ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่2

คำค้น : ลิขิตฟ้าย้อนเวลามาพบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 291

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2563 21:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2
แบบอักษร

ตอนที่2

ลิขิตฟ้าย้อนเวลามาพบรัก.......

 

ฉางซือชิงกลับมาถึงที่ห้องตอนที่เธอตื่นขึ้นมานั้นก็คือตำหนักของพระชายาเอกท่านอ๋องหลี่ตวน.. 

 

"พระชายาพระนางทรงทำร้ายท่านอ๋องแบบนั้นทำไมเพคะ..." 

"ท่านอ๋องไม่มาหาพระชายาตั้งนานมากแล้วพระชายาควรที่จะทำตัวดีๆกับท่านอ๋องนะเพคะ.."

นางกำนัลพูดออกมาด้วยความเป็นห่วงเพราะทำหน้าที่ดูอลพระชายามานานมากแล้ว..

 

"เจ้าชื่ออะไร?"

"พูดออกมาให้หมด."

ฉางซือชิงพูดออกมาเสียงดังด้วยความอยากรู้.

"พระชายาทรงลืมชื่อข้าน้อยได้อย่างไรข้าน้อยเป็นสาวใช้คนสนิทของท่านมาตั้งแต่เด็กแล้วนะเพคะ.."

 

"พูดออกมาว่าเจ้าชื่ออะไร.."

ฉางซือชิงพูดออกมาอีกครั้งเสียวเข้มขึ้นมา..

"ข้าน้อยชื่อว่า ชินจือเป็นสาวใช้ของพระชายาตั้งแต่เด็กแล้วเพคะ.."

"และคอยติดตามรับใช้พระชายามาตลอดเพคะ"

หญิงสาวที่เป็นสาวใช้คนสนิทพูดออกมาด้วยความสงสัยเพราะเจ้านายของนางดูไม่เหมือนไม่รู้จักนางเลยสักนิดเดียว.......

 

"เจ้าเป็นสาวใช้คนสนิทของข้าแล้วเหล่าผู้หญิงพวกนั้นที่คุกเข่าอยู่นั้นล่ะเป็นผู้ใด...

"เป็นสาวใช้เหมือนกับเจ้าอย่างนั้นหรือ.."

ฉางซือชิงพูดถามออกมากครั้ง...

"พวกนางเป็นนางกำนัลของจวนท่านอ๋องที่คอยมาปรนนิบัติพระชายาเพคะ.."

ชินจือสาวใช้คนสนิทพูดออกมา..

"ถ้าอย่างนั้นผู้หญิงที่ชื่อชินจือคนนี้ต้องรู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับพระชายาหมิงรั่วเหรินแน่"

"ฉันต้องหลอกถามความจริงทุกอย่างออกมาให้หมด."

ฉางซือชิงพูดในใจของเธอตอนนี้..

"ข้าขอพูดตามตรงเลยข้านะ.."

"คือข้าจำอะไรเกี่ยวกับตัวเองและทุกคนไม่ได้เลย..."

"เจ้าช่วยบอกข้าด้วยได้ไหมว่าตัวข้าเป็นคนอย่างไรเล่าทุกอย่างให้ข้าฟังได้หรือไม่.."

"พระชายาพระนางจำอะไรไม่ได้จริงๆหรือเพคะ..."

"พระชายาตกลงไปในสระน้ำและไม่ได้สติมาหลายเดือนแล้ว.."

"พอพระชายาทรงพึงฟื้นขึ้นมากับจำอะไรไม่ได้แบบนี้ข้าน้อยเป็นห่วงพระชายายิ่งนัก"

"นางตกลงในสระน้ำข้าก็ตกลงไปที่แม่น้ำเหมือนกัน"

ฉางซือชิงพูดออกมาเบาๆ...

"เจ้าเรียกข้าว่าพระชายาเท่ากับข้าเป็นนายของเจ้า...."

"เจ้าต้องเล่าทุกเรื่องที่ขึ้นเกิดมาในชีวิตของข้ามาให้หมดเดี๋ยวนี้..."

"นี้เป็นคำสั่งของข้า..!!

ฉางซือชิงพูดออกมาเสียงดัง..

 

"เพคะข้าน้อยจะเล่าทุกเรื่องที่เกี่ยวกับพระชายามาให้หมด"

"แต่พระชายาต้องไม่ลงโทษข้าน้อยที่พูดทุกอย่างออกมานะเพคะ."

 

"ข้าไม่ลงโทษพูดมาเร็วๆเข้า.."

ฉางซือชิงพูดเร่งออกมาด้วยความอยากรู้..

 

"เพคะข้าน้อยจะเล่าแล้ว.."

"พระชายาเดิมที่เป็นคุณหนูตระกูลหมิงซึงท่านเกิดกับมารดาที่เป็นอนุภรรยาน้อยของใต้หมิงคนเป็นบิดาของพระชายาเพคะ"

"ทรงได้รับเลือกประราชทานเป็นชายาเอกของท่านอ๋องตวนแทน.."

"คุณหนูตระกูลเจินที่เดิมถูกคัดเลือกเอาไว้เรียบร้อยแล้วก่อนพระชายาเพคะ..."

"แต่สุดท้ายก็มีการเปลี่ยนตัวเป็นพระชายาเพคะ"

"ข้าแย่งท่านอ๋องตวนของคุณหนูเจินนั้นมาอย่างนั้นเหรอ..."

ฉางซือชิงพูดถามออกมาด้วยความสงสัย.

"เพคะ.."

"พระชายาทรงทำจนท่านอ๋องตวนยอมที่จะเลือกแต่งงานกับพระชายาเพคะ..."

"แล้วคุณหนู่เจินคนนั้นล่ะเป็นอย่างไรที่ถูกปฏิเสธไปแบบนั้น.."

 

"ท่านอ๋องตวนรับนางเป็นอนุภรรยาน้อยแทนเพคะ..."

"เหรอ..!!"

"แล้วข้าทำอย่างเหรอ"

"ท่านอ๋องตวนอะไรนั้นถึงแต่งงานกับข้า..."

"พระชายาจะให้ข้าน้อยพูดออกมาจริงๆหรือเพคะ..."

"ข้าอยากรู้จริงๆสิพูดออกมาข้าอยากรู้มาก.."

"เพคะ"

"พระชายาทรงหลอกลวงท่านอ๋องตวนให้ได้เสียกับพระชายา.."

"จากนั้นพระชายาก็คิดที่จะฆ่าตัวตายเพราะเสียความบริสุทธิ์ให้ท่านอ๋องตวนไปแล้วเพคะ.."

"จากนั้นพระชายาก็ทำจนเรื่องราวที่"

"ท่านอ๋องตวนได้ความสาวบริสุทธิ์ของพระชายาไปแล้ว..."

"กับทิ้งขว้างไม่ยอมรับในตัวของพระชายาจนพระชายาจะฆ่าตัวตายเพคะ.."

"แล้วทำให้ทุกคนที่อยู่เมื่อหลวงแคว้นอูาหนานต่างรู้เรื่องราวว่าท่านอ๋องตวนรักสนุกจนทำให้คุณหนูตะกูลหมิงสูญเสียความบริสุทธิ์ให้ไปแล้วกลับไม่รับผิดชอบ..."

 

"นี้ยิ่งกว่านิยายอีกมันอย่างบอกใครเลย..

ฉางซือชิงพูดในใจอย่างสนุกเมื่อได้ฟังสิ่งที่สาวใช้คนนี่เล่าให้เธอฟัง..

 

"เรื่องราวบานปลายมากขึ้นจนทำให้ตระกูลหมิงต้องตัดสินใจ.."

"ให้พระชายากินยาพิษฆ่าตัวตายเพื่อไม่ทำให้ตระกูลหมิงเสื่อมเสียไปมากกว่านี้เพคะ"

"เป็นการลงโทษพระชายาที่ไม่รักษาเนื้อไม่รักษาตัวความบริสุทธิ์เพคะ.."

"นางกินยาฆ่าตัวตายหรือไม่..."

ฉางซือชิงพูดถามออกมาด้วยความสงสัย...

"พระชายาจะทรงกินยาพิษได้อย่างไร."

"ฉันก็คิดว่าอย่างนั้น."

ฉางซือชิงพูดในใจ

"เพราะทุกเรื่องที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นแผนการของพระชายาที่วางเอาไว้ทั้งหมดเพคะ..."

"เพราะพระชายาต้องการที่จะแต่งงานกับท่านอ๋องตวนเพคะ..."

 

"นางวางแผนเอาไว้แบบนี้เลยเหรอ.."

"ที่เจ้าพูดมาเป็นเรื่องจริงทั้งหมดเลยเหรอ.."

"เพคะทุกคนที่ในเมืองหลวงต่างรู้กันหมดเพคะ.."

"ท่านอ๋องตวนก็ทรงรับรู้เรื่องทั้งหมดเพคะ.."

"ท่านอ๋องตวนถึงเรียกพระชายาว่า.."

"ผู้หญิงเจ้าเล่ห์เจ้ามารยา.."

สาวใช้ที่ชื่อชินจือเล่าออกมาแค่ครึ่งหนึ่งเองนะ...

ฉางซือชิงอึ้งจนพูดไม่ออกมาเธอเข้าใจเลยว่าแม่นางหมิงรั่นเหรินคนนี้คงเป็นคนที่ร้ายกาจมากและก็มีแต่คนเกลียดนาง...

เธอเข้าใจทันทีเลยว่าทำไมท่านอ๋องตวนจึงพูดจาแรงๆกับเธอแบบนั้นในวันที่เจอกันครั้งแรก...

"ฉันมาอยู่ในร่างของผู้หญิงที่มีแต่คนเกลียดอย่างนั่นเหรอว้ะ...

"เฮ้ย! แล้วฉันจะใช้ชีวิตอยู่ในร่างของแม่นางคนนี้ไปอีกนานแค่ไหนกันนะ.."

"ซวยช้ำซวยชอนจริงๆเลยฉัน.."

ฉางซือชิงพูดในใจด้วยความเหนื่อยใจสุดๆ..

"อยากกลับบ้านเว้ย!!!!!

ฉางซือชิงพูดตะโกนในใจเสียงดังอย่างอึดอัดใจสุดเวลานี้เพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเธอมันสุดแสนจะเป็น ปาฏิหาริย์ที่ไม่รู้ว่าจะเกิดขึ้นกับใครบนโลกหนึ่งในล้านล้านหรือไม่แต่มันกับมาเกิดที่เธอแทนเธอควรจะดีใจหรือเลยใจดี.....

ทุกเทจากผู้ยุคปัจจุบัน ย้อนเวลากลับมาอดีตกลับมาได้กับสามี ที่ปากร้ายแถมยัง เกลียด เอามากๆเสียอีก การใช้ชีวิตจะเป็นอย่างไรต่อไปของเธอ ก็คงต้อง คอยดูกันต่อไป......

ชอบก็เขามาอ่านการเยอะๆนะคะ

ขอบคุณคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว