สำหรับนักอ่านที่สนใจเท่านั้น

ชื่อตอน : โดนควง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2563 21:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โดนควง
แบบอักษร

สาวใช้กับเจ้านายหื่น

 

    ตอน โดนควง

 

    เจนนิสตื่นเเต่เช้ามาเดินเล่นบนสนามหญ้าหน้าบ้าน เธอใส่ชุดนอนลายการ์ตุนสีชมพูทั้งตัวดูน่ารักมาก

 

    อุ๊ย! เธอบังเอิญเห็นคุณท่านกำลังหัดเดินอยู่บนพื้นหญ้าด้วยเท้าเปล่า ข้างๆกายท่านมีรถเข็นแบบนั่งและมีคุณวารีคอยประคองหลัง

 

    "เอ้าเจนนิส มาหาฉันสิ" คุณท่านหันมาเรียกเจนนิสอย่างอารมณ์ดี

 

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสวิ่งหน้าตั้งมาก้มเก็บใบไม้เศษกิ่งไม้หน้าเท้าของคุณท่าน เนื่องจากบ้านนี้มีต้นไม้เยอะจึงต้องทำความสะอาดสนามหญ้าทุกๆวัน

 

    ฮิ! ๆ ๆ คุณวารีลูกชายคนรองยืนหัวเราะเจนนิสที่ดูเซ่อๆซ่าๆเด๋อๆด๋าๆ

 

    "หนูขอโทษนะคะคุณท่าน หนูไม่ทันมาทำความสะอาดเลย" เจนนิสกลับรับผิดแทนคนสวน

 

    "หิ! ๆ ๆ ไม่ต้อง ๆ สนามหญ้าถ้ามันสะอาดเกินไปมันจะเป็นสนามหญ้าที่ดีได้ยังไงล่ะ" คุณท่านบอกและเดินต่อ

 

    ขวับ! โอ๊ย! เจนนิสที่นั่งยองๆอยู่ตรงหน้าคุณท่านถอยหลังหลบจนสะดุดนอนหงายท้อง

 

    5555 คุณวารีกับคุณท่านหัวเราะลั่น

 

    "มา ๆ ลุกมาประคองฉันดีกว่า วารีถอยไปก่อน" คุณท่านบอกและยื่นมือให้เจนนิสจับ

 

    ผึงงง! เจนนิสลุกยืนและประคองแขนพาคุณท่านเดินช้าๆ

 

    "เป็นยังไง อยู่ที่นี่มีความสุขดีไหม" เจ้านายใหญ่มหาเศรษฐีผู้ดีเก่าถามเจนนิส

 

    "ดีค่ะ ขอบคุณที่คุณท่านใจดีกับหนูและคุณป้านะคะ" เจนนิสเอ่ยตอบและเดินจับแขนคุณท่าน

 

    คุณวารีเดินตามหลังมาติดๆและแอบฟังเจนนิสอย่างใจเย็น

 

    วันนี้เขาใส่ชุดนอนสีขาวทั้งตัว ใบหน้าของเขาหล่อเหลาขาวใส เขาผอมสูงเนื้อตัวขาวละมุนราวกับเทพบุตร

 

    "แล้วอยากจะเรียนต่อโทไหม ต่อจนจบเอกเลยก็ได้" คุณท่านก้าวเดินและถามสาวน้อย

 

    "ไม่ดีกว่าค่ะ เอ๋ ที่คุณป้าบอกว่าคุณท่านส่งเสียหนูก็จริงน่ะสิคะ" เจนนิสหลุดปากถาม

 

    "บ้าบอ ฉันแค่จ่ายเงินเดือนให้ป้าหนู ป้าต่างหากล่ะที่ส่งเสียหนูน่ะ" คุณท่านบอก

 

    "แต่คุณท่านก็มีบุญคุณกับหนู หนูถึงไม่หนีไปไหนยังไงล่ะคะ" เจนนิสหลุดปากอีกแล้ว

 

    อุ๊ปส์! เธอรีบยกมือมาปิดปากแต่ก็สายไปเสียแล้ว

 

    "หนีไปทำไมรึ" คุณท่านตกใจหยุดเดินและหันมามองหน้าเรียวสวยของเจนนิส

 

    "เอ้ย เปล่าค่ะ หนูพูดผิดน่ะค่ะ" เจนนิสสบตายิ้มหวานให้คุณท่านเพื่อกลบเกลื่อน

 

    "อืม อยู่ที่นี่ถ้าใครรังแกให้บอกฉันนะ ที่นี่ฉันใหญ่ที่สุดเข้าใจไหม" คุณท่านบอกและเดินต่อ

 

    "งั้นหนูมาเดินกับคุณท่านดีไหมคะ ถ้าวันไหนคุณท่านจะเดินก็ไลน์มาหาหนู" เจนนิสออกไอเดีย

 

    "ไลน์ ไลน์นี่มันยังไงหรือ" คุณท่านงง

 

    "อ้อ แชทน่ะค่ะ โปรแกรมไอทีไงคะ เดี๋ยววันนี้หนูสมัครให้คุณท่านดีไหมคะ" เจนนิสบอก

 

    "เอ่อ ๆ ท่าจะดี เอาสิ ๆ " คุณท่านดูตื่นเต้นและชอบใจ

 

    ฮิ! ๆ ๆ เจนนิสยิ้มและโล่งใจ ต่อไปนี้ถ้าเทพบุตรคนไหนในบ้านรังแกเธอ เธอจะได้ฟ้องคุณท่านผ่านทางแชทเสียเลย

 

    ตุบ! ๆ ๆ คุณวารีวิ่งตามแล้วมายืนจับแขนอีกข้างของคุณพ่อของขา

 

    "คุณพ่อครับ ผมมีงานจะขอตัวเจนนิสไปช่วยน่ะครับ" คุณวารีออกอุบาย

 

    "งานอะไรของแกอีกล่ะเจ้าวารี" คุณท่านดูจะหวงเจนนิสเข้าแล้ว 

 

    "ก็งานแสดงภาพเขียนผมไงครับ งานเริ่มตอนเย็นคงไม่รบกวนเวลาทำงานของเจนนิสหรอกครับพ่อ" คุณวารีมองหน้าคุณท่านแทนที่จะขอเจนนิส

 

    "เอ้า นอกเวลางานแกก็ขอเจ้าตัวเองสิ แล้วไปยังงี้มีค่าล่วงเวลาให้เธอไหม" คุณท่านต่อรองแทนเจนนิสอย่างเจ้าเล่ห์

 

    "ว่าไงเจนนิส เธอจะไปงานภาพเขียนกับฉันได้ไหม" คุณวารีมองผ่านคุณท่านมาที่หน้าเจนนิสและถามเธอ

 

    "เอ่อ หนูต้อง หนูห่วงคุณป้าค่ะ" เจนนิสตอบ

 

    "สองพันไปไหม คิดว่าทำงานล่วงเวลา" คุณวารีเอ่ย

 

    "ไปค่ะ" เจนนิสหลุดปากอีกแล้ว

 

    อุ๊ปส์! เธอยกมือปิดปากและทำตาโต

 

    55555 คุณท่านหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

 

    "ไม่ต้องห่วงหรอก เจ้าวารีมันเป็นศิลปิน มีคนรู้จักมีลูกศิตย์ลูกหาเยอะไว้ใจได้" คุณท่านเล่นเครมให้ลูกชายต่อหน้าต่อตาเขา

 

    เดินได้สักพักคุณท่านก็เข้าบ้าน เจนนิสรีบวิ่งเข้าห้องมาอาบน้ำนั่งกินข้าวกับคุณป้าแล้ววิ่งออกมาทำงาน

 

    เธอวิ่งกระโปรงปลิวไปมาเข้าห้องนั้นทีห้องนี้ทีเพื่อตรวจและสั่งงานลูกน้อง

 

    ช่วงสายๆเจนนิสก็ขึ้นมาห้องนั่งเล่นที่คุณท่านนั่งดูหนังจอใหญ่อยู่ เธอนั่งพับเพียบลงบนพื้นข้างๆโซฟาที่เจ้านายใหญ่นั่งและดูไปกับท่าน

 

    "เอ้อ นี่ไงโทรศัพท์ฉัน หนูทำไอ้นั่นให้หน่อยสิ ไอ้แชทๆน่ะ" คุณท่านบอก

 

    "ค่ะ ฮิ! ๆ ๆ " เจนนิสรับมือถือมากดสมัครไลน์และแอดเข้ากับของเธอ เธอแอบกดดูเบอร์ลูกชายของคุณท่านในเครื่องและเมมไว้ในเครื่องตัวเองด้วย

