ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ. 💓

ชื่อตอน : 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2563 17:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1
แบบอักษร

 

1. 

 

 

" การัณย์แต่งงานกับผมนะ " 

______________ 

 

 

4 ปีที่แล้ว 

 

 

มือสองข้างที่เต็มไปด้วยอาหารและเค้กน่าอร่อยของเด็กหนุ่มอย่างกานต์ที่จะนำมาเซอร์ไพรวันเกิดของแฟนหนุ่มรุ่นพี่ เขารู้สึกตื่นเต้นมากกว่าเดิมเมื่อเดินมาถึงหน้าห้องของแฟนหนุ่มก่อนจะหยิบคีย์การ์ดคอนโดที่แฟนของเขาเคยให้ไว้มาสอดที่ประตูแล้วหยิบของทั้งหมดมาวางไว้ที่โต๊ะอาหารพร้อมรอยยิ้ม เมื่อขาที่กำลังก้าวเข้าห้องน้ำที่ตรงกันข้ามห้องนอนของแฟนหนุ่มก็ต้องหยุดชะงักนิ่งเมื่อได้ยินเสียงของ...ผู้หญิง 

เสียงแบบนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาทำอะไรกัน กานต์ยืนอยู่หน้าห้องสักพักอย่างอึ้งๆ พยายามตั้งสติอารมณ์ก่อนที่จะตัดสินใจเอื้อมมือไปจับลูกบิดแล้วเปิดประตูเบาๆ  

ภาพตรงหน้าฉายเป็นฉากๆ ลมหายใจเริ่มติดขัดร่างกายสั่นเทาเมื่อเห็นคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนกำลังโยกย้ายกายใส่ผู้หญิงที่อยู่ใต้ร่างคนนั้น 

 

ในหัวตอนนี้นึกอะไรไม่ออกนอกจากความรู้สึกเจ็บจนพูดอะไรไม่ออก 

 

" พ..พี่...ทัช " กานต์เรียกด้วยน้ำเสียงสั่นอย่างสะกดกลั้น 

 

ทุกอย่างหยุดชะงักลงรวมไปถึงทัชชกรแฟนหนุ่มที่ได้ยินน้ำเสียงที่คุ้นเคยก็หันมามองพร้อมกับลุกขึ้นจากตัวผู้หญิงคนนั้นแล้วก้าวขาลงจากเตียงพร้อมกับก้มลงเก็บผ้าขนหนูมาพันไว้ที่เอวก่อนจะก้มตัวลงกระซิบข้างหูของผู้หญิงคนนั้น 

 

" รออยู่นี่นะ เดี๋ยวมา " 

 

กานต์ทนมองภาพนั้นไม่ไหวรีบหันหน้าหนีแล้วเดินออกจากห้อง กานต์หยิบกระเป๋ามาสะพายแล้วกำลังจะเดินออกจากห้องก็ต้องรู้สึกชะงักถึงแรงดึงที่ต้นแขนจนใบหน้าของกานต์กระทบเข้าที่อกของทัชชกร 

 

" ปล่อย! ปล่อยผมเดี๋ยวนี้ "  

กานต์พยายามใช้เสียงแข็งบอกทัชชกรพร้อมดิ้นให้ออกจากอ้อมกอด 

 

" ฉันไม่ปล่อยจนกว่าจะคุยกันให้รู้เรื่องก่อน " 

 

" ไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว ตอนนี้ผมขยะแขยงพี่จะแย่ " 

 

" เหอะ...เรื่องแค่นี้ทำเป็นรับไม่ได้ " 

 

" รับได้เหรอ...ใครบ้างที่จะรับเรื่องแบบนี้ได้ " 

 

" รับไม่ได้ ก็ให้ฉันเอาสักทีสิวะ ผู้ชายมันก็มีความต้องการเป็นธรรมดา " 

กานต์หยุดชะงักครู่นิ่งอย่างอึ้งๆ เมื่อได้ยินคำพูดที่ออกจากปากคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟน 

 

ตัวตนของพี่จริงๆ เป็นแบบนี้เหรอครับพี่ทัช คนที่แสนดีคนนั้นหายไปไหน... 

 

" ฮึก... "  

คำพูดของทัชชกรทำให้น้ำตาของกานต์ไหลพรากไม่เคยคิดว่าทัชชกรแฟนหนุ่มจะเห็นแก่ได้ขนาดนี้ 

 

" ไม่อยากให้ฉันเอาผู้หญิงคนอื่น นายก็ต้องยอมฉันสิ อย่าเล่นตัวให้มาก "  

ทัชชกรพูดพร้อมกับจับร่างกานต์ให้หันมาเผชิญหน้า 

 

" ถ้าผมรู้ว่าพี่เป็นคนสำส่อนแบบนี้ ผมจะไม่ยอมคบ...ฮึก..กับพี่หรอก "  

กานต์พูดเสียงแข็งทั้งที่สะอื้นพร้อมกับสบตาอีกคน 

 

" ฉันจะบอกอะไรให้นะ ฉันลงทุนยอมมาคบเด็กอย่างนายก็บุญเท่าไหร่แล้ว คิดเหรอว่าฉันจะรักนายจริงๆ ฉันก็แค่จะหลอกฟันเด็กอย่างนายเล่นๆ แค่นั้นเพราะฉันแพ้พนันเพื่อน" 

 

เพี๊ยะ!!  

 

ใบหน้าหล่อหันตามฝ่ามือก่อนที่กานต์จะรีบผลักทัชชกรให้ออกห่างแล้ววิ่งออกจากห้องไป... 

 

________ 

*ปัจจุบัน* 

 

" กานต์ กานต์ กานต์ " 

การัณย์พี่ชายพูดพร้อมเขย่าแขนเบาๆ เมื่อเห็นน้องยืนเหม่อมาได้สักพัก 

 

" ค..ครับพี่รัณย์ " 

 

" เหม่ออะไรเนี่ย...ไอ้เด็กบ๊อง " 

การัณย์พูดพร้อมกับเอามือไปยีผมน้องเล่นอย่างเอ็นดู 

 

" เปล่าสักหน่อย...เเค่คิดงานที่มหาลัยเอง เอ๊ะ! นั่นแหวนอะไรครับเนี่ย " 

กานต์พูดพร้อมมองแหวนที่นิ้วนางด้วยความสงสัย 

 

" อ๋อ แหวนของปลอมที่ตลาดน่ะ ซื้อมาใส่เล่นเฉยๆ " 

 

" ปกติไม่เห็นจะอยากใส่เลยนี่ " 

กานต์พูดพร้อมจ้องมองแหวนวงนั้นที่มือพี่อย่างไม่กระพริบ 

ความคิดเห็น