ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่10รักต้องซ่อนเอาไว้

ชื่อตอน : ตอนที่10รักต้องซ่อนเอาไว้

คำค้น : รักต้องซ่อนเอาไว้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 125

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2563 09:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่10รักต้องซ่อนเอาไว้
แบบอักษร

ตอนที่10 

รักต้องซ่อนเอาไว้ 

 

"ผมจะยอมคุณทุกอย่างแต่คุณจะต้องให้ผมดูแลรีรอนเองได้ไหมครับ" 

"ผมจะทำตามที่คุณต้องการทุกอย่างเพียงผมขอดูแลรีรอนนะครับ" 

ยูกิพูดออกมาด้วยความเจ็บปวดเขาไม่อาจที่จะเสียหลานชายคนนี้ของเขาไปได้เพราะหลานชายของเขาคนนี้คือครอบครัวของเขาเพียงคนเดียวแล้วที่เหลืออยู่ เขาจะต้องเลี้ยงหลานคนนี้ของเขาให้มีแต่ความอบอุ่นด้วยความรักที่เขามีเพียงผู้เดียวที่ยูกิจะเติมเต็มความรักความรู้สึกจริงใจให้กับหลานชายคนนี้ของเขา.... 

"ผมยอมคุณทุกอย่างครับเพียงแค่คุณช่วยให้ผมได้ดูแลรีรอนเท่านั้นครับ" 

ยูกิพูดออกมาอีกครั้งเมื่อเห็นใบหน้าที่นิ่งๆและสายตาที่เกลียดชังของรีลอนแสดงออกมาอย่างไม่ปิดบัง ..... 

"ได้ชั้นจะให้นายเลี้ยงเด็กนั้น" 

"และจำเอาไว้ด้วยถ้านายคิดที่จะต่อต้านชั้น" 

"คนที่จะเจ็บคนแรกจะเป็นเด็กคนนั้น" 

"จำใส่หัวของนายเอาไว้" 

รีลอนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เกลียดชังอย่างมากก่อนที่จะเดินออกไป 

"ผมกับคุณคงจะไม่มีวันที่จะมีความรู้สึกดีๆให้กันได้อีกแล้ว"ยูกิพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรงจริงๆแต่พอเขานึกถึงหลานชายคนเดียวของเขาก็ทำให้เขาพร้อมที่จะมีแรงลุกขึ้นมาต่อสู้กับความโหดร้ายนี้อีกครั้ง 

         ......................................... 

 

หนึ่งเดือนต่อมา.. 

ยูกิก็มาอยู่ที่คฤหาสน์แห่งใหม่ที่เขาไม่เคยได้เห็นมาก่อนเขาใช้ชีวิตและปรับตัวอยู่ที่นี้มาเดือนหนึ่งแล้วและเขายังได้เลี้ยงดูรีรอนหลานชายตัวน้อยของเขาด้วยความรักและเอาใจใส่มากๆเปรียบเสมือนว่ารีรอนนั้นคือลมหายใจของเขาก็ว่าได้ที่ทำให้เขาอยากที่จะมีชีวิตอยู่ต่อมาได้เวลานี้และต่อจากนัั้นไปถ้ามีรีรอนอยู่ด้วยยูกิก็จะมีลมหายใจอยู่ต่อไป........ 

 

"ก๊อก...ก๊อก...!!!! 

เสียงเคาะประตูดังขึ้นมายูกิก็เดินไปเปิดประตูออกมาและคนที่ยืนอยู่หน้าประตูนั้นก็เป็นบอดี้การ์ดร่างใหญ่กำยำหน้าตาโหดๆยืนอยู่.... 

"มีอะไรหรอกครับ"ยูกิเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัยเพราะตั้งแต่ที่เขามาอยู่ที่นี้เขาก็ไม่เคยเห็นว่าจะมีบอดี้การ์ดมาเคาะประตูห้องเขาเวลานี้ที่เขาจะต้องนอนกลับหลานชายแล้วเวลานี้..... 

"นายท่านให้มาตามไปพบที่ตึกฝั่งซ้ายครับ"บอดี้การ์ดร่างสูงใหญ่กำยำหน้าตาโหดพูดขึ้นมาเสียงนิ่งให้ยูกิเขาใจและนายท่านที่บอดี้การ์ดคนนี้พูดถึงนั้นคงจะเป็นรีลอนแฟงร์เกออย่างแน่นอนเขากลับมาแล้ว.... 

"เข้าใจแล้วเดี๋ยวผมจะไปคุณรอผมตรงนี้ก่อนผมจะไปดูรีรอนก่อนครับ"ยูกิพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่รู้ทันว่าถ้ารีลอนแฟงร์เกอร์เรียกหาเขานั้นคงจะต้องเป็นเรื่องนัั้นเดียวที่ยูกิจะต้องทำตามอย่างไม่ต้องขัดขืนเพราะขัดขืนขึ้นมารีรอนหลานชายของเขาจะถูกทำร้ายอย่างแน่นอนเพราะคนเป็นพ่ออย่างรีลอนเกลียดคนที่ให้กำเนิดเด็กคนนี้ขึ้นมา 

"ผมขอให้คนมาอยู่เป็นเพื่อนในห้องรีรอนได้ไหมครับ"ยูกิพูดออกมาเมื่อเปิดประตูห้องออกมาหลังจากที่ไปดูหลานชายที่กำลังหลับอยู่เวลานี้.... 

"ได้ครับผมจะให้คนมาดูแลตอนที่คุณไม่อยู่ แต่ตอนนี้คุณคงจะต้องไปแล้วเพราะนายท่านไม่ชอบรออะไรนานนาน"เสียงนิ่งของบอดี้การ์ดพูดขึ้นมาก่อนเดินนำหน้าพายูกิไปที่ตึกฝั่งซ้ายที่เป็นตึกใหญ่ที่สุดของคฤหาสน์แห่งนี้ส่วนที่ยูกิอยู่นั้นเหมือนเป็นบ้านหลังเล็กๆของคนใช้เสียมากกว่า.... 

ใช้เวลาไม่นานนักยูกิก็มายืนที่หน้าห้องแห่งหนึ่งและบอดี้การ์ดคนนั้นก็บอกยูกิว่าให้เข้าไปในห้องนั่นเองและอย่างชักช้าเพราะนายท่านของพวกเขาอารมณ์ไม่ดีขึ้นมาคนที่จะถูกลงโทษก็คือชายหนุ่มใบหน้าหวานคนนี้เอง........ 

"มาช้า!!น้ำเสียงแห่งความเลือดเย็นพูดออกมาใบหน้าตรึงโหดขึ้นมาแสดงออกมาอย่างไม่พอใจมากๆ.... 

"ผมขอโทษครับท่าน"ยูกิรีบคุกเข่าขอโทษทันทีอย่างหวาดกลัวเพราะการที่รีลอนแฟงร์เกอร์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงแบบนี้แล้วก็เท่ากับว่าเขากำลังจะต้องเจอกับความโหดร้ายป่าเถื่อนของเขาอย่างแน่นอนยูกิเลยรู้สึกกลัวแทบจะขาดใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้.... 

"เพี๊ยะ!!! 

ฝ่ามือใหญ่ตบเข้าที่ใบหน้าหวานของยูกิอย่างแรงทำเหมือนยูกิไม่ใช่คนเพราะความเกลียดที่มีมากในหัวใจของผู้ชายที่ชื่อว่ารีลอนแฟงร์เกอร์คนนี้.... 

"เงยหน้าขึ้นมานายรู้ใช่ไหมว่าจะต้องเจอกับอะไรในความผิดของนาย"เสียงเยือกเย็นที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังยูกิพูดขึ้นมา 

"ผมขอโทษครับอย่าทำอะไรรีรอนเลยนะครับท่านจะทำอะไรก็มาลงที่ผมคนเดียวเถิดครับผมยอมท่านทุกอย่าง"ยูกิพูดออกมาทั้งที่เลือดที่มุนปากของเขานั้นกำลังไหลชึมออกมาอย่างเจ็บปวดแต่ก็ไม่เท่าหัวใจที่เจ็บปวดมากกว่าของเขา 

"นายยอมชั้นทุกอย่างใช่ไหม"ยูกิพยักหน้ารับอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะทำให้รีลอนไม่ทำร้ายหลานชายของเขา...... 

"จูบที่เท้าของชั้น" 

"แล้วก็เอาปากของนายมาช่วยทำให้น้องชายของชั้นปลดปล่อยออกมาซะ....." 

น้ำเสียงที่มีทั้งการดูถูกและการเย้ยหยันของรีลอนนั้นพูดออกมาเพื่อที่จะทำให้ยูกิรู้สึกเหมือนไม่ใช่คนก็ว่าได้เวลานี้เพราะใบหน้าที่เหมือนกันนั้นเลยยิ่งทำให้รีลอนเกลียดแสนเกลียดยูกิเอามากๆจนอยากที่จะทรมานให้ตายทั้งเป็นให้สมกับความเกลียดแค้นของเขาที่มันอยู่ในหัวใจของเขาเวลานี้ 

ยูกิที่ตอนนี้จะต้องทำตามที่รีลอนต้องการทุกอย่างเขาจึงค่อยๆขยับตัวเข้าไปแล้วก้มลงไปจูบที่เท้าของรีลอนอย่างหมดแล้วชึ่งความเป็นคนของเขา.... 

"ปึก!!รีลอนใช้เท้าของเขาถีบยูกิลงล้มลงไปอย่างแรงเมื่อยูกิจูบที่เท้าของเขาตามที่เขาบอกอย่างไม่ขัดขืนคำสั่งของเขา........... 

"นั่งโง่อะไรทำต่อสิ!! 

รีลอนพูดออกมาอีกครั้งและเดินไปนั่งที่โชฟาตัวใหญ่แล้วมองมาที่ยูกิด้วยสายตาเกลียดชังมากมาก....... 

ยูกิไม่รอช้าเขาเดินเข้าไปหารีลินที่นัางอยู่ที่โชฟาจากนั้นเขาก็คุกเข่าลงตรงกลางแล้วค่อยๆยื่นมือของเขาไป รูดซิปกางเกงของร่างสูงใหญ่ของรีลอนลงอย่างลงช้าๆไม่ให้โดนเจ้ามังกรใหม่ที่นอนหลับไหลอยู่ตอนนี้.... 

 

ติดตามตอนต่อไปคะ..........

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว