ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่7รักต้องซ่อนเอาไว้

ชื่อตอน : ตอนที่7รักต้องซ่อนเอาไว้

คำค้น : รักต้องซ่อนเอาไว้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 100

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2563 20:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่7รักต้องซ่อนเอาไว้
แบบอักษร

ตอนที่7 

รักต้องซ่อนเอาไง...... 

 

ยูกิสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วก็เดินออกไปจากห้องลับแห่งนี้ทันทีจากนั้นไม่นานเสียงที่ทำให้ยูกิต้องตกใจอย่างมากก็ดังขึ้นมาหลังจากที่ยูกิเดินออกมาจากห้องลับนั้นได้ไม่นานมาก........ 

 

 

"ยูกิเธอหายไปไหนมาพี่ตามหาเธออยู่นานมากแล้วแต่ไม่เจอเธอเลย.." 

"เธอหายไปไหนมา" 

ยูโกะพูดออกมาเมื่อเธอตามน้องชายของเธอไม่พบเลย.. 

 

"ผม..คือ...ผม..." 

ยูกิไม่รู้ว่าจะบอกพี่สาวของเขาอย่างไรดีได้แต่พูดติดๆขัดๆไม่กล้าที่จะพูดความจริงกับพี่สาวของเขาสักนิด... 

 

"ยูโกะอยู่นี้เองผมตามหาคุณอยู่ตั้งนาน...." 

"รีรอนลูกของเราร้องไห้ไม่หยุดเลยนะครับ.." 

"พี่เลี้ยงมาบอกผมเมื่อกี้นี้เอง.." 

เสียงพูดอ่อนโยนที่แสร้งทำของรีลอนพูดออกมา.. 

"จริงหรือคะรีรอนร้องไห้อยู่..." 

"ยูกิพี่ไปดูลูกของพี่ก่อนแล้วกันนะ.." 

ยูโกะพูดออกมาแล้วรีบเดินกลับไปที่ห้องนอนของลูกชายของเธอทันที.. 

"นายกำลังจะบอกพี่สาวของนายใช่ไหมว่านายเป็นนายบำเรอของชั้นเป็นของเล่นตัวใหม่ขิงชั่นนะ".. 

รีลอนพูดออกมาเสียงนิ่งพร้อมด้วยรอยยิ้มแห่งผู้ที่อยู่เหนือกว่าหลังจากที่ยูโกะเดินไปแล้ว... 

"คุณรีลอนครับ.." 

"ปล่อยผมไปเถอะนะครับ.." 

"ผมไม่อยากรู้สึกผิดกับพี่สาวของผมไปมากกว่านี้แล้วที่ทำเรื่องแบบนั่นลับหลังพี่สาวผมมันไม่ถูกต้องเลยครับ..." 

ยูกิพูดออกมาอย่างอ้อนวอนเพราะเขาไม่อยากที่จะทำแบบนั้นแล้ว........ 

"นายไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกเพราะพี่สาวของนายนั้นก็ไม่ได้ดีอย่างที่นายเห็นหรือที่นายเข้าใจหรอกนะ.." 

"นายเป็นที่ระบายอารมณ์ความใคร่ของชั้นได้ดีเลยที่เดียวถือว่านายนั้นก็มีค่ากว่าของเล่นเก่าๆของชั้นเมื่อชั้นเบื่อนายก็จะได้เป็นอิสระอย่างไรล่ะ" 

"แต่จะให้ชั้นปล่อยในตอนนี้จะปล่อยนายไปได้อย่างไรชั้นกไลังสนุกอยู่..." 

"และอีกไม่นานชั้นจะให้นายรู้ว่าพี่สาวของนายนั้นมันร่านมากเพียงใด..." 

รีลอนพูดออกมาแล้วเดินเข้ามาหายูกิอย่างรวดเร็วจากนั้นก็คว้าเข้าท้ายทอยของยูกิจากนั้นก็กัดลงที่ปากของยูกิอย่างแรงจนปากยูกิมีเลือดไหลออกมาด้วยความเจ็บ.. 

"โอ๊ย!!ผมเจ็บ..!! 

"ที่นายเจ็บยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของชั้นด้วยช้ำยูกิ.." 

รีลอนพูดออกมาแล้วเดินไปตามเส้นทางที่ยูโกะเดินไปทันที. 

 

"พี่ยูโกะทำอะไรให้เขานะเขาถึงมีความโกรธแค้นพี่ยูโกะมากถึงเพียงนี้กัน.." 

ยูกิพูดออกมาพร้อมกับเช็ดเลือดที่มุนปากของตัวเองจากนั้นก็เดินกลับไปห้องของเขา.. 

 

จากวันนั้นก็ผ่านมาอีกห้าวัน............. 

ซึ่งวันนี้ยูกิต้องตาดูแลรีรอนหลานชายตัวน้อยของเขาเพราะยูโกะพี่สาวของเขาบอกว่าจะไปงานแต่งงานเพื่อนของเธอซึ่งเธอไปคนเดียวไม่มีรีลอนไปกับเธอด้วย 

เพราะดูเหมือนรีลอนจะติดงานเลยไปกับพี่สาวของเขาไม่ได้... 

ทั้งพี่สาวของยูกิและรีลอนต่างไม่ได้อยู่คฤหาสน์ใหญ่แห่งนี้สักคน.. 

ยูกิเลยต้องเป็นคนดูแลหลานชายตัวน้อยที่แสนน่ารักของเขาอย่างเติมใจและสบายใจสุดเพราะไม่ต้องเจอหน้ากับรีลอนอีกหลายวัน.. 

"รีรอนทำไมหลานถึงไม่ยอมนอนนะ.." 

"นี้มันก็ดึกมากแล้วนะครับ.." 

"เป็นเด็กน้อยต้องนอนเร็วๆนะจะได้โตไวๆนะลูก.." 

ยูกิพูดกับหลานชายตัวน้อยที่เขากำลังอุ้มกล่อมนอนอยู่ที่แขนของเขาพร้อมกับเดินไปเดินมาเพราะรีรอนนั้นเอาแต่มองเขาตาแป๊วไม่ยอมนอนสักทีและไม่ร้องไห้งอแงอีกด้วยเอาแต่ยิ้มน่ารักทำให้เขาหลงรักหลานคนนี้อย่างมาก......... 

"หลานไม่ยอมนอนน้าก็จะไม่ได้พักเมื่อกันนะครับรู่ไหม.." 

"ให้น้าอ่านนิทานให้หลานเอาไหม.." 

ยูกิพูดออกมาหลานชายตัวน้อยเหมือนเข้าในกันและกัน.. 

เด็กชายตัวน้อยก็แสนจะฉลาดเหมือนรู้เรื่องยกมือป้อมๆน้อยๆนั้นขึ้นมาและยิ้มจนเห็นเงือกสีชมพูอ่อนๆนั้นเลย.......  

 

"อยากให้น้าอ่านนิทานให้ฟังสินะ" 

"ไปกันน้าจะอ่านนิทานให้หลานรักฟังเอง" 

จากนั้นยูกิก็วางตัวหลานชายของเขาลงที่เตียง.. 

แล้วเดินไปหยิบเอาหนังสือมาให้มาอ่านให้หลานชายของเขาฟัง... 

ผ่านไปสักพักใหญ่ๆหลานชายตัวน้อยของเขาก็นอนหลับไปเรียบร้อย... 

พร้อมกับเอามือน้อยของเด็กน้อยนั้นจับที่มือของยูกิเอาไว้... 

"หลับไปแล้วเด็กดี.." 

"แถมยังจับมือของน้าเอาไว้แน่นด้วย.." 

"ไม่อยากให้น้าไปนอนที่ห้องของน้าใช่ไหมนี้.." 

"หลานรักของน้ายังไม่โตก็ยังฉลาดถึงเพียงนี้.." 

ยูกิพูดออกมาพร้อมกับก้มลงไปหอมแก้มหลานชายตัวน้อยด้วยความรักจากนั้นก็นอนหลับไปพร้อมกับหลานชายตัวน้อยของเขาทันที.... 

 

 

อีกประเทศหนึ่ง............ 

ร่างสูงใหญ่ของรีลอนกำลังมองยูโกะที่เป็นเมียตามกฎหมายของเขากำลังมั่วกับผู้ชายคนหนึ่งอยู่.. 

ในโรงแรมที่เข้าพึงจะซื้อมาได้ไม่นานนี้เองหลังจากที่เขาสืบรู้แล้วว่ายูโกะแอบมานัดพบกับผู้ชายคนนี้ซึ่งผู้ชายคนนี้ก็ไม่ใช่ใครแต่เป็นลูกน้องของรีลอนนั้นเอง.. 

 

"นายครับ.. 

"ผลการตวรจดีเอ็นเอของนายกับคุณหนูรีรอนออกมาแล้วครับ.. 

บอดี้การ์ดคนสนิทพูดออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งพร้อมกับยื่นช่องเอกสารให้กับผู้เป็นนายอย่างนอบน้อม... 

 

รีลอนเปิดอ่านเอกสารออกมาอย่างช้าๆไม่ได้รีบร้อนแต่อย่างใด.. 

พอเอกสารเปิดขึ้นมาแล้วสายตาคมก็ไล่อ่านเอกสารอย่างรวดเร็วก็พบว่า..99..9%...เป็นผลบอกว่ารีรอนนั้นเป็นลูกชายของเขาจริงๆไม่ใช่ลูกคนอื่น.. 

 

"เด็กคนนั้นเป็นลูกของชั้น" 

"ชั้นจะเก็บเอาไว้..." 

"แต่แม่ของเด็กคนนั้นชั้นจะไม่เก็บเอาไว้แน่.." 

"เพราะเธอได้ทำลายความไว้ใจของชั้นและความรักที่ชั่นเคยมีให้แต่ตอนนี้มันไม่เหลืออีกแล้ว" 

"มันมีแต่ความแค้นใจในของชั้น" 

"ที่ถูกหักหลังจากคนที่ชั้นเคยรักหมดหัวใจ" 

รีลอนพูดออกมาเสียงโหดเหี้ยมสายตาคมของเขามองภาพและเสียงที่อยู่ในหน้าจ่อทีวีขนาดใหญ่ด้วยความโกรธแค้นสุดๆที่ถูกผู้หญิงที่เขาเคยรักมากมายนอกใจเขาอย่างไม่มีเยื่อใยสักนิดเดียวเธอทำเหมือนเขาไม่มีหัวใจทำเหมือนเขาเป็นเจ้าโง่ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยที่เธอได้ทำเอาไว้กับเขา......... 

ติดตามตอนต่อไปนะคะ..... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว