facebook-icon Instagram-icon

เป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดถูกใจและดาว รวมทั้งซื้อนิยายด้วยกุญแจหรือเหรียญด้วยนะคะ ^^

ภาคพิเศษ ฉบับ ลี ยูจีน >> ผมก็แค่...อยากรักใครซักคน (ครั้งแรกกับอีวาน) 3.1

ชื่อตอน : ภาคพิเศษ ฉบับ ลี ยูจีน >> ผมก็แค่...อยากรักใครซักคน (ครั้งแรกกับอีวาน) 3.1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 37

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ค. 2563 15:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ภาคพิเศษ ฉบับ ลี ยูจีน >> ผมก็แค่...อยากรักใครซักคน (ครั้งแรกกับอีวาน) 3.1
แบบอักษร

  

คำเตือน 

นิยายต่อไปนี้เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุตั้งแต่สิบสามปีขึ้นไป อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้อหาที่ต้องใช้ “จินตนาการ” ในการรับชม ผู้อ่านที่มีอายุน้อยกว่าสิบสามปี ควรได้รับคำแนะนำ 

  

ช่วงเวลาดำเนินเรื่อง : ก่อนเนื้อเรื่องในภาคหลัก 

ตัวละครเอก : ลี ยูจีน 

แขกรับเชิญ : ซีเค, อีวาน เพียส, เจย์ซี, คริสติน่า หยาง 

  

ตลอดทั้งสัปดาห์นั้น ลี ยูจีนพยายามใช้ชีวิตอยู่ในคฤหาสน์คิงในรูปแบบที่เรียกว่า “กระเสือกกระสนเอาชีวิตรอด” เพราะแค่เห็นหน้าซีเค ลี ยูจีนมักจะรู้สึกขนลุกเกรียวไปทั้งตัว ด้วยกลัวว่าเจ้าของบ้านอาจจะเผลอเรอเอามือถือไปเปิดให้ใครต่อใครดูแล้วเห็นความลับที่ไม่น่าดูชมของเขา ความหวาดระแวงของพ่อบ้านหนุ่มเป็นมากในช่วงแรกๆของสัปดาห์ แต่ซีเคไม่ได้เป็นคนเลวร้ายขนาดนั้น และในเมื่อไม่มีเหตุการณ์สยองขวัญอย่างว่าเกิดขึ้นเลยตลอดทั้งอาทิตย์ ลี ยูจีนจึงเริ่มเข้าหน้ากับนายจ้างได้มากขึ้น 

วันนี้ลี ยูจีนตื่นมาตอนหกโมงเช้าเหมือนดั่งเช่นทุกวัน เขาจัดการภารกิจส่วนตัวของตังเองให้เสร็จเรียบร้อยภายในหนึ่งชั่วโมง พอถึงเวลาเจ็ดโมงเช้าก็จะเป็นเวลาที่ต้องดูแลเรื่องอาหารให้ซีเค ลี ยูจีนจึงยกน้ำแครอทของโปรดของนายจ้างพร้อมกับซาลาเปาไปให้ในห้องอาหารเหมือนดั่งเช่นทุกวัน 

“วันนี้เราจะมีสมาชิกใหม่ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่เพิ่มอีกหนึ่งคน เพราะฉะนั้นวันนี้ช่วยจัดห้องที่อยู่ติดกับห้องของฉันให้ด้วยนะ” 

“ได้ครับ เป็นผู้หญิงหรือผู้ชายครับ กระผมจะได้จัดห้องให้ถูก” 

“ผู้ชายน่ะ...ห้องที่อยู่ฝั่งขวา ซึ่งเป็นฝั่งที่พวกเราอยู่จะเป็นโซนห้องพักผู้ชาย ส่วนฝั่งซ้ายจะเป็นของผู้หญิง จำไว้ให้ดีล่ะ ส่วนสมาชิกใหม่ที่จะย้ายมาในวันนี้เป็นเพื่อนสมัยเด็กของฉัน พึ่งเรียนจบด็อกเตอร์ด้านการแพทย์มาจากสหรัฐอเมริกา คงจะมาถึงที่นี่ราวบ่ายๆไม่ก็เย็นๆ เดี๋ยวพ่อบ้านลีก็คงจะได้พบเองแหละ” 

“ครับ”ลี ยูจีนรับคำก่อนจะจากไป ในหัวเต็มไปด้วยคำถามและความอยากรู้เรื่องสมาชิกใหม่ใจจะขาด 

  

  

  

 ลี ยูจีนรู้สึกว่าเวลาของวันนี้เคลื่อนคล้อยไปอย่างเชื่องช้า เขารู้สึกว่าตัวเองทำอะไรรวดเร็วไปหมด และรู้สึกว่าตัวเองตื่นเต้นง่ายขึ้นเมื่อถึงเวลาที่ต้องไปจัดห้องต้อนรับแขก ที่นั่น ลี ยูจีนเสียเวลาไปฟรีๆถึงหนึ่งชั่วโมงเพื่อตัดสินใจว่าควรใช้สีโทนไหนตกแต่งเครื่องนอนให้เหมาะกับคนที่เป็นหมอ ร้อยแปดคำถามวนเวียนไปมาอยู่ในหัวหากแต่ไร้คำตอบ ลี ยูจีนพอจะรู้ว่าซีเคเป็นคนไม่ชอบให้คนอื่นมาซักไซ้เรื่องที่เขาไม่อยากตอบ และนี่ก็น่าจะเป็นหนึ่งในเรื่องที่ซีเคไม่ตอบพ่อบ้านลีทั้งหมด แค่รายละเอียดว่าจบด็อกเดอร์ด้านการแพทย์คงไม่เพียงพอที่จะบอกรสนิยมเรื่องสีและการตกแต่งห้องได้หรอกนะ 

ในที่สุดลี ยูจีนก็สุ่มสีที่ตัวเองคิดว่าเพื่อนคุณหมอของนายจ้างน่าจะพอใจ คนเป็นแพทย์ก็น่าจะชอบสีสะอาดตาอย่างสีขาวกระมัง ชายหนุ่มใช้เวลาจัดห้องเพียงสี่สิบห้านาที แต่ใช้เวลาสำรวจความเรียบร้อยเกือบหนึ่งชั่วโมง ทำให้เขาเกือบลงมาเตรียมข้าวเที่ยงให้ซีเคกินไม่ทัน แต่เจ้าของบ้านก็ไม่ได้โกรธอะไรมากมาย อีกฝ่ายทำแค่หัวเราะเรื่อยๆอย่างที่เจ้าตัวชอบทำเป็นประจำ มีบ้างที่ชวนเชฟหนุ่มคุยว่าวันนี้ทำอาหารอะไร มีอาหารเหลือหรือเปล่า แล้วของมื้อเย็นล่ะ ถ้าเป็นไปได้ ขอเป็นสลัดนะ 

ปกติซีเคจะไม่เรียกร้องเรื่องอาหาร แน่นอนว่านอกจากพ่อบ้านหนุ่มจะตื่นเต้นเรื่องที่สมาชิกใหม่จะย้ายมาอยู่ด้วยแล้ว อีกคนที่ตื่นเต้นไม่แพ้กันน่าจะเป็นตัวเจ้าของบ้านนี่แหละ ซีเคดูเหมือนจะพยายามทำตัวให้เป็นปกติเหมือนเช่นทุกวัน แต่พ่อบ้านหนุ่มก็พอจะดูออกว่าเจ้านายไม่ค่อยมีสมาธิกับสิ่งที่ทำนัก เขาเล่นไพ่นกกระจอกน้อยลง หันไปเล่นมือถือและคอมพิวเตอร์มากขึ้น โทรศัพท์ออกและเข้าบ่อยครั้งกว่าวันอื่นๆที่ผ่านมา 

ในที่สุดสมาชิกคนใหม่ก็มาถึงคฤหาสน์คิงตอนสี่โมงสามสิบหก ซีเคไปแสตนบายด์อยู่ที่วิดีโอ ดอร์ โฟน หนึ่งชั่วโมงก่อนที่อีกฝ่ายจะมาถึงด้วยซ้ำ เมื่อตรวจสอบแล้วว่าคนที่อยู่หน้าบ้านใช่ตัวจริง ซีเคจึงอนุญาตให้ผ่านประตูรั้วเข้ามาได้ 

ลี ยูจีนตั้งใจจะไปช่วยสมาชิกใหม่หิ้วสัมภาระ แต่ปรากฏว่าอีกฝ่ายมีข้าวของน้อยกว่าที่คาดไว้ คือมีกระเป๋าแบบล้อเพียงแค่สองใบเท่านั้น  

เมื่อสมาชิกใหม่เข้ามาในห้องนั่งเล่น เจ้าของบ้านก็ตบมือทักทายกันอย่างคุ้นเคยสนิทสนม ลี ยูจีนไม่แปลกใจนัก เพราะซีเคเคยบอกว่าเป็นเพื่อนสมัยเด็ก คงจะจากกันไปนาน พอมาเจอกันก็เลยเก็บอาการไม่อยู่ เขาเองก็ดีใจเช่นกันที่จะมีสมาชิกมาอยู่เพิ่ม คงทำให้คฤหาสน์หลังนี้ครึกครื้นขึ้นไม่มากก็น้อย แต่ที่ดีใจเป็นพิเศษก็คือ 

สมาชิกคนใหม่เป็นผู้ชาย!!! 

“มาทำความรู้จักกันไว้สิ พ่อบ้านลี นี่คืออีวาน เพียส จากนี้ไปเขาจะมาอยู่ที่นี่อย่างถาวรเลย”ซีเคเริ่มแนะนำให้ทั้งสองฝ่ายรู้จักกัน 

“สวัสดีครับ คุณคงเป็นพ่อบ้านคนใหม่ที่ซีเคบอก จากนี้ไปคงต้องขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” 

“เช่นกันครับ อีวาน”ลี ยูจีนตอบรับ เขาเรียกอีวานแบบเพื่อนตามกฎของคฤหาสน์หลังนี้ หลังจากนั้นจึงสนทนาแลกเปลี่ยนความสนใจกันสักพัก ชายหนุ่มจึงได้รู้ว่าคุณหมออีวานเป็นคนที่ค่อนข้างสุภาพเรียบร้อย เขามักใช้คำพูดเรียกแทนคนอื่นด้วยคำว่า “คุณ” และลงท้ายหางเสียงด้วย “ครับ” ทุกประโยค คุณหมอหนุ่มพูดออกมาได้ลื่นไหลตลอด ไม่มีอาการเอ่ออ่าเลยสักนิด ราวกับเจ้าตัวใช้คำเหล่านี้มาทั้งชีวิต ผิดกับตัวเชฟหนุ่มที่ใช้เป็นบางโอกาสเท่านั้น จึงไม่ใช่เรื่องยากเลยที่ผู้ที่ได้พบปะสนทนากับคุณหมอผู้นี้จะรู้สึกชอบเขา แต่สำหรับลี ยูจีน มันมากกว่านั้น! 

อีวาน เพียสจัดได้ว่าเป็นผู้ชายหน้าตาดีมากคนหนึ่ง อาจไม่คมเข้มเท่าซีเค...เจ้าของบ้านก็ตาม คุณหมออีวานมีรูปลักษณ์แบบชาวยุโรปเหนือ คือมีผมสีบลอนด์ ตาสีซีดๆ อาจเป็นสีฟ้าอ่อนหรืออะไรก็ตามแต่ ประกอบกับบุคลิกนิ่งๆและสุภาพนั้นด้วยแล้ว ลี ยูจีนเริ่มรู้สึกว่าตัวเองอาจจะมีไข้ เห็นทีคืนนี้เขาคงต้องไปพึ่งพาคุณหมอหนุ่มมือใหม่คนนี้เสียหน่อย 

  

  

  

 อีวาน เพียสนั่งอ่านหนังสือนิยายสืบสวนสอบสวนเล่มใหม่อยู่ที่โต๊ะทำงาน โป๊ะไฟเล็กๆแต่ให้แสงสว่างเพียงพอต่อความต้องการทางสายตา เขาอ่านมันไปเรื่อยๆจวนจะจบเล่มตอนใกล้ถึงเวลาเที่ยงคืน จู่ๆเสียงเคาะประตูห้องสามทีก็ดังขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย 

อีวาน เพียสตกใจเบาๆ เขาปิดหนังสือนิยายดังฉับ แต่ไม่ลืมที่จะคั้นหน้าที่อ่านค้างไว้ ก่อนตะโกนถาม 

“ใครครับ” 

“กระผมเองครับ ลี ยูจีน” 

อ๋อ พ่อบ้านลี 

อีวาน เพียสยิ้มออกมาได้เมื่อรู้ว่าคนนอกห้องไม่ใช่คนอื่นคนไกล 

“รอสักครู่นะครับ” 

ลี ยูจีน ยืนรออยู่หน้าห้องประมาณหนึ่งนาทีหลังจากได้ยินเสียงประโยคสุดท้ายของคุณหมอหนุ่ม จากนั้นเจ้าของห้องจึงเดินมาเปิดประตูให้ 

“มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่าครับ”เจ้าของห้องถาม 

“ครับ คือกระผมเผลอล็อกห้องตอนลงไปเอาน้ำดื่ม แล้วกุญแจห้องดันอยู่ในห้องนอนเสียด้วยสิ”ลี ยูจีนบอก 

“อ๋อ งั้นผมจะไปเรียกซีเคให้ หมอนั่นน่าจะมีกุญแจสำรองห้องคุณนะครับ” 

ลี ยูจีนแทบจะเต้นผาง จะให้ซีเครู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าพ่อบ้านหนุ่มอยากเปิดซิงกับคุณหมอ ไม่งั้นเขาคงถูกซีเคเตะก้นออกจากคฤหาสน์คิงแน่  

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ช่วงนี้ซีเคไม่ค่อยอยากให้ใครรบกวนกลางดึกครับ กระผมเลยไม่อยากเสี่ยง”เป็นข้ออ้างที่ดีมาก ลี ยูจีน 

“งั้นเหรอครับ”อีวาน เพียส ขมวดคิ้วมุ่น ปกติซีเคเป็นคนนอนไวก็จริง แต่ก็ไม่ใช่คนหลับลึก เขาเชื่อว่าถ้ามีเรื่องเดือดร้อนจริงๆล่ะก็ หมอนั่นจะต้องยินดีเปิดประตูออกมาฟังแน่ 

“แล้วพ่อบ้านลีจะทำอย่างไรต่อไปครับ”คุณหมอหนุ่มถามด้วยความเป็นห่วง 

“เห็นทีคืนนี้กระผมคงต้องขอนอนห้องเดียวกับอีวานแล้วล่ะ” 

อีวาน เพียสกะพริบตาปริบๆราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ตนได้ยิน ไม่รู้สินะ สายตาของพ่อบ้านลีแบบนี้มันคืออะไร คุณหมอหนุ่มไม่สามารถหาคำตอบเรื่องแบบนี้ได้จากตำราแพทย์แน่นอน  

“เอ่อ ผมคิดว่าทางที่ดีเราควรจะลองไป...” 

“ได้โปรดเถอะ อีวาน กระผมเข้าไปในห้องใครไม่ได้เลยนอกจากห้องนี้ ไม่เช่นนั้นกระผมคงต้องนอนนอกห้อง ไม่ก็ระเบียงข้างนอกห้องคุณนะ” 

อีวาน เพียสพึ่งนึกขึ้นได้ว่านี่พึ่งเข้าสู่ฤดูหนาว ใจจริงก็อยากให้พ่อบ้านลีนอนข้างนอกห้องเพราะเห็นแก่ “สวัสดิภาพและความปลอดภัย” ของตัวพ่อบ้านหนุ่มเอง แต่ว่า คนเป็นหมออย่างเขา ไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นนี่สิ 

“ก็ได้ครับ ผมจะระมัดระวังตัวเต็มที่ พ่อบ้านลีไม่ต้องกลัวนะครับ ผมจะไม่ทำอันตรายคุณเด็ดขาด” 

โออออ ลี ยูจีนแทบจะจุดพลุเฉลิมฉลอง ขนาดเห็นคุณหมออีวานดูติ๋มๆไม่น่าจะทันคนแท้ๆ แต่พอได้ยินประโยคเมื่อครู่ที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมา ทำให้พ่อบ้านหนุ่มรู้ทันทีว่าอีวาน เพียสเองก็คงมีความต้องการเรื่องอย่างว่าเหมือนกัน เพียงแต่อาจจะอาย เลยต้องเก็บซุกซ่อนไว้ ไม่อยากให้แขก (ที่ไม่ได้รับเชิญ) อย่างเขาต้องมารู้เรื่องราว 

“ไม่จำเป็นหรอกครับ เอ้อ ขอผมเรียกอีวานว่าคุณหมอก็แล้วกันนะครับ...คุณหมอ เพราะสาเหตุที่กระผมมาที่นี่ ก็เป็นเรื่องเดียวกับที่คุณหมอมีความต้องการนั่นแหละครับ” 

อีวาน เพียสมีสีหน้างุนงงหลังจากฟังประโยคเมื่อครู่ ในขณะที่ลี ยูจีนยิ้มแป้น เขาคิดว่าคุณหมอหนุ่มแกล้งทำท่าไขสือ เพราะกลัวว่าจะถูกจับได้นั่นเอง  

“เอ่อ ครับๆ”อีวาน เพียสรับคำทั้งที่ยังไม่เข้าใจดีนัก แต่เอาเถอะ หวังว่าพ่อบ้านลีคงไม่ได้หมายความตามประโยคชวนงุนงงอย่างที่เจ้าตัวพูดออกมาหรอกใช่ไหม 

ลี ยูจีนไม่รอช้า รีบเดินไปนั่งลงบนเตียงนุ่มสีขาวไซต์เล็กกว่าของซีเคอยู่มากโข แต่เรื่องความหนานุ่มนี่แทบไม่ต่างกันเลยสักนิด ทันทีที่ก้นสัมผัสลงบนเตียง จินตนาการต่างๆก็เริ่มเบ่งบานเหมือนดอกเห็ด 

“พ่อบ้านลี ช่วงนี้ห้องน้ำของซีเคเสียเหรอครับ”คุณหมอหนุ่มชวนคุย 

“ไม่นี่ครับ”ลี ยูจีนปฏิเสธ ก็เขาเข้าไปทำความสะอาดห้องนั้นทุกวัน ก็ไม่มีอะไรเสียหายซักหน่อย 

“เหรอครับ แปลกจัง วันนี้ซีเคมาอาบน้ำที่ห้องของผมด้วย พอผมถาม เขาก็บอกว่าอ่างจากุซซี่อันใหม่ยังไม่มาส่งเลย” 

ลี ยูจีนสะดุ้งโหยง  

“แล้วซีเคได้บอกคุณหมอหรือเปล่าครับว่าทำไมเขาถึงเปลี่ยนอ่างอาบน้ำใหม่”พ่อบ้านหนุ่มถามอย่างครั่นเนื้อครั่นตัว 

“บอกครับ เขาบอกว่าคุณชอบอ่างของเขา ก็เลยยกให้ เพราะอยากให้คุณมีไว้ใช้ในยามที่ “จำเป็น” น่ะครับ เพราะงั้น หมอนั่นก็เลยซื้อของใหม่ซะเลย บอกว่ามันดู “สะอาดบริสุทธิ์” กว่าอันเก่ามาก” 

ร่างสูงของลี ยูจีนล้มแผละลงไปกองบนเตียงนุ่มสีขาวอย่างหมดแรง ไม่รู้ว่าพ่อบ้านหนุ่มควรจะเสียใจหรือร้องไห้ก่อนดีนะ 

“เป็นอะไรไปครับ พ่อบ้านลี”อีวาน เพียสปราดเข้ามามองด้วยความเป็นห่วง 

“เอ้อ เปล่าครับ โรคประจำตัวน่ะ คุณหมอ ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ว่าแต่คุณหมอทำอะไรอยู่เหรอครับ” 

“อ้อ ผมพึ่งอ่านนิยายเสร็จครับ” 

“งั้นเหรอ อ่านเรื่องอะไรอยู่เหรอ” 

“เป็นนิยายสืบสวนสอบสวนของญี่ปุ่นครับ แต่งโดย โยโคมิโซะ เซชิ ชื่อเรื่อง ฆาตกรรมในตระกูลอินุงามิครับ ไม่ทราบว่าพ่อบ้านลีพอจะรู้จักหรือเปล่าครับ” 

ลี ยูจีนส่ายหน้า แต่ก็ขอให้คุณหมอหนุ่มเล่าให้ฟัง เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของคุณหมออีวานไม่ให้สงสัยตัวเขามากเกินไป สมาชิกใหม่ของคฤหาสน์คิงจึงเล่าเรื่องราวลึกลับซับซ้อนอันแสนเข้มข้นและการสืบคดีที่เหนือความคาดหมายของคินดะอิจิ โคสุเกะ นักสืบเอกชนฝีมือฉมังแห่งยุคหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ชายหนุ่มเล่าไปเรื่อยๆ จนถึงฉากที่เจ้าตัวชอบ นั่นก็คือ ตอนที่ฆาตกรฆาตกรรมเหยื่อรายที่สามของบ้านอินุงามิโดยการตรึงร่างเหยื่อไว้กับชะง่อนน้ำแข็งที่ยื่นออกมากลางลำธารในฤดูหนาว โดยห้อยหัวเหยื่อลงและเอาเท้าชี้ฟ้า เป็นฉากที่น่ากลัวมากจนพ่อบ้านลีรู้สึกขนลุกขึ้นมา จึงขอให้คุณหมอหนุ่มหยุดเล่า 

“กระผมไม่ไหวแล้วครับ ไม่งั้นคืนนี้อาจเก็บไปฝันร้ายได้” 

“ครับ ผมก็ว่าอย่างนั้น...นั่นสินะ แล้วคืนนี้พ่อบ้านลีจะปลอดภัยหรือเปล่า”ดูเหมือนประโยคหลัง อีวาน เพียสจะพูดกับตัวเองมากกว่า แต่ ลี ยูจีนเป็นคนที่หูไวกว่าที่ใครๆรู้ เพียงแค่นั้นก็พอแล้วที่จะทำให้พ่อบ้านหนุ่มสรุปความเอาเองว่าอีกฝ่ายไม่ต้องการปลดปล่อยความต้องการของตนเอง 

เห็นที คงต้องหาทางล่อเสือออกมาจากถ้ำเสียแล้วล่ะ! 

“คุณหมออีวาน ง่วงหรือยังครับ กระผมเริ่มจะไม่ไหวแล้ว นี่ก็ดึกมากแล้วนะครับ ทำไมคุณหมอไม่ขึ้นเตียงมานอนด้วยกันซะเลยล่ะ”ว่าเสร็จ พ่อบ้านหนุ่มก็ลงหลักปักฐานบนเตียงฝั่งขวา เขานอนด้วยท่าตะแคงแบบที่เคยเห็นพระพุทธรูปตามวัดในเอเชียประดิษฐาน 

ปฏิบัติการเข่นเสือออกจากถ้ำ ถ้าเป็นเรื่องแบบนี้ล่ะก็ ลี ยูจีนถือว่าเป็นปรมาจารย์ตัวพ่อเลยเชียว 

อีวาน เพียสได้ยินก็ถึงกับอึ้งไปชั่วครู่ เขาไม่เคยได้ยินผู้ชายเอ่ยชวนนอนบนเตียงมาก่อน และยิ่งท่านอนของอีกฝ่าย ยิ่งทำให้คุณหมอหนุ่มถึงกับกลืนน้ำลายเอี๊อกเลยทีเดียว 

โอ พระเจ้า ลูกต้องการลูกประคำด่วน! 

“พ่อบ้านลี กรุณานอนหงายธรรมดาเถอะครับ คือว่าผม...เป็นห่วงคุณจริงๆนะครับ”คุณหมอหนุ่มเอ่ยไปก็หน้าแดงไป 

ลี ยูจีนถึงกับยิ้มหน้าบาน แม้คุณหมออีวานจะเป็นเพื่อนสมัยเด็กกับซีเค แต่สองคนนี้ต่างกันอย่างสุดขั้ว คนหนึ่งจับทางหนีทีไล่ไม่ได้ หากแต่อีกคน แค่แหย่นิดเดียวก็สะเทิ้นอายเสียแล้วสิ 

อ่า เขาพึ่งค้นพบว่าตัวเองชอบหนุ่มสุภาพเรียบร้อยนะเนี่ย 

คืนนี้แหละครับ กระผมจะทำให้คุณหมอตกเป็นของกระผมให้ได้! 

ลี ยูจีนยอมนอนหงายธรรมดาตามที่คุณหมอหนุ่มขอ แต่ก็ไม่วายนอนหนุนแขนตัวเอง พร้อมกับใช้สายตาเรียวรีทั้งสองข้างจ้องมองคุณหมออีวานจนนายแพทย์ถึงกับประหม่า 

อีวาน เพียสรู้สึกหายใจได้ไม่ทั่วท้อง แต่ก็ไม่คิดว่าพ่อบ้านลีจะเป็นพิษเป็นภัยอะไร คุณหมออย่างเขาไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำที่จะอัปเปหิตัวอะไรสักอย่างให้นอนนอกห้องในช่วงฤดูหนาวที่ไร้เตาผิงและเครื่องทำความร้อนได้หรอกนะ 

“ผมจะนอนแล้วนะครับ”คุณหมอบอก ราวกับกำลังขออนุญาตจากรูมเมทอย่างไรอย่างนั้น 

และแล้วสิ่งที่ทำให้พ่อบ้านลีตกตะลึงจนถึงกับต้องกระเด้งตัวขึ้นมาจากเตียงนอนก็คือ...คุณหมออีวาน เพียส ค่อยๆยกชายเสื้อยืดสีขาวถกขึ้นอย่างช้าๆ มองเห็นผิวเนื้อที่ค่อยๆโผล่พ้นชายเสื้อชัดเจนขึ้น จนกระทั่งเสื้อยืดนั้นหลุดออกจากร่างกายของคุณหมอหนุ่มอย่างสมบูรณ์ 

ลี ยูจีนไม่นึกมาก่อนว่าคุณหมอท่าทางติ๋มๆ ใส่แว่นราวกับเด็กเรียนจะมีซิกแพ็คที่สวยเป็นลอนงาม ขนาดผู้ชายด้วยกันเองเห็นยังอดอิจฉาไม่ได้ พอได้เห็นเต็มๆตา ยิ่งทำให้พ่อบ้านหนุ่มรู้สึกร้อนฉ่าทั้งๆที่อุณหภูมิในคืนนี้อยู่ที่สิบกว่าๆเท่านั้น 

“ปกติผมนอนเปลือยท่อนบนอยู่แล้ว พ่อบ้านลีคงไม่ถือใช่ไหมครับ” 

“ม...ไม่ครับ”พ่อบ้านหนุ่มแทบจะเปล่งเสียงออกมาไม่เป็นภาษา ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่า พอคุณหมอหนุ่มถอดเสื้อออก เหมือนเขาลอกคราบชายหนุ่มผู้หน่อมแน่มออกไป ซุ้มเสียงที่เอ่ยออกมาจึงกลายเป็นเสียงที่หนักแน่น แลดูเข้มแข็งเหมือนซิกแพ็คของเจ้าตัวเลยทีเดียว 

“ดีครับ ถ้างั้นก่อนที่ผมจะไปนอนกับพ่อบ้านลี ผมคงต้อง...” 

แม่กุญแจขนาดใหญ่กว่าไซต์มาตรฐานถูกนำไปคล้องเพื่อล็อกห้องนอนอีกชั้นหลังจากลงกลอนเสร็จแล้ว จากนั้นคุณหมออีวานจึงโยนของสามสิ่งส่งให้ลี ยูจีน 

มันคือกุญแจมือกับลูกกุญแจสองดอก! 

โออออ ให้ตายเถอะโรบิน!!! นี่เอาจริงเหรอครับคุณหมอออออออ 

ลี ยูจีนจ้องวัตถุทั้งสองชิ้นในมือตาค้าง ในขณะที่คุณหมออีวานย่างสามขุมเข้ามาใกล้เตียงนอนมากขึ้น 

“กุญแจดอกหนึ่งเป็นของแม่กุญแจที่ล็อกประตูห้องนอน ส่วนอีกดอกเป็นของกุญแจมือครับ พ่อบ้านลี กรุณาเก็บมันไว้ในที่ๆมีคุณเพียงคนเดียวที่จะหามันเจอได้ ที่สำคัญคือ ต้องไม่ให้ผมรู้เด็ดขาดว่าคุณซ่อนไว้ที่ไหน อย่าลืมนะครับ ถ้าคุณหามันไม่เจอล่ะก็...” 

อีวาน เพียสเว้นวรรคก่อนจะเอ่ยประโยคสำคัญที่เล่นเอาลี ยูจีนเกือบจะสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองได้เลยทีเดียว 

“...คืนนี้คุณคงต้องเหนื่อยกับผมทั้งคืน” 

ความคิดเห็น