email-icon facebook-icon Twitter-icon

สวัสดีค่าาาาาาาาาาาา ยินดีต้อนรับเข้าสู่หน้าเพจของแพรสีนิลนักเขียนมือใหม่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ ❤️

สัญญารัก - ตอนที่ 1 มองหาเหยื่อ

ชื่อตอน : สัญญารัก - ตอนที่ 1 มองหาเหยื่อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ม.ค. 2564 00:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สัญญารัก - ตอนที่ 1 มองหาเหยื่อ
แบบอักษร

ตอนที่ 1 มองหาเหยื่อ 

@ไนท์คลับ Y 

ร่างบางเดินนวยนาดผ่านผู้คนมากมายที่กำลังโยกย้ายตามจังหวะเพลงมายังโต๊ะประจำของกลุ่ม ด้วยใบหน้าสวยคมตาเฉี่ยว ทรวดทรงองค์เอวที่ดูไม่มากไปไม่น้อยไปพอเหมาะกับความสูง 

ขาขาวเรียวพร้อมส้นสูงสีดำสูงกว่า 5 นิ้วสะบัดก้าวฉับ ๆ ด้วยความมั่นใจ ดึงดูดทุกสายตาจากนักท่องราตรีเฉกเช่นทุกครั้งเมื่อเธอย่างกรายไปไหน

เคทก้าวเข้ามารวมกลุ่มพลางพยักหน้าทักทายบรรดาเพื่อนสาวร่วมโต๊ะด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

“กว่าจะมาได้นะยัยเคท ช้าตลอดเว”

ขวัญข้าว สาวฮอตประจำกลุ่มบ่นอุบพร้อมกับส่งสายตาคาดโทษมาให้ ก่อนจะยัดแก้วเครื่องดื่มสีสวยใส่มือหญิงสาว

“คุณขวัญข้าวคะ รบกวนคุณขวัญข้าวช่วยดูเวลาที่โทรหาดิฉันด้วยนะคะ ไอ้บ้า! แกเล่นโทรมาเรียกฉันตอนทุ่มหนึ่ง เร็วกว่านี้ก็ต้องขี่จรวดแล้วแหละ”

อีกฝ่ายแบะปากทำท่าไม่อยากจะเชื่อ

เคทหัวเราะเบาๆ เลิกสนใจท่าทางเง้างอนของเพื่อนแล้วยกเครื่องดื่มขึ้นจิบพลางส่งสายตามองไปรอบ ๆ ตัว

เอ...วันนี้จะมีเหยื่อน่ากินน่าตกบ้างไหมน้าา

“มาถึงก็มองหาเหยื่อเลยนะ ยัยคนใจคด”

เสียงแหบพร่าดังข้างหูพร้อม ๆ กับแขนแกร่งพาดกอดที่รอบคอ

เคทหันไปมองหน้าเจ้าของคำพูดก่อนจะส่งยิ้มหวานยั่วยวน

“ทำไม นายหึงเหรอ”

เคทถามพร้อมกับใช้ร่างกายเบียดเข้าหาอีกฝ่ายให้แนบชิดยิ่งขึ้น

ริมฝีปากบางยกยิ้มสมใจเมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่สะดุดขาดห้วงของอีกฝ่าย

“หึงกับผีสิ!”

“แล้วทำไมต้องเสียงดังด้วยล่ะ”

เคทหัวเราะร่าเมื่ออีกฝ่ายโวยวายเสียงดัง แถมยังแสร้งตีหน้าขรึมทั้ง ๆ ที่ใบหูแดงก่ำเสียยิ่งกว่าอะไร

นิ้วเรียวค่อยๆ ลูบไล้ไปตามแนวสันกรามของเขาอย่างช้า ๆ จ้องมองกวางน้อยในมือด้วยความพึงพอใจ

ต่อให้ปากบอกว่าไม่คิด แต่นายกลับเก็บอาการไม่เคยมิดเลยนะ 

นายอคิราห์

“โอ๊ย! ยัยเคท เลิกแกล้งซันมันได้แล้ว เห็นไหมว่ามันใกล้จะขาดใจแล้วเนี้ย”

ขวัญข้าวหันมากรอกตาแล้วรีบดึงตัวเคทให้ออกห่างจาก ‘ซัน’ หรือ

‘อคิราห์’  ก่อนที่เพื่อนชายจะถูกคนใจโฉดหลอกล่อจนตกหลุมพรางไปเสียก่อน

แต่เอ๊ะ! หรือว่าเพื่อนเธอจะตกไปแล้ว

เคทหัวเราะร่า ยื่นมือไปหยิกแก้มเพื่อนชายด้วยความหมั่นเขี้ยวแล้วฉุดมือให้ชายหนุ่มนั่งลงข้าง ๆ

“ตกลงแกได้ฝึกงานที่ไหน”

ขวัญข้าวทรุดตัวลงนั่งข้างเพื่อนสาวอีกฝั่ง เอนตัวเข้ามาถามใกล้ๆ

“ยังไม่ได้หนังสือตอบรับเลย แล้วแกล่ะ ไปฝึกงานที่บริษัทพ่อสินะ”

เคทยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ เพราะเธอส่งหนังสือไปสามสี่บริษัทได้ อีกทั้งยังเหลือเวลารอหนังสือตอบรับอีกตั้งเดือนกว่า ๆ

“เออสิ ฉันจะหนีได้ที่ไหนล่ะ โดนพ่อขู่ว่าถ้าไม่มาช่วยจะส่งฉันไปเรียนต่อโทเมืองนอก อ๊ะ! แกเดี๋ยวมาเม้าท์นะ เจองานดีเข้าละ คิกคิก”

ขวัญข้าวที่กำลังบ่นกระปอดกระแปดชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะหันมาส่งสายตาวิบวับเป็นประกายให้เคทเมื่อเห็นเป้าหมายของคืนนี้

‘น้องดล’ เด็กปี 1 สุดฮอตพ่วงท้ายด้วยตำแหน่งเทวดาสาขาของคณะนิเทศนั่นเอง ยัยนี่ชอบกินเด็กหนุ่มกรุบกริบเป็นที่สุด

ขณะที่กำลังนั่งคุยเล่นกับซันอยู่นั้น พลันสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับร่างหนึ่งที่นั่งอยู่คนเดียวในมุมลับตาบริเวณหน้าเคาน์เตอร์บาร์

โอ๊ะโอ! งานดีใช้ได้เลยนะเนี้ยขนาดเห็นแค่ด้านข้าง ดูจากเสื้อผ้าแล้วน่าจะทำงานในตำแหน่งสูงพอสมควร

ร่างกายสูงโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมสองเม็ดเผยให้เห็นอกกว้างที่ขาวผ่อง ข้างกายมีเสื้อสูทสีดำวางพาดบนพนักเก้าอี้ สายตาคมทอดมองแก้วเหล้าในมือด้วยสีหน้า

“ไม่ไปฝึกงานกับฉันจริงเหรอ”

คำถามจากคนข้างๆ ดึงความสนใจให้เคทละสายตาจากเป้าหมาย หันมาเลิกคิ้วถาม

“ให้ฉันไปเป็นเลขานายเหรอ พ่อรองประธานใหญ่” เคทไม่ตอบแต่ถามกลับ

“ไม่ดีเหรอ งานง่ายๆ เธอทำได้อยู่แล้ว"

“ก็เพราะมันง่ายไง ฉันเลยไม่เอา"

เคทเหยียดยิ้ม มือเรียวลูบไล้ตามขอบแก้วคอกเทลก่อนจะยกดื่มรวดเดียวจนหมด

ก่อนจะเหล่ตามองใบหน้าบึ้งตึงของผู้มาใหม่อีกคน ที่ทิ้งตัวลงนั่งแทรกกลางระหว่างเธอกับซันอย่างแรงด้วยด้วยความแปลกใจ

“เป็นอะไรยะยัยบริ้งค์ หน้าง้ำหน้างอขนาดนี้ แกทะเลาะกับพี่ไปป์มาอีกแล้วเหรอ"

“ทะเลาะอะไรล่ะ ไอ้พี่ไปป์แม่งขอเลิกกับฉันแล้ว ฮือออออออ" ตะโกนจบก็ปล่อยโฮออกมาเสียงดังอย่างไม่เกรงใจใคร

เคทกรอกตามองบนหลังได้ยินคำพูดเดิม ๆ เป็นรอบที่ร้อย แต่ก็มักจะไม่จริงเสมอไป

บริ้งค์คือเพื่อนสนิทของเธออีกคน เป็นหญิงสาวผู้คลั่งไคล้คนหล่อและบูชาความรักยิ่งชีพ

บริ้งค์คบกับพี่ไปป์มาได้ปีกว่าแต่ก็เป็นคู่ที่ทะเลาะกันบ่อยยิ่งกว่ามื้ออาหารเรียกได้ว่า ‘หนึ่งวันดี สิบสี่วันไข้

“อ๊ะ ๆ ไหนว่ามาสิ"

เคทหยิบทิชชูยื่นให้คนขี้แงที่นั่งสูดน้ำมูกอย่างน่าเวทนา แล้วตบหลังปลอบใจเพื่อนเบา ๆ

ไม่อยากออกความคิดเห็นมากนัก เพราะเธอหอนบ่อยจนใกล้จะกลายร่างเป็นเสือสาวได้แล้ว

“ไอ้พี่ไปป์ ฮึก ๆ แม่งบอกกับฉันว่าเราเข้ากันไม่ได้ ฮือออออ เข้ากันไม่ได้ตรงไหนวะ เข้ากันไปตั้งหลายรอบแล้ว!

เคทหลุดขำพรืดออกมาทันทีที่ฟังจบก่อนจะรีบกลั้นเสียงเมื่อสบเข้ากับสายตาเกรี้ยวกราดของคนข้าง ๆ

“โทษ ๆ ฉันลืมตัว ฮ่า ๆ ถ้าจะตะโกนป่าวประกาศดังขนาดนี้เอาไมค์เลยไหมละแม่คุณ! หรือจะฉายวิดีโอประกอบขึ้นโปรเจคเตอร์ดี"

“ยัยเพื่อนชั่ว! ฉันเสียใจอยู่นะยะ ทำไมต้องซ้ำเติม! ซันจ๋าาาา ปลอบใจเค้าหน่อยยย"

บริ้งค์พูดกับเคทเสร็จก็เอนตัวไปซบไหล่ซันที่อยู่ข้างๆ แล้วใช้ศีรษะถูไถหัวไหล่ชายหนุ่มไปมา มิหนำซ้ำยังยกแขนขึ้นคล้องคอไม่ให้อีกฝ่ายลุกหนีอีกต่างหาก

เคทได้แต่ส่ายหัวด้วยความระอากับความหน้ามึนของเพื่อนที่อยากหลอกแตะอั๋งผู้ชายจนแม้แต่เพื่อนสนิทตัวเองก็ยังไม่เว้น

"นี่! อย่าปล้ำซันมันนะยะ ฉันไปเข้าห้องน้ำแปบ"

“ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม"

ซันคว้าข้อมือเล็กไว้เอ่ยถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง ถึงแม้ตอนนี้เธอจะยังไม่เมาแต่คนอื่นในร้านมันไม่ใช่ อีกอย่าง....

“ไม่เป็นไรๆ นายนั่งเป็นเพื่อนยัยบริ้งค์เถอะ อย่าให้มันไปฉุดใครมาทำมิดีมิร้ายก็แล้วกัน!"

เคทตบมือหนาที่ยึดข้อมือเธอเบา ๆ ให้เขาคลายมือออก ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องน้ำในโซน VIP ของร้าน

ด้วยความที่พวกเธอเป็นลูกค้าประจำที่มาเที่ยวแทบทุกวันจึงสนิทกับ Security Guard ที่นี่ พวกเราจึงแอบเข้าไปใช้บริการห้องน้ำในโซน VIP ของร้านได้โดยไม่ต้องเปิดบัตรเมมเบอร์วีไอพีเพื่อสแกนเข้าเฉกเช่นคนอื่น

ถึงแม้จะเคยมีความทรงจำไม่ดีที่นี่แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันคือคลับที่ดีที่สุดในย่านนี้แล้ว อีกทั้งเคทยังชอบโซน VIP ของที่นี่เอามาก ๆ

เพราะบรรดาลูกค้าที่มาใช้บริการโซนนี้นั้นมีแต่พวกดารา คนที่มีชื่อเสียงหรือแม้แต่นักธุรกิจที่ล้วนแต่หล่อและรวยเกินครึ่ง

อยากเปิดเมมเบอร์มากเลยแต่ไม่มีเงินมากพอ เพราะเงินก้อนนั้นมันสามารถจ่ายค่าเทอมเธอได้ทั้งปีเลยน่ะสิ

ครั้นจะดึงเงินเก็บในอนาคต หรือขอที่บ้าน ก็ใช่เรื่องที่จะอ้างได้ แถมพี่ชายตัวดีก็เที่ยวที่นี่เป็นประจำ ขืนทำแบบนั้นคงจะโดนพี่ตีก่อนพ่อจับได้เสียอีก

ร่างบางก้มหน้าก้มตาพิมพ์ยุกยิก ๆ ไปด้วย ขณะเดินทอดน่องไปยังห้องน้ำในโซน VIP อย่างคุ้นชิน

พลั่ก!!!

ด้วยความมึนเมาบวกกับไม่ทันระวังเพราะมัวแต่ก้มหน้าก้มตากดมือถือ ทำให้เคทเผลอเดินชนผู้ชายที่กำลังเลี้ยวออกมาจากห้องน้ำชายเต็มแรง

โทรศัพท์มือถือเครื่องหรูที่เพิ่งถอยมาได้เดือนเดียว กระเด็นหลุดออกจากมือเรียวลอยละลิ่วไปไกลก่อนจะตกลงกระแทกพื้นเสียงดัง

ปึก!!

“Shit! หน้าจอลงแบบนี้ ไม่เหลือแล้วแน่นอน"

เคททำตาโตด้วยความตกใจ เผลอสบถคำหยาบคายเบาๆ อย่างลืมตัว ก่อนจะกุลีกุจอก้มลงไปคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาสำรวจความเสียหาย

ฮือออ หน้าจกแตกร้าวเป็นริ้วๆ เลยและเครื่องก็ ดะ...ดับ ดับไปแล้ว!

“เอาอันนี้ไปใช้แทนก่อน"

คนตรงหน้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะยื่นโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูที่เป็นรุ่นเดียวกันทว่าตัวเครื่องมีสีดำมาให้ตรงหน้า

เคทเงยหน้ามองคนใจป้ำด้วยความประหลาดใจระคนสงสัย

บ้านรวยมากสินะยะถึงกล้าให้คนอื่นเค้าได้ง่าย ๆ แบบนี้ ที่บ้านมีพิมพ์เขียวหรือไง

“ไม่เป็นไร ๆ ช่างมันเถอะค่ะ ความผิดของฉันเองที่เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ"

เคทผลักโทรศัพท์มือถือกลับคืนให้ผู้เป็นเจ้าของพลางเอ่ยปัดอย่างไม่ใส่ใจนัก

เธอลองจิ้มๆ เคาะๆ หน้าจอโทรศัพท์มือถือตัวเองดูอีกสองสามที เมื่อแน่ใจว่าตายสนิทแล้วจึงหันหลังเดินกลับโต๊ะตัวเองด้วยสีหน้าเซ็ง ๆ

ไม่กงไม่กินมันวันนี้ อารมณ์ไม่ดีแล้วเว้ยยย

แต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้เดินออกจากตรงจุดนั้นไปไกล เพียงแค่หมุนตัวหันหลังมาก็พบกับผู้ชายอีกสองคนยืนขวางทางอยู่

เธอกรอกตามองบนทันทีที่เห็นใบหน้าของ 1 ในชายกลุ่มนั้น เพราะนั่นก็คือ ‘พี่ต้นน้ำ’ รุ่นพี่สาขาที่ตามตื้อเธอมาตั้งแต่วันรับน้องจนถึงปัจจุบัน

ไม่ยักรู้ว่าเปิดเมมเบอร์ด้วย แต่ก็นะ! ช่างเลือกเวลามาเจอกันได้เหมาะเจาะเสียจริ้งง

 

 

************* 

ปล.สุราเป็นเหตุทะเลาะวิวาทและอาชญากรรม โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว