ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep.19-ปะป๊าทำเพื่อความรัก

ชื่อตอน : ep.19-ปะป๊าทำเพื่อความรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ค. 2563 14:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.19-ปะป๊าทำเพื่อความรัก
แบบอักษร

.

 

.

ผ่านมาสามวันแล้วหลังจากเกิดเรื่องราวมากมายขึ้น ทั้งเฮลและพญางูเลือกที่จะกลับไปจัดการพวกกบฏที่เหลืออยู่ในตระกูลงู ส่วนไทน์ยังอยู่ใกล้ๆคริสคอยดูแลอีกคนอย่างที่เคยเป็นเสมอมา ส่วนบรรดาพ่อและแม่ของพวกเขาก็ยังคงอยู่และกำลังจัดการปลูกสร้างปราสาทแห่งนี้ใหม่เพราะก่อนหน้านี้ก็มีบางส่วนที่โดนพลังรุนแรงทำลายไป

และนี่ก็ผ่านมาสามวันที่ฮาร์ทยังไม่ฟื้น

"อืม....ฉันไม่เข้าใจจริงๆ"สตาร์มารดาของไทน์เอ่ยขึ้น นางมีเวทดวงดาวและโหราศาสตร์อีกทั้งยังมีความรู้เรื่องทางการแพทย์ นางกำลังจับชีพจรเด็กน้อยและใช้พลังบางส่วนแทรกภายในร่างกายเพื่อหาความผิดปกติ

"ทำไมสามวันแล้วถึงยังไม่ฟื้นตัวทั้งที่ได้รับพลังรักษาของราชสีห์ไปแล้ว"นางเอ่ยคุยกับคีนผู้ที่ยืนมองอยู่ข้างๆ

"ฉันคิดว่าเขาคงได้รับพลังจากคริสมากเกินไปทำให้พลังที่มีอยู่ในกายไม่สามารถรักษาได้ด้วยตัวเอง"

"ฉันก็คิดนะ แต่ฉันหาจุดรวมพลังของเด็กน้อยคนนี้ไม่เจอเลย เหมือนกับมีอะไรมาบดบังและปิดกั้นการรักษาของฉันอยู่"

"ผมขอดูหน่อย"คริสเอ่ยทางด้านหลัง หญิงสาววัยกลางคนลุกขึ้นให้อีกคนมานั่งตรวจเด็กน้อยแทน

คริสก้มลงจับข้อเเขนบาง ไล้สายตาขึ้นไปมองใบหน้าเล็ก ใบหน้าที่เคยสดใสหมองคล้ำลงนิดหน่อย ริมฝีปากซีดเซียวและแก้มตอบ เขารู้สึกเหมือนในใจถูกบีบรัด เขาเจ็บปวดที่ตัวเองกลายเป็นต้นเหตุ

"เจออะไรไหมลูก"คีนเอ่ยถามลูกชายที่นั่งนิ่ง

"เพราะ..ไอมืดของผมที่อยู่ข้างในมันปะทุขึ้นจนบดบังพลังในกาย"

"....น่าจะเกิดขึ้นเพราะร่างกายเด็กน้อยดูดซับพลังไอมืดไประหว่างที่ถูกล้อมรอบด้วยหลุมพลัง"เมื่อคีนว่าถึงตรงนี้คริสก็หน้าสลดลง

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาขาดสติก็คง..

"คริส...ไม่เป็นไรนะลูก แม่จะช่วยลูกเองนะ"มือบางลูบที่ผมอีกคนเบาๆ คริสกำหมัดแน่นกดเก็บความรู้สึกไว้ในใจ

"อ๊ะ!ฉันนึกบางอย่างออกขอไปดูตำราก่อนนะ"สตาร์เอ่ยขึ้นพลางวิ่งไปที่ห้องสมุดของปราสาท

คีนพยักหน้าเพียงนิดก่อนจะมองตามไปและพบกับไทน์ที่ยืนมองอยู่ คุ้มกันอยู่ด้านนอกอีกที เด็กหนุ่มก้มหน้าลงเบาๆเป็นสัญญาณว่าฝากเจ้านายของเขาด้วย

.

 

.

"มาแล้ว!!ฉันรู้แล้วล่ะคีน!"สตาร์วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาพร้อมตำราเล่มใหญ่

"นี่คืออะไร"คีนเอ่ยถามเมื่อสตาร์วางหนังสือเล่มหนึ่งลงบนโต๊ะ

"มันคือประวัติผู้ปกครองผืนน้ำแห่งใต้หล้า"สตาร์ว่าพลางเปิดหนังสือเล่มนั้นช้าๆ

'ทุกๆ30ปีจะมีเด็กผู้หนึ่งเกิดมาจากใต้ผืนน้ำลึก และจะเติบโตเป็นผู้ปกป้องผู้ยิ่งใหญ่

ในโลกนี้ประกอบด้วย4ธาตุคือดิน น้ำ ลม ไฟ แต่ละธาตุจะมีเด็กเกิดมาพร้อมกับได้รับมอบหมายให้ดูแลทุกสิ่งบนโลกใบนี้

ธาตุน้ำเป็นธาตุที่มีอำนาจมากที่สุดในโลกใบนี้ น้ำ จึงกลายเป็นสิ่งที่ผู้คนกล่าวขานและเคารพเสมอมา

ยิ่งมีผู้เคารพและศรัทธาในธาตุน้ำมากเท่าใด อำนาจบารมีและความแข็งแกร่งก็จะยิ่งมากขึ้น และในทุก100ปีจะมีเด็กที่เกิดจากความศรัทธาที่ทรงพลังมากที่สุดเพียงหนึ่งเดียว เมื่อจุดที่ลึกที่สุดของมหาสมุทรได้มีการหลวมรวมพลังจนก่อเกิดรูปร่างจะกลายเป็นเด็กที่มีอายุสี่ขวบ และมีอายุยืนยาวหากแต่หากระหว่างการทำภารกิจได้รับอันตรายถึงแก่ชีวิต ร่างกายจะสลายเหลือเพียงเม็ดไข่มุกสีทอง

"เด็กคนนั้นตายไปแล้วและกลายเป็นไข่มุกมาอยู่ในร่างผมแต่ทำไมฮาร์ทจึงยังมีพลังของผู้ปกครองเหลืออยู่ล่ะ"คริสเอ่ยถาม

"ก็เพราะเขามีกายหยาบขึ้นมาทดแทนอย่างไรเล่า"สตาร์เอ่ยขึ้น

ก่อนหน้านี้คริสได้เล่าเรื่องเกี่ยวกับไข่มุกให้ทั้งสองฟังจนสรุปใจความได้หมดและเรื่องของไข่มุกในครั้งนี้

"เดิมทีเด็กผู้ที่เกิดมาเป็นผู้ปกครองผืนน้ำได้ตายไปแล้วและกลายเป็นไข่มุก แต่ไข่มุกนั่นเข้าไปอาศัยอยู่ในร่างของเธอ มันไม่ได้กลับสู่ท้องทะเลอย่างที่ควร และช่วงเวลาสี่ปีที่มันอาศัยอยู่ในนั้น มันหลอมรวมพลังของมันและพลังของเธอจนก่อเกิดรูปร่างขึ้นมาอีกครั้ง และเมื่อถึงเวลาจึงออกมากลายเป็นเด็กสี่ขวบอย่างที่เธอได้เห็นนั่นแหละ"

"แต่ว่า..."หลังจากนั้นแปดปีเด็กคนนั้นก็ตายอีกครั้ง

"ก็เพราะโชคชะตาของผู้ปกครองที่ยังไม่ได้ทำหน้าที่จึงส่งผลให้นำพาบุคคลผู้มีความสามารถมาอาศัยในกายหยาบนี้อย่างไรเล่า"

พวกนางรู้เรื่องที่ฮาร์ทที่มาจากโลกอีกใบมาอาศัยในร่างนี้ ทั้งคู่เห็นความแปลกปะหลาดตั้งแต่แรกเมื่อถูกไขความให้กระจ่างจึงไม่รู้สึกตะขิดตะข่วงใดๆ

"ทุกอย่างถูกกำหนดมาแล้ว และตัวลูกเองก็ได้รับสิทธิ์เป็นผู้ปกป้องของผู้ปกครองอีกด้วย"

"...."

"ผู้ปกครองนั้นมีพลังแก่กล้านัก เขาเลือกผู้ปกป้องด้วยตัวของเขาเอง"

หมายความว่าทั้งคู่นั้นถูกลิขิตให้อยู่ด้วยกันตลอดไปสินะ

"แม่ดีใจนะที่ทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกัน"

"เด็กคนนี้น่ะไม่ได้เกิดจากความผิดพลาดหรอก"

"...."

"แต่เกิดจากความรักที่มีให้ลูกต่างหาก"

.

 

.

"ฉันลองอ่านอีกรอบมันบอกไว้ว่า'หากแต่ระหว่างการทำภารกิจได้รับอันตรายถึงแก่ชีวิต ร่างกายจะสลายเหลือเพียงเม็ดไข่มุกสีทอง'..."

"เด็กคนนี้ยังไม่ตายเสียหน่อยสตาร์"คีนเอ็ดเบาๆ

"ไม่ใช่ๆฉันกำลังจะอธิบาย คืออาการของเด็กน้อยตอนนี้มันครึ่งๆกลางๆและดูเหมือนจะแย่ลงในบางครั้งฉันกำลังคิดว่านี่อาจจะเป็นอุบัติเหตุที่เกิดระหว่างการปฏิบัติภารกิจก็เป็นได้"

"แต่เข้ายังอายุไม่ถึงยี่สิบยังไม่เริ่มทำภารกิจด้วยซ้ำ"

"จะยังไม่ถึงได้อย่างไร"

"อะไรนะ"

"เด็กคนนี้อายุยี่สิบมาสักพักแล้ว"

.

 

.

"มันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่"แม้แต่คริสเองก็ยังตื่นตกใจ เขาอยู่ด้วยกันทุกวันแต่ทำไมไม่เคยรู้เลยว่าเด็กตรงหน้าอายุยี่สิบแล้ว

"เพราะเธอฝึกสอนพลังให้เขาใช่หรือไม่ มันเริ่มตั้งแต่ตอนนั้นแหละ เมื่อผู้ปกครองได้รับการฝึกฝน พลังเดิมที่ติดมาตั้งแต่กำเนิดจะถูกกระตุ้นและปลดผนึกได้เองและหลอมรวมจนทำให้ร่างกายมีพลังที่มากล้น และทำให้ร่างกายต้องยิ่งโตขึ้นเพื่อรองรับพลังที่มากล้นเหล่านั้น มันถูกเขียนเอาไว้ตรงนี้"สตาร์เอ่ยบอก

คริสกุมขมับ เป็นเพราะเขาด้วยรึเปล่านะที่ทำให้เด็กน้อยต้องอายุเพิ่มขึ้นรวดเร็วเช่นนี้

"มันกล่าวไว้อีกว่า'หากเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นกับผู้ปกครอง ผู้ที่เป็นผู้พิทักษ์จะต้องลงทะเลลึกเพื่อไปหาไข่มุกสีขาวสว่างขึ้นมาและให้ผู้ปกครองได้กินมัน'"

เมื่อพูดจบทั้งสามก็นิ่งงันไป

ผู้พิทักษ์นั่นคงหมายถึงเขาอย่างแน่นอน

ทั้งแทรกไอมืดทำพันธะล้วนเป็นเขาทั้งสิ้น

"แต่ว่า..ผู้พิทักษ์ที่ลงไปต้องไปเพียงผู้เดียวและหากหาไข่มุกไม่เจอภายในหนึ่งคืนจะต้องถูกพรากชีวิตไปเพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยนที่ลงสู่ใต้ท้องทะเล"

ทั้งสามตกอยู่ในห้วงความคิด จนได้ยินเสียงธรรมชาติด้านนอกดังเข้ามา

"ผมจะไป"

.

 

.

"บอสครับ"

"อืม"

"จะดีหรอครับ"

"อืม เพราะฉันรักฉันจะทำทุกอย่างเพื่อเด็กคนนั้น"สองหนุ่มยืนอยู่ข้างกันมองออกไปด้านนอกเหม่อมองท้องฟ้าครึ้มยามค่ำคืน

ไทน์ยืนมองด้านข้างของคริส

หวังว่าความรักของทั้งคู่จะนำพาซึ่งความสำเร็จ

.

 

.

เมื่อถึงวันที่คริสต้องเดินทางสู่ใต้ท้องทะเล

"จะไปแล้วหรือ"เฮยเอ่ยถาม เขาได้รับสารด่วนจากคีนเพราะคริสจะลงสู่ใต้ท้องทะเลเขาจึงรีบมาพร้อมกับพญางู

"อืม"

"เมื่อลงไปแล้วเธอต้องมีสติตลอดเวลา ไม่คิดชั่วและใช้เล่ห์กลเพราะจะยิ่งทำให้เธอลงไปได้ยากขึ้น เดินทางเหมือนหลงอยู่ในเขาวงกต"

"เป็นไปได้อย่าคิดอะไร เพียงแต่ต้องมีจิตใจมุ่งมั่นและมีสติอยู่เสมอ"สตาร์เอ่ยต่อ

"เมื่อลงไปแล้วอาจจะเจอกับสัตว์อสูรใต้น้ำมากมายแต่เธอหลีกเลี่ยงการต่อสู้จะดีที่สุด ควรใช้ความจริงใจเข้าหาแทน สัตว์เหล่านั้นจะรับรู้ได้ถึงจิตใจส่วนลึกของเธอ"

"ครับ"

"ขอเพียงเธอตั้งใจเพื่อเด็กน้อยคนนั้น ไม่ว่าอะไรเธอจะผ่านไปได้"

"..สิงโตจะอยู่ในน้ำนานได้หรือ ถ้าอยู่ในร่างมนุษย์ก็ไม่ดี"

"คริสจะไม่ได้ลงในร่างไหนทั้งนั้น"

"...."

"เขาจะต้องถอดจิตออกไป"

"ครับ?!!"ไทน์ร้องเสียงหลง ทำไมถึงไม่ยอมบอก ทั้งเฮลและพญางูต่างผงะออกไปเช่นกัน

"ถ้าเช่นนั้นฉันจะมอบดวงตาที่สามให้ มันสามารถใช้มองในที่มืดได้แจ่มแจ้งเหมือนตอนกลางวัน"เฮลหันมาเอ่ยกับคริส จับใบหน้าคมก้มลงให้หน้าผากทั้งสองชิดติดกัน ลมปราณสีแดงอ่อนแทรกเข้าไปที่หน้าผาก คริสหลับตาลงรับสัมผัสแปลกใหม่จากเพื่อน ทั้งไทน์และพญางูต่างจ้องมองนิ่ง

โกรธนะแต่ก็กลัวตาย

"คริส..ลูกต้องถอดจิตและเดินทางในเวลากลางคืน ระวังตัวให้มากนะลูก มีสติอยู่เสมออย่าลุ่มหลงกับสิ่งแปลกใหม่รอบด้าน"คีนเอ่ยบอกเบาๆ คริสพยักหน้า

เมื่อเฮลส่งต่อพลังให้คริสได้ยืมใช้เสร็จ ดวงตาคมค่อยๆลืมขึ้นภายใต้ดวงตาสีทองมีสีแดงหมุนเล็กๆคล้ายน้ำวนอยู่ในนั้นก่อนจะจางหายไป

"ดีไหม"เฮลเอ่ยถาม

"ดี ขอบใจ"ทั้งคู่ที่ใบหน้ายังไม่ห่างจากกันมากอมยิ้มให้กัน เฮลยิ้มตาปิดให้คริสมองอีกคนก่อนจะคิดอะไรแปลกๆ

ก่อนจะเอื้อมมือลูบแก้มอีกคนเบาๆส่งผลให้อีกสองคนที่ในใจร้อนรนอยู่แล้วยิ่งลุกลี้ลุกลนมากขึ้น

คริส!!!!บ้าไปแล้ว!!!!!!

คริสร้องหึในคอ เฮลลืมตามองอย่างสงสัยก่อนจะยกมือจับทับมืออีกคนที่จับหน้าตนอยู่ การกระทำถึงเนื้อถึงตัวเช่นนี้ทำให้สองหนุ่มที่เเทบจะคว้าออกมาได้แต่นั่งขาสั่นเหงื่อตกสายตายังคงจ้องมองเฮลอยู่ด้วยความร้อนรน

คริสมองขำๆเฮลก็เป็นพวกที่ขี้อ้อนโดยไม่รู้ตัวประกอบกับสองคนนั้นพวกขี้หึงที่เก็บอาการไม่ค่อยอยู่

คริสสนุกกับการแกล้งสองหนุ่มนั่นเหลือเกินจนเฮลเอ่ยปราม

"นี่..ปลอดภัยกลับมารู้ไหม น้องรอนายอยู่"เฮลเอ่ยเสียงเข้มจ้องมองลึกในดวงตาอีกคน

"อืม จะรีบกลับ"เลื่อนมือคว้าคออีกคนมากอดเบาๆ ตั้งแต่เล็กจนโตก็ได้เพื่อนคนนี้คอยช่วยไว้เสมอ บุญคุณนี้เขาจะไม่ลืมเลย

เฮลตบหลังอีกคนเบาๆปลอบปะโลมอีกคนแล้วก็ผละออก

"อย่าแกล้งมากนักสิเด็กพวกนั้นจะดิ้นตายหมดแล้ว"

"หึหึ"รู้สึกตัวช้าไปนิดเด็กพวกนั้นทึ้งหัวกรีดร้องแบบไม่มีเสียงกันไปนานแล้ว หมดซึ่งภาพลักษณ์ที่น่าเกรงขามสิ้นเพราะผู้ชายหน้าหวานนี้คนเดียว

สองสาววัยกลางคนได้แต่มองภาพเหล่านั้นและยกยิ้ม

ดีแค่ไหนที่พวกเขาเป็นมิตรภาพที่ดีต่อกัน

"คุณคริส..."เสียงพญางูเอ่ยติดขุ่นเคือง คริสหันมองขำๆก่อนจะยกคิ้วตอบรับ

"ยิ่งลงไปในทะเลลึก อาจจะมีสารพิษบางอย่างและสสารเล็กๆที่อาจจะแทรกเข้ามาพร้อมกับดวงจิตคุณได้ ผมจึงอยากมอบพลังต้านพิษให้"

"เอาสิ"คริสยื่นแขนไปก่อนพญางูจะเลื่อนมือมา กางนิ้วออกมีเล็บงอกออกมายาวแหลม กรีดลงที่ฝ่ามือของเขาและคริสและทั้งคู่ก็จับมือกันให้เลือดของพญางูไหลเข้าไปในช่องแผลของคริส

คริสรับรู้ถึงพลังงานที่ไหลเวียน เขายกยิ้มในใจ

เฮลที่มองอยู่ห่างๆก็รับรู้ได้เช่นกัน

เด็กหนุ่มที่ไม่เหลือใครบัดนี้เขามีครบทุกอย่างแล้ว

"ขอบคุณ"

"ด้วยความยินดีครับ"พญางูเอ่ยยิ้ม สองหนุ่มมองหน้ากันจนเฮลอดชิปในใจไม่ได้

"เอ่อ..."เหลือไทน์ที่ยังไม่ได้ให้อะไรกับคริสได้แต่อึกอักมองไป คริสจ้องขำๆก่อนจะยกมือขึ้นลูบหัว

"ผมเป็นสัตว์พวกเดียวกับบอส คงไม่สามารถให้อะไรได้แต่.."

"บอสสัญญากับผมสักอย่างได้ไหมครับ"

"ว่ามาสิ"

"บอสจะรีบกลับมาและนำไข่มุกสีขาวมาให้น้องฮาร์ทได้อย่างปลอดภัย"

"อืม"คริสยกยิ้ม ไทน์ก็ยิ้มเช่นกัน

เดินทางดีๆนะ พี่ชาย

.

 

.

 

.

//ฮรึกจะจบแว้ว ปะป๊าจะทำเพื่อน้องได้ใช่ไหม จะปลอดภัยกลับมาใช่ไหม ทุกคนรออยู่นะ!! ฝากติดตามด้วยน้า ตอนหน้าจะเป็นบทสรุปทุกอย่างเลย

 

#ปะป๊าขอลูบหน่อย

 

Phatcher..

 

ความคิดเห็น