email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ความลับที่ 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 54

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 เม.ย. 2563 11:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความลับที่ 8
แบบอักษร

ภายในบ้านพักตากอากาศ บีเอเดินเข้ามาหาฮะนงในบ้าน เขาตั้งใจเดินมาหาเธอ

“ไงครับ อาจารย์คนสวย”

“อย่ามากวนฉัน”

“โห ผมคิดถึงอาจารย์นี่ไม่งั้นไม่โผล่มาหรอครับ”

“มีอะไร”

“พวกเราอยากให้ครูซุปตาร์กลับไปสอนครับ”

“ส่งนายมาเป็นตัวแทนว่างั้น”

“ครับ ทุกคนเป็นห่วงครูซุปตาร์มากๆ”

“มีข่าวออกหรอว่าฉันกับนิสะกี………………..”

“top of the town เลยครับ”

“ฉันผิดสินะที่ไปแย่งแฟนคนอื่น”

“ไม่หรอครับทุกคนเห็นใจครูซุปตาร์ทุกคน เพราะทุกคนรู้ดีว่า พี่ชายของผมนะเขามีคนอื่นตั้งแต่แรก แถมอาจารย์หมั้นกับพี่ชายผมเพราะไม่รู้ว่าพี่ชายผมมีแฟนแล้ว”

“อย่าตอบย้ำความโง่ของฉันได้ไหม ฟังแล้วมันเจ็บ”

“อาจารย์ก็ลองเปิดใจรับคนใหม่สิครับจะได้ไม่เศร้า”

“ถามจริงนายอายุเท่าไร”

“๒๓ ครับ เอ้ย ๑๗ ครับ”

“นาย ๒๓ ปีสินะ”

“ทำไม”

“ยังโสดอยู่ไหม”

“โสดครับ”

“ดี”

“ทำไมหรอครับ”

 ภายในร้านกาแฟ

“อะไรนะ อาจารย์จะไปสอนต่อโดยมีข้อแม้ว่าผมต้องเป็นคนไปรับไปส่งอาจารย์ทุกวัน”

“ไม่ดีหรอได้ออกกำลังกายด้วย”

“ก็ดีแต่ถ้าผมไม่ว่าง”

“ถ้านายไม่ว่าง ฉันก็ไม่ว่างไปสอนนายไง”

“ก็ได้ครับ”

 ‘เรียวจิ นายจับตัวรินะไปทำไม’

ฉันส่งกระแสจิตไปหาเรียวจิ ไม่ทันขาดคำ รินะก็เดินมาพร้อมกับเรียวจิ

“รินะ”

“เซียมีอะไรก็ค่อยๆพูดกันนะ”

รินะบอกก่อนเดินเข้าบ้าน ลูเซียเดินตามรินะทว่า

หมับ

มือของเรียวจับมือเธอไว้อย่างไม่ยอมปล่อย

“คุยกันก่อนสิ”

“ฉันไม่มีอะไรจะคุย”

“อีกสามวันสงครามจะเกิดเตรียมตัวให้พร้อม”

“พวกไกค์ลายนี่หาเรื่องไม่ยอมหยุด”

“แล้วจะให้พวกเราทำอย่างไงล่ะถึงจะพอใจ”

“เลิกยุ่งกับพวกเราสะ”

“คงจะทำอย่างนั้นไม่ได้”

“ทำไม”

“เธอก็รู้นี่ว่าพวกมันต้องการไข่มุก”

“ถ้าอยากได้ไข่มุกนั้นก็เอาไปเลย ลูเซียขวางไข่มุกของตัวเธอเองไปให้เรียวจิ

“หาเจอแล้วหรอ”

“เรื่องของฉัน”

“เอาคืนไปเถิด เซียก็รู้ว่าฉันไม่มีทางทำแบบนั้นกับเธอ”

“งั้นก็ไปตายสะ”

ลูเซียบอกก่อนที่จะร้องไห้ น้ำตาของลูเซียเหมือนมีดที่กรีดหัวใจของเรียวจิชนิดร้ายแรง เมื่อลูเซียเดินจากไป เรียวจิกำลังเดินกลับไปที่อาณาจักรทว่า

“ว้าว อะไรจะโชคดีถึงเพียงนี้”

เรียวจิมองแทบังที่คิดแผนชั่ว ก่อนที่จะใช้เวทย์มนต์สะกดเรียวจิจนสลบ

“นี่ขับเร็วกว่านี่เป็นไหม”

ฮะนงบอกกับบีเอ

“ครับ”

“ถามจริงทำไมถึงอยากเรียนต่อทั้งที่ตัวเองเรียนจบแล้ว”

“ก็ผมอยากเป็นด๊อกเตอร์เหมือนพี่ชายผมนี่”

ชายหนุ่มพูด พอเห็นสีหน้าของฮะนงแล้วเขาก็เปลี่ยนเรื่อง

“ขอโทษครับ”

 ภายในโรงเรียนชายหนุ่มนั่งเรียนวิชาของฮะนงอย่างตั้งใจ จนหมดคราบ

“ไปกลับบ้านกัน ฉันเหนื่อยแล้ว”

“ไปร้านไอติมก่อนดีไหมครับ ”

“แล้วแต่นายเลย”

“งั้นเดี๋ยวผมพาไปร้านไอติมที่อร่อยที่สุดในพัทยานะครับ”

เขาบอก

 ภายในร้านไอติม ขณะที่ฮะนงกำลังนั่งเลือกไอติม หญิงสาวเหลือบไปเห็นรินะกำลังกินไอติมอยู่กับชายหนุ่มคนหนึ่ง

“มีอะไรหรอครับ”

“ฉันเห็นเพื่อนฉันอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งนะ”

“อ่อ นั้นนะหรอแฟนใหม่ของเพื่อนครูซุปตาร์ไง”

“เดี๋ยวนะ ลูเซียกับรินะเขาเลิกกันตอนไหน”

“เขาไม่เคยคบกันครับ ครูซุปตาร์ เพียงแต่บริษัทจับคู่พวกเขาให้รักกันเท่านั้นเอง”

“นายนี่รู้เรื่องวงการบันเทิงเยอะนะ”

“ก็ผมก็เป็นหุ้นส่วนนี่ครับ”

“จริงสินะ”

“ขอบใจนะที่ช่วยฉันนะ”

“ไม่เป็นไรหรอ”

เพลโตบอก

“ฉันไปก่อนนะ”

“เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม”

“นายทนได้หรอที่มีแฟนอย่างแนที่ไม่สนใจกีฬานะ”

“เราลืมอดีตไปด้วยกันได้ไหม”

เพลโตถาม

“ถ้านายรับได้อ่ะนะ”

รินะบอก เพลโตจับมือรินะก่อนที่จะเกี้ยวก้อยสัญญา

“อะไรนะ พวกไกค์ลายจะบุกมาภายในสามวันนี้”

 ลูเซียบอกก่อนทำหน้าตึงเครียดเมื่อเห็นคลิปที่พวกไกค์ลายส่งมาหาพวกเธอ คลิปที่เรียวจิโดนซ้อม

“ไม่เป็นไรนะลูเซีย ฉันจะพยายามช่วยเรียวจิ”

รินะบอก

“ใครคือเรียวจิ”

“แฟนของลูเซียนะ”

“แฟน ยัยภาพลักษณ์มีแฟรหรอ”

“เขาคบกันก่อนที่พวกเราทุกคนจะลงเอยกันจร้า”

“แล้วนี่พวกเราต้องทำอย่างไง”

“พวกเราต้องเตรียมออกรบ”

ฮะนงบอก

  ภายในบ้านของโนริ โนริเข้ามาอย่างเหน็ดเหนื่อย เธอเห็นสามีของเธอ โนอาห์กำลังป้อนข้าวณิชา

“พ่อแม่กลับมาแล้ว”

“อ้าว ทำไมกลัวเร็วจังเลยล่ะ”

“ฉันก็กลับแบบนี้อยู่แล้วดิ”

 หญิงสาวว่าก่อนที่จะเดินขึ้นไปบนชั้นบน เพราะรรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

   เช้าวันต่อมา บริเวณริมชายหาด ทุกคนต่างมารวมตัวกันเพื่อต่อสู้กับไกค์ลาย ลูเซียปลอมตัวเข้าไปในอาณาจักรของไกค์ลายเพื่อช่วยคนรักของเธอ

“ลูเซียจะไปไหนนะ”

ซาร่าหันมาถามลูเซียก่อนทำหน้าเหมือนคิดแผนร้าย

“ปล่อยฉันไปเถอนะพี่”

ลูเซียว่าก่อนที่จะซาร่าจะเอาอะไรบางอย่างให้

“ถือนี้ไว้นี่จะทำให้เธอสามารถเดินไปหาเรียวจิโดยไม่มีใครเห็น”

“แล้วพี่ล่ะ”

“ฉันจะไปช่วยฮะนง เธอพูดถูกฉันทำร้ายตัวเอง ยัยเด็กนั้นไม่เคยทำอะไรให้ฉันมีแต่ฉันที่ทำร้ายตัวเอง”

บริเวณชายหาด

“ฉันดีใจนะที่ได้เกิดเป็นเพื่อนพวกแก”

รินะบอก

“แกจะทิ้งพวกเราไปจริงๆหรอ”

“เปล่า ”

มู่หลานบอกโคโคและดาวเด่น

“พี่โนริ พี่แน่ใจนะว่าพี่ไหวนะ”

“ฉันไหว”

โนริว่า

ฮะนงรู้ว่าโนริเป็นห่วงณิชากับโนอาห์มากแต่ถ้าเธอไม่ช่วยเพื่อนๆเธอคงรู้สึกผิดไปชั่วชีวิต

 ภายในอาณาจักรมืดของไกค์ลาย ลูเซียเดินเข้าไปในห้องคุมขังไม่มีใครอยู่ในห้องนี้เลย ลูเซียจึงเดินไปหาเรียวจิ

ที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยเลือด

“เรียวจิ ฮือๆ”

ลูเซียร้องไห้

“ลูเซีย”

เรียวจิตื่นขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเรียก

“หนีไป”

เรียวจิบอก

“ทำไม”

“เธอนี่สวยสมชื่อจริงๆลูเซีย”

ลายเดินออกมาจากที่ซ่อนพร้อมกับสั่งให้ทหารรวบตัวลูเซียไว้ก่อนที่จะเดินไปจับปลายคางของลูเซีย

“ปล่อยเธอไป”

“เธอสวยขนาดนี้เห็นที่ฉันคงปล่อยไว้ไม่ได้”

ลายบอกก่อนที่จะต่อยท้องลูเซียและให้คนของเขาพาตัวไปที่ห้องนอนของเขา

“ปล่อยเธอไป”

“แกทรยศฉัน ฉันจะทำให้แกตายทั้งเป็น”

ลายบอก

ภายในห้องนอน ลูเซียถูกวาลงอย่างเบา เมื่อลายเข้ามาในห้อง เขาก็เดินมาคร่อมตัวหญิงสาวที่ยังคงดิ้นไม่ได้เพราะจุก เขาค่อยๆถอดเสื้อของหญิงสาวออกจนเห็นผิวอันขาวของหญิงสาว ก่อนที่จะลุกขึ้นเพื่อถอดเสื้อของตัวเอง

“ปล่อยฉันไปเถอนะ”

ลูเซียบอกทว่าลายไม่ฟังเขาโน้มตัวเข้ามาซุกไซร้ใต้คอหญิงสาวอย่างมีความสุขทว่า

ตึก

เสียงอะไรบางอย่างทุบที่หลังของชายหนุ่มจนสลบ ลูเซียใช้จังหวะนี้หนี

เธอสวมเสื้อผ้าก่อนที่จะเดินตามชายหนุ่มออกไป

“มาชิตะนายรู้ได้ไงว่าฉันอยู่นี่”

“ฉันแอบสะกดรอยตามเธอมา”

“แล้วนี่มัลเน่รู้เรื่องรึยัง”

“ยัง”

“ฉันเสียใจกับข่าวที่นายเลิกกันด้วยนะ”

“มัลเน่ไม่ผิดหรอ ฉันผิดเองที่ไปทำผู้หญิงคนนั้นท้อง”

มาชิตะบอก เขามีข่าวไปทำผู้หญิงท้อง ทำให้ต้องเลิกกับมัลเน่ แฟนสาวของเขา

“ไป เราไปจากที่นี้กัน”

“เดี๋ยวฉันต้องช่วยเรียวจิก่อน”

“แน่ล่ะ อ้าเอานี่ไปอันนี้ของจริง ซาร่านะตั้งใจทำให้เธอมีเพศสัมพันธ์กับลายนะ”

“ทำไม ฉันคิดว่า………………”

“ความรักทำลายทุกอย่าง”

 ลูเซียหลับเข้าไปช่วยเรียวจิ

“เรียวจิ”

“ลูเซีย”

“มันยังไม่ได้ทำอะไรเธอใช่ไหม”

“ใช่ ยังมาชิตะมาช่วยไว้”

“อย่าเพิ่งสารภาพรักกันได้ไหม รีบออกมาก่อนเถอะ”

ลูเซียบอก

“ไปกันเถอะเรียวจิค่อยๆนะ”

ลูเซียบอกก่อนหยุงเรียวจิออกมาจากอาณาจักรมืด

ภายในชายหาด ขบวนศึกออกมาอย่างรวดเร็ว

“พวกมันมากันเป็นแสนเลย”

“มากันเป็นแสนใช่ว่าจะชนะ”

โนอาห์พูดขึ้น

“พี่มานี้ได้ไง”

“เธอเป็นคนบอกฉันเองนี่ว่าเธอถูกตามล่า ฉันก็ต้องมาปกป้องภรรยาสุดที่รักฉันไง”

โนอาห์บอกก่อนที่จะกอดโนริ

“ทำเป็นพระเอก ”

ปฐวี เพลโตเดินตามมาพร้อมกับบีเอ

“ไง ยัยมู่ลี่”

“มู่หลานค่ะ”

ปฐวีหอมแก้มมู่หลาน

เพลโตเดินไปหารินะแล้วก็เอามือของตนเองดึงรินะมากอด

ส่วนบีเอนั้นเดินไปหาฮะนงที่กำลังเครียด

“เขามีคู่หมดเลย”

“แล้วที่ยืนอยู่นี่คี่หรือคู่”

“หมายความว่า”

ฮะนงพยักหน้า

“แต่ผมเป็นลูกศิษย์”

“งั้นนายก็เลิกเป็นด๊อกเตอร์สะ”

“เพื่อครูซุปตาร์คนสวยผมยอม”

บีเอบอกก่อนเดินไปกอดฮะนง

 โคโคเดินจับมือกับดาวเด่น

“ที่นี้ก็ครบคู่กันแล้วนะค่ะ”

 “ยังไม่ครบ”

ลูเซียบอกพร้อมกับมาชิตะที่พยุงเรียวจิมาด้วย

“มาชิตะ เรียวจิตายแล้วไปโดนอะไรมา”

“เรียวจิโดนซ้อมหนักนะ”

ลูเซียบอกก่อนที่จะย่อตัวลงไปดูแลเรียวจิ

“ลูเซียทำไมเสื้อดูขาดๆล่ะ”

ลูเซียไม่กล้าตอบ

“ลูเซียเกือบโดนลายปล้ำนะสิ”

“มันนี่เลวสมชื่อจริงๆ”

รินะบอก

“พร้อมไหม”

ฮะนงบอก

ก่อนที่จะช่วยกันรบ ทว่าด้วยความที่บีเอ โนอาห์ ปฐวี เพลโต เป็นมนุษย์ทำให้สู้เรงเงือกไม่ได้ ทันใดนั้นเองอะควาระจีน่าก็ปรากฏตัวขึ้นมา

“ใครว่ะ”

“ข้าคือ อะควาระจีน่าผู้คุ้มครองทะเลนี้ ข้าชื่นชมในความเป็นสุภาพบุรุษของพวกเจ้า ข้าขอมอบความเป็นอมตะเหมือนนางเงือกและอาวุธให้กับพวกเจ้า”

 ท่านอะควาระจีน่าบอกก่อนที่จะหายจากไป

“ไปพวกเรา”

 และด้วยความอมตะที่ท่านอะควาระจีน่ามอบให้พวกเขาทุกคน ทำให้พวกเขาชนะศึกได้อย่างง่ายดาย

“เย้”

“อย่าเพิ่งดีใจมันยังมีอีก”

รินะบอกพลางชี้ให้ดู

“หวังว่าซอลลี่จะทำงานสำเร็จนะ”

 ภายในอาณาจักรมืดอีกด้าน หม่อนไหมและปีโป้ให้ผ้าคลุมล่องหนเข้ามาในอาณาจักร เพื่อเผาอาณาจักรซี่งปีโป้บอกว่ามันคือหัวใจของพวกมัน

“แน่ใจนะว่านายจะไม่โดนด้วย”

“กลัวเป็นม่ายหรอ”

“ฉันเป็นม่ายมารอบหนึ่งแล้วกลัวอะไรก็หาแฟนใหม่ไง”

“ถ้าเธอหาแฟนใหม่นะฉันจะเผาทั้งอาณาจักรแล้วก็เธอด้วยเลย”

“อ้าว”

“ไปรีบไปกันเถอะ เดี๋ยวเรื่องเลิฟๆค่อยเคลียร์กัน”

ชายหนุ่มบอก

ขณะที่ทุกคนกำลังต่อสู้อยู่ที่ชายหาดอย่างเหนื่อยล้า ซอลลี่ก็จุดไฟเผาอาณาจักรโดยทั้งสองไม่ลืมที่จะพาตัวเองออกจาอาณาจักรนี้ เมื่ออกมาจากอาณาจักรแล้ว

“นายแน่นะว่าไม่เป็นอะไร”

“แน่สิ หัวใจฉันอยู่นี่ไง”

เขาบอกพลางชี้มาที่ซอลลี่

“บ้า”

“สนุกมากไหมเผาบ้านเผาเมืองคนอื่นเขานะ”

ซาร่าถาม

“พี่ใหญ่”

“ไม่เจอกันนานนิ”

“มาสู้กันหน่อยไหม”

“ปีโป้หลบไป”

ซอลลี่บอกก่อนที่จะไปต่อสู้กับพี่สาวของตนเอง

ขณะเดียวกันพวกของไกค์ลายก็ถยอยกันตายเพราะอาณาจักรโดนเผา ส่วนไกค์กับลายนั้นไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน

“เราเจอปัญหาใหญ่แล้ว”

“ปัญหาอะไร”

“ฉันเพิ่งนึกได้ว่าถ้าพวกมันตายจะรวมกันเป็นตัวเดียว ตัวใหญ่ๆนะ”

“แล้วใครจะเป็นคนปราบมันล่ะ”

“พวกเราไง”

 ทางด้านหม่อนไหมก็กำละงสู้กับซาร่าแต่ดูท่าหม่อนไหมจะแย่

“แกเสร็จฉันแน่หม่อนไหม”

ซาร่าบอก ขณะที่ซาร่าเงื้อดาบไปจัดการหม่อนไหม นั้นนิสะกีเดินเข้ามาขวางทางซาร่าทำให้ดาบนั้นทิ่มเข้าไปที่นิสะกีเต็มๆ

“นิสะกี”

ซาร่าร้อง

“ฉันขอโทษ”

ซาร่าบอกก่อนเดินไปดูนิสะกี

“คุณไม่เป็นไรนะ”

ปีโป้ถามหม่อนไหม หม่อนไหมส่ายหน้า

“ฉันโอเค”

หญิงสาวว่า

บริเวณชายหาดวิญญาณของพวกไกค์ลายรวมตัวกันใหญ่ยักษ์ ลูเซีย ฮะนง รินะ มู่หลาน โนริ แปลงร่างเป็นเจ้าหญิงเงือกน้อยในภาพมนