facebook-icon Instagram-icon

เป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดถูกใจและดาว รวมทั้งซื้อนิยายด้วยกุญแจหรือเหรียญด้วยนะคะ ^^

ภาคพิเศษ ฉบับ ลี ยูจีน >> ผมก็แค่...อยากรักใครซักคน (ครั้งแรกกับอีวาน) 3.2

ชื่อตอน : ภาคพิเศษ ฉบับ ลี ยูจีน >> ผมก็แค่...อยากรักใครซักคน (ครั้งแรกกับอีวาน) 3.2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 49

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2563 15:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ภาคพิเศษ ฉบับ ลี ยูจีน >> ผมก็แค่...อยากรักใครซักคน (ครั้งแรกกับอีวาน) 3.2
แบบอักษร

ปิดไฟใส่กลอนจะเข้ามุ้งนอนคิดถึงใบหน้า 

นั่งเขียนจดหมาย แล้วรีบทิ้งไปโรงงานทอผ้า 

ถึงคนชื่อฉันทนา ที่เคยสบตากันเป็นประจำ 

  

*ส่วนหนึ่งของเพลง ฉันทนาที่รัก 

  

          ลี ยูจีนนึกถึงเพลงที่พ่อชาวเกาหลีเคยเปิดให้เขาฟังเมื่อสมัยยังเป็นเด็กตีนเท่าฝาหอยแครง พลางบอกกับตัวเองว่ามันช่างเข้ากับบรรยากาศในยามนี้เสียเหลือเกิน 

           เสียงกรนเบาๆดังมาจากเตียงซีกซ้าย บ่งบอกว่าอีกฝ่ายกำลังหลับสนิท ซ้ำยังหลับลึกอีกต่างหาก ไม่ว่าพ่อบ้านหนุ่มจะขุดสารพัดวิธีปลุกคุณหมออย่างไรก็ไม่ยอมตื่นขึ้นมา “ทำสนุก” กับเขาเลยนี่สิ 

ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าคำว่า “นอนกัน” ของอีวาน เพียสจะหมายถึงนอนจริงๆ หลังจากที่ส่งกุญแจมือกับลูกกุญแจให้เขาเสร็จแล้ว คุณหมอหนุ่มก็ปิดไฟใส่กลอนแล้วล้มตัวลงนอนทันที ไม่มีดิ้นกระสับกระส่ายให้เห็นเลยสักนิด ผิดกับลี ยูจีนที่ตื่นเต้นถึงขั้นเหงื่ออกฝ่ามือจนเปียกชุ่มไปหมด จะไม่ให้เขาเครียดได้อย่างไรล่ะ ก็เขาอุตส่าห์วางแผนตลอดทั้งเย็นถึงวิธีการเปิดซิงตัวเองอย่างไรให้ติดตรึงใจคู่นอนของเขา แต่ปัญหาก็คือ คุณหมอหนุ่มไม่ให้ความร่วมมือกับคุณพ่อบ้านเลยนี่สิ 

ในเมื่อปลุกอีวาน เพียสขึ้นมาจากห้วงนิทราอันแสนลึกไม่ได้ พ่อบ้านหนุ่มยอมรับว่าแอบอารมณ์เสียนิดๆที่ไม่เป็นไปตามแผน แต่จะทำอย่างไรได้ล่ะ ในเมื่อลงเอยแบบนี้ เขาคงต้องหลับตามไปด้วยอีกคนอย่างช่วยไม่ได้ ลี ยูจีนพยายามข่มตาให้หลับอยู่นานสองนาน แต่ก็ทำไม่ได้ เมื่อเหลือบมองนาฬิกาที่วางอยู่เหนือหัวนอน มันบ่งบอกว่าตอนนี้ปาเข้าไปตีสามแล้ว 

ไม่ได้การล่ะ ขืนนอนไม่หลับแบบนี้ต่อไป พรุ่งนี้กระผมต้องลำบากแน่ 

  

นี่ยูจีน นายจำไม่ได้หรือไงว่าคุณหมอเปลือยท่อนบน 

จริงเหรอ? 

จริงสิ ทำไมนายไม่ลองลักหลับคุณหมอซะเลยล่ะ 

เออวะ 

  

ลี ยูจีนรีบพลิกตัวกลับมานอนตะแคงหันหน้าเข้าหาคุณหมอหนุ่มทันที อีกฝ่ายเองก็นอนตะแคงเช่นกัน แต่หันหลังให้ ยิ่งปิดไฟมืดสนิท มีเพียงแสงจากดวงจันทร์ครึ่งซีกส่องลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา ทำให้จินตนาการโรแมนติกของหนุ่มเกาหลีจุดประกายขึ้นมาทันทีทันใด  

อาฮ้า ได้นอนกอดกันใต้แสงจันทร์ แค่นี้กระผมก็มีความสุขแล้ว 

ลี ยูจีนจึงเริ่มทำตามปณิธานที่ตั้งไว้ ชายหนุ่มสอดมือไปโอบรอบเอวสอบเพรียวเต็มไปด้วยมัดกล้ามของอีกฝ่าย คุณหมออีวานยังคงนิ่งราวกับไม่รู้สึกตัว  

ไม่เป็นไรหรอกครับ กระผมจะทำให้นุ่มนวลที่สุด รับรองว่าคืนนี้คุณจะต้องฝันดีจนถึงเช้า 

ความรู้สึกสุขราวกับขึ้นสวรรค์มันเป็นแบบนี้นี่เอง ลี ยูจีนบอกตัวเองว่ายามค่ำคืนในฤดูหนาวที่อากาศหนาวเย็นเช่นนี้ การได้รับกระไออุ่นจากกายของชายหนุ่มรูปร่างกำยำที่สามารถปกป้องคุ้มครองผู้ชายร่างบอบบางจากโพยภัยอันตรายในยามวิกาลได้ช่างเป็นสิ่งที่วิเศษที่สุด คุณหมอเป็นคนที่มีร่างกายอุ่นจนร้อน ราวกับเอามือไปอังใกล้ๆเตาผิงใหญ่ก็ไม่ปาน  

อา กระผมอยากจะร้องซี๊ดเหลือเกิน ขอบคุณมากนะครับคุณหมอ ที่อุทิศตัวเองเป็นหมอนข้างจำเป็นให้กระผม  

หมอนข้างจำเป็นเริ่มดิ้นขยุกขยิก อาจเป็นเพราะเจ้าตัวรู้สึกไม่สบายตัวอย่างไรไม่ทราบได้ แต่นั่นยิ่งทำให้ลี ยูจีนยิ้มกริ่ม คุณหมอเริ่มรู้สึกตัวแล้ว ชายหนุ่มจึงเอาแก้มแนบกับบ่ากว้าง พยายามเบียดชิดร่างตัวเองกับของอีกฝ่ายให้มากขึ้น ไออุ่นที่ได้รับเริ่มทวีความร้อน และเพราะยิ่งชิดใกล้กัน พ่อบ้านหนุ่มจึงค้นพบว่าน้องชายของเขาอยู่ไม่ห่างจาก... 

  

อย่านะ! คุณหมอยังไม่รู้สึกตัวเต็มที่นะยูจีน 

ไม่เป็นไรหรอก ก็ไหนว่าจะลักหลับไม่ใช่เหรอ น้องชายของกระผมรอแทบไม่ไหวแล้วนะ 

แต่ว่ามันผิดศีลธรรมนะเฟ้ย! 

(เกิดความเงียบขึ้นระหว่างตัวตนสองฝ่าย) 

  

“งืมๆ” 

ทันใดนั้น อีวาน เพียสเริ่มขยับตัวเล็กน้อย 

โอ ม่ายยยยนะ 

“ขอโทษนะครับคุณหมอ แต่กระผมรอไม่ไหวแล้วจริงๆ”ลี ยูจีนจัดการปลดเปลื้องท่อนล่างของตนเอง ก่อนจะไปช่วยของคุณหมอหนุ่ม 

แต่ก่อนที่เขาจะทันได้แตะต้องกางเกงวอร์มของอีกฝ่าย อีวาน เพียสก็ตะแคงข้างกลับมาเผชิญหน้า 

โอ! 

ลี ยูจีนตกใจ แต่ไม่ได้ร้องออกมา  

จู่ๆอีวาน เพียสก็พึมพำอะไรบางอย่างด้วยเสียงแผ่วเบา ก่อนจะลุกขึ้นนั่งเพียงพริบตาเดียว 

“คุณหมอครับ”ลี ยูจีนเรียกเสียงแผ่ว ตอนแรกเขาตั้งใจจะบอกอีกฝ่ายว่าตนอยู่ตรงไหน แต่พอลองมองดีๆแล้วจะเห็นว่าคุณหมอหนุ่มไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างซักนิด แรกเริ่ม อีวานทำเพียงหันซ้ายหันขวามั่วไปหมด ไม่รู้ว่ากำลังหาอะไรอยู่ จากนั้นก็มีอาการโงนเงนแบบแปลกๆ ราวกับว่ากระดูกสันหลังของเจ้าตัวไม่ได้ถูกสร้างมาให้ตรงเผงแบบคนทั่วไป ที่ร้ายกว่านั้นก็คือ ไม่ทันไร อีวาน เพียส นิสิตนักศึกษาปริญญาเอกผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์กลับลุกขึ้นยืนตัวตรงราวกับนักเรียนทหารพึ่งจบหลักสูตรมาใหม่ๆ เล่นเอาพ่อบ้านหนุ่มถึงกับร้องเหวอเพราะตกใจกับปฏิกิริยาไม่คาดคิด 

อีวาน เพียสหันขวับมาตามเสียงร้อง 

“อยู่นี่เองเหรอ ชิสุมา อาโอนุมา”สิ้นเสียง ร่างสูงใหญ่ในความมืดซึ่งยืนบดบังหน้าต่าง จึงเห็นเป็นเพียงเงาดำของคนที่ยืนปักหลั่นราวกับยักษ์วัดแจ้งกำลังเอียงคอไปทางซ้ายจนมันดังก๊อก ลี ยูจีนขนแขนตั้งชันอย่างหาสาเหตุไม่ได้ เขาไม่รู้แล้วว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้น 

หมับ! 

“อย่า!”หนุ่มเกาหลีร้องลั่น 

“จับได้แล้ว ชิสุมา คราวนี้แกหนีฉันไม่รอดแน่” 

ลี ยูจีนดิ้นพรวดพราด แต่มีหรือจะสู้แรงของผู้ชายกำยำของคนที่ออกกำลังกายมาเป็นเวลาหลายปีได้ ในที่สุดพ่อบ้านหนุ่มก็ถูกลากขามาจนถึงปลายเตียงอย่างไร้ทางสู้ อีวานรวบผ้าขนหนูที่ตกอยู่แถวนั้นมามัดขาเพื่อนร่วมห้องเอาไว้ 

“ปล่อยกระผมเถอะ ช่วยด้วย ใครก็ได้ ช่วยด้วย ช่วย...” 

ผ้าขนหนูอีกผืนถูกส่งมายัดปากลี ยูจีนไว้ พร้อมกับมัดมือทั้งสองข้างเอาไว้แน่นหนาให้คลายออกไม่ได้ หนุ่มเกาหลีพยายามดิ้นรน แต่ก็ถูกอีกฝ่ายตรึงแน่นิ่งให้อยู่บนเตียง 

“แกหนีไปไหนไม่รอดแล้ว ชิสุมา คราวนี้แหละ ถึงเวลาตายของแกแล้ว” 

ม่ายยยนะ กระผมยังไม่อยากตาย แล้วก็ไม่ใช่ชิสุมาอะไรนั่นด้วย กระผมเป็นลูกครึ่งเกาหลีนะเฟ้ย ไม่ใช่ไอ้ยุ่น 

ร่างสูงกำยำของอีวาน เพียสผละจากไปที่โต๊ะทำงานเมื่อมั่นใจแล้วว่าเหยื่อของเขาไม่สามารถดิ้นหลุดไปได้ ลี ยูจีนได้ยินเสียงอะไรบางอย่างวางลงบนโต๊ะทำงานอย่างแรง จากนั้นก็ได้ยินเสียงค้นของ เสียงเครื่องมือทำจากโลหะกระทบกันดังก้องยามค่ำคืน ยิ่งพาให้หัวใจของพ่อบ้านหนุ่มแทบจะหยุดเต้น 

เสียงโลหะแบบนี้ หวังว่าคงไม่ใช่... 

ลี ยูจีนเริ่มตั้งสติได้แล้ว ดูเหมือนตอนนี้อีวาน เพียสจะให้ความสนใจกับอะไรบางอย่างบนโต๊ะทำงานเพียงอย่างเดียว ทำให้หนุ่มเกาหลีพอมีเวลาคิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมด เขาลองนึกถึงบทสนทนาที่เคยคุยกับคุณหมอหนุ่มตั้งแต่ตอนเที่ยงคืน 

  

ผมชอบอ่านนิยายครับ > แนวสืบสวนสอบสวน 

ชื่อเรื่องฆาตกรรมในตระกูลอินุงามิ > นิยายญี่ปุ่น 

ผมชอบฉากที่เหยื่อรายที่สามถูกฆาตกรรม > ถูกจับแขวนห้อยหัวลงมา 

ผมเป็นห่วงเรื่องสวัสดิภาพและความปลอดภัยของพ่อบ้านลีครับ 

  

เมื่อกี้เขาร้องเรียกชื่ออีวานตั้งนาน แต่คุณหมอกลับไม่รู้สึกตัว 

โอ๊ะโอ พระเจ้าช่วย นี่เขากำลังติดแหงกอยู่ในห้องนอนสองต่อสองกับผู้ชายที่นอนละเมออย่างนั้นเหรอ! 

และไม่ใช่ละเมอธรรมดานะ แต่ละเมอตามฉากฆาตกรรมที่ตัวเองชอบเสียด้วย! 

ไม่ได้การล่ะ ต้องรีบหนี ก่อนที่เขาจะถูกจับห้อยหัวเหมือนไอ้ยุ่นที่ชื่อชิสุมาอะไรนั่น! 

  

“กุญแจดอกหนึ่งเป็นของแม่กุญแจที่ล็อกประตูห้องนอน ส่วนอีกดอกเป็นของกุญแจมือครับ พ่อบ้านลี กรุณาเก็บมันไว้ในที่ๆมีคุณเพียงคนเดียวที่จะหามันเจอได้ ที่สำคัญคือ ต้องไม่ให้ผมรู้เด็ดขาดว่าคุณซ่อนไว้ที่ไหน อย่าลืมนะครับ ถ้าคุณหามันไม่เจอล่ะก็...” 

อีวาน เพียสเว้นวรรคก่อนจะเอ่ยประโยคสำคัญ 

“...คืนนี้คุณคงต้องเหนื่อยกับผมทั้งคืน” 

  

แต่กระผมไม่ได้อยาก “เหนื่อย” กับคุณหมอแบบนี้ซักหน่อยยยยย 

โออออ แล้วกุญแจเวรนั่นอยู่ไหน! 

“รอนานไหม ชิสุมา” 

เสียงทุ้มของคุณหมอหนุ่มดังห่างจากร่างของลี ยูจีนไปไม่ไกล เมื่อหนุ่มเกาหลีหันมามองอีกที ปรากฏว่าอีกฝ่ายเข้ามาประชิดที่ริมเตียงเสียแล้ว โดยไม่ลืมหนีบอะไรบางอย่าง คล้ายย่ามหรือกระเป๋าแพทย์มาด้วย 

“คุณหมอจะทำอะไร กระผมไม่เล่นด้วยหรอกนะครับ คืนเนี่ย!” 

“อันนี้...”เสียงยานคางฟังดูไม่เหมือนนายแพทย์ผู้ใจดีเป็นนิตย์ดังขึ้นพร้อมกับชูวัตถุชิ้นหนึ่งให้ลี ยูจีนได้เห็นเต็มตา 

กรรไกรผ่าตัด! 

“ม่ายยยยย”พ่อบ้านหนุ่มร้องจ๊าก 

“ไม่ใช่อันนี้”คุณหมอมือใหม่เอ่ยยานคาง ก่อนจะวางเครื่องมือกลับลงไปในกระเป๋า 

โถ! คุณหมอ ทำไมต้องมาหาของแถวๆร่างของกระผมด้วยล่ะคร้าบ รู้ไหมว่ากระผมกลัวแค่ไหน 

ลี ยูจีนพยายามกระเสือกกระสนร่างของตัวเองไปยังที่ซ่อนกุญแจ เขาซ่อนมันไว้ใต้หมอนหนุนนั่นเอง ซึ่งก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมนัก 

“หรือใช้มีดผ่าตัดดี...”อีวานทำท่าคิด 

ไม่ได้นะครับ! 

“กรรไกรห้ามเลือดเหรอ” 

ฮือ...กระผมไม่เอาอะไรจากคุณหมอทั้งแหละคร้าบ 

“อันนี้ดีกว่า” 

สายตาอันคมปลาบในความมืดราวกับสัตว์นักล่ายามค่ำคืนมองมาที่ร่างของเหยื่อที่กำลังกระเสือกกระสนดิ้นหนี เล่นเอา ลี ยูจีนแข้งขาอ่อน จากนั้นคุณหมอหนุ่มก็โชว์วัตถุสีเงินสะท้อนแสงจันทร์เป็นประกายแวววาว 

ตะขอ! 

ลี ยูจีนอยากร้องไห้เป็นภาษาสเปน เขานึกไม่ออกว่าคุณหมอจะพกตะขอไว้ในกระเป๋านั่นทำไม ชายหนุ่มจึงออกแรงเฮือกสุดท้ายคว้าหมอนนอนมาได้ และแล้ว วัตถุสามชิ้นก็ร่วงหล่นลงมาบนมืออันสั่นเทา 

ได้แล้ว! 

ร่างของชายหนุ่มผู้บอบบางพลิกตัวจนตกเตียงได้ในที่สุด เขาถีบผ้าขนหนูที่รัดขาจนหลุดออกได้สำเร็จ ขณะเดียวกันอีวาน เพียสก็พุ่งเข้ามาประชิด ระหว่างคนหนึ่งที่กำลังละเมอกับอีกคนหนึ่งที่กำลังกลัวหัวหด ในที่สุดทั้งสองคนก็ปะฉะดะกัน 

ลี ยูจีนรู้สึกถึงความเย็นของโลหะพุ่งผ่านใบหน้าไปอย่างรวดเร็วในฉับเดียว นัยน์ตาเรียวรีหรี่ลงด้วยความเสียวจนมันเกือบจะเป็นเส้นตรง ตะขอนั่นตกลงดังโครมบนพื้นห้องพาให้นัยน์ตาของหนุ่มเกาหลีมองตามไปที่พื้น 

เขาเห็นผ้าขนหนูที่ใช้มัดมือ...ขาดออกจากกัน 

ในขณะที่มือข้างที่ถือตะขอของคุณหมอหนุ่มถูกกุญแจมือข้างหนึ่งล็อกไว้โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ 

โอ๊ะโอ อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น 

ลี ยูจีนไม่มีเวลามาเฉลิมฉลองให้กับความสำเร็จของตัวเองนานนัก เมื่ออีกฝ่ายเริ่มจะอาละวาดอีกครั้ง พ่อบ้านหนุ่มจัดการคล้องกุญแจมืออีกด้านเข้ากับขาเตียง อีวาน เพียสพยายามดิ้นเพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการ เหมือนคุณหมอหนุ่มได้แปลงร่างกลายเป็นมนุษย์หมาป่าไปแล้ว เขาอาละวาดหนักผิดกับนายแพทย์ผู้เงียบขรึมและแสนสุภาพที่เคยรู้จัก ลี ยูจีนไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรกับนายแพทย์ต่อไปดี จึงหันรีหันขวางไปรอบห้อง 

เขาต้องออกไปจากห้องนี้ ไม่งั้นอาจถูกกัดกลายเป็นมนุษย์หมาป่า (ที่นอนละเมอ) ไปด้วยอีกคน 

ลี ยูจีนจำได้ว่ายังมีลูกกุญแจอีกดอกที่ใช้ไขประตูออกไปจากห้องนี้ได้ ชายหนุ่มจึงรีบตรงไปที่ประตูห้อง มือไม้สั่นไปหมดตอนไขกุญแจให้มันปลดล็อก ใช้เวลานานเท่าไหร่ก็ไม่อาจตอบได้ ทันทีที่ประตูห้องเปิดออก พ่อบ้านหนุ่มก็ถลาออกไปสู่อิสรภาพ โดยไม่ลืมที่จะปิดประตูห้องนอนนายแพทย์หนุ่มไว้อย่างมิดชิด พร้อมทั้งล็อกกุญแจจากข้างนอกอีกชั้น 

“ฉันจะฆ่าแก ชิสุมา อาโอนุมา!”เสียงคนข้างในตะโกนเล็ดรอดออกมาอย่างอาฆาตแค้น  

ลี ยูจีนภาวนาขอให้คุณหมออีวานไม่รู้ตัวด้วยเถิดว่าทำอะไรลงไปในคืนนี้บ้าง รอให้ถึงพรุ่งนี้เช้าก่อนนะ กระผมสัญญาว่าจะปล่อยคุณหมอออกไปนะครับ 

และนับจากนั้นเป็นต้นมา ลี ยูจีนไม่เคยคิดอกุศลกับคุณหมอหนุ่มอีกเลย 

ความคิดเห็น