email-icon facebook-icon Twitter-icon

สวัสดีค่าาาาาาาาาาาา ยินดีต้อนรับเข้าสู่หน้าเพจของแพรสีนิลนักเขียนมือใหม่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ ❤️

สัญญารัก - ตอนที่ 2 ชายปริศนา

ชื่อตอน : สัญญารัก - ตอนที่ 2 ชายปริศนา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ม.ค. 2564 00:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สัญญารัก - ตอนที่ 2 ชายปริศนา
แบบอักษร

ตอนที่ 2 ชายปริศนา 

“บังเอิญจังเลยนะครับน้องเคท ไปนั่งด้วยกันสักแปบสิ” 

ต้นน้ำยกมือขึ้นยันผนังทางเดิน พลางจ้องมองหญิงสาวที่ตนตามจีบมานานหลายเดือนด้วยสายตาแทะโลมอย่างไม่ปิดบัง ภายในหัวก็นึกจินตนาการไปด้วยว่าภายใต้ร่มผ้าของเธอนั้นจะขาวผ่องและนุ่มนวลน่าลิ้มลองเพียงใด 

โคตรจะโจ่งแจ้งเลยว่าในหัวกำลังคิดอะไรอยู่ หึ! ถ้าคนมันจะได้กิน มันได้ไปนานแล้วค่ะคุณพี่ขา! 

เคทนึกในใจพลางข่มอารมณ์หงุดหงิดลง พยายามปรับสีหน้าให้ดูเป็นปกติแล้วเอ่ยปฏิเสธอย่างสุภาพ ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้วแค่หน้าเธอยังไม่อยากจะมองให้เสียสายตาเลยด้วยซ้ำ! 

“วันนี้เคทมากับเพื่อนค่ะ ไว้วันหลังนะคะ” 

พูดจบเคทก็รีบเบียดตัวเตรียมจะเดินหนีไปหากลุ่มเพื่อน ทว่าก็ถูกอีกฝ่ายก้าวเข้ามาขวางทางเอาไว้อยู่ดี 

ฮึ้ยยย!! ร้านนี้ก็มีดีทุกอย่างนะ ยกเว้นทางเดินเนี้ย! จะทำแคบไปไหนคะ? หรือว่างบหมด? 

เธอชักสีหน้าหงุดหงิดแล้วตวัดสายตาขุ่นเคืองใส่ เมื่อถอยออกห่างจากรุ่นพี่ได้เพียงไม่กี่ก้าวเธอก็แทบจะชนเข้ากับคนด้านหลังแล้ว 

“จะรีบไปไหนละครับน้องเคทคนสวย อยู่คุยกันก่อนสิครับ ปกติที่มหาลัยเราก็ไม่ค่อยมีโอกาสได้อยู่ด้วยกันแบบนี้เลยนะครับ” 

ต้นน้ำไม่พูดเปล่า มือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของหญิงสาวแล้วออกแรงกระชากเข้าหาตัวเอง จนตอนนี้ดูคล้ายว่าเขากำลังโอบกอดเธออยู่ 

"นั่นสิครับน้อง คุยกับเพื่อนพี่ก่อนสิ" 

ชายหนุ่มผู้เป็นพวกเดียวกันกับรุ่นพี่รีบเสริมด้วยท่าทางกะลิ้มกะเหลี่ยอย่างน่ารังเกียจ 

“พี่ต้นน้ำคะ ปล่อยเคทเดี๋ยวนี้นะคะ ตอนนี้เคทไม่สะดวกจริง ๆ ค่ะ” 

เคทพูดเสียงเรียบพร้อมกับพยายามแกะมือหนาที่เกาะกุมต้นแขนของตัวเองออกไปด้วย ในใจของเธอเริ่มเดือดปุด ๆ จนอยากจะกระโดดถวายแหวนให้คนตรงหน้าหงายหลังสักทีสองที 

“แปบเดียวเอง มาสนุกด้วยกันก่อนสิ นาน ๆ ทีเราจะได้เจอกันน้าาาา” 

ต้นน้ำหัวเราะในลำคอ พลางเหยียดยิ้มด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ ก่อนจะค่อย ๆ โน้มตัวเข้าใกล้หญิงสาวไปเรื่อย ๆ หวังจะได้ลิ้มรสคนที่เฝ้ามองมานานให้ชื่นใจสักหน่อย 

หยุด! หยุดเดียวนี้นะไอคนหื่นกาม!!!! อยากสนุกก็ไปสนุกคนเดียวสิวะ!! 

เคทได้แต่กรีดร้องในใจ ขืนตัวเอาไว้พลางใช้มือดันแผงอกของคนหื่นที่พยายามจะลวนลามเธอ  รีบสอดส่ายสายตามองหาคนให้ช่วย  

ต่อให้มีวิชาติดตัวบ้างแต่ยังไงแรงผู้หญิงคนเดียวแบบเธอก็ไม่สามารถเอาชนะผู้ชายตัวโตที่เข้ามาพร้อมกันสองคนไม่ได้แน่ 

“พวกคุณ .... มีปัญหาอะไรกับ 'คนของผม' หรือเปล่า?” 

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นด้านหลังพร้อมกับร่างของเคทที่ถูกดึงรั้งเอวจนเสียหลัก เซถอยหลังพิงเข้ากับอกกว้าง  ใกล้ชิดกันเสียจนเธอได้กลิ่นน้ำหอมสดชื่นอ่อน ๆ โชยออกมาจากกายแกร่งของคนด้านหลัง 

การกระทำอุกอาจที่แสนกะทันหันทำเอาเธอตกใจจนพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ยืนนิ่งในอ้อมกอดของเขาอยู่แบบนั้น ใจดวงน้อยเต้นแรงขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่กำลังดุนดันสะโพกอวบของเธอ 

“เห้ย! มึงเสือกอะไรด้วยวะ” 

เพื่อนชายของต้นน้ำโวยวายทำท่าจะพุ่งตัวเข้าใส่ แต่ชะงักไปเมื่อต้นน้ำยกแขนขึ้นกันไว้ เขาสบเข้ากับสายตาคมกริบของอีกฝ่ายแล้วส่ายหัวบอกเพื่อนว่าอย่าทำอะไรวู่วาม 

“ไปเหอะ” 

ต้นน้ำพ่นลมหายใจเสียงดังด้วยความหงุดหงิดก่อนจะเดินนำเพื่อนออกไป จำต้องยอมปล่อยเหยื่อในมือไปอย่างเลือกไม่ได้ เพราะหากต้องมีปัญหากับคนระดับนี้เพื่อแลกกับผู้หญิงคนเดียว มันไม่คุ้ม!! 

เมื่อสถานการณ์ต่าง ๆ คลี่คลายลงแล้ว เจ้าของประโยค ‘คนของผม’ ก็คลายมือที่กำลังโอบรอบเอวคอดออก ก่อนจะเดินหายไปฝูงคนราวกับเมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น 

ทิ้งให้หญิงสาวได้แต่ยืนทำหน้ามึนงง กระพริบตาปริบ ๆ อยู่ที่เดิม มองตามจนกระทั่งแผ่นหลังกว้างถูกกลืนหายไปในกลุ่มนักท่องราตรี 

ยังไม่ทันได้บอกขอบคุณเลยด้วยซ้ำ อะไรของเขาเนี้ย! 

“หายไปไหนมาตั้งนานยัยตัวแสบ”  

ซันละสายตาจากสองสาวที่กำลังวาดลวดลายอยู่กลางฟลอร์ แล้วหันมาถามหญิงสาวที่เพิ่งหย่อนตัวลงนั่งข้าง ๆ เขาทันทีด้วยความเป็นห่วง 

“โดนดักอยู่หน้าห้องน้ำมาน่ะสิ .... ”  

แล้วเคทก็เริ่มต้นเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยละเอียดให้ซันฟังทีละฉากๆ แต่เล่าไปได้เพียงครึ่งทาง ซันก็เกิดอาหารหัวร้อนผุดลุกขึ้นตั้งท่าจะไปเอาเรื่องที่ต้นน้ำ ทำเอาเธอคว้าแขนดึงเอาไว้แทบไม่ทัน  

“ใจเย็น ๆ ก่อนนนนน มีคนมาช่วยฉันทันพอดี ก็เลยได้กลับมาโต๊ะเนี้ย”  

เคทจงใจเล่าข้ามฉากที่โดนกอดไปยังผลสรุปที่รอดตัวมาได้เลย ใจดวงน้อยเต้นแรงขึ้นอีกครั้งเมื่อหวนนึกถึงกลิ่นกายหอมสะอาดของชายคนดังกล่าว  

“ต่อไปนี้ถ้าจะไปห้องน้ำ แกต้องให้ฉันไปด้วยนะ เข้าใจไหม”  

ซันมองหารอยฟกช้ำตามตัวหญิงสาวไปด้วย มือหนาหยิบทิชชูชุบน้ำขึ้นมาแล้วหันมาถามหญิงสาวที่ทำหน้าเป็นเครื่องหมายคำถามด้วยสีหน้าไม่พอใจ  

“ข้างไหน” 

“หะ ข้างไหน อะไรของนาย”  

เคทถามกลับ มองหน้าเพื่อนชายสลับกับทิชชูในมือของเขาด้วยความงุนงง 

“ฉันจะถามว่ามันจับแขนแกข้างไหน!?” ซันถามซ้ำสีหน้าเริ่มเพิ่มระดับความเกรียวกราดมากขึ้น 

“ข้าง...ข้างนี้”  

เคทพูดเสียงอ่อนพร้อมกับชี้ไปยังแขนขวาของตัวเอง สีหน้ายังคงงุนงงกับปฏิกิริยาของเพื่อนชายว่าทำไมต้องโมโหขนาดนี้ด้วย 

ซันใช้ทิชชูเช็ดแขนของหญิงสาวอย่างขะมักเขม้นจนผิวขาวนวลขึ้นสีแดงเป็นปืนจากการถูกเสียดสี  

สีหน้าและท่าทางที่ดูจริงจังจนเกินจริงของเขาทำให้เธออดหัวเราะออกมาไม่ได้ด้วยความขบขัน แล้วส่ายหัวกับการกระทำที่ดูติงต๊องของคนข้าง ๆ  

“แล้วคนที่ช่วยแกล่ะ เป็นใคร”  

“ไม่ทันได้ถามชื่อก็หายไปแล้ว”  

เออนั่นสิ เป็นใครกันนะ?  

เคทหวนนึกใบหน้าของชายแปลกหน้า แต่ทว่าแสงสลัวและเธอก็ไม่ได้สนใจมองเท่าไหร่นัก จำได้แค่ว่าหล่อ!  

เธอกวาดสายตามองหาไปทั่ว ๆ คลับเผื่อชายหนุ่มอาจจะอยู่โซนเดียวกันแต่ก็ไม่พบคนไหนที่พอจะเข้าข่ายเลยสักคน  

“ฉันมัวแต่ตกใจเลยไม่ทันได้สังเกตหน้าตาเขาเลย แถมตรงนั้นก็แสงสลัว ๆ ด้วย” 

“อืมม”  

ซันพยักหน้ารับรู้และไม่ซักไซ้อะไรต่อ เพราะจากที่ฟังหญิงสาวเล่ามา เขาก็พอจะเดาออกว่าชายแปลกหน้าคนนั้นเป็นใคร  

จะมีสักกี่คนกันเชียวที่ทำให้คนอย่างต้นน้ำยอมถอยได้นอกจากคน ๆ นั้น เห้ออ 

ซันถอนหายใจเบาๆ เหลือบตาไปมองคนข้างๆ ที่หันซ้ายหันขวายกแก้วทักทายเพื่อน ๆ ในคลับอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร แต่ทว่าตัวเขากลับรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาลึก ๆ อย่างไม่ทราบสาเหตุ  

หวังว่าทุกอย่างมันจะจบแค่ที่นี่ .... 

 

@3 ชั่วโมงต่อมา 

“มึนหัวชะมัด”  

เคทกระพริบตาถี่ ๆ พยายามปรับโฟกัสสายตาให้มองเห็นชัดขึ้น แต่มันก็ไม่ได้ผล ทำไมพื้นมันโครงเครงแบบนี้เนี้ย  

“อย่าทำซ่าได้ไหม”  

ซันดุเสียงเข้มเมื่อหญิงพยายามปัดมือของเขาที่คอยพยุงตัวเธอออก เขาถอนหายใจอย่างหมดความอดทนก่อนจะใช้สองมือช้อนตัวเธอขึ้นอุ้ม ก่อนจะเดินตรงไปยัง Ferrari Portofino รถสปอร์ตสีแดงคันหรูที่จอดเด่นเป็นสง่าอยู่กลางลานจอด VIP 

“อย่าดุนักสิ หื้มมมม ยังไม่ชินหรือไง ฮะฮะ”  

หญิงสาวหัวเราะร่าพร้อมกับยื่นมือไปหยิกแก้มคนหน้าบึ้งอย่างหยอกเย้า เธอซบใบหน้าลงที่อกกว้างข้างซ้ายของเขา เสียงหัวใจด้านในเต้นแรงขึ้นจนเธอสามารถได้ยินอย่างชัดเจน 

“อย่าริอาจไปกับใครที่ไม่ใช่ฉันเด็ดขาดเลยนะ ยัยตัวแสบ”  

“อืมมม ก็มีแค่นายคนเดียว”  

หญิงสาวพึมพำตอบเบา ๆ ก่อนที่สติที่มีอยู่น้อยนิดจะค่อย ๆ หลุดลอยไปในที่สุด 

“....”  

คำตอบที่แสนกำกวมนั้น ทำหัวใจแกร่งกระตุกจนซันเกือบเสียอาการอีกแล้ว เขาค่อยๆ วางคนตัวเล็กที่คอพับคออ่อนไปแล้วลงบนเบาะข้างคนขับ 

เขาส่ายหัวยิ้มระอาเมื่อคนตรงหน้าสิ้นฤทธิ์หลับไม่รู้เรื่องไปแล้ว มือหนาเอื้อมไปดึงเข็มขัดนิรภัยหมายจะรัดให้  

“อืมมม” 

คนตัวเล็กครางเบา ๆ พร้อมกับขยับตัวเมื่ออยู่ในท่านอนที่ไม่สบายตัวเท่าไหร่  

เพียงเสี้ยววิที่คนตัวเล็กพลิกหน้าไปอีกทาง ปลายจมูกโด่งรั้นก็สัมผัสเข้าที่ข้างแก้มของชายหนุ่มอย่างไม่ตั้งใจ  

ซันชะงักปล่อยสายเข็มขัดในมือ ขยับตัวถอยออกมาจ้องมองคนหลับด้วยสายตาอบอุ่น  

มือหนาหยิบปรอยผมที่หล่นมาปรกหน้าขึ้นทัดหูให้หญิงสาวอย่างแผ่วเบา ก่อนจะค่อยๆ ลูบไล้ไปตามพวงแก้วเนียนใสไล่ลงมาจนถึงริมฝีปากได้รูปสีแดงเชอร์รี่  

มันจะมีโอกาสไหมนะ... 

ที่เขาจะได้พัฒนาไปเป็นอะไรที่มากกว่า 'เพื่อนสนิท' 

 

 

*************** 

จากที่จะเป็นแค่เพื่อน ตอนนี้น้องซันคิดไปไกลถึงดาวอังคารแล้วจ้าาาาาา 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว