สำหรับนักอ่านที่สนใจเท่านั้น

ชื่อตอน : โดนจีบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2563 17:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โดนจีบ
แบบอักษร

สาวใช้กับเจ้านายหื่น

 

    ตอน โดนจีบ

 

    "คุณป้าคะ ทำไมเจ้านายเขาไม่มีลูกมีเมียกันเลยคะ" เจนนิสถามคุณป้าขณะเข้านอน

 

    เธอนอนข้างล่างเตียงคุณป้าและนอนตะแคงหันหน้ามองป้าที่นอนอยู่บนเตียง

 

    "หา! หนูหมายถึงใครรึเจนนิส" คุณป้าถาม

 

    "หนูหมายถึงลูกชายคุณท่านทั้งสี่คนน่ะค่ะ อายุก็สามสิบแล้ว ทำไมพวกเขาไม่แต่งงานมีลูกมีเมียกันคะ" เจนนิสถามต่อ

 

    "อืม! ป้าบอกหนูแล้วหนูอย่าเอาไปเล่าให้ใครฟังนะ" คุณป้าบอก

 

    "ค่ะ หนูไม่บอกใครหรอก" เจนนิสตอบ

 

    "บ้านหลังนี้น่ะเหมือนโดนสาป ผู้ชายมีคนรักเป็นต้องตายจาก คุณท่านผู้หญิงก็เกิดอุบัติเหตุตายไป" คุณป้าบอก

 

    เจนนิสนอนตะแคงฟังอย่างตั้งอกตั้งใจภายในห้องมืดที่ปิดไฟแล้ว

 

    "แล้วคุณพสุธาเคยมีคนรัก แต่เธอก็มาโดนรถชน" คุณป้าเล่าต่อ

 

    "คุณวารีกับคุณอัคคีคบใครคนนั้นเป็นต้องมีอันเป็นไป" เจนนิสถึงกับขนลุกเมื่อได้ฟัง

 

    "ส่วนคุณนาวาเอาแต่เข้าป่าผจญภัยไม่สนหญิงสาวคนไหน" คราวนี้เจนนิสสะดุ้งโหยงเสียวสันหลังวาบ เมื่อวันก่อนคุณนาวายังสนใจเธออยู่เลย

 

    "พอเเล้วค่ะคุณป้า หนูกลัว" เจนนิสบอกและดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปง

 

    "งั้นคุยเรื่องอื่นกันนะ" คุณป้าบอกและชวนเจนนิสคุยเรื่องอื่นต่อ

 

    สองป้าหลานนอนคุยกันจนดึกดื่นแล้วก็หลับไปด้วยกัน

 

    รุ่งเช้าเจนนิสยังนึกเสียวกับเรื่องเล่าของคุณป้าไม่หาย เธอกังวลใจมากเมื่อเจ้านายทั้งสี่คนที่มีท่าทีคุกคามเธอเป็นคนมีดวงกินเมีย

 

    ถ้าไม่ได้เป็นอะไรกันแต่ได้เสียกันเฉยๆเราจะตายไหมนะ! เจนนิสคิดในใจ

 

    หลังจากตรวจภายนอกและภายในบ้านแล้วเจนนิสเข้าครัวมาช่วยพี่ๆทำอาหารเช้าต่อ

 

    เธอนึกเสียวใจไม่หายเมื่อคิดถึงเรื่องที่คุณป้าเล่า

 

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ เธอวิ่งกระโปรงปลิวขึ้นชั้นสามแล้วปรี่เข้าห้องพระจุดธูปไหว้

 

    "สาธุ ถ้าหนูต้องตายขอให้อย่าตายแบบทรมานเลยเถ้อะ ขอให้ป้าหนูหายแล้วหนูค่อยตายก็ได้ค่ะ" เจนนิสยกมือไหว้พระแล้วท่องขอ

 

    "จะรีบตายไปไหน ลูกผัวก็ยังไม่มีเลย" 

 

    อร๊ายยยย! เจนนิสกรี๊ดลั่นบ้านเมื่อได้ยินเสียงผู้ชายอยู่ด้านหลัง

 

    จู่ๆคุณพสุธาก็เดินเข้ามาทัก พอเธอหันกลับมาดูจึงโล่งใจนึกว่าผี

 

    แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ เจนนิสรีบปักธูปแล้วก้มกราบพระด้วยอาการตกใจขนลุก

 

    "คุณพสุธามาไหว้พระเหรอคะ" เจนนิสลุกยืนมองหน้าหนุ่มหล่อมาดเข้ม

 

    "เปล่า มาตามหาเธอแหละ" เขาตอบ

 

    "มีอะไรกับหนูเหรอคะ" เจนนิสถาม

 

    "จะพาไปซื้อรถน่ะ ไปเถอะ" คุณพสุธาบอกและจับมือเจนนิสเดินออกมา

 

    "ไม่ต้องจับก็ได้ค่ะ หนูกลัวตาย" เจนนิสบอกขณะที่โดนจูงมือ

 

    หา! คุณพสุธาหันกลับมามอง

 

    "เอ้ย! ไม่ใช่ค่ะหนูกลัวตกบันใด" เจนนิสบอกและวิ่งนำหน้าลงมาหน้าบ้าน

 

    เหอะ! ๆ ๆ "ยัยนี่เป็นอะไรกันเนี่ย" คุณพสุธาหัวเราะและเดินตามหลัง

 

    เขาพาเจนนิสขึ้นรถกระบะคันใหญ่แบบโฟล์วิวขับเคลื่อนสี่ล้อ

 

    บรืนนน! ๆ ๆ ๆ เขาขับรถออกจากบ้านมาแต่เช้าตรู่

 

    "เอ๋ คุณพสุธาจะซื้อรถอะไรนะคะ" เจนนิสเพิ่งนึกได้เพราะมัวแต่กลัว

 

    "ก็รถเก๋งไง ให้เลือกเอง" เขาตอบ

 

    "ห๊ะ! จะซื้อให้หนูทำไมคะ หนูไม่เอา" เจนนิสบอกอย่างตกใจ

 

    "คุณพ่อสั่งน่ะ อยากจัดใจท่านรึ" คุณพสุธาหันมาดุ

 

    "เอ้า ก็หนูไม่อยากได้นี่คะ" เจนนิสเถียง

 

    "ซื้อไว้ให้ใช้ทำงานหรอก ไม่ได้ซื้อให้ใช้ส่วนตัว" คุณพสุธาบอก

 

    " นี่เธอไม่รู้เหรอว่าต้องออกข้างนอกไปหาซื้อวัตถุดิบอาหารเข้าบ้านสำหรับแต่ละเดือน" คุณพสุธาบอก

 

    "อ้าว แล้วเมื่อก่อนล่ะคะ" เจนนิสสงสัยอีก

 

    "เมื่อก่อนมีคนขับรถพาป้าเธอไป หรือเธอจะเอาคนขับรถ" คุณพสุธาถาม

 

    "ค่ะ เอาค่ะ หนูไม่อยากขับรถ" เจนนิสตอบทันควันแบบไม่ต้องคิด

 

    "เขาเพิ่งตายไปเมื่อสองเดือนที่แล้วน่ะ เดี๋ยวจุดธูปบอกให้นะ" คุณพสุธาตอบและหัวเราะหิ! ๆ 

 

    "ห๊ะ! ไม่เอาแล้วค่ะ หนูขับก็ได้" เจนนิสนั่งตัวแข็ง

 

    บ้านนี้มีอะไรกันคนถึงได้ตายเอาๆ! เจนนิสนั่งคิดในใจ

 

    "หนูขอเปิดเพลงได้ไหมคะ" เจนนิสหันมาถามคุณพสุธาที่กำลังขับรถ

 

