ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่2

คำค้น : รักต้องซ่อนเอาไว้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 178

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 เม.ย. 2564 23:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2
แบบอักษร

ตอนที่2 

รักต้องซ่อนเอาไว้.. 

ไม่หมดว่าเวลาผ่านไปเท่าไรแล้วร่างกายที่เปลือยเปล่าของยูกิก็ค่อยๆลืมตื่นขึ้นมา.. 

ยูกิขยับตัวเพียงเล็กน้อยก็รู้สึกร้าวรานด้วยความเจ็บปวดไปทั้งตัว...เขาจำทุกการกระทำที่แสนเลวร้ายทุกอย่างผู้ชายคนนั้นทำให้เขารู้สึกที่ความเจ็บปวดในครั้งแรกในชีวิตของเขา.. 

"พรึ่บ!! 

"โอ๊ยยย!!ยูกิส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บที่ช่องทางด้านหลังของเขาที่ตอนนี้มันแดงและบวมขึ้นมามาก... 

"เราต้องอดทนเราต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้..ยูกิพูดบอกกับตัวเองให้เข้มแข็งจากนั้นเขาก็มองเห็นเสื้อผ้าสวมใส่เพราะตอนนี้ยูกิรู้สึกหนาวมากและยังรู้สึกปวดหัวอยากจะอ้วกมากๆอีกด้วย... 

ยูกิมองหาเสื้อผ้าแต่ก็ไม่พบแต่เขาก็มองเห็นตู้เสื้อผ้าตู้ใหญ่จึงพยายามพาร่างกายที่เจ็บปวดนี้ค่อยๆเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้านั้นออกมายูกิพบเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่แขวนอยู่บนตู้นั้นยูกิก็เอามาสวมใส่ทันที.. 

"อยากดื่มน้ำจัง.."ยูกิพูดออกมาเมื่อรู้สึกอยากจะดื่มน้ำ..เขาจึงมองหาว่าในห้องนี้มีน้ำอยู่หรือบ้างโชคดีของยูกิที่มองเห็นน้ำที่อยู่ด้านในของห้องแห่งนี้ยูกิก็ค่อยเดินช้าๆไปเอาน้ำนั้นมาดื่ม... 

"แกร๊ก..."เสียงเปิดประตูดังขึ้นมาพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของรีลอนเดินเข้ามาด้วยท่าทางนิ่งๆ...สายตาคมมองหาร่างชายหนุ่มหน้าหวานที่เป็นทาสบำเรอเขาเมื่อคืน..ก็พบว่าชายหนุ่มหน้าหวานอยู่ห้องด้านในกำลังจะดื่มน้ำอยู่.. 

"ใครให้มึงกินน้ำ!!! 

"เพล็ง!!!!เสียงแก้วตกแตกด้วยความตกใจของยูกิเมื่อได้ยินเสียงของผู้ชายที่ทำร้ายเขา... 

"มึงทำของกูตกแตกเสียหาย..!! 

"มึงต้องถูกลงโทษ..!!... 

"ผมขอโทษครับ..ผมขอโทษครับ..!!!ยูกิพูดออกมารั่วๆกันด้วยความตื่นกลัวพร้อมกับก้มลงไปเก็บเศษแก้วที่แตกอยู่ที่พื้นอย่างรวดเร็วจนแก้วที่แตกนั้นบาดเข้าที่มือของยูกิเลือดไหลออกมาแต่ยูกินั้นกับไม่ท้องออกมาสักนิด.. 

"ผมขอโทษครับ.." 

"ผมไม่ได้ตั้งใจทำแก้วของคุณแตก" 

"ผมตกใจ..และผมก็อยากดื่มน้ำครับ.."ยูกิรีบพูดอธิบายออกมาอย่างรวดเร็วด้วยตัวที่สั่นๆ 

"นายอยากกินน้ำอย่างนั้นหรอกมาหาชั้นนี้เดียวชั้นให้น้ำมันกิน.."รีลอนพูดออกมาเสียงนิ่งแต่สายตาของเขานั้นแอบแฝงความร้ายเอาไว้..ยูกิอยู่รู้ว่าเขาจะพบกับความโหดร้ายนั้นเขาจึงเอายืนนิ่งอยู่ที่เดิม... 

"ชั้นบอกให้มึงมาหาชั้น.!!!รีลอนพูดตะโกนเสียงดังใช่ยูกิจนยูกิสะดุ้งตื่นตกใจอย่างมากจนถอยหลังจะหนี.. 

"พรึ่บ!!! 

"กูพูดอยู่มึงต้องทำตาม..!!! 

"เพี๊ยะ!!!รีลอนตบหน้าของยูกิอีกครั้งจนปากของยูกิมาเลือดชึมออกมา... 

"ชั้นมีน้ำให้นายกินเยอะมากนะ.." 

"ถ้านายอมน้องชายของชั้นก่อน.."รีลอนพูดออกมาเสียงเข้มๆ... 

"ไม่..!!!ผมไม่ทำ..!!ยูกิพูดตะโกนออกมาเสียงดังด้วยเพราะหมดความอดทนต่อไปน้ำ... 

"อย่ามาขัดคำสั่งชั้น.." 

"ถ้าชั้นไม่อยากให้พี่สาวของนายตาย...."รีลอนพูดออกมาเสียงดัง... 

"พี่สาว.." 

"ยูโกะไง.." 

"คุณเป็นใครทำไมถึงรู้จักพี่สาวของผมด้วย.."ยูกิพูดออกมาเสียงตกใจ.... 

"กูรู้จักมันดีเลยล่ะนางผู้หญิงร่านๆที่ขาดผู้ชายไม่ได้...."รีลอนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่มีแต่ความเคียดแค้นยูกิมองผู้ชายคนนี้ด้วยความหวาดกลัวและเป็นห่วงพี่สาวฝาแฝดของเขามาก 

........................................................................................ 

"คุณเอาพี่สาวของผมไปไว้ที่ไหน.."ยูกิพูดถามออกมาด้วยความเป็นห่วงพี่สาวของเขา.. 

"ไม่ต้องห่วงพี่สาวของนายสบายดี." 

"ชั้นเลี้ยงดูปูเสื่อพี่สาวนายอย่างกับของมีค่าเลยล่ะ.."รีลอนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยแต่สายตาของรีลอนนั้นมีแต่ความแค้นใจ. 

"นายไม่ต้องห่วงพี่สาวนายหรอกนะ." 

"ชั้นจะให้นายเจอพี่สาวของนางแน่ถ้านายเชื่อฟังชั้น.."รีลอนพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มร้ายๆ.. 

"ผมจะเชื่อคุณได้อย่างไรครับ.."ยูกิถามกลับเสียงไม่มั่นใจ.. 

"นายมีทางเลือกอื่นนอกจากเชื่อคำพูดของชั้นหรอก." 

"เร็วเข้ามาทำให้ชั้นอารมณ์ดีหน่อยแล้วชั้นจะพานายไปหาพี่สาวร่านๆของนาย.."รีลอนพูดออกมาพร้อมกับส่งสายตากดดันยูกิ.. 

ยูกิเองก็สับสนวุ่นวายไปหมดทั้งห่วงพี่สาวของเขาไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้จะทำอะไรพี่สาวของเขาบ้าง. 

ตัวของเขาก็ถูกผู้ชายคนนี้ย่ำยีได้รับความทรมานมากมายทั้งร่างกายและจิตใจ.. 

"อย่าช้ารีบๆเข้า.." 

"เดี๋ยวชั้นเปลี่ยนใจอาจจทำร้ายพี่ของนายก็ได้นะ.."รีลอนพูดออกมาเสียงกดดันมากขึ้นจนยูกิยอมทำตามสิ่งที่ผู้ชายคนนี้ต้องการยูกิค่อยๆคลานไปอย่างช้าๆจนมาถึงตรงกลางแก่นกายของผู้ชายโหดร้ายคนนี้.. 

"ทำสิเร็วชั้นไม่ยอมรออะไรนานๆ"เมื่อได้ยินคำพูดของผู้ชายคนนี้แล้วยูกิก็ค่อยๆเอื้อมมือของเขาไปรูดชิบกางเกงราคาแพงลงมาอย่างช้าๆ..เหมือนมันจะไม่ทันใจผู้ชายร่างสูงคนนี้เขาเอาแก่นกายของเขาออกมาเองอย่างรวดเร็วแล้วกดแก่นกายของเขาเข้าไปที่ปากของยูกิทันที.. 

"อื้มมม!!! 

"ทำไปอย่าให้ฟันของมึงขูดโดนมันละไม่อย่างนั้นมึงเจ็บตัวแน่น.."รีลอนพูดขู่ออกมาเสียงเข้มยูกิก็ทำตามอย่างเจ็บปวดชีวิตของเขาเกิดมาไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลยสักครั้งให้ผู้ชายคนไหน. 

"พลับ!!!พลับ!!! 

"อืม.อืม..อู่ย..อ่า.!!!เสียงครางของรีลอนดังออกมาไม่หยุดเมื่อปากสีแดงธรรมชาติของยูกิกำลังอมแก่นกายของเขาขยับเข้าออกอย่างมีจังหวะทำให้เขารู้เสียวมากๆแบบที่ไม่เคยได้รับจากใครที่เคยทำอะไรแบบนี้ให้เขา.. 

"พรึ่บ.." 

"อืม..อืม..อ่าาา..!! 

"ดีแบบนี้ล่ะดีมาก..!!รีลอนพูดออกมาตามอารมณ์ความใคร่ของเขาที่พึงพอใจในการใช้ปากของยูกิเอามากๆเลยยูกิขยับปากของเขาเร็วขึ้นแรงขึ้นจนผ่านไปสักพักยูกิก็รู้สึกได้ว่าแก่นกายที่อยู่ในปากของเขากำลังกระตุกหลายต่อหลายครั้ง.. 

"อ่าาา...อ้าาาาา!!! 

"พรวด!!!น้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งกระฉูดออกมาอย่างมากจนยูกิได้กลิ่นคาวๆของน้ำสีขาวขุ่นนั้นเต็มในปากของเขา.. 

"กลืนกินมันลงไปให้หมด.."รีลอนพูดสั่งออกมาเสียงเข้มน่ากลัว.. 

"เอือก..เอือก!!ยูกิกลืนกินน้ำรักสีขาวขุ่นนั้นลงไปที่คอจนหมดตามคำสั่งของรีลอน.. 

"ปึก..!! 

"ใช้ได้นี้ฝีปากลื่นไหลมาก เอาไว้ครั้งหน้าชั้นจะมาให้นายทำให้อีก."รีลอนผลักตัวยูกิออกไปจนล้มไปกองพื้นอย่างแรงแล้วพูดออกมาอย่างเย้ยหยัน.. 

"นายเหมือนเด็กขายเลยนะ.." 

"หึ.หึ.หึ!!!รีลอนหัวเราะเยาะออกมาด้วยความสมเพช..ยูกิน้ำตาไหลออกมาทันทีที่ถูกดูถูกแบบนี้จากนั่นอยู่ๆยูกิก็วูบไปทันทีและหมดสติต่อหน้ารีลอน.. 

"สำออย..!!!เสียงพูดที่พูดออกมาอย่างคนไม่ใส่ใจ.. 

ติดตามตอนต่อไปคะ......... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว