ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ศึกชิงพระชายา

ชื่อตอน : ศึกชิงพระชายา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 150

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2563 20:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ศึกชิงพระชายา
แบบอักษร

ณ ท้องพระโรง

วันนี้อัครราชทูตจากต่างแดนก็มาเข้าเฝ้า เฉินจื่อลู่ที่นั่งอยู่ข้างๆเอินตูฉางก็คอยสังเกตุความผิดปกติเพื่อช่วยสามีของตน

“เจ้าไม่ต้องระแวงหรอก มีข้าอยู่ทั้งคนนะ”เอินตูฉางบอกเมียรักของตน

“จะไม่ให้ข้าระแวงได้อย่างไร ตอนนี้ข้ามีลูกอยู่ด้วยนะ”เฉินจืี่อลู่บอก

“ข้าไม่ปล่อยให้ใครมาทำอะไรเจ้ากับลูกหรอก”เอินตูฉางบอกและจับมือนุ่มของร่างบางไว้

องค์รัชทายาทแห่งแคว้นฮวาพร้อมอัครราชทูตและข้าราชบริพารต่างมาเข้าเฝ้าฮ่องเต้และฮองเฮาภายในท้องพระโรง

เฉินจื่อลู่และองค์รัชทายาทแห่งแคว้นฮวาสบตากันโดยบังเอิญเอินตูฉางที่นั่งข้างๆก็แสดงความเป็นเจ้าของโดยการโอบไหล่ร่างบางให้ติดกับตนยิ่งขึ้น

“เจ้าเป็นอะไรไป”เฉินจื่อลู่กระซิบถามสามี

“เจ้าไม่เห็นมันมองเจ้ารึ!”เอินตูฉางตอบ

“เลิกคิดมากได้แล้ว ต่อให้เขาชอบข้าจริงคิดว่าข้าจะทิ้งเจ้ารึ!”เฉินจื่อลู่บอกและจับมือเอินตูฉางให้แน่นขึ้นพร้อมกับซบลงบนไหล่กว้าง

“ถ้าเจ้าพูดเยี่ยงนี้ ข้าก็โล่งใจขึ้นเยอะเลย”เอินตูฉางตอบ

“ดูท่า....องค์รัชทายาทจะหวงพระชายาเสียจริงนะพะยะค่ะ”ฮวาเจี้ยนเอ่ยเหน็บแนมเอินตูฉางหลังจากที่เห็นภาพอันบาดตาบาดใจ

“น่ารักถึงเพียงนี้ กิริยามารยาทและงานบ้านงานเรือนก็เพรียบพร้อม ไฉนเลยลูกข้าถึงจะมิหวงเล่า”ฮองเฮาเอ่ยตอบฮวาเจี้ยนพร้อมกับยิ้มเยาะ

เฉินจื่อลู่หันไปยิ้มและคำนับขอบคุณแม่สามี(ฮองเฮา)ของตนอย่างนอบน้อม

“พะยะค่ะ”ฮวาเจี้ยนตอบและยกชาขึ้นมาจิบแก้เก้อ

“จื่อลู่ กินนี่หน่อยสิ”เอินตูฉางใช้ช้อนตักรากบัวเชื่อมในถ้วยขึ้นมาจ่อที่ปากของร่างบาง

“ อ้ามมมมม”เฉินจื่อลู่อ้าปากรับรากบัวเข้ามา รสชาติที่เต็มไปด้วยความหวานกระจายไปทั่วปาก

ฮวาเจี้ยนมองภาพตรงหน้าอย่างอิจฉาตาร้อน แค่เขาได้เห็นเฉินจื่อลู่ครั้งแรกก็หลงรักเสียแล้ว แต่ติดที่ว่ามีเจ้าของน่ะสิ

“วันนี้สนุกสนานให้เต็มที่นะ ไม่ต้องเกรงใจ”ฮ่องเต้ตรัส

“พะยะค่ะ!”ทุกคนขานรับ

“ข้าง่วงแล้ว ขอกลับตำหนักก่อนได้รึไม่”เฉินจื่อลู่บอกร่างสูง

“งั้นเรากลับกันเลยมั้ย มาสิ”เอินตูฉางพยุงเมียรักและพากลับตำหนักทันที

ณ ห้องนอน

“สบายเท้ารึไม่?”เอินตูฉางเอ่ยถามร่างบาง ตอนนี้เขากำลังนวดเท้าให้เฉินจื่อลู่อยู่

“สบายมาก ขอบคุณนะ”เฉินจื่อลู่บอกและก้มลงมาหอมแก้มร่างสูง

“นอนกันเถอะ ดึกแล้ว”เอินตูฉางดับไฟและกอดเฉินจื่อลู่ไว้ในอ้อมอกของเขา

เช้าวันต่อมา

“ข้าอยากไปสวนดอกไม้ท้ายวัง”เฉินจื่อลู่เอ่ยบอกเอินตูฉางที่จัดการกองเอกสารที่ขุนนางนำมาถวาย

“งั้นเจ้าไปรอข้าที่นั่น เดี๋ยวข้าตามไปนะ”เอินตูฉางบอกและเดินไปส่งเมียรักขึ้นเกี้ยว

“รีบตามมาล่ะ ข้าจะนั่งจิบชารอ”เฉินจื่อลู่บอกเอินตูฉางก่อนจะขึ้นเกี้ยวไป

ณ สวนดอกไม้ท้ายวัง

“หอมจัง”เฉินจื่อลู่ที่เดินผ่านต้นท้อที่กำลังออกดอกและผลส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทุกทิศหันไปบอกฮวาฉีว่า...

“เจ้าช่วยเก็บดอกและผลของต้นท้อต้นนี้ให้ข้าทีนะฮวาฉี”เฉินจื่อลู่บอก

“เพคะ พระชายา”ฮวาฉีขานรับและหันไปรับตะกร้าจากนางกำนัลอีกคนมาใส่กิ่งดอกท้อและผล

“ในสวนนี้มีดอกอันใดอีกบ้างรึแม่เฒ่า?”เฉินจื่อลู่หันไปถามนางกำนัลวัยชราที่ฮองเฮาส่งมาดูแลตน

“ยังมีอีกเยอะเลยเพคะ พระชายาเดินชมก่อนเถิดเพคะ หม่อมฉันขอตัวพักสักครู่”นางกำนัลวัยชราตอบ

“เอาเถิด,เจ้าพาแม่เฒ่าไปพัก ส่วนที่เหลือตามข้ามา”เฉินจื่อลู่บอกและมุ่งหน้าไปยังศาลาริมน้ำ

แต่ทว่า....!

“พระชายา!”ฮวาเจี้ยนพุ่งมากจากด้านหลังและกระชากตัวร่างบางเข้าไปหลังพุ่มไม้

“อื้อๆ!!!”เฉินจื่อลู่พยายามร้องให้เสียงดังที่สุดเท่าที่จะทำได้

“จะกลัวข้าไปใย หนีไปกับข้าเถิด ข้าจะดูแลท่านอย่างดี”ฮวาเจี้ยนพูดจบก็ค่อยๆปล่อยมืออกจากปากร่างบาง

“ช่วยด้วยยยยย!!!”เฉินจื่อลู่ตะโกนสุดเสียง เอินตูฉางที่เดินมาได้ยินพอดีรีบตามเสียงไป

“จื่อลู่่!”เอินตูฉางพุ่งไปกระชากฮวานเจี้ยนออกและเข้าไปพยุงเมียรักให้ลุกขึ้น

“ฮึกๆ ข้าเจ็บหลัง”เฉินจื่อลู่ที่ซบอกเอินตูฉางร้องขึ้น

“ไม่เป็นไรแล้วนะ ข้าอยู่นี่แล้ว”เอินตูฉางกอดร่างบางไว้แน่น

“ทหาร! จับตัวองค์รัชทายาทฮวาเจี้ยนส่งกลับแคว้น!”เอินตูฉางสั่งทหาร

“ข้าไม่จบแค่นี้แน่!”องค์รัชทายาทฮวาเจี้ยนบอกก่อนจะถูกลากตัวออกไป

“ข้าอยากกลัับตำหนักแล้ว“เฉินจื่อลู่เอ่ยบอกสามีเสียงแผ่ว

“กลับตำหนักกันนะ”เอินตูฉางบอกและอุ้มร่างบางขึ้นเกี้ยวและกลับตำหนักทันที

My Sunshine

ขอโทษนะคะทุกคน ไรท์พนยายามหาเวลามาเขียนต่อ จะพยายามอัพแบบไม่ขาดตอนนะคะ ช่วงนี้จะน่าเบื่อหน่อย ขอโทษรีดเดอร์ทุกคนนะคะ

 

 

 

 

ความคิดเห็น