facebook-icon Instagram-icon

ยินดีต้อนรับเข้าสู่นิยายของพิงก์ ฝากกดติดตามข่าวสารนิยายที่เพจ👉 PINK นิยาย กับ IG pinkniyayy

FACE X FAKE Extra last episode ❤️

ชื่อตอน : FACE X FAKE Extra last episode ❤️

คำค้น : นิยาย รักวัยรุ่น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ค. 2563 23:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
FACE X FAKE Extra last episode ❤️
แบบอักษร

 

EXTRA EPISODE 

 

❤️ 

 

 

SIX TALK 

"ไม่ได้ค่ะแด๊ดดี้ไม่อนุญาตหนูเป็นเด็กผู้หญิงจะมีแฟนตอนนี้ไม่ได้ค่ะ " ซิกส์ปวดหัวกับลูกสาวของเขา เมื่อเซลีนบอกจะเป็นแฟนกับเพื่อนเขา  

"เซลีนรักแบงค์นะคะ แด๊ดดี้ใจร้ายเซลีนไม่รักเเด๊ดดี้แล้ว" แม่ลูกสาวตัวดีก็ไม่อยากท่าเดียว 

เขากุมขมับมองเพื่อนอย่างคาดโทษ  

"เซลีนพูดอะไรครับ ไม่น่ารักเลยนะ ขอโทษเเด๊ดดี้เดี๋ยวนี้เลย ไม่งั้นแบงค์ไม่รักเซลีนนะ" แบงค์พูดกับลูกสาวเขา เซลีนเบ้หน้ามองผมแล้ววิ่งมากอด 

"เซลีนขอโทษนะคะ เซลีนรักแด๊ดดี้ที่สุดเลย" พูดจบก็หอมแก้มผม  

จากนั้นลูกผมก็วิ่งไปกอดไอ้แบงค์ ผมมองมันอุ้มลูกผมด้วยความอิจฉา 

มองดูเซลีนเอาหน้าถูไถแก้มแบงค์ด้วยความน้อยใจ  

ผมมองลูกเล่นหยอกล้อกับไอ้แบงค์ด้วยความเศร้าเดินเหงาๆ โมนาที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ก็เดินมาประคองหน้าผม 

"อย่าทำหน้าเศร้าเดียวก็แก่เร็วหรอก" โมนาหอมแก้มผมปลอบใจ ผมรู้สึกดีเวลาเมียผมมาโอ๋ แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้เมื่อลูกเมิน 

"แกยังเด็กไม่งอแงสิ" เมียผมลูบแก้มผมเบาๆ ผมถอนหายใจ มองลูกใช่วันนี้แกยังเด็ก ตอนนี้ลููกๆผมยังไม่ได้ออกไปเจอโลกกว้าง 

เมื่อวันมาถึงมันก็น่าใจหายนะ หัวอกคนมีลูกแน่นอนสักวันลูกๆผมต้องมีครอบครัวเป็นของตัวเองต่างคนต่างมีเส้นทางที่ชีวิตที่ตัวเองเลือก 

เมื่อมาถึงคนเป็นพ่อแม่อยากผมกับโมนาต้องยินดี คอยมองพวกลูกอยู่ห่างๆ ผมไม่คิดอยากจะกำหนดชีวิตลูกอยากให้พวกเขาใช้ชีวิตได้อยากที่ตัวเองอยากเป็น 

"แด๊ดดี้ครับ" เสียงเซโร่ ลูกชายของผม ผมอุ้มลูกขึ้นคอเพราะรู้ว่าลูกชอบเสมอทุกครั้งเวลาผมให้ขี่คอ 

"ว่าไงตัวแสบ" ผมพูดกับลูกเซโร่เป็นเด็กร่าเริงไม่งอแงเหมือนเซลีน ลูกผมมีแววเป็นหมอแกชอบพวกพืช หรือ สัตว์ 

ตอนนี้ในห้องเซโร่เต็มไปด้วยสัตว์ต่างๆที่ไอ้เวรนิกซ์ซื้อมาให้ลูกผมเลี้ยง ซึ่งลูกผมก็เลี้ยงสัตว์พวกนั้น  

ช่วงแรกโมนาแทบจะเป็นลมเมื่อเปิดห้องลูกมาเจอตู้สัตว์เลื่อยคลาน เช่น งู แมงมุม หรือ แมงป่อง  

"แด๊ดครับ เซโร่อยากเลี้ยงปลาฉลามได้ไหมครับ " ลูกชายตัวน้อยถามผมด้วยแต่เป็นประกาย ผมเลือบไปมองโมนา ที่ส่งสายตาจนผมเสียววาบ  

"แด๊ดว่าพอไหมลูก บ้านเราไม่มีที่เลี้ยงนะลูก" ผมหลบสายตาลูก ผมมักจะใจอ่อนทุกครั้งเมื่อลูกอ้อน 

โดนเมียประจำว่าชอบตามใจลูกเดี๋ยวลูกจะเคยตัว  

"ใช่ม๊ามี้ว่าเราเลี้ยงปลาอื่นดีไหมลูก?" โมนาพูด เซโร่เมื่อได้ยินเเม่พูดก็ไม่กล้าขอ เพราะรู้ว่าอาจจะโดนแม่ดุ 

"งั้นก็ได้ครับ" ผมถอนหายใจโล่งเมื่อลูกไม่วอแวขอปลาฉลาม  

. 

. 

. 

2อาทิตย์ ผ่านไป 

ผมรู้ว่าลูกดูจะชอบไอ้ปลาฉลามมากจนถึงขนาดนั่งดูมันเป็นชั่วโมงๆ แถมยังใส่เสื้อลายฉลาม ทุกอย่างคือต้องเป็นปลาฉลาม  

จนวันเกิดลูกผมถามว่าอยากได้อะไรแน่นอนเซลีนของตุ๊กตาคอลเลคชั่นใหม่ ส่วนเซโร่ แน่นอน ปลาฉลาม ผมแอบเมียให้จ้างให้ช่างทำสระที่สามารถเลี้ยงฉลามได้  

พอวันเกิดลูกๆก็เซอร์ไพรส์ให้ แน่นอน วิ่งมากอดหอมผมบอกรักผมไม่ขาดปาก 

"เซโร่รักแด๊ดดี้ที่สุดเลยครับ " เซโร่กอดหอมแก้มซ้ายขวาผม  

"เซลีนรักแด๊ดดี้มากๆเซลีนรักแด๊ดดี้ที่สุดในโลก" นี่คือสิ่งที่ลูกบอกผม 

ต่อให้เสียเงินเท่าไหร่ผมไม่เสียดายสักนิด เพื่อที่ทำให้ลูกดีใจมีความสุข 

แต่ตอนนี้ผมต้องง้อเมียล่ะ โมนางอนผมไม่อยากคุยกับผม 

"ที่รักไม่โกรธนะครับ ซิกส์ขอโทษที่โกหกคนดีว่าจะเลี้ยงปลาทอง แต่ที่รักก็เห็นนี่ว่าลูกดีใจแค่ไหน ดีกันนะครับ" ผมเอาหน้าถูเเขนโมนา โมนามองผมสายตาผิดหวัง 

"ซิกส์ชอบตามใจลูกๆ โมเข้าใจนะว่าซิกส์รักลูก แต่โมพูดไปกี่ครั้งซิกส์ฟังทุกครั้งแต่ไม่ทำเลย" ผมเงียบฟังเมียบ่น 

"ซิกส์ผิดไปแล้วครับ ไม่โกรธนะๆ ซิกส์เคลียร์งานเราไปเที่ยวกันที่ทะเลพร้อมครอบครัวเราดีไหมครับ ไปกันให้หมดเลย" ผมรู้ว่าเมียผมอยากมีโมเมนต์ครอบครับ พร้อมหน้ากัน 

"ซิกส์จะรีบเคลียร์งานที่บริษัทแล้วเราไปเที่ยวกัน ไปต่างประเทศ หรือ ทะเล ดีไหมครับ?" ผมพูด มือลูบไหล่มนเบาๆ โมนามองผมอย่างใช้ความคิด 

จึงเอามาล่อ ซึ่งแน่นอน โมนาถอนหายใจอย่างปลงๆกับผม ผมหอมแก้มเมียรักซ้ายขวา 

"ว่าไงคนดี" ผมถามเมีย เธอพยักหน้าน้อยๆ แล้วนอน ผมจึงดึงเธอมานอนกอดแนบอก จูบหน้าผากมน 

"ก็ได้" พอเมียพูดแบบนั้นผมก็ยกยิ้มน้อยไป พลางถอนหายใจ 

'รอดแล้วกูเกือบได้นอนนอกบ้านแล้วไหมล่ะ' ผมคิดในใจ  

 

ผมตื่นมาเตรียมจะไปทำงานแต่เช้ามืดเพราะวันนี้ต้องบินไปต่างประเทศ ผมรีบเดินไปห้องลูกๆ ผมหอมแก้มลูกๆผม  

แล้วออกจากห้องมาเจอภรรยาคนสวย เธอยืนรอผมอยู่ 

เธอโผล่มากอดผม ผมกอดจูบเรือนผมเธอเบาๆ  

"ถึงแล้วโทรหาเลยนะรู้ไหม?" เธอจัดเน็คไทให้ผม ผมยิ้มโน้มหน้าไปจูบปากเธอด้วยความรัก  

"เข้าใจแล้วครับคุณภรรยาคนเก่ง รักนะครับ" ผมมักจะบอกรักเธอแทบจะทุกวัน  

"รักเหมือนกันค่ะคุณสามี" เธอลูบแก้มผมเบาๆ ผมเดินไปขึ้นรถ มองดูโมนายืนมองผมด้วยรอยยิ้ม 

จู่ๆมีเสียงเล็กร้องไห้โฮ 

"เเด๊ดดี้~" นั้นไงงานเข้าแล้ว 

ผมรีบเดินมาหาลูก เซลีนถือตุ๊กตากอดแนบอกร้องไห้ วิ่งมากอดขาผม 

"เเด๊ดดี้จะไปไหนคะ?" ลูกถามผม ผมปาดน้ำตาให้เซลีน  

"เเด๊ดดี้จะไปทำงานค่ะ ไม่นานหรอกแด๊ดดี้จะรีบกลับมาหาหนูเลยโอเคไม่คะ?" ผมปลอบลูก  

"ม่ายเอา...อึก" แต่กลายเป็นงอแงหนักกว่าเดิมอีก 

"เซลีนแด๊ดดี้จะต้องไปขึ้นเครื่องแล้วนะคะลูก" โมนาบอกลูก 

"ไม่เอาฮือ...ไม่ให้ปาย~" เซลีนกอดผมแน่น ผมลูบหัวลูกกอดลูบหลังลูกเบาๆ 

"งั้นเอางี้ไหมคะ ถ้าเซลีีนให้เเด๊ดดี้ไปทำงานเเด๊ดดี้จะซื้อตุ๊กตามาฝากดีไหมคะ?" ผมล่อลูกด้วยวิธีนี้เสมอ  

เซลีนหยุดร้องทันที มือเล็กๆรีบเช็ดน้ำตาออก 

"สัญญานะคะ" นิ้วโป้งเล็กๆชูขึ้น ผมยิ้มกว้างเอานิ้วโป้งตัวไปชนกับนิ้วลูก 

"สัญญาคะ" จนสุดท้ายลูกก็ยอมปล่อย ผมเดินขึ้นรถ โมนายืนปลอบลูก ผมมองภาพนั้นแล้วอยากจะร้องไห้ 

ผมสูดลมหายใจเดินขึ้นไปนั่งในรถ ผมโบกมือลาลูก เซลีนกับโมนาโบกมือลาผม  

เนี่ยแหละครับชีวิตการเป็นคุณพ่อและสามีของผม มันไม่ง่ายเลยแต่ผมมีความสุขกับครอบครัวของผม. 

Zero & Celine 

❤️ 

 

 

 

 

 

จบแน่นอนแล้วนะ เห็นขอตอนพิเศษ อาจจะมีรุ่นลูก.... เอิ่มไม่พูดต่อล่ะยังไงขอบคุณที่ติดตามกันมาจนจบบริบูรณ์นะคะ พิงก์ยอมรับว่าพิมพ์ผิดเยอะมาก ขอโทษค่ะ ยังไงก็ขอบคุณที่ชอบและกดติดตาม เห็นยอดติดตามแล้วจะร้องไห้  

ยังไงก็ขอฝากผลงานเรื่องๆใหม่ของพิงก์ด้วยนะคะ ❤️❤️❤️❤️❤️ 

ความคิดเห็น