email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 01 Hello

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 436

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2563 13:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
01 Hello
แบบอักษร

 

 

 

 

 

Chep #01

Hello

 

 

 

 

 

Thors Part

 

สวัสดีครับ พวกเราสองคนเป็นแฝดที่รักกันปานจะกลืนกินแห่งตระกูล ท็อมซ์ ครับ เราชอบอะไรที่เหมือนกันไปซะทุกอย่าง ตั้งแต่เด็กยันโตจนหมาเลียตูดไม่ถึง ของใช้เราสองคนจะเหมือนกันเสมอ พ่อแม่เราก็ใช้ด้วยกัน พี่น้องก็ไม่มีเพิ่มอีก ญาติๆ เราก็ล้มหายตายจากกันไปหมด ตอนนี้สายตระกูลเราจึงสั้นจึ๋งนึงเองครับ พวกเรามีเพื่อนบ้านที่น่ารักรายล้อม แต่จะมีอยู่ครอบครัวนึงที่สนิทกับบ้านเรามากที่สุด นั่นคือตระกูลของ ฌอรัมน์ ลูเซียส คาร์ค น้องหนูผู้น่ารักของเรา ถึงแม้นิสัยมันจะกวนตีนไปสักหน่อยก็เถอะ แต่พวกเราก็รัก และเอ็นดูน้องหนูสุดๆ ไปเลย แต่น้องหนูมีคนหมายตาอยู่แล้ว และไม่ใช่ใครที่ไหนเลย เพื่อนรักที่คิดไม่ซื่อนี่เอง เพื่อนคนนั้นคือใคร เธิร์ซ หรอ โน้ว โน โน คนๆ นั้นคือ....โชน ชอรัมบ์ บรอมมิส นั่นเอง ไอ้หมอนั่นเล็งหนูฌอของพวกเราตั้งแต่ประกวดดาวเดือนแล้วครับ คนเค้ารู้กันทั้งมหาลัย มีแค่เจ้าตัวที่ยังไม่รู้อยู่คนเดียว และวันนี้!!! พวกเรามี Party ฉลองที่พวกผมสองคนได้ที่ฝึกงานแล้ว แถมบริษัทที่เราได้ฝึกงานยังเป็นบริษัทระดับโลกอีกด้วย!!! สุดยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ พวกผมน่ะ

 

"เห้ยมึง คืนนี้ไปฉลองได้ที่ฝึกงานกัน!!!" เธิร์ซตะโกนบอกออกไปขณะวิ่งเข้าไปหาน้องหนูฌอผู้น่ารักกกก

"ใช่แล้วๆ ไอ้เธิร์ซพูดถูก ฉลอง! ฉลอง!!" ต้องสบทบหน่อย น้องหนูจะได้ใจอ่อน

"เผื่อมึงลืม กูยังไม่ได้ที่ฝึกงานนะ"

 

อู้ยยย น้องฌอของพวกพี่ทำไมทำเสียงเศร้าอย่างนั้นครับ บอกให้มาฝึกกับพวกเราก็ไม่เอา จะหาให้ได้เองอยู่นั่นแหละ ป๊าน้องฌอก็แค่แกล้งว่าไปงั้นแหละ ลับหลังนี่มาถามพวกผม ยิกๆๆ ว่าลูกฌอเป็นอย่างไงบ้าง ถูกใครรังแกหรือเปล่า คอนโดโอเคไหม เงินพอใช้ไหม บลาๆ พวกผมนี่อยากจะหึ้ม!!! สองพ่อลูกคู่นี้นี่เก๊กใส่กันตลอด

 

"แหะๆ เดี๋ยวก็ได้น่า มึงเชื่อกู เผลอๆนะ มึงได้หลังเราไปฉลองกันด้วย"

"ไปแดกเหล้า ที่ร้านเหล้า เผื่อมึงลืม!!" น้องหนูจะตะโกนใส่พวกพี่ทำไมครับ พี่ใจไม่ดีเลย

"เห้ยๆๆ ไม่เครียดดิว้า" เป็นไอ้เธิร์ซที่มันรู้ว่าผมแพ้ทางมุกบีบน้ำตาดราม่าระดับเทพของน้องหนูฌอ มันเลยบอกปัดๆ ให้น้องหนูเย็นลง

"ใช่ เดี๋ยวพ่อมึงรู้ ได้เอาพวกกูตายดิ" พ่อที่ผมว่าคือพ่อทูลหัวของน้องหนูนั่นแหละ นอกจากแพ้ทางดราม่าน้องแล้ว ยังแพ้ตรีนไอ้โชนอีก มันร้ายกาจกับทุกคน ยกเว้นหนูฌอคนเดียว ฮึก! กระสิกๆ (*แรดมากธอร์ส ไรด์บอกเลย)

"พ่อเค้าไม่ซีเรียสกับกูหรอก รอให้กูไม่ได้ด้วยซ้ำ จ้องแต่จะเอากูกลับไปทำงานที่บ้าน" หึ! คนละพ่อละน้องหนู!!! แต่พ่อคนนั้นก็ใช่ย่อย ลูกหน้าสวยขนาดนี้ก็ต้องหวงเป็นธรรมดา

"คนละพ่อไหมละ เออๆ มึงแม่งโง่เกิน ไม่ต้องรู้หรอก แล้วสรุปมึงไปไหมเนี่ย" ไอ้เชี่ยเธิร์ซ!! มึงกล้าว่าน้องหนูโง่หรอห้ะ!!! ผมส่งสายตาอาฆาตไปทางมัน แม่งหันหน้าหนีอีก เดี๋ยวเถอะมึงๆ ไอ้ฉิงๆ จะหายไปภายในคืนนี้!!!

"...." นั่นไงๆๆ น้องหนูเงียบไปแล้ว

"นะๆๆๆ O_O" ผมต้องทำหน้าอ้อนสุดชีวิตเพื่อให้น้องหนูเห็นใจ นั่งไงๆๆ น้องหนูแอบอมยิ้มแล้วววว

"พอๆๆๆ ทำหน้าอย่างกับแมวถูกรถเหยียบ"

"เยส!!! เห้ยเธิร์ซ โทรบอกพี่โชนสิ" และแล้วก็สำเร็จคร้าบท่านผู้ชม

 

"ไม่ต้อง กูได้ยินหมดแล้ว" ฮั่นน่ะ ข่าวล่ามาไวจริงๆ ครับคนนี้!!!

"อ้าว หรอวะ งั้นมึงตกลงป้ะ ที่ร้านมึงนะ ขอโซน VIP นะเว้ย"

"เออ" ต้องอย่างนั้นกัปตัน เดี๋ยวลูกเรือคนนี้จะเร่งฝีพายให้ถึงฝั่งฝันเร็วๆนะครับ #เรือโชนฌอรัมน์ #ป๊าโชนน้องฌอ ฮิ้วๆๆ

 

"ไอ้โชน มึงก็ตามใจพวกมันเกินไป"

"ก็เพื่อนน่า แค่นี้เอง แล้วมึงเนี้ยมีเรื่องขนาดนี้ทำไมไม่บอกกู อากูเป็นฑูต เดี๋ยสกูฝากให้"

"เห้ยไม่เอาดิ กูจะหาเอง"

"เฮ้อ...มึงนี่นะ" อืมมมม คือกูสองคนยังยืนอยู่ตรงนี้นะ เผื่อลืม!!! อิจฉาเว้ย!!! อยากมีคนให้อ้อนมั่งงงง

"เอ่อ...กูว่า เรากลับไปเตรียมตัวดีกว่า มึงไอ้หล่อ กูฝากเพื่อนรักกูกลับด้วย" ไม่กล้าเรียกน้องหนูต้องหน้าแม่งอีก เดี๋ยวแม่งฆ่าผมหมกป่าอีก ว่าเสร็จผมก็ลากคอไอ้ธอร์ซวิ่งออกมากันเลย ไม่อยากขัดจังหวะกัปตัน อิๆ

 

 

 

 

 

 

 

@ผับ A

"ทำไมพวกนั้นยังไม่มากันอีกวะเนี่ย" ที่ผมถามเนี่ย เพราะพวกผมเข้ามานั่งและสั่งเหล้าหมดไปแล้วขวดนึง พวกนั้นยังมากันไม่ถึงเลย ทำอะไรกันอยู่น๊า~~~

"นู่นไง มาละ" ไหนวะ ไอ้เธิร์ซแม่งมั่วป้ะเนี่ย อ้อๆ เห็นละๆ ต้องแซวซะหน่อย

 

"กว่าจะมาได้นะพวกมึง นาน"

"เออๆๆ ก็กูอาบน้ำเสร็จ ก็ต้องพาไอ้โชนไปอาบน้ำต่อ มันไม่มีเสื้อผ้า เสื้อผ้ากูมันก็ใส่ไม่ได้อีก ตัวอย่างกะควาย" โอ๋ๆ น้องหนูของพี่ ไม่งอแงนะครับ พี่เชื่อๆๆ

"สั่งดิ กินไรกันอีก" เมื่อกัปตันถามแบบนี้ จัดสิครับ รอไร

"จัดครับ พวกกูเอา..." สั่งทีบิลยาวเป็นหางเว่า ฮ่าๆ พวกผมก็เกรงใจมันไม่ได้สั่งเปิดขวดใหม่ซะหน่อย แค่สั่งหลายๆ ช็อตเอง คือแบ่บ อยากกินอะไรหลากหลายๆ อ่ะครับ

"พวกมึงสั่งมาอาบกันหรอ!!"

"เออน่า จอร์นไปเอามา" ต้องอย่างนั้นสิไอ้หล่อ ผมนี่แอบชมมันอยู่ในใจเลยนะครับ

 

 

หลังจากที่ไอ้หล่อขอตัวไปเคลียร์งานหลังร้าน น้องหนูุฌอผู้อ้างว่าตัวเองเป็นเซียนเหล้าอย่างนั้น อย่างนี้ก็โซ้ยใหญ่เลยครับ ได้ยินไม่ผิดหรอก ไอ้หนูของพวกเรามันกระดกเหล้าแบบเอาเป็นเอาตายเลยครับ ไม่รู้ว่ามันเป็นเซียน หรือมันเสี้ยนกันแน่ อยากจะเหิ้มมมมมมมมมม ให้หมดลมหายใจไปให้ได้

 

"เห้นมึง กูปวดฉี่ว่ะ ไปเข้าห้องน้ำแปป"

"เออ เร็วๆ นะมึง"

 

เดี๋ยวๆๆๆ ไอ้เธิร์ซ.....มึงปล่อยไอ้หนูไปได้ไง มันจะไปเรื้อนใส่ใครเค้าหรือเปล่าวะน่ะ ผมนี่มองหน้ามันตาเขียวปั๊ด มันปล่อยน้องหนูไปได้ไง แหน่ะๆ ยังจะมายักไหล่ใส่อีก

 

"มึงนะมึง พ่อมันมามึงรับผิดชอบด้วย"

"เออน่า แค่มันไปเข้าห้องน้ำ ไม่ได้ไปสนามรบ มันไม่ตายหรอก"

"กูไม่กลัวมันตายหรอก กูกลัวกุนี่ที่จะตายอ่ะ"

"ใครจะทำไรมึงได้ แหม พูดอย่างกับตัวเองโตมากับทุ่งลาเวนเดอร์"

"ทำไมๆๆ ถึงจะโตมากับทุ่งระเบิด โลกกูก็สีชมพูเว้ย"

"เหอะ"

"ฌอรัมน์ไปไหน" นั่นไง พูดยังไม่ทันขาดคำ เสียงของพ่อมันเรียกดังมาละ ผมหันไปให้ไอ้เธิร์ซเป็นคนตอบ เพราะมันปล่อยให้น้องหนูไปเข้าห้องน้ำคนเดียวเอง

"ไปเข้าห้องน้ำ" ไอ้เธิร์ซตอบไปนิ่งๆ

"คนเดียว?"

"อืม"

"เฮ้อ!!!" นั่นๆๆ ถอนหายใจและเดินหนีไปแล้วนั่น

"ตามไปดิ เพราะมึงอ่ะ ถ้ามันไม่เลี้ยงเหล้าทำไง"

"เออ ตามไปอยู่เนี่ย"

 

ระหว่างทางเดินมาห้องน้ำทำผมรู้สึกใจไม่ดีตลอดเวลาเลยวะ ไอ้หนูฌอมันไปก่อเรื่องอะไรไหมเนี่ย ไอ้โชนก็เดินเร็วชิบหาย รีบไปไล่ควายที่ไหนวะ ห่าแม่งมึงเอ้ย!!!

 

"จะเอาเพื่อนกูไปไหน!!!" นั่นไง เสียงตะโกนนี้ไอ้โชนแน่นอนร้อยเปอร์เซ็น ชะตาขาดแล้วพวกกู ไอ้หนูมึงก็ช่างหาเรื่องให้พวกกูจัง มาฉี่ยังไงของมันวะเนี่ย

"เห้ยๆๆ อะไรกันวะไอ้โชน" เสียงไอ้เธิร์ซนำไปก่อนแล้วครับ กว่าจะเดินมาถึงอ้าว!!

"อ้าว ไอ้ฌอมันทำไมไปอยู่ตรงนั้น" ชิบหายวายป่วงแล้วครับงานนี้ ไอ้หนูฌอของพวกผม ถูกเทพบุตรที่ไหนอุ้มอยู่ก็ไม่รู้ครับ ไอ้คนที่อุ้มน้องหนูแม่งหล่อเหี้ยๆ หล่อเขี้ยวลากดินเลยครับ ออร่าผัวแห่งประเทศมากๆ เลยครับ

"ทีนี้มึงเชื่อยั้ง ว่ากูรู้จักมัน!!!" แล่วๆๆๆ พี่โชนของขึ้นแล้วครับ ต้องรียบไกล่เกลี่ย

"เอ่อ... คุณครับ คือไอ้ที่คุณอุ้มอยู่คือเพื่อนของพวกผมครับ มันชื่อ ฌอรัมน์ ลูเซียส คาร์ค ไม่เชื่อคุณดูนี่ครับ รูปที่พวกผมถ่ายด้วยกันครับ" ผมคิดว่าเค้าคงไม่เชื่อ ผมเลยต้องรีบกุลีกุจอหาโทรศัพท์ให้ดูรูปที่พวกผมถ่ายกันไว้ให้ดู เพื่อยืนยันว่าเป็นเพื่อนกันจริงๆ แต่!!! ที่พีคคือ เพื่อนของเทพบุตร แม่งหน้าสวยสัส เหี้ยเป็กเลย!!

"อืม เอาไปสิ"

"ไป ไอ้เด็กโง่"

พี่โชนเรารับน้องหนูมาอุ้มแล้วพาเดินออกไปแล้วครับ เหลือแค่ผมสองคน ผมนี่รีบสะกิดไอ้เธิร์ซยิกๆ เลยครับ

"เออ กูก็มองอยู่ น่ารักสัส"

"กูอยากได้อ่ะ"

"เหมือนกัน"

พวกผมกำลังละเมอเพ้อพกถึงเพื่อนของเทพบุตรคนนั้น ผมอยากเจอเค้าอีกจัง ผมอยากเจอเค้าอีกจัง ผมอยากเจอเค้าอีกจัง!!! ประโยคเหล่านี้ลอยล่องอยู่ในหัวพวกผม ผมรู้ดีว่าอีกคนก็สนใจเหมือนกัน เพราะเราเป็นแฝดที่มีความชื่นชอบเหมือนกันแทบจะร้อยเปอร์เซ็นต์ จะมีต่างกันแค่ไลฟ์สไตล์ และนิสัยส่วนตัวที่เท่านั้น

"เป็นไง เจออะไรบ้าง"

"ไม่เจอเลยว่ะ แม่งเอ้ย ถ้าเจอคราวหน้าอีก จะจับมัดไว้กับเตียงเลย"

"เห้ย ใจเย็น เรากำลังจะจีบเค้าอยู่แฝด เราจะไม่ทำแบบหนังไทย อย่างพวกเราต้อง อปป้าสไตล์ เท่านั้น!!"

"เออ กูก็พูดไปงั้นแหละ"

"ฮ่าๆๆ/ฮ่าๆๆ"

 

หลังจากคืนนั้นผมกับเธิร์ซก็เริ่มสืบหาคนนั้นที่มีเพียงภาพจากกล้องวงจรปิดที่เบลอแสนเบลอเท่านั้น หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอสักที หรือเค้าจะไม่ใช่คนธรรมดาวะ ถึงไม่มีประวัติอยู่เลย แต่ยิ่งลึกลับเท่าไหร่ พวกผมก็ยิ่งอยากรู้จัก ไม่ถอดใจง่ายๆ แน่

 

 

 

 

วันนี้เป็นวันที่อาจารย์ที่ปรึกษานัดพวกผมสามคนให้เข้าพบ ใช่แล้วครับพวกผมสามคน ผม เธิร์ซ และฌอรัมน์ เรามีอาจารย์ที่ปรึกษาคนเดียวกัน จะว่าเป็นโชคชะตาหรือความตั้งใจก็ได้นะที่เราสามคนเลขที่ต่อกันพอดี ไม่รู้รันเลขของมหาลัยเป็นอย่างไง พวกผมสามคนถึงมาอยู่ลำดับต่อกันได้แบบนี้ และเช่นเคยการจะเข้าพบอาจารย์ที่ปรึกษาได้นั้น พวกผมซึ่งเป็นนิสืต ก็จะต้องใส่ชุดให้ถูกระเบียบที่สุด เรียกได้ว่า อึดอัดชิบหายเลยครับ

"โอ้ยยยยยยย วันจันทร์อีกแล้วหรอเนี่ย ไม่อยากพบอาจารย์ที่ปรึกษาเลยโว้ย!! ทำไมวันหยุดมันผ่านไปไวขนาดนี้ ฮืออออ"

"มึงไม่ควรโวยวายคำนี้นะ มึงควรโวยวายเรื่อง..." ผมเว้นวรรคแล้วหันหน้าไปหาเธิร์ซอย่างคนรู้ใจกัน แล้วพูดออกมาพร้อมกันว่า!

"หาที่ฝึกงานไม่ได้!!/ หาที่ฝึกงานไม่ได้!!"

"หื้ม! ไอ้พี่น้องเวรนี่!!"

ฮ่าๆ พวกผมวิ่งหนีจากลูดเตะของน้องหนูฌอกันให้จ้าละหวั่น จนถึงหน้าคลาสเรียน ที่ผมทำไปทั้งหมดก้เพราะไม่อยากให้น้องหนูมันเครียดแหละครับ พวกผมดูออกว่ามันแอบเครียดอยู่คนปากแข็งก็งี้แหละครับ จะให้มาโอ๋ก็คงไม่ได้ ต้องใช้วิธีแบบพวกผมนี่ได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์!! วันนี้เป็วันที่สาหัสมาก เรียนแน่นทั้งวัน แถมยังแต่งเครื่องแบบมาแบบถูกระเบียบเป๊ะ มันเลยยิ่งทำให้อึดอัดจนพาลมาสูบพลังพวกผมไปจนหมด

"โห้ย!!! กว่าจะหมดเวลาคาบสุดท้าย กูอึดอัดจะตายห่าแล้วเนี่ย"

"ไปเร็วพวกมึง รีบไปหาเจ๊แก จะได้รีบกลับ"

"เออๆๆๆ ไปเหอะ"

 

 

 

 

 

 

@ห้องพักอาจารย์

ก๊อกๆๆ

 

"ขออนุญาตเข้าห้องครับอาจารย์"

 

เมื่อย่างก้าวเข้ามาในห้องที่ทุกสายตาพากันจับจ้องมา มันทำให้ผมรู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาลอย่างที่ไม่เคยได้รับมาก่อน ผมคิดว่ามันน่าจะมีเรื่องอะไรที่รอเซอร์ไพรซ์อยู่ เพราะปกติอาจารย์จะนัดเจอเราโดยแจ้งให้ทราบล่วงหน้าก่อน 1 สัปดาห์ แต่นี่อาจารย์แจ้งเราก่อนแค่วันเดียว น่าจะมีเรื่องเร่งด่วนมากๆ

 

และเป็นไปตามคาดครับ พวกผมได้ยินทีแรกนี่หันมองหน้ากันทันทีเลย ทำไมน่ะหรอ ก็หนูฌอของเราน่ะสิครับ ถูกทางสถานฑูตธาเนียหมายตา ขอทาบทามให้ไปฝึกงานที่นั่น และความพิเศษมันอยู่ที่ตรงนี้ครับ คือ สถานฑูตธาเนียเป็นสถานที่รัดกุมสุดๆ ทั้งระบบรักษาความปลอดภัย รวมถึงชีวประวัติของคนที่จะได้เข้าไปทำงานจะต้องใสสะอาด ที่สำคัญ ตัวของราชฑูตเองก็ไม่มีประวัติครอบครัวออกมาให้โลกได้รู้เลย จะรู้เพียงแค่ชื่อของราชฑูตที่ดำรงตำแหน่ง และรูปภาพวันรับตำแหน่งเท่านั้น พวกผมเลยคิดว่ากลิ่นมันจะแหม่งๆ ไปหน่อย แต่คงต้องปล่อยไปก่อนเพราะมันดีต่อประวัติของหนูฌอเค้า และอีกอย่างทางเราก็ยังไม่มีหลักฐานอะไร จะมาตีโพยตีพายไปก่อนไม่ได้

 

"ไอ้แฝดพี่ มึงคิดว่าไง"

"กูก็คิดเหมือนมึงนั่นแหละ รอให้รู้ว่าอะไรเป็นอะไรก่อน ค่อยว่ากันอีกที"

"อืม เอางั้นก็ได้ แล้วมึงคิดว่าบริษัทที่เราจะไปฝึกงานจะมีอะไรสนุกๆ รอเราป้ะ"

"ไม่รู้ดิ แต่กูรู้สึกว่าจะมีนะ"

"กูก็รู้สึกเหมือนกัน ปริศณากันจริงนะ ตัวบอสน่ะ"

"กูก็รอ say hello ตัวบอสอยู่เหมือนกัน"

 

แหม่...มันช่างรู้ใจกันจริงๆ นี่สินะข้อดีของการเป็นแฝด ตบมุกกันให้โบ๊ะบ๊ะๆ ไปหมด เห้ออออ จะว่าไปก็คิดถึงคนหน้าสวยจริงๆ คนอะไรลึกลับซับซ้อนจัง หาอย่างไงก็หาไม่เจอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-------------------------------------------------------

 

 

 

ตอนหน้าก็เจอกันแล้วจ้าาาาา เกลิ่นนำยาวๆ ไปก่อนน๊าาาาาา

จุ๊ฟๆ

ความคิดเห็น