ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 22 #END

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 959

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2563 00:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
22 #END
แบบอักษร

‘เที่ยวทะเลกับเพื่อน’

‘จี’

ทั้งสี่คนมาเที่ยวทะเลด้วยกันหลังผ่านช่วงวุ่นวายของชีวิตแต่ละคนกันไปแล้วจึงหาเวลาว่างที่ตรงกันมาเที่ยวเล่นกันเป็นความทรงจำเล็กๆน้อยๆแต่ยิ่งใหญ่และมีความสุข จีนั่งมองต้ากับบูมเล่นก่อปราสาททรายกับเด็กแถวนั้น หัวเราะยิ้มแย้มแจ่มใส จียิ้มเล็กน้อยเซฟเดินเข้ามานั่งข้างๆพร้อมกับยื่นเบียร์พีชให้

“ยิ้มไงวะ?”

“ก็ดูต้ากับไอ้บูมดิเล่นกับเด็กมีความสุขขนาดนั้น กูจะไม่ยิ้มตามได้ไงวะ” จีดื่มเบียร์พีชก่อนจะซบไหล่เซฟ

“มึงนี่เหมือนพ่อพาลูกมาเที่ยวทะเลอะ”

“ถ้ากูเป็นพ่อมึงก็ต้องเป็นแม่”

“ไม่เอาาา”

“ทำไมวะ?”

“มีลูกแบบไอ้ต้าไอ้บูมกูยอมไม่มีดีกว่า” เซฟกับจีหัวเราะขึ้นพร้อมกัน

“มึงก็พูดไป พวกมันเป็นคนดีนะเว้ย”

“อ่า นอกจากเมาเหมือนหมาแล้วทุกอย่างคือดีหมดอะ ฮ่าฮ่าฮ่า”

“ใช่ เหมาะสมกันดี”

“หมายถึงพวกมัน?”

“หมายถึงมึงกับกู”

“แหวะ”

“ก็มึงชงเข้าตัวเองอะ จะให้กูตอบว่าอะไรวะ” จีจับมือเซฟ

“เออ กูก็อยากให้มึงตอบแบบนี้แหละ”

จียิ้มพอใจกับคำพูดของเซฟ เอนทิ้งตัวลงนอนบนตักของคนที่เขารักมองเพื่อนรักเล่นปราสาททรายกับเด็กยิ้มหัวเราะคิกคักกันไปมา อุ้มเด็กขี่คอวิ่งเล่น

17:50 น.

ทั้งสี่คนมาปิ้งบาร์บีคิวกินกันที่ริมทะเลของบ้านพัก

“เอ้ยไอ้บูม บาร์บีคิวนี่ใช่เจ้าหญิงที่ตอนเด็กๆมีหลายๆตอนแล้วเด็กผู้หญิงชอบดูปะ?” ต้าจับไม้บาร์บีคิวขึ้นอล้วพูด

“นั้นมันบาร์บี้!”

“อะหรอ ฮ่าฮ่าฮ่า” ต้าและบูมหัวเราะกันใหญ่

“บาร์บีคิวนี่ที่เป็นตัวเหมือนมังกรหรือไดโนเสาร์นะที่มันตัวเขียวๆอ้วนๆอะ”

“อะไรวะ? บาร์บีกอนหรอ?” บูมขมวดคิ้ว

“อ่าาาา กูไม่เล่นแล้ว แงงงงง”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่า” ต้ากับบูมหัวเราะอีกครั้ง

“น่ารักเท่าสีน้ำเงินปะวะบูม” ต้าแทงศอกบูมเบาๆ

“ไม่หรอกๆน่ารักเท่าโลกแหละ”

“หมายถึงสีน้ำเงินหรอ”

“หมายถึงไอ้เซฟ ง้อววววววว”

“มึงพูดว่าไอ้เซฟน่ารักเท่าโลกหรอวะ”

“เปล่า ไอ้จีพูด”

“ว้ายยยย หล่อนไม่เริ่ดใครจะเริ่ด”

“หล่อนสิเริ่ด ฮ่าฮ่าฮ่า”

“จะกำหมัดแน้ววน่า~”

“มึงปิ้งไปเลยนะ ตรงไหนไหม้กูจะให้พวกมึงสองคนแดก” จีชี้ต้ากับบูมที่แซวเขาไม่เลิกสักที

“ฮ่าฮ่าฮ่า ดุจังวะ”

“มันแซวกูอ่าเซฟ~” จีซุกไหล่เซฟออดอ้อนไปมา

“อย่ามาอ้อนตีนกู กูจะไปกินบาร์บีคิว” เซฟเดินออกมาจากจีตรงไปหาต้ากับบูมที่ปิ้งบาร์บีคิวอยู่

“เห็นของกินละทิ้งกูเลย” จีสายหน้าไปมาก่อนจะเดินตามเซฟไป

23:55 น.

“รักก็คือรัก หลงก็คือหลง ถ้าถามชาวประมงก็คงไม่เข้าใจ” ต้าดีดกีต้าร์ร้องเพลงกับบูมในห้องนั่งเล่นของบ้านพัก จีกับเซฟนั่งฟังอยู่บนโซฟาอีกตัว

“เออมึง ไหนมึงเล่าดิว่าพวกมึงมาคบกันได้ไงตอนมึงบอกพวกกูว่าพวกมึงคบกันตอนนั้นยังไม่เชื่ออยู่เลย” จีพูดขึ้น

“พวกมึงคบกันจริงๆหรอวะ ไปรู้สึกดีด้วยกันตอนไหน” เซฟถาม

“โห้ ทีพวกมึงมาคบกันได้ไงพวกกูยังไม่คิดจะสงสัย” ต้าวางกีต้าร์ลงตีขาหนึ่งครั้งถ้วน

“ไม่คิดจริงดิ!?” บูมมองตา

“เอ่อ ก็คิดแหละ นิดหนึ่งๆ”

“อ่าาา งั้นพวกกูไปนอนละ” เซฟลุกขึ้น

“อ่าาา งั้นพวกกูก็จะไปนอนละ ใช่ไหมต้า”

“เออๆดึกแล้วโคตรง่วงเลย”

“เริ่มเรื่องพวกมึงไม่ค่อยดีเท่าไหร่ใช่ปะล่ะเลยไม่อยากเล่า” จียิ้ม

“อ้าว เรื่องตอนเริ่มพ่อดีนักหรอครับอยากฟังจังเลย” ต้าเดินมานั่งลงข้างๆจี

“ไอ้จีไปนอน” เซฟเดินมาลากแขนจี

“หึ้ยอะไรอะ เริ่มขนาดนี้แล้วก็ต้องเล่าดิ” บูมเดินมานั่งฟังอีกคน

“แต่แลกกันนะ มึงต้องเล่าเรื่องพวกมึงก่อน”

“เอ้อ ต้าไปนอนกันเถอะนะเรื่องของเขาอย่าไปฟังเลย” บูมลุกขึ้นลากแขนต้าไป

“อะไรอะยังไม่ง่วง จะฟัง”

“ไอ้ต้ากลับห้อง” บูมตึงต้าออกไป

เวลาผ่านไปต่างฝ่ายก็ง่วงนอนทั้งที่ปกติต่อให้ดึกแค่ไหนก็ไม่นอนกันแต่งันนี้ทั้งสี่เล่นมาเยอะมากเลยเพลียนอนหลับสบายยาวถึงเช้า?(เกือบบ่าย)

12:09 น.

พวกเขาเก็บของจะกลับกันแล้วแต่แวะออกมาเดินเล่นริมหาดก่อนสักพัก

“มีความสุขจังเนอะ” จีพูดขึ้น

“เออ ไม่วุ่นวายดี”

“ตรงนี้คนไม่ค่อยเล่นน้ำกันหรอก ส่วนมากจะไปเล่นตรงใกล้ๆถนนกันเพราะมีคนคอยบริการอยู่ ที่ที่กูจองกูอยากให้พวกมึงพักผ่อนกันมากกว่า ตรงนี้มีแค่คนเล่นทรายกับถ่ายรูป”

“ที่พักราคาถูกด้วยแหละ”

“เปล่า แพงสุดในแถวนี้แล้วมั้ง”

“ก็สไตร์มึงแหละ ถ้ามึงจองอะไรก็แพงหมด”

“^^”

“ยิ้มอะไร”

“กูมีความสุขไง ยิ้มไม่ได้หรอ”

“ไม่ได้”

“ทำไม”

“เพราะกูสั่ง”

“หึ^^” จียิ้ม จับมือเซฟแกว่งไปมา

“เซฟ”

“ว่า?”

“มึงว่าชีวิตกูทุกข์ไหมวะ”

“ห้ะ?”

“เส้นทางที่กูเดินอยู่มึงว่ามันเหนื่อยไปหน่อยไหมวะ”

“อื้มมม...เหนื่อยดิ”

“แล้วมึงโอเคใช่ไหม ที่จะเดินไปพร้อมกับกู”

“ถามทำไมวะ”

“กูกลัวมึงเหนื่อยที่จะคบกับกูอะ กูอะไม่เป็นไรนะเว้ยแต่กูก็กลัวว่าถ้ากูทำให้มึงเสียใจ เหนื่อย ท้อ หรือถ้าบางทีก็เครียดมากแล้วตะคอกใส่มึงขึ้นมา กูกลัวว่ากูจะทำให้มึงเสียใจ”

“ถ้าเป็นแบบนั้นกูก็เสียใจอยู่แล้วแหละ”

“นั้นดิ” จีคอตก

“แต่ถึงมันจะเหนื่อยแต่มันก็เหนื่อยแบบที่กูทนได้นะ ถึงมันจะทนไม่ได้แต่กูก็จะไม่ทิ้งให้มึงเหนื่อยอยู่คนเดียวกูจะแบ่งความเหนื่อยของมึงมาถึงมันจะน้อยกว่าที่มึงแบกรับแต่กูก็เชื่อว่ากูน่ะช่วยมึงแบกได้เยอะเลย” เซฟกำกำปั้นขึ้นสองข้างทำท่าฮึบแล้วหันไปมองจี

“...” จีมองเซฟแล้วยิ้ม

กอด

“เอ้ย” เซฟตกใจ

“รักตัวมึงให้มากๆนะแล้วค่อยมารักกู สัญญานะ”

“...อื้ม สัญญา”

“กูจะเดินไปพร้อมกับมึงถ้ามึงเหนื่อยกูจะนวดให้ถ้ากูเหนื่อยมึงก็มานวดให้แต่ถ้าวันไหนที่เราทั้งสองต่างเหนื่อยเรามากอดกันนะ”

“งั้นถ้าตอนไหนที่ไม่มีใครเหนื่อย เรามาจูบกันนะ”

“0_0!” จีผลักกอดออกมองเซฟ ไม่คิดว่าสักครั้งในชีวิตจะได้ยินเซฟพูดชวนทางนี้

“อะไรของมึง ไม่ต้องมาตกใจเลยเล่นบทซึ้งอยู่ไม่ใช่หรอ”

“เซฟ” จีคุกเข่าลงหนึ่งข้าง

“0///0” เซฟหน้าแดงขึ้นพอเห็นท่าจีแปลกๆเหมือนจะโดนขอแต่งงาน

“มือมึงน่ารักขนาดนี้ ช่วยมาเซ็นชื่อในใบทะเบียนสมรสให้กูได้ไหมวะ?”

“0///0!!” เซฟใจเต้นแรงก่อนน้ำตาจะคลอและไหลลงมาช้าๆเซฟปาดน้ำตาเสร็จ แต่จีก็ยังไม่ยืนขึ้นสักที

“มึงยืนขึ้นได้แล้ว จะปล่อยให้มือน่ารักๆนี่เช็ดน้ำตาคนเดียวหรอไง”

“^^”

“ยืนขึ้นสิ”

“มึงจะยอมมาช่วยเซ็นชื่อให้กูปะล่ะ”

“เซ็นดิ กูจะเซ็นตัวใหญ่ๆเลย”

“^^” จียืนขึ้นอุ้มเซฟหมุนไปมา

“พ่อเรามันร้ายนะคุณเยลลี่” ต้าที่ยืนมองอยู่ห่างๆพูดขึ้น

“มึงรู้หรอเขาคุยไรกัน” บูมขมวดคิ้วถาม

“คุกเข่าขนาดนั้น ขอแบงค์พันในกระเป๋ามั้งสัส”

“เออ ก็ว่าทำไมไอ้เซฟร้องไห้สงสัยไม่มีตังค์ให้น่าจะเหลือแบงค์ห้าร้อยมั้งถ้าให้เดา”

“ไอ้สัส” ต้าส่ายหน้า

“เป็นไรวะ แมงบินตอมหรอส่ายหน้าไปมา”

“เออ อยากโดนตอมปะเดี๋ยวกูตบแมงให้แต่ใช้มือตบนะ เอ้ย! ตอนนี้แมงเกาะอยู่หน้ามึงอะ”

“เอ้าไอ้เวร อ้ากกกกกกก~” บูมวิ่งหนีต้าที่ง้างมือจะตบหน้าบูม

“หนีทำไมเดี๋ยวกูตบแมงให้~” ต้าวิ่งตามก้าวขายาวๆเท่าที่ทำได้วิ่งไล่ตบหน้าบูม

 

“ Thank you for choosing me , even i’m not the best ”

From 𝐵𝒶𝒾𝓂𝒾𝓃𝓉𝓉𝓊𝓃🌻

-END-

ความคิดเห็น