    "อืม เปิดสิ" เขาตอบ

 

    เจนนิสเปิดเพลงช้าและร้องตาม เธอนั่งเอียงใบหน้าสวยๆไปมาและร้องเพลงเสียงหวานไพเราะ เสียงของเธอสูงและใสแจ๋วๆ

 

    คุณพสุธาถึงกับแอบมองใบหน้าสวยๆที่เอียงไปมาตามจังหวะดนตรีจนลืมหายใจ

 

    เจนนิสสวยเริ่ดแบบอินเตอร์ หุ่นของเธอเพรียวบางน่ารักน่าทะนุถนอมและมีผิวเนียนละเอียดสีน้ำผึ้งที่หาได้ยาก

 

    "นี่อายุเท่าไหร่แล้ว" คุณพสุธาถาม

 

    "ขา อ๋อปีนี้ยี่สิบสองค่ะ" เจนนิสหันมาตอบและร้องเพลงต่อ

 

    "แล้วมีแฟนรึยัง" คุณพสุธาเล่นถามซื่อๆจนเจนนิสสะดุ้ง

 

    "ไม่มีค่ะ โดนทิ้งตลอด" เจนนิสตอบประชดอย่างขัดใจเมื่อโดนซัก

 

    ฮือ! ฮื้อ! ฮืม! เธอฮัมเพลงต่อและเอียงหน้าไปมา

 

    พอถึงโชว์รูมรถคุณพสุธาก็เดินนำเข้ามา 

 

    "โหว! สวยๆทุกคันเลย" เจนนิสเดินย่องตามและหยุดมองรถคันโน้นทีคันนี้ที ท่าทางของเธอดูเด๋อๆด๋าๆน่าขัน

 

    "มานี่เจนนิส" คุณพสุธาตะโกนเรียก

 

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสวิ่งกระโปรงปลิวเข้ามาในอาคารสำนักงานขาย

 

    "เลือกเอาเลยในนี้ ข้างนอกมันรถเกรดต่ำ" คุณพสุธาบอก

 

    "หืม ในนี้คันเป็นล้านๆเลยนะคะ เอาของถูกดีกว่า" เจนนิสเถียงเจ้านาย

 

    "ไม่ได้ เอาของเกรดสูงจะได้ใช้นานๆ" คุณพสุธาดุ

 

    "งั้นหนูถามคุณท่านดีกว่า" เจนนิสวิ่งหนีออกมายืนเเชทกับคุณท่าน

 

    เธอถ่ายรูปรถราคาหลักแสนส่งไปทางแชทให้คุณท่านดูเพื่อจะได้ประหยัดเงิน

 

    พอเจนนิสกลับเข้ามาคุณพสุธากลับลากเธอมายืนหน้ารถราคาสองล้าน

 

    "เอาแบบนี้ เธอเลือกสีก็พอ" คุณพสุธาสั่ง

 

    ฮิ! ๆ ๆ เจนนิสหัวเราะและถ่ายรูปรถราคาแพงส่งให้คุณท่าน

 

    สักพักมีสายโทรเข้ามือถือคุณพสุธา

 

     "ฮัลโหลครับคุณพ่อ" เขารับสาย

 

     "เอ่อ เอาตามหนูเจนนิสนั่นแหละอย่าไปขัดใจเธอ" คุณท่านตอบ

 

     "เดี๋ยวคุณพ่อ ฟังผมก่อน" คุณพสุธาบอก

 

     ตื๊ด! ๆ ๆ ๆ สายตัดไปเสียแล้ว

 

     ฮิ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสหัวเราะร่าแล้ววิ่งออกมาเลือกรถ 

 

    เธอตัดสินใจเอารถเก๋งแบบคันเล็กห้าประตูสีขาวราคาสี่แสนกว่าบาท

 

    คุณพสุธาล้วงเงินสดออกมาเป็นปึกๆจากในกระเป๋ามานับจ่าย

 

    "โหว! โคตรรวยเลย" เจนนิสพึมพำ

 

     คุณพสุธาขับรถพาเจนนิสกลับบ้านและทางเต้นท์ก็ขับรถตามมาส่ง

 

    "เอ้า ลองขับดูซิ" คุณพสุธายื่นกุญแจรถป้ายแดงคันเล็กให้เจนนิส

 

    "ขึ้นมานั่งกับหนูสิคะ หนูขับเป็นแต่รถกอล์ฟนะ" เจนนิสบอก

 

    "เหอะ! ๆ ๆ ตายก็คราวนี้แหละมั้ง" คุณพสุธาหัวเราะและเปิดประตูขึ้นมานั่งข้างๆเจนนิส

 

    "เหมือนๆกันกับรถกอล์ฟ ใส่เกียร์ดี ปลดเบรคมือแล้วเหยียบคันเร่ง" คุณพสุธาบอก

 

    "ค่ะ งั้นก็สตาร์ท ใส่เกียร์ ปลดเบรค " เจนนิสท่องตามและทำไปด้วย

 

    บรืนนนน! ว๊าย! รถเก๋งพุ่งออกไปข้างหน้าเร็วกว่ารถกอล์ฟจนเจนนิสตกใจ

 

    "ประคองพวงมาลัยไว้ ยกเท้าให้รถช้า" คุณพสุธาเอนมาโอบตัวเจนนิสและประคองเธอขับ

 

    บรืนน! ๆ ๆ ๆ เจนนิสลดความเร็วและขับรถตรงผ่านหน้าบ้านเข้ามายังสวนหลังบ้าน

 

    "เลี้ยวซ้าย ช้าๆ ขับวนสระน้ำ" คุณพสุธาสั่ง

 

    เอี๊ยด! ๆ ๆ เจนนิสแตะเบรคเลี้ยวซ้ายและขับรถวนรอบสระ

 

    ฮิ! ๆ ๆ เธอหัวเราะชอบใจเมื่อขับรถเป็นในวันแรกที่หัด

 

    "เก่งมาก หัวไว ฉลาดมาก" คุณพสุธาชมและยกมือใหญ่ๆลูบหัวเจนนิส

 

    แว่บนึงเธอสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากคุณพสุธา เขาเป็นหนุ่มที่เข้มขรึมและอบอุ่นที่สุดในบ้าน และยังดูมีอะไรลึกลับน่าค้นหาอย่างน่าประหลาดใจ

 

    "หนูจอดเก็บดอกไม้ไปฝากคุณท่านได้ไหมคะ" เจนนิสถาม

 

    "อืม เอาสิ" คุณพสุธาตอบ

 

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสจอดรถข้างสระน้ำใหญ่และวิ่งเข้าสวนดอกไม้ 

 

    ฮิ! ๆ ๆ เธอเก็บดอกกุหลาบขาว ดอกดาวเรือง และดอกมะลิหอมๆ และวิ่งไปทั่ว

 

    คุณพสุธาเด็ดดอกหญ้ามาสานเป็นมงกุฎและนั่งมองท้องน้ำใส 

 

    "มาแล้วค่ะ" เจนนิสวิ่งมายืนด้านหลังคุณพสุธา

 

    เขาลุกขึ้นและหันมายืนอยู่ตรงหน้าสาวน้อย

 

    เจนนิสยืนชะงักเมื่อหนุ่มหล่อมาดเข้มตัวล่ำสูงมองลงมา เขาสบตาและยิ้มให้เธอแบบที่เธอไม่เคยเห็น 

 

    ฟุ่บ! คุณพสุธาสวมมงกุฎบนหัวเจนนิสและเอาสองมือประคองแก้มสวยๆของเธอไว้

 

    เขาก้มใบหน้าอันหล่อคมเข้มลงมาสบตามองเจนนิส 

 

   เเววตาของคุณพสุธาคมดุน่าเกรงขามและแฝงไปด้วยความอบอุ่นและห่วงใย

 

   เจนนิสเผลอมองและหลุดเข้าไปในดวงตาที่น่าค้นหาคู่นั้น ใบหน้าคมเข้มที่อยู่ตรงหน้าของเธอกำลังทำให้เธอใจสั่นระรัว 

 

    คนแบบคุณพสุธาคือสุภาพบุรุษที่ผู้หญิงหลายคนใฝ่ฝัน เขาทั้งเก่ง ทั้งมั่นคงและแข็งแรงตามแบบฉบับหัวหน้าครอบครัวที่ดี

 

    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เพียงชั่วครู่เขาก็ก้มลงมาบดจูบเจนนิสแบบที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว

 

   อื้อ! ๆ ๆ เจนนิสร้องครางและเอามือยันหน้าอกอันล่ำสันแข็งแกร่งของคุณพสุธาไว้

 

    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ แต่ยิ่งเธอผลักเขาออกเขายิ่งรุกจูบจนเธอเนื้อตัวอ่อนแรง

 

    คุณพสุธาเอาแขนอันแข็งแรงข้างซ้ายสอดคล้องเอวอันบางเฉียบของเจนนิสแล้วดึงกระชับร่างของเธอมาแนบชิดอกของเขาอย่างง่ายดาย

 

    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสหลับตาและปล่อยให้คุณพสุธาจูบเธออย่างตามแต่ใจ

 

    อ๊ะ! ๆ ๆ อือ! ๆ ๆ เธอร้องครางอย่างเสียวซ่านและใจเต้นสั่นระรัว

 

    คุณพสุธาใช้มือขวาจับท้ายทอยของเจนนิสและดันเธอให้จูบปากเขา

 

    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ สักพักเจนนิสก็จูบตอบคุณพสุธาและยืนเขย่งเท้ากอดคอของเขาไว้

 

    อืม! ๆ ๆ อ๊ะ! ๆ ๆ ทั้งสองร้องครางและบดจูบกันอยู่นานสองนานจนหายใจหายคอไม่ทัน

 

    แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ เจนนิสหน้าแดงและสะบัดหน้าถอยหลังออกมายืนหอบหายใจแรง

 

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสวิ่งหนีเข้ามาทางหลังบ้านด้วยความตกใจกลัวเมื่อคิดถึงเรื่องที่คุณป้าเล่าให้เธอฟัง

 

    "เห้ย! เดี๋ยวสิ เจนนิส" คุณพสุธาวิ่งตามเจนนิสและทิ้งรถเอาไว้

 

    "เขาคงไม่ได้จีบเราหรอกนะ อึ๋ย!" เจนนิสบ่นและวิ่งหนีเข้าบ้าน.

 

    "คุณท่านคะ ขอบคุณนะคะที่ซื้อรถให้หนู" เจนนิสวิ่งมานั่งพับเพียบกอดขาคุณท่านที่กำลังดูข่าวในทีวี

 

    เธอลุกยืนจัดดอกไม้ใส่แจกันและดูข่าวสารไปด้วย

 

    "อ้อ เงินเจ้าพสุธามันน่ะ มันก็คิดถูกแล้วนี่ที่ซื้อรถให้หนู ดีกว่าต้องมาจ้างคนขับรถอีกคนให้เปลืองเงิน หิ! ๆ ๆ " คุณท่านตอบและยิ้มชอบใจ

 

    โครมมม! 

 

    เจนนิสถึงกับหงายหลังเป็นลมเมื่อรู้ว่าไม่ใช่คุณท่านที่ออกความคิดเรื่องซื้อรถให้เธอ แต่เป็นคุณพสุธานั่นเอง

 

   

 

   

 

     

 

     

 

     

 

     

 

 

 

     

 

  

 

  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว