จัดหนัก...แฝดนรก (NC3P ร้อนแรง)
ตอนที่1 ชีวิตของลิลลี่ (เปิดเรื่องมาก็เสียวแล้ว)
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ตอนที่1 ชีวิตของลิลลี่ (เปิดเรื่องมาก็เสียวแล้ว)

 

ภายในห้องเช่าแห่งหนึ่งมีเด็กสาวคนหนึ่ง หน้าตาสลวยเหมือนตุ๊กตากำลังเปิดดูหนังอาร์ทติดเรทอยู่คนเดียว เธอทนอารมณ์ขี้เงี่ยนไม่ไหวจึงแอบช่วยตัวเองไปพลางๆ

 

มือเรียวบางกำลังสอดใต้เข้าไปกระโปรงแล้วใช้นิ้วเข้าไปสอดใส่ด้านในกลางสาวอย่างเร็วๆตามคลิปวิดีโอหนังโป๊ที่กำลังฉายพร้อมส่งเสียงครางกระเส่า เงยหน้าสูดปากครางจินตนาการว่านิ้วนี้เป็นท่อนเอ็น เด็กสาวเร่งจังหวะเร็วๆถี่ๆขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดน้ำหวานสีใสก็ไหลเยิ้มออกมาจากรูสวาท เธอรีบจัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนจะนั่งเพ้อคิดเพ้อฝันในสิ่งที่ตัวเอง ไม่มีทางเป็นไปได้

 

 "เมื่อไหร่จะมีใครมาช่วยปลดปล่อยฉันจากทรมานนี้สักที เบื่อช่วยตัวเองแล้วนะเนี่ย-..-"

 

.

.

.

 

เช้าวันต่อมาที่มหา'ลัย₩

 

 "มึง ดูนั่นสิ ยัยนั่นกำลังเดินมาแล้ว" น้ำ คู่อริที่ไม่ถูกกันกับยัยเด็กตุ๊กตาบอกเพื่อนอีกคนทันที

 

 "คราวนี้แหล่ะ อย่าคิดว่ามึงจะรอดนังลิลลี่" หญิงสาวในชุดนิสิต เฟรชชี่ปี1 แต่งหน้าทาปากจัดใส่เสื้อรัดติ้ว ทรงกระโปรงเอไม่สนใจกฏหน้าไหน เธอคนนี้มีชื่อว่าสตอเบอร์รี่

 

 "แล้วจะรออะไรอยู่ล่ะ สตอเบอร์รี่"

 

 "เราไปกันเถอะยัยน้ำ" สองสาวเดินมุ่งตรงปรี่มาขวาง เด็กสาวตุ๊กตาคนนี้หยุดชะงักแปลกใจ

 

 "พวกเธอ มาหาฉันมีเรื่องอะไรกัน" เด็กสาวตุ๊กตาที่ชื่อลิลลี่เอ่ยถามอย่างใสซื่อ รู้จักสองสาวคู่อริของเธอดี แต่เธอไม่อยากมีเรื่องกับใครแต่สาวสองคนนั้นตามตอแยไม่เลิก

 

 "หึ! ถามได้ เอาง่ายๆก็เพราะฉันเกลียดเธอ ยังมีหน้ามาแอ๊บอ่อยผู้ชายไปทั่วมหา'ลัย ป่านนี้คงหลวมแล้วล่ะเพราะเอาไม่เลือก!" สตอเบอร์รี่เอ่ยชัด ชัดตรงประเด็น ถ้าวันนี้เธอไม่ได้ตบมันก็อย่าเรียกว่าสตอเบอร์รี่อีก

 

 "อ่อย? ฉันไปอ่อยผู้ชายตอนไหน ฉันก็เป็นของฉันอยู่ดีๆ เธอนั่นแหล่ะหมั่นไส้ฉันที่เอาตำแหน่งดาวมหา'ลัยมาได้ แต่เสียใจใครดีใครได้!" ลิลลี่ก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน สวนประโยคกลับสองคนนั้น สตอเบอร์รี่กำมือแน่นเมื่อมันจี้จุดใจดำจึงอารมณ์ปรี๊ดปร๊าด

 

 "ตายแล้ว มึงอย่าไปยอมนะ แบบนี้มันต้องโดนสั่งสอน" น้ำเห็นดังนั้นจึงพูดจาใส่ร้าย ทำให้ไฟริษยากระพือขึ้นมารุนแรง

 

 "อีลิลลี่ มึงมานี้" สตอรเบอรรี่ฟิวส์ขาดจับผมยาวของเธอกระชากลากถูออกไป เธอพยายยามขัดขืนสู้แต่ทำไม่ได้ สองรุมหนึ่งแบบนี้เธอตายสถานเดียว!

 

 "มึง! รอกูด้วย" น้ำยิ้มสะใจรีบตามไปสมทบด้วยเช่นกัน

 

.

.

.

 

@ห้องน้ำหญิงเก่า

 

พลั่ก! ตุ้บ! สตอเบอร์รี่ผลักเธอออกไปทำให้หัวไปชนกับกำแพงเต็มแรง เลือดซึมไหลออกมาทันทีด้วยอาการสั่นอย่างหวาดกลัว เธอเป็นคนไม่สู้ ยิ่งกับคนที่มีพละกำลังมากกว่า

 

 "แค่เลือดหัวมึงน้อยนิดแค่นี้มันยังน้อยไป กูจะตบมึงให้เสียโฉม ดูสิว่าใครหน้าไหนจะมาดูหน้าของมึงอีก"

 

 "กูแจมด้วย" น้ำเพิ่งมาถึงเห็นสภาพก็ยกยิ้มพอใจ

 

 "ฉันไม่เคยทำอะไรให้พวกเธอเลย ทำไมถึงจ้องจะทำร้ายฉัน" ลิลลี่ไม่เข้าใจ เธอไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับใคร อยู่เงียบๆคนเดียวแต่ก็ยังมีคนรังควานเธอไม่เลิกรา

 

 "มึงไม่ต้องพูดมาก แค่มึงลาออกไปจากที่นี้แค่นี้กูก็จะไม่ตอแยมึงอยู่อย่างนี้หรอก!"

 

  เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยะ!

 

ลิลลี่ถูกสองคนรุมตบอย่างไม่ยั้งมือ ตอนนี้แรงเธอก็ไม่มีจะไปมีแรงอะไรสู้ตอบโต้พวกมันได้ หน้าซีดตุ๊กตาชาวาบ ไม่รู้สึกความเจ็บปวดใดๆทั้งสิ้น ยอมให้พวกมันกระทำตามใจชอบ

 

  เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยะ!

 

 "หยุดก่อน กูว่ามันจะตายไหมว่ะ"

 

 "มึงมาปอดแหกอะไรยัยน้ำ แค่ไหนมันยังไม่ตาย" สองคนหยุดตบมองดูสภาพหญิงสาวคนนั้นอย่างสมเพช

 

 "ฮือๆ หยุดเถอะ ฉันขอร้อง ฮือๆ" ตอนนี้เจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจ แค่นี้เธอยังไม่กล้าสู้หน้าใครได้เลย ไม่มีใครรู้ว่าชีวิตลิลลี่ต้องเจอกับอะไรบ้าง

 

 "กะอีแค่บีบน้ำตาคุกเข่าอ้อนวอนกู จะทำให้กูหายเกลียดมึงงั้นเหรอ อีกระหรี่!" สตอเบอร์รี่กำลังง้างมือจะตบเธอซ้ำแต่มีเสียงใหญ่เอ่ยดังขึ้นเสียก่อน

 

 "ถ้าเธอกล้าตบยัยนี้อีก รับรองว่าพรุ่งนี้เธอกระเด็นออกจากมหา'ลัยนี้แน่!" คำพูดนั้นทำเอาสองคนนั้นหยุดชะงักลง

 

 "พี่ว้าก!" สตอเบอร์รี่กับน้ำต่างรู้ดีว่าคนตรงหน้าเป็นพี่ว้าก ใครๆก็เกรงกลัวอำนาจหมดแม้แต่ท่านอธิการบดียังต้องก้มหัวให้ เพราะอำนาจอิทธิพลของพ่อเขาควบคุมหมดทั่วประเทศ

 

 "เธอแหกกฏของที่นี้ พวกเธอสองคนต้องได้รับโทษทัณฑ์!" เสียงเข้มตวาดลั่น ทำเอาสองคนนั้นตัวสั่นเข้าราวกับลูกเป็ดน้อยทันที

 

 "พวกเราผิดไปแล้วค่ะ พี่ว้ากโปรดอย่าไล่พวกเราออกเลยนะคะ เราสองคนสำนึกผิดแล้วจริงๆ"

 

 "ถ้าสำนึกผิดจริงก็คุกเข่าขอโทษยัยนี้ซะ!" เขาชี้ไปทางตัวเล็กที่ช็อคจนสลบ สองคนนั้นกลัวมากรีบคุกเข่าเอ่ยคำขอโทษ

 

 "เราสองคนขอโทษที่ทำรุนแรงกับเธอ จะไม่ทำอีกแล้ว"

 

 "ขอโทษแล้วก็ไสหัวออกไปให้พ้น! ไปสิ!"

 

 "คะ...ค่ะ" เมื่อสองสาวคนนั้นออกไปหมดแล้ว เขารีบเอามาช้อนตัวหญิงสาวคนนี้ออกไปทันที ไม่รู้ร่างกายเป็นอะไรถึงเข้าไปช่วยเธอ ซึ่งผิดวิสัยเขาสิ้นเชิง

 

.

.

.

 

@ห้องพยาบาล

 

 "โห หน้าน้องไปโดนอะไรมาทำไมถึงบอบช้ำขนาดนี้แถมหัวแตกด้วย" เสียงครูพยาบาลสาวเห็นสภาพนักศึกษาคนนี้ก็ตกใจมาก สภาพแบบนี้เหมือนโดนใครซ้อมมา

 

 "จะทำอะไรก็รีบทำเถอะ ฉันไม่อยากให้ใครมานอนตายที่นี้" ร่างชายหนุ่มชุดนิสิต บริหารธุรกิจปี4 เอ่ยสั่งครูพยาบาลให้ทำแผลเด็กสาวคนนี้ เขาเป็นห่วงกลัวว่าเธอจะเป็นอะไร

 

 "ค่ะ จะรีบทำแผลเดี๋ยวนี้"

 

..

 

เขานั่งเฝ้าเด็กสาวตุ๊กตาที่นอนหลับเอาเป็นเอาตาย ดูท่าทางเธออ่อนเพลียมากจึงหลับสนิทไม่รู้สึกอะไร เขาให้คำตอบตัวเองไม่ได้ว่าทำไมถึงมานั่งเฝ้าเด็กผู้หญิงคนนี้ด้วย ทั้งๆที่ไม่เคยเจอหน้ากันด้วยซ้ำ ความคิดลามกผุดขึ้นมาในหัว

 

มือสากเลื่อนไล้สอดเข้าไปในใต้ชายกระโปรงสั้น แหวกเลื่อนเอาอันเดอร์ออกมาหยุดตรงขาอ่อนแล้วใช้นิ้วใหญ่แทงเข้าไปในรูร่องสวาท หมุนๆแหย่ๆอยู่อย่างนั้นด้วยความเสียว

 

 "อู๊ยๆๆ"

 

 "อ๊ะ" เด็กสาวสะลึมสะลือ หลับๆตื่นๆเหมือนฝันว่ามีใครทำกับเธออย่างนั้น

 

 "อ๊ะๆๆ แจ๊ะๆๆ ซี้ดอ่าส์~~" แค่นิ้วก็ทำเอาเขาเสียวถึงใจขนาดนี้ถ้าเป็นอันนั้นล่ะก็ แค่คิดท่อนเอ็นร้อนที่หลับสนิทก็เริ่มตื่นตัวขึ้นมาดื้อๆ

 

 "บ้าชิบ!" ไอ้ร่างกายไม่รักดี เขาถอนนิ้วออกจัดแจงเสื้อผ้าเธอเป็นปกติแล้วออกไปสงบสติอารมณ์ข้างนอก

 

 "มึงบ้าไปแล้วไอ้ริคเอ๋ย!"

 

 

   ..............................

 

#เปิดมาก็คิดจะลับหลับน้องแล้ว พระเอกของไรท์เนี่ย💚

 

ฮัลโหล แอดหงส์หยกเองค้า มีสองนามปากกานะคะที่แต่งนิยายลง รัศมีสีทองอักษร/ไรท์หยก นิยายรัก-อีโรติก ยังไงก็ขอฝากนิยายแอดทั้งสองนามปากกาและสนับสนุนเค้าแบบนี้ตลอดน้า รักทุกคน

 

   จากใจไรท์หยก/รัศมีสีทองอักษร😍😗

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น