใช่ปะ

“โอเคๆกลับๆ” หมอกพูดขึ้นก่อนที่เรา3คนจะรีบวิ่งขึ้นไปยังห้องของพวกเรา

“ยังไงอ่ะมึง ยังไงงงงง กับน้องนี่คือ?” บาสถามเพื่อนตอนเองอย่างสงสัย

“ไม่มีไร แค่คุยกันให้เคลียร์เฉยๆ” ไนท์ตอบขึ้นพร้อมกับเดินไปแต่งตัวในห้อง

“ให้มันจริงนะอิไนท์ ถ้ามึงจะเป็นหมาหยอกไก่ก็เชิญออกไปจากชีวิตคนดีๆแบบน้องรหัสกูเลยค่ะ” ปุยเมฆพูดเสียงดังๆให้ไนท์ได้ยิน

“กูไม่เล่นกูจริงจัง แม่ของลูก” ไนท์เดินมาตอบปุยเมฆพร้อมกับสภาพที่เรียบร้อยแล้ว

         พอไนท์แต่ตัวเสร็จก็ได้พากกันออกไปเตรียมสถานที่จัดเลี้ยงให้น้องๆ

         ในส่วนของฉันนั้นก็ไม่รอดที่จะโดนสักถามเหมือนนักโทษ

“อ่ะยังไงเล่า” พีชจับแขนฉันเดินไปที่โซฟาแล้วก็ถามฉันด้วยหน้าตาจริงจังนิดๆ

“นั่นดิเล่าเลยยยย” อ้าวไอ้หมอกก็อีกคนอยากรู้เรื่องฉันซะงั้น

“อะไร ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนดิ” ฉันทำถ้าอย่างมีชั้นเชิงงง

“ว่ามา” พีชตอบฉันด้วยความที่อยากรู้เรื่องของฉัน

“แกต้องเล่าว่าเมื่อคืนพวกหายไปไหนมาแล้วทำอะไรกัน” ฉันพูดข้อเสนอไปด้วยเหตุผลเดียวกันกับพวกมันแหละอยากรู้ทุกเรื่อง

“โว๊ะเรื่องเยอะ ได้ๆ” พีชตอบกลับมาด้วยทีท่าที่เหมือนบอกปัดๆไป

         ฉันเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อทั้งหมดให้สองคนนี้ฟัง ทั้งสองคนตั้งใจฟังที่ฉันเล่ามากกกกก มากกว่าตั้งใจเรียนซะอีก

“โห้ยยยย คิ้วท์ไปอีกก” ไอพีบพูดขึ้นอย่างแซว

“น่ารักจังงงง” ไอ้หมอกเขินจนตัวงอเป็นกุ้งไปแล้วเด้อออ

“อะไรของพวกมึงพอๆๆ แล้วพวกมึงละยังไงทำไมมาด้วยกันได้” ฉันถามกลับไปด้วยความอยากรู้เหมือนกัน

“กูไปค้างกับพี่บาส” เดี๋ยวๆมันจะบอกง่ายๆแบบนี้เลย

“กูจะไม่ถามว่าถึงไหนแล้ว เพราะรอบบนตัวมึงชัดมากอิพีช” ฉันแซวขั้นนักก็แหม่ดูรอยที่ตัวมันดิชัดเจนซะขนาดนี้ ไม่ต้องบอกก็รู้ค่า

“ถึงรอยจะชัดแต่สถานะว่างเปล่านะมึง” พีชตอบด้วยหน้าหง่อยๆ หง่อยเหมือนหมาเลยเพื่อนฉัน

“แล้วแกล่ะหมอกยังไง” ที่ฉันถามเพราะรงๆรอยๆอะไรก็ไม่เห็น แต่ก็พอรู้แค่ว่าพี่ภัทรสนใจมันแค่นั้นแหละ

“เหมือนพีชแหละ” เอ้ายังไงเพื่อนฉันทั้งสองคนให้ไปฟรีๆเลยงี้สถานะก็ไม่ชัดเจนอีก แต่จะว่าไปถึงฉันจะยังไม่ได้มีอะไรกับพี่ไนท์แต่จะว่าแค่พวกมันสองคนก็ไม่ได้เพราะฉันก็สถานะว่างเปล่าเหมือนกัน

“ไม่พูดแล้วๆ หิวอ่า~~~~” เปลี่ยนเรื่องทันทีเพื่อนฉัน โอเคได้เราจะยังไม่พูดถึงมัน

“ไปอาบน้ำก่อน” พอฉันบอกพวกมันแบบนี้ก็พากันรีบวิ่งไปอาบน้ำกันแบบ 100x100  กันเลยทีเดียว

         ฉันเองก็เดินไปที่ห้องครัวในสภาพเดิมเพิ่มเติมคือ เอายางมักผมมามัดเพื่อไม่ให้ผมมาเกะกะเวลาทำอาหาร

“ทำอะไรดีมีของเยอะเลย งั้นเอาเป็นแกงเขียวหวานไก่ ไข่ตุ๋นแล้วก็ผัดผักแล้วกัน~~” พอฉันตกลงกับตัวเองได้ว่าฉันเลือกจะทำอะไรแล้วฉันก็ได้ลงมือทำอาหารทันที ระหว่างที่ฉันทำอาหารไปฉันก็คิดถึงแต่เรื่องระหว่างฉันกับพี่ไนท์นั้นสินะ แล้สฉันกับพี่ไนท์เราเป็นอะไรกันถึงแม้ว่าเราจะเคลียร์กันแล้วคุยกันรู้เรื่องแต่ฉันก็ไม่รู้ปะว่าสรุปจะยังไงเป็นแฟน หรือว่าพี่น้อง เฮ้อออ~~~

         ตอนนี้ฉันก็ทำอาหารเสร็จหมดทุกอย่างแล้วก็เหลือแต่รอคุณหนูๆทั้งหลายของฉันออกมากิน ฉันว่ากว่าฉันสามารถไปอาบน้ำก็ยังทันสองคนนี้ กว่าพีชกับหมอกจะออกมาก็คงอีกนานเพราะสองคนนี้เป็นคนอาบน้ำนานมากกกกกกกกก

         ฉันเดินกลับเข้ามาในห้องของฉันฉันเดินไปเตรียมเสื้อผ้าก่อนที่จะเข้าไปอาบน้ำ หลังจากอาบน้ำเสร็จฉันก็แต่งตัวเช็ดผมเพื่อที่จะได้ออกไปกินข้าวพร้อมเพื่อนๆ

         ติ๊งๆ ๆ เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น

“ใครส่งอะไรมา” ฉันเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่ชาร์ทไว้เพื่อจะเอาขึ้นมาเช็คว่าใครส่งอะไรมา แต่มันไม่ใช่!!!!

“พี่ไนท์!!!” ฉันอุทานขึ้นอย่างดัง นี่เขาไปถ่ายตอนไหนทำไมฉันไม่รู้เรื่องทำอร้ายยยยยย~~~

         ไม่ใช่เสียงแชทแต่เป็นเสียงแจ้งเตือนโพสของพี่ไนท์ พี่ไนท์อัพรูปของฉันกับเขาลง เป็นฉันในสภาพที่นอนหันหลังให้กับผ้าม้าน มีแสงแดดยามเช้าขึ้นมากระภายในห้องพร้อมกับใบหน้าของอีกคนที่เหมือนจะนั่งอยู่ที่พื้นแล้วเอาแขนมารองคางไว้พร้อมกับมองจ้องมาที่ใบหน้าของฉันแต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้ฉันเขินไปมากกว่าแคปชั่นของเขา ที่ว่า

                  “她是我的心”ta shi wo de xin แปลว่า เธอคือหัวใจของผมครับ

อันนี้ต่างหากที่ทำให้ฉันหัวใจของฉันเต้นแรงและอยากกรี๊ดออกมาจนแทบอยากจะเป็นบ้าคลั่ง ฉันเดินออกไปกินข้าวกับเพื่อนด้วยท่าทีที่ยิ้มแย้ม

“แหม่ๆ เห็นนะว่าพี่ไนท์โพสอะไรหวานเชียววว~~” หมอกคนเดิมคนดีเพิ่มเติมคือแซวเก่งมากกกกก ตอนนี้ฉันเขินจนตัวบิดไปหมดแล้ว ฉันไม่ได้พูดอะไรมีแต่อมยิ้มแล้วนั่งก้มหน้ากินข้าวต่อไป...

 

....................................... 

ถึงตัวจะอยู่โรงบาลแต่ก็ไม่ลืมที่จะเอาไอแพตมาอัพนิยายให้คนดีของไรท์อ่านกันนะคะะะะะ 

มาน้อยๆแต่มานะ มาให้หายคิดถึงงงงงงง 

ความคิดเห็น