มาโรงเรียนแต่เช้าเลยนะจ๊ะยัยเด็กทุน

สงสัยคงอายล่ะสิ

แหม ไปทำอะไรมาอีกล่ะ

น่าสงสารจังเลยนะ

ไม่มีใครอยากเป็นเพื่อนกับเธอเลยหรอ

ฉันจะเป็นให้เอามั้ย

ห้ะ

แกพูดแบบนี้กับราเอลได้ไงน่ะ

เขาเป็นใครแกเป็นใครแกไม่รู้หรอ

นี่!

เด็กๆ

หลีกทางให้เขาหน่อยสิ

หึ

ใครจะปล่อยแกไปง่ายๆล่ะยัยหน้าด้าน

อย่ารุนแรงนักล่ะเด็กๆ

โอ๊ย

พอแค่นี้เถอะเด็กๆ

สงสารเขานะ

กลับกันเถอะ

ค่ะ

ค่ะ

ฮาย

มาแล้วหรอยะยัยมินท์

วันนี้แกทำผมสวยจัง

แหม

รู้ทันไปอีก

จ้า

ฮึ้ยแก!

พี่ซันเดินผ่านเมื่อกี้

แกพี่เขาหล่อมาก

อร้ายย

เออๆ

ขอบใจละกันนะจ้ะ

อุ้ยตายละ

กินข้าวกับอะไรหรอจ๊ะ

ฉันมีอาหารดีๆมาให้เธอด้วยล่ะ

เอาไปสิจ๊ะ

ต้องใส่มะนาวด้วยสิ

จากนั้นก็

น้ำปลาร้า

แหม

ยอมขอร้องฉันแล้วหรอ

กระเดะทำเก่งอยู่ได้ตั้งนานเนอะ

กราบฉันสิ

กราบขอร้องฉันสิ

แล้วฉันจะยอมเห็นแกเป็นเพื่อนแล้วกัน

ทำไม

จะไม่ทำหรอ

พวกแกไปจับมันมา!

ค่ะ

ค่ะ

ทำให้หายปากเก่งไง

ทำอะไรกันน่ะ

พี่เรน

พี่เรนคะมันทำเอลก่อนนะคะ //ร้องไห้

เธอว่าอะไรเอลงั้นหรอ

ตอแหล

ฉันเห็นกับตา

พี่เรนอย่าไปเชื่อมันนะคะ

พอแล้ว

ปล่อยมันไปก่อน

คราวหน้าถ้ามันทำอะไรพวกเธออีกค่อยบอกพี่

ค่ะ

คราวนี้แกรอดไปนะ

หิวแล้วว

กินไรดี

ชาบูปะ

เคแก

งั้นวันนี้กิน...

สปาเกตตี้เนอะ

เป็นอะไรหนือเปล่าครับ

พี่ซัน~~

เป็นค่ะ!

เป็นพ่อของลูก

...

แกจะลากฉันออกมาทำไม

ฉันลืมตัวอะ อิอิ