"ครับ"

"ขอให้เป็นวันที่ดีนะครับ"

พี่ฟิสิกส์​ก้มลงมา หอมแก้ม และจุ๊บปาก

เลยไปยังท้องของผม

ผมยิ้มขำกับคำพูดนั้น

แล้วตอบแทนเจ้าตัวเล็กในท้อง

"ฮ่าๆๆ"

"ลูกอยากกินแซลม่อน"

"หม่ามี๊ด้วย ลูกด้วยครับ"

"ครับผม!"

พี่ฟิสิกส์​จูบหน้าผากผม ก่อนจะออกไปทำงาน

ผมเลยนอนดูซีรี่ส์ที่เปิดทิ้งไว้

อยู่คนเดียวมันก็จะเหงาหน่อย

แต่ไม่นานก็มีคนมาป่วน

เสียงมันมาแต่ตัวยังไม่มา

"อะไรของคุณครับลุงคิม"

ไม่ว่าเปล่ามันเข็นโต๊ะมาด้วย

ก่อนจะมาประคองผม ให้ลุกขึ้นนั่ง

สายตาผมเลยสำรวจข้าวเช้า

ข้าวต้มธัญพืชใส่หมูสับ

"พี่คริสทำใช่มั้ย"

"แล้วของมึงล่ะ"

"ให้ไว"

คิมมันรีบออกไปยก ข้าวเช้าของมันมา

เป็นข้าวต้มธัญพืชเหมือนกัน

ผมให้คิมขึ้นมานั่งข้างๆ

ใช้โต๊ะตัวเดียวกัน

และนั่งดูซีรี่ส์​ด้วยกัน

ปกติของผมกับคิมครับ

ถ้ามีใครป่วยก็จะอยู่กัน แบบนี้แหละ

มันทำให้รู้สึกอุ่นใจ

"แล้ววันนี้ไม่ไปเฝ้าร้านหรอ"

คิมยักคิ้วกวน

"ไม่เห็นมาลากันเลย"

"ไปตั้งแต่เมื่อไหร่"

"แล้วคิมรู้ได้ไง"

"อยู่นี่ก็ไม่ค่อยได้เจอ"

"ย้ายไปอยู่ที่นู้นอีก"

"อิ่มแล้ว"

"ฝีมือพี่คริสอร่อย"

"เทียบกันไม่ได้"

"อร่อยคนละแบบ"

"สำคัญเลยเดี๋ยวมีน้อยใจ แล้วจะอดกินของอร่อย"

"ไปล้างจานเลยไป๊"

"ครับ พ่อคนที่สอง"

ผมหยิบถ้วยยามา

มองแต่ละเม็ดแล้ว

คนท้องนี่ก็ลำบากเนาะ

ต้องกินของบำรุงครรภ์​

ต้องดูแลสุขภาพตัวเอง

แล้วก็ต้องกินยาบำรุง

"ไม่ชอบยาเลยอะคิม"

ผมบ่นขึ้นมาหลังจากที่ ส่งยาเข้าปากไปพร้อมกับน้ำ

"กินแล้วนี่ไง"

"จริงสิ"

"ที่บ้านยังโทรหาอยู่ปะ"

"ก็แปลกดีเนอะ"

"คิมออกมาจากตรงนั้นแล้ว"

"ทำไมยังคิดจะจับคู่ให้อีก"

"หมายความว่าไง"

ผมละสายตาหันไปมองเพื่อน

คิมนั่งเอนหลังกับ หัวเตียงทำหน้าเซ็ง

ก่อนจะทิ้งศีรษะ​ซบ ลงกับไหล่ของผม

ดูมันเหนื่อยกับเรื่องนี้นะ

"ก็เลยให้จะให้แต่ง เพื่อช่วยธุรกิจงั้นหรอ"

"แต่บริษัท​นั้นก็ทำ ให้คิมโตมาได้นะ"

"แล้วยอมจะให้บริษัท ตกไปเป็นของคนอื่นหรอ"

"ฮ่าๆๆ"

"ให้มันได้แบบนี้สิเพื่อน"

"แล้วคิดจะทำยังไงล่ะ"

"นี่คงไม่คิดจะยก ให้พี่คนโตหรอกใช่มั้ย"

"เอาจริง!"

"เออก็ดีนะ"

"อยู่ในมือคนที่บริหารเป็น"

"เออ วันนี้พี่ฟิสิกส์​ ประกาศขายหุ้น"

"ไม่ใช่ๆ"

"เป็นของบอร์ด​ที่โดนปลด"

"ดูท่าคงจับทุจริต​ได้"

ไม่จริงจะกล้าปลดหรอ

ใครจะเอาคมมีดไว้ใกล้ตัว

"ง่วงแล้วอะคิม"

"เมื่อคืน​ไม่ได้นอนล่ะสิ"

"เดี๋ยวก็ผ่านไป"

แล้วคิมมันก็จับผมลงนอน

โดยมีมันนอนอยู่ข้างกัน

ผมกระพริบตา​มองหันซ้ายขวา

คิมไปไหนแล้วล่ะเนี่ย

ผมค่อยๆ ดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง

คิมมันคุยโทรศัพท์​ กับพี่ฟิสิกส์​อยู่

คิมส่งโทรศัพท์​มาให้

ผมยื่นมือไปรับก่อนเอามา แนบหู และกรอกเสียงลงไป

"ครับพี่สิกส์"

จังหวะนั้นคิมมันส่งแก้วน้ำมาให้ราวกับรู้ใจว่าผมอยากดื่ม

"ไม่มีครับ"

"ตอนนี้คนเล็กสบายมาก"

"คงมาตอนคนเล็กหลับมั้งครับ"

คิมพยักหน้าบอกว่าใช่

มันคงตื่นเพราะพี่คริส

"ครับผม"

"คิดถึงพี่สิกส์​นะ"

"ได้ครับ"

"พี่ฟิสิกส์​จะคุยต่อน่ะ"

ผมบอกพร้อมส่ง โทรศัพท์​ให้คิมไป

คิมรับกลับไป และคุยต่อ

ใครมาหว่า

พี่คริสก้าวเข้ามาพร้อม คำทักทายด้วยรอยยิ้ม

ในมือมีถุงร้านเสต็กชื่อดังด้วย

"แหะๆ พี่คริสก็"

"แค่เห็นก็เรียก น้ำย่อยแล้วครับ"

"คร้าบบ"

"ฮ่าๆๆ แถไปเรื่อยว่ะ"

"เห็นแก่กินชัดๆ"

"ขอบคุณครับคุณแม่"

ผมเย้าหยอกพี่คริส

คุณแม่ตัวจริงของครอบครัว

ทำอะไรก็ีดีไปหมด

หมอก็เป็น แม่บ้านก็ได้

เพอร์เฟค​ทุกอย่าง

"ทั้งสองคนอะ"

"พี่คริสแม่ใหญ่"

"พี่กลางแม่รอง"

"พ่อบ้านสิมึงน่ะ"

พี่คริสดูจะถูกใจ

"ฮ่าๆๆ"

"เว่อร์ว่ะ เล่นใหญ่ไปนะมึง"

"ฮ่าๆๆๆ"

"พี่คริสให้มึงเป็นดาราตลกว่ะ"

ผมกับพี่คริสอมยิ้มไปกับมัน

คนที่มีปัญหากลับทำ ให้เราหัวเราะได้มากที่สุด

หลังจากทานมื่อเที่ยงกันเสร็จ

พี่คริสก็หันมาตรวจผมต่อ

พร้อมกับส่งยาบำรุงให้ทาน

"หลังจากงานเลี้ยงบริษัท"

"ก็ยังไม่มีอาการเลยครับ"

"แต่ทักมากๆ คนเล็ก คิดว่าคงไม่นาน"

"อยากเห็นจังครับ"

"ดีเลยพี่ฟิสิกส์​จะได้เห็นด้วย"

"เห่อกันทั้งบ้านจริงๆ"

"กลัวจะเฉามือ"

"ไปขอพี่ฟิสิกส์​เองเว้ย"

ผมรู้ว่ามันจะขออะไร

คิมทำหน้ามุ่ยใส่

"ป่วนซะมากกว่า"

"ใช่เลยครับพี่คริส"

"ฮ่าๆๆ ถ้าว่างก็มาช่วย"

"ไม่ได้ห้ามถ้างานที่ร้านว่างนะ"

"มุ่งมั่นสุดๆ"

เกลียดไอ้ท่าชูมือของมัน

เอาเถอะคิมมันเห่อหลาน

"ครับพี่คริส"

หลังจากพี่คริสออกไป

คิมมันก็ขึ้นมาบนเตียง

นั่งลงข้างผมเหมือนเดิม

"ว่ามา"

"ทำไมถามแบบนี้ล่ะ"

ผมมองคิมทำหน้าตาสงสัย

เหมือนเด็กอยากรู้อยากเห็น

และอย่าแปลกใจถ้าอยู่กันสองคนเเล้วจะแทนตัวด้วยชื่อกัน

ปกติของผมกับคิมอีกนั่นแหละ

ไม่มึงกูก็แทนชื่อกัน

แต่ถ้าอยู่ต่อหน้าคนอื่น มักจะใช้มึงกูกันมากกว่า

ผมยิ้มกับคำถามของคิม

"จะว่ารู้สึกแปลกก็รู้สึกแหละ"

"ตอนแรกก็คิดว่ามันแปลก"

"เหมือนตัวประหลาด"

"แต่ก็ไม่ได้รู้สึกแย่นะ"

"เหมือนจะช็อคไปมากกว่า"

"พี่คนโตเองก็พูดให้คิด"

"คิดอีกทีดีซะอีกที่ท้องเองได้"

"เป็นลูกของเราเอง"

"ใช่เป็นความรู้สึก สุขใจ"

"เหมือนจะดีนะมึงนะ"

คิมมันหัวเราะขำตัวเอง

"คิดอะไรอีกแล้ว"

แล้วมันก็งงเองของมัน

"คิดเยอะไปแล้ว"

"จะยอมรับไม่ยอม"

"มึงก็ตัดสินใจทุกอย่างไปแล้ว"

"ดึงสตินิดนึงเพื่อนรัก"

"ยัง หยิบให้หน่อยสิ"

ยิ้มใส่มันไปที

คิมมันเลยแจกมะเหงกให้

ก่อนจะเอายาบำรุงให้พร้อมน้ำ

"สักพักเถอะ"

"วันนี้นอนเยอะแล้ว"

"แต่เดี๋ยวคิมก็หลับตาม"

คิมมันเข้ามากอดผม

"พอๆ เดี๋ยวเขาคิดกันไปไกล"

คิมขานรับก่อนจะเดิน ออกไปอีกห้อง

ได้ยินอะไรเรื่องของขวัญ​

หรือของฝากสักอย่าง

แล้วคิมก็กลับเข้ามาในห้อง

สองมือเต็มไปด้วยถุงยิบย่อย

แถมยังมีบุรุษ​พยาบาล อีกสองคนเดินตามมา

ในมือมีทั้งถุงกระดาษ​ และตุ๊กตา

ของทั้งหมดถูกวางไว้ที่โซฟา

ก่อนบุรุษ​พยายาลสองคน จะเดินกลับออกไป

"ของใครน่ะเยอะแยะเลย"

"ของกู?"

"แล้วรู้ได้ยังไงว่า คนเล็กเข้าโรงพยาบาล"

"น่าจะทั้งสองอย่าง"

"มีอะไรบ้างอะ"

"พี่สิกส์​~"

ผมยิ้มกว้างทันทีที่เห็นพี่ฟิสิกส์​

คนตัวสูงเข้ามากอดผมเต็มรัก

หอมแก้มซ้ายขวา และจุ๊บปาก

"คิกคิก"

ผมกอดพี่ฟิสิกส์​เอาไว้

มองดูคิมแยกของให้

"ทำไมกลับเร็วจัง"

"อย่าว่าพี่สิกส์​นะ"

"งื้ออ คนเล็กไม่กินก็ได้"

"คิมเอาไปเถอะ"

ผมนั่งมองคิมแยกของสักพัก

หนังตาก็เริ่มปิดลงเรื่อยๆ

จนมืดสนิทก่อนสติจะดับ

เข้าสู่ห้วงนิทราไปอีกครั้ง

อยู่ใกล้​พี่ฟิสิกส์​ทีไร หลับง่ายทุกที

ผมก้มลงมองคนในอ้อมกอด

อมยิ้มกับภาพที่เห็น

เด็กน้อยของผมหลับไปแล้ว

หลับคาอกผมเลย

"ขอบใจ"

"แกจะอยู่ก็ได้"

"ไม่ได้รบกวนอะไร"

"มีเพื่อนอยู่กับคนเล็กบ้างก็ดี"

"ตามสบายเลย"

พอได้รับคำอนุญาต​

คิมมันก็ปีนขึ้นมานอน อีกฝั่งของเตียงคิงส์​ไซส์​

ที่นี่เป็นห้องพักพิเศษ ที่เหมือนคอนโด

เตียงเลยพิเศษไปด้วย

พี่คริส พี่คนโต พี่คนกลาง และคิม

กลับกันไปหมดแล้ว

หลังจากที่เราร่วมกัน กินข้าวในห้องพักพิเศษ

พี่ฟิสิกส์​ก็จับผมอาบน้ำแต่งตัว

รวมถึงตัวเองด้วย

แต่เวลาเดิมในวันนี้

ทีรผมจะต้องเข้านอน

ผมกลับนอนไม่หลับ

สงสัยกลางวันนอนเยอะเกินไป

เปิดไฟให้สลัวยังไม่หลับเลย

ผมเลยนอนตาแป๋วอยู่ใน อ้อมแขนของพี่ฟิสิกส์​

"ครับ"

"อือ"

ผมครางรับพยักหน้า​ช้าๆ

มือหนาสอดเข้ามาผ่านชายเสื้อ

วางมือลงบนหน้าท้อง

"อ๊ะ! มือเย็น...คิกคิก"

"ฮ่าๆๆ จั๊กจี้​ครับ"

"อือ...อย่าลูบแบบนั้น"

"ฮ่าๆๆ พี่สิกส์~ มันจั๊กจี้​"

พี่ฟิสิกส์​เพิ่มน้ำหนักมือ

เพื่อไม่มห้ผมรู้สึกจั๊กจี้​

ลูบไปมาจนผมเคลิ้ม

ค่อยๆ หลับตาลง

สูดกลิ่นหอมจากตัวพี่ฟิสิกส์​

"ฝันดีครับพี่ฟิสิกส์​ จุ๊บ!"