ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เกิดใหม่ครั้งที่10

ชื่อตอน : เกิดใหม่ครั้งที่10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2563 18:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เกิดใหม่ครั้งที่10
แบบอักษร

คิลล์เลี้ยวรถเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ที่เขาอาศัยอยู่ ตลอดทางก็มัวแต่กังวลจิตใจแทบไม่อยู่กับเนื้อกับตัวพอเข้ามาในตัวบ้านแล้วยิ่งไปกันใหญ่

 

สูดหายใจตั้งสติบนรถสักพักก่อนจะลงมา ทำไมการกลับบ้านวันนี้มันถึงได้รู้สึกหนักอกหนักหนักใจมากกว่าทุกวัน

 

ขายาวเดินก้าวเข้าไปในบ้าน ห้องโถงเปิดไฟสว่างจ้า บนโซฟาหรูเคลือบทองที่ตั้งอยู่กลางบ้านมีร่างของบุพการีทั้งสองคนนั่งอยู่

 

ต่อให้เขาใหญ่โตมาจากไหนก็ต้องแพ้ให้กับสองคนที่นั่งจ้องเขาราวกับจะฉีกเนื้อลูกชายคนนี้ออกเป็นชิ้นๆ คิลล์ทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกเดินตรงไปนั่งลงโซฟาที่เยื้องกันออกมา

 

เดดแอร์.........

 

คิลล์เงยหน้ากวาดตามองพ่อกับแม่ที่นั่งจ้องเขาอยู่ไม่เลิก กดดันยิ่งกว่าตอนรับตำแหน่งประธานอีก

 

"มีอะไรจะพูดกับแม่มั้ยคิลล์"น้ำเสียงที่ดูเหมือนจะอ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาล น้ำลายจะกลืนลงคอยังหนืดเลยตอนนี้

 

"ผมคิดว่าแม่น่าจะรู้เรื่องหมดแล้วครับ"คำถามหยั่งเชิงแบบนี้ไม่ได้ต้องการคำตอบหรอก ต้องการให้เขาสารภาพต่างหาก

 

"แล้วทำไมถึงกล้าทำอะไรลับหลังโดยที่ไม่บอกแม่ก่อน เห็นฉันเป็นอะไรตอไม้เหรอที่จะข้ามหัวไปทำอะไรก็ได้"แม่เขาไม่ได้โวยวายตะคอกเสียงดัง แต่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่ามันทรงพลังมากพอที่ทำให้คนฟังรู้สึกอยู่ใต้อาณัติ

 

อดีตเจ้าของกิจการทรัพย์สินหลายร้อยล้าน คิดดูแล้วกัน ว่าต้องเป็นคนเข้มงวดมากแค่ไหนที่สามารถดูแลจัดการคนมากมายให้เชื่อฟังและปฏิบัติตามกฎตามคำสั่งได้จะต้องเป็นคนแบบไหนและแน่นอนแม่เขาเป็นแบบนั้น

 

"ผมคิดว่าผมโตพอที่จะจัดการเองได้แล้วครับ เลยไม่ได้บอก"

 

"โตพอที่จะแอบไปซุกลูกซุกเมียไว้โดยที่ไม่ได้บอกฉันน่ะเหรอ"

 

"แล้วแกคิดจะบอกฉันบ้างมั้ย ถ้าไม่มีคนมารายงานฉันแกก็จะปล่อยให้พ่อกับแม่แกโง่ต่อไปงั้นสิ"รินดาจ้องมองลูกชายของตัวเองที่นั่งก้มหน้าไม่ยอมพูดอะไร

 

"ผมไม่ได้ตั้งใจจะปิดไปตลอด ถ้าทุกอย่างมันลงตัวแล้วผมคิดว่าค่อยบอกทีหลัง"เขาไม่ได้คิดจะปิดแม่ไปตลอดแต่แค่ยังไม่พร้อมเท่านั้น

 

"คิดว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องเล็กเหรอคิลล์"เสียงพ่อที่นั่งฟังอยู่นานเอ่ยถามขึ้นมาเรียบๆ สายตาคมที่เป็นต้นแบบของลูกชายทอดมองมาแบบรอคำตอบ

 

"ผมขอโทษครับ แต่ผมคิดว่าตัวเองน่าจะจัดการได้ ไม่น่ายากอะไร"บุรินท์ส่ายหัวให้กับคำตอบของลูกชาย ได้ข่าวว่าเป็นพ่อคนแล้วเรื่องขนาดนี้ยังไม่ทำอะไรให้มันถูกต้องเลย

 

"อ่อ แล้วเด็กคนนั้นน่ะเป็นเด็กเก่าแกเมื่อ5-6ปีที่แล้วที่มาโวยวายบอกว่าท้องกับแกใช่มั้ย"

 

"ครับ"คิลล์ตอบแม่ออกไป เขายอมรับว่าตัวเขาเก่งที่จะตัดสินใจในทุกเรื่อง ให้เขาไปเถียงกับพวกคนแก่ที่เป็นหุ้นส่วนบริษัทให้เขาเถียงแบบน้ำไหลไฟดับเขาก็ทำได้ เขาเก่งกับทุกคนนั่นแหละ ยกเว้นสองคนตรงหน้า เขามันก็แค่หมาหงอยตัวนึงเวลาอยู่ต่อหน้าพ่อกับแม่

 

"ที่ฉันเคยไล่ไปตอนนั้นถูกมั้ย"

 

 

"ครับ"

 

 

"ไปเถอะฉันขี้เกียจจะคุยกับแกแล้ว รำคาญ" โมโห ไม่อยากจะมอง เก่งทุกเรื่องแต่ตอบคำถามพ่อกับแม่อย่างกับเด็กสามขวบ

 

"แม่อย่าทำอะไรลูกผมกับพรีมนะครับ ผมไม่ยอมจริงๆด้วย"คนเป็นแม่ตวัดตามองลูกชายอย่างรุนแรงจนคิลล์สะดุ้ง

 

"แกเห็นฉันเป็นคนยังไงหะ ที่ฉันดุแล้วเข้มงวดกับแกทุกเรื่องจนเหมือนฉันใจร้ายเนี่ยมันเพราะตัวแกที่ไม่ยอมโตพอจะทำอะไรให้มันดูเป็นผู้ใหญ่สักที แกเก่งในทุกๆเรื่องเลยคิลล์เรื่องงานเรื่งอะไรแกไม่เคยพลาด แต่เรื่องการใช้ชีวิตส่วนตัวแกน่ะมันพังมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ที่ฉันต้องมาเค้นถามเพราะกลัวแกตัดสินใจทำอะไรแบบเด็กๆเหมือนที่แกเคยทำเพราะฉันรักฉันห่วงถึงได้ต้องมาถามมาดูว่าแกตัดสินใจวางแผนจะทำอะไรต่อ เพราะนี่มันไม่ใช่เรื่องเล็กอย่างที่แกพูดออกมา"รินดาเหนื่อยหอบจนต้องคว้าเอายาดมที่สามียื่นให้ขึ้นมาสูด

 

 

"ผมขอโทษครับ"หลังจากที่ฟังแม่พูดจบคิลล์ก็นิ่งไป ในหัวก็ประมวลผมตามคำพูดของแม่ เขาทำไม่ถูกจริงๆนั่นแหละ เงยหน้ามองแม่ที่ไม่แม้แต่จะมองมา

 

เดินเข้าไปสวมกอดแม่ทันที คิดว่าตัวเองโตแล้วแท้ๆแต่สุดท้ายก็ยังทำอะไรไม่รอบคอบมากพอจนต้องให้คนเป็นแม่เข้ามาเหนื่อยด้วยทุกที

 

รินดาฟาดหลังลูกไปทีก่อนจะลูบหลังลูกชายเบาๆ สุดท้ายก็ลูกอยู่ดี ดุด่าไปก็เท่านั้นเพราะรักถึงได้ทำ เธอเข้มงวดกับลูกมากจนดูใจร้ายไปในบางที ไม่แปลกที่มันจะกังวลกลัวเธอไม่รับลูกรับเมียตัวเองสินะ

 

 

"เอาเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง แบบแกน่ะมันไม่ได้เรื่องไปให้พ้นๆหน้าไป รำคาญเหม็นขี้หน้า" คิลล์มองแม่ที่เปลี่ยนอารมณ์เร็วจนตามไม่ทัน เมื่อกี้ยังกอดเขาอยู่เลย ตอนนี้ไล่หนีแล้ว

 

"แม่จะทำอะไร"

 

"ไม่ใช่เรื่องของแก ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ไปทำร้ายอะไรลูกเมียแกหรอก นั่นก็หลานฉันนะ ไปสักทีไป!"

 

หมอนอิงโซฟาถูกโยนมาใส่หน้าจนคิลล์ต้องรีบวิ่งออกมาก่อนจะโดนก้านคอซะก่อน

 

ความรู้สึกตอนนี้เหมือนยกภูเขาออกจากอกเลยก็ว่าได้ เดินขึ้นบันไดไปห้องตัวเองด้วยความโล่งใจ นึกว่าจะเป็นเรื่องซะแล้ว

 

สุดท้ายแล้วโตแค่ไหนก็ยังต้องพึ่งพ่อกับแม่อยู่ดี เขานี่มันแย่จริงๆ แต่จะพยายามมากขึ้นจะปรับปรุงตัวเองแล้วพัฒนาตัวเองให้ดีเหมือนพ่อกับแม่ เพื่อที่จะเป็นพ่อที่ดีให้กับพีชให้ได้

.

.

.

.

.

 

หลังจากลูกชายตัวดีออกไปแล้ว รินดานึกไปถึงภาพในความทรงจำเมื่อห้าปีก่อนที่มีเด็กผู้ชายคนนึงมากรีดร้องโวยวายพ่นคำหยาบสารพัดอยู่หน้าบ้านเธอ

 

ตอนนั้นก็แทบจะปรี้ดแตกเลยออกไปถามเด็กคนนั้นว่าต้องการอะไร บอกอยากได้เงินเธอก็ให้เช็คไป ใครจะไปคิดว่าท้องจริงๆ พอเจอหน้ากันก็บอกว่าท้องกับลูกของเธอ ถามไปถามมาบอกว่าอยากได้เงินพอได้แล้วก็ไป เลยสั่งว่าอย่ามายุ่งอีกไม่งั้นเป็นเรื่องแน่

 

ตอนนั้นก็ผิดจริงที่ไม่ยอมตรวจสอบตั้งแต่แรก แต่จากพฤติกรรมของเด็กคนนั้นรินดาก็เชื่อไม่ลงจริงๆ ถ้าเข้ามาคุยเป็นเรื่องเป็นราวแบบที่พอน่าเชื่อถือได้มีหรือที่เธอจะไม่รับผิดชอบเธอเป็นผู้ใหญ่มากพอ ไม่ใช่คนไร้เหตุผล

 

นี่บอกท้องๆแต่ไม่มีหลักฐานอะไรมาให้ดูสักอย่าง จากนั้นเด็กคนนั้นก็หายไปเลย เธอเองก็ลืมไปหลังจากวันนั้น

 

เธอเองก็มาเค้นเอากับลูกชายที่ทำตัวเสเพลจนเหลืออด ก็ได้คำตอบว่าลูกตัวเองมันมั่วไปทั่ว เรื่องที่จะให้หมั้นกับแฟนสาวตอนนั้น เธอก็เป็นคนยกเลิกเอง ตอนแรกเห็นเด็กมันคบกันเลยกะจะให้หมั้นเป็นเรื่องเป็นราว

 

พอรู้ถึงพฤติกรรมอันแสนจะสุดโต่งของลูกชายก็แทบจะเป็นบ้า ยกเลิกเรื่องหมั้นในทันที ดีที่ฝั่งนั้นเขาก็ไม่ได้ว่าอะไร ส่วนผู้หญิงก็บอกเลิกลูกชายเธอไปในวันนั้นใครจะรับได้ถามหน่อย

 

เป็นเธอก็ไม่ให้ลูกสาวตัวเองมาแต่งกับผู้ชายที่ไม่ได้เรื่องแบบนี้หรอก

 

จัดการส่งลูกชายตัวดีไปอยู่กับลุงที่ปารีสทันที ปรับพฤติกรรมจากคุณชายแสนจะสุขสบายไปอยู่แบบที่ต้องดูแลตัวเองทุกอย่างจนผ่านไปสามปีถึงได้เป็นผู้เป็นคนแบบทุกวันนี้ขึ้นมาหน่อย

 

"คุณจะทำยังไงต่อ"เสียงสามีที่นั่งนวดแขนให้ถามขึ้นมา

 

 

"พรุ่งนี้ ฉันจะไปดูหลานกับแม่ของหลานสักหน่อย"

 

.

.

.

.

.

.

.

 

TBC. 

ปล.คุณย่ายังไม่เจอคุณแม่ของน้องพีชเลยค่ะบอกกงนี้ว่าแม่ปรินซ์เค้าไม่ได้มาเล่นๆนะคะ แอบสาปอยนิดนุงงงง  

 

ฝากคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้กันหน่อยนะคะ 

 

#ปรินซ์ลูกติด 

 

@NATTA493 

ความคิดเห็น