 

    พอกลางวันเจนนิสก็ขับรถกอล์ฟพาลูกน้องนั่งแล้วเข้าไปเก็บผลไม้ในสวนที่กว้างนับร้อยไร่ 

  

    ฮิ! ๆ ๆ "กินเลย " เจนนิสจอดรถและยื่นมือเด็ดผลองุ่นกินอย่างกับเด็ก

 

    ฮิ! ๆ ๆ "ไปสวนแอปเปิ้ลได้ไหมคะเจนนิส" ลูกน้องอีกสามสี่คนหัวเราะชอบใจและขอ

 

    เธอกลับเข้าบ้านมาเตรียมเมนูอาหารเย็นและตรวจบ้านซ้ำอีกรอบแล้วก็เข้ามาอาบน้ำเพราะวันนี้ต้องออกข้างนอกบ้านกับคุณวารี

 

    "ตายแล้ว งานเป็นแบบไหนนะ แล้วฉันจะใส่ชุดอะไรไปนี่" เจนนิสนุ่งผ้าเช็ดตัวออกมายืนงง

 

    เธอใส่ชุดที่คิดว่าเรียบร้อยที่สุดคือเสื้อเชิ๊ตคอปกแขนยาวและกระโปรงนักศึกษาสีดำแบบจีบยาวถึงข้อเท้า

 

    เจนนิสเดินออกมายืนรอคุณวารีที่โรงรถหน้าคฤหาสน์ด้วยความตื่นเต้น

 

    "แต่งตัวน่ารักจัง" คุณวารีชมเจนนิสจนเธอแทบปลิว เขาใส่สูทดำมาดูเท่ห์มาก เขาหล่อราวกับพระเอกหนังที่เล่นบทเจ้าชายไม่มีผิด

 

    "หนูใส่ยังงี้ได้ไหมคะ" เจนนิสถามขณะที่ตาก็มองเหม่อกับใบหน้าอันหล่อเหลาผิดมนุษย์มนาของคุณวารี

 

    "ได้สิ อ่ะนี่สองพัน" คุณวารียื่นแบงค์พันสองใบให้เจนนิส 

 

    "ฮิ! ๆ ๆ ขอบคุณค่ะ" เจนนิสก้มไหว้อย่างงดงาม 

 

    เธอปลื้มคุณวารีเข้าไปอีกเมื่อเห็นว่าเขาน่าจะเป็นคนที่เยือกเย็นและใจดีที่สุดในบ้านแล้ว

 

    บรืนนน! ๆ ๆ คุณวารีขับรถเบ็นซ์หรูพาเจนนิสออกมายังโรงแรมหรูหราทรงโบราณๆคล้ายปราสาทของฝรั่ง

 

    "ไม่ควงแขนเหรอ" เขายื่นแขนให้เจนนิสเกาะแล้วเดินนำเธอเข้ามาในงานที่มีคนเกือบร้อยคน

 

     เจนนิสเห็นภาพเขียนจากศิลปินหลายท่านวางโชว์อยู่รอบๆห้องโถงใหญ่ที่จัดงาน 

 

    มีทั้งบุคคลร่ำรวยและนักศึกษาเดินดูภาพเขียนอย่างรื่นเริง 

 

    "นี่เขาเรียกว่างานอะไรคะคุณวารี" เจนนิสถาม

 

    "งานภาพเขียนการกุศลไง เหล่านักเขียนร่วมกันจัดงานขายภาพเขียนแล้วเอาเงินไปบริจาคให้เด็กกำพร้า" คุณวารีตอบ

 

    "อ๋อค่ะ" เจนนิสตอบและมองไปรอบๆเห็นหนุ่มสาวสวยๆใส่ชุดดีๆหลายคนกำลังชมและวิจารณ์ภาพเขียน

 

    ผู้หญิงหลายคนในนี้สวยมาก พวกเธอเเต่งชุดราตรีและใส่เครื่องประดับระยิบระยับ อีกทั้งยังมีนักศึกษาเข้ามาเรียนรู้งานศิลป์เพื่อนำไปต่อยอดอีกด้วย

 

    "สวัสดีค่ะอาจารย์ สวัสดีครับอาจารย์" หนุ่มสาวนักศึกษาเห็นคุณวารีเข้ามาพวกเธอก็รีบวิ่งมายกมือไหว้คุณวารีอย่างกับเขาน่าชื่นชมและเคารพรักอย่างเหลือคณานับ

 

    คนอะไรจะเฟอร์เฟกต์ได้ขนาดนี้นะ! เจนนิสคิดในใจ

 

    "อ่อ อยู่แถวนี้รอแปบนะ ดูงานของผมตรงโน้น" คุณวารีบอกและชี้มาที่มุมห้องที่มีงานของเขาวางเรียงราย 

 

    งานของคุณวารีมีคนยืนมุงกันหนาแน่นจนเจนนิสแทรกตัวเข้าไปยืนดูไม่ได้

 

    สักพักเสียงเปียโนก็บรรเลงขึ้นตามด้วยเสียงไวโอลีนอันไพเราะ

 

    ขวับ! เจนนิสหันกลับมามองบนเวทีและอ้าปากค้างเมื่อเห็นคุณวารีกำลังนั่งเล่นเปียโน

 

    ชายในสูทดำกำลังกวัดแกว่งมือบรรจงละเลงนิ้วเรียวยาวลงบนเปียโนและเอียงหน้าหล่อๆไปมา

 

    เจนนิสยืนบีบมือตัวเองจ้องมองคุณวารีอย่างปลาบปลื้ม

 

    แช๊ะ! ๆ ๆ เธอยกมือถือมาถ่ายรูปคุณวารีส่งให้คุณท่านดูทางแชทด้วย

 

    "ดีมาก ๆ " คุณท่านพิมพ์ตอบมาทันที

 

    ฮิ! ๆ ๆ เจนนิสยืนอยู่ในกลุมนักศึกษาและเหม่อมองคุณวารีจนเขาเล่นดนตรีจบและคนอื่นก็ขึ้นมาเล่นต่อ

 

    เธอเข้ามายืนดูภาพเขียนของคุณวารีจนได้ เธอเห็นภาพทุกภาพดูสดใสและสวยงามราวกับภาพของศิลปินชื่อดัง

 

    "ไปนั่งด้วยกันสิ" คุณวารีเดินเข้ามาจับมือเจนนิสจูงเธอไปนั่งโซนโต๊ะพิเศษ

 

    อุ๊ย! อร๊าย! เหล่านักศึกษาสาวและสาวสวยในงานต่างก็แอบดิ้นเมื่อเห็นคุณวารีควงสาว

 

     "คุณวารีไม่มีคนมาด้วยหรือคะเลยชวนหนูมา" เจนนิสหลอกถามหาแฟนเขา

 

    "ไม่เชิง ฉันไม่อยากให้คนมาเกาะแกะเลยควงเธอมาไง" คุณวารีตอบและหั่นเสต็กเป็นชิ้นๆพอดีคำ

 

    "ห๊ะ! นี่คุณเอาฉันมาเป็นไม้กันหมาเหรอคะ อุ๊ย!" เจนนิสตาโตและหลุดปากถาม

 

    "เหอะ ๆ เธอนี่จริงๆเลยนะ" คุณวารีหัวเราะชอบใจ

 

    "เอ้ากินซะ ดูแลไม่ดีเดี๋ยวก็ไปฟ้องคุณพ่อ" คุณวารีเลื่อนจานสเต็กที่หั่นแล้วมาไว้ข้างหน้าเจนนิส

 

    เขาทำเหมือนเธอเป็นเด็กเลยแถมยังหั่นเนื้อให้เป็นคำๆพร้อม

 

    ทำไมเขาทำดีกับเรานะ หรือว่าจะทำให้ตกหลุมรัก! 

 

    เจนนิสก้มจิ้มเนื้อสเต็กกินและบ่นในใจ

 

    อึ๋ย! บ้าน่ะเราไม่ได้สวยไม่มีอะไรดีเลย เขาไม่ได้ทำให้เรารักหรอก! เจนนิสคิดต่อ

 

    อึก! ๆ ๆ คุณวารีนั่งจิบไวน์และไม่ยอมทานเพราะมีสเต็กจานเดียวสำหรับศิลปินหนึ่งท่าน

 

    เจนนิสเงยหน้ามาเจอคุณวารีจ้องหน้าเธอก็รีบก้มหน้ากินแบบหัวแทบชนโต๊ะด้วยความเขินอาย

 

    พอเพลงบรเลงจบเจนนิสก็เดินตามตูดคุณวารีมาที่โซนภาพเขียนของเขาและฟังคุณวารีคุยกับลูกค้าที่เข้ามาซื้อภาพ

 

    ราวๆสี่ทุ่มงานก็จบและทุกคนก็แยกย้ายออกมา 

 

    คุณวารีขับรถพาเจนนิสกลับมาที่คฤหาสน์หลังใหญ่ทว่าเขาไม่ยอมลงจากรถ

 

    "ลืมอะไรไว้ที่งานหรือคะ" เจนนิสเปิดประตูจะก้าวลงรถแต่กลับปิดแล้วหันมาถามคุณวารี

 

    คุณวารีเอามือลูบหัวของเจนนิสและก้มลงมาดมผมหอมๆของเธอ

 

    "เธอเป็นงานศิลปะแสนสวย" เขาบอกและเอามือคล้องเอวของเจนนิสไว้

 

    อุ๊ย! เธอตกใจแต่ก็ถอยไม่ได้แล้ว

 

    คุณวารีก้มหน้าลงมาช้าๆ ปลายจมูงอันโด่งเฟี้ยวของเขารูดหน้าผากขาวๆของเจนนิสลงมาจรดอยู่ที่ปลายจมูกของเธอ

 

    เจนนิสตัวเเข็งทื่อราวกับต้องมนต์ เธอไม่แน่ใจนักว่ายังหายใจอยู่เมื่อได้สบตาจ่อๆกับดวงตาของคุณวารี

 

    ลมหายใจของเขาพ่นใส่หน้าของเธอเมื่อเธอหายใจเข้า และลมหายใจของเธอก็พ่นใส่ใบหน้าของเขาเมื่อเธอหายใจออก

 

    ทั้งคู่กำลังแลกเปลี่ยนกลิ่นอายแห่งชีวิตของกันและกันเข้าปอดเมื่อจ้องตากันแบบชนหน้าอยู่แบบนี้

 

    หิ! ๆ ๆ จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ คุณวารียิ้มและบดปากนุ่มๆจูบเจนนิส

 

    อือ! ๆ ๆ จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เธอร้องครางกระเส่าและจูบปากตอบคุณวารีอย่างห้ามใจไม่ได้

 

    คุณวารีเอามือใหญ่สอดเข้าใต้ตูดของเจนนิสและประคองเธอลุกจากเบาะข้างๆมานั่งบนตักของเขาขณะที่ปากยังจูบกันไม่หยุด

 

    เจนนิสนั่งบนตักของคุณวารีและเอาสองมือน้อยๆคล้องลำคอของเขา

 

    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เธอจูบและแลกลิ้นตอบคุณวารีจนเสียวซ่านไปทั่วทุกอณูในกาย

 

    หัวใจของเธอเต้นตูม ๆ ๆ ราวกับลูกระเบิดในสงครามโลก

 

    มือใหญ่ๆของคุณวารีจับเอาสองข้างที่บางเฉียบของเจนนิสและบีบเบาๆบดตัวของเธอโยกวนๆตูดใส่หว่างขาของเขา

 

    อ๊ะ! ๆ ๆ เจนนิสร้องครางและเสียวร่องสาวจนน้ำเสียวไหลเยิ้มกางเกงในแฉะ

 

    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ จูบของคุณวารีแผ่วเบาแต่ดูดดื่มนุ่มลึกอย่างน่าประหลาดใจ

 

    เจนนิสเอียงหน้าบดจูบกับคุณวารีอย่างเร่าร้อนลืมตัว เธอเสียวใจหวามๆ เสียวร่องสาววาบๆและขนลุกซู่ไปทั้งกาย

 

    ตื๊ดดด! ๆ ๆ ๆ จู่ๆคุณท่านก็โทรเข้ามาในมือถือของคุณวารีจนสั่นเเรง

 

    "ฮัลโหลครับพ่อ" เขาผงะออกจากจูบและรับสาย

 

    ตุุบ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสรีบลงรถแล้ววิ่งเข้าบ้านเพราะกลัวคุณท่านมาเห็น

 

    จากที่กลัวโดนเหล่าลูกชายล่วงล้ำ แต่ตอนนี้เจนนิสกลับกลัวคุณพ่อของเขารู้เข้าเสียแล้ว

 

     

 

 

  

 

     

 

   

 

     

 

 

 

    

    

 

 

 

     

 

 

 

     

 

     

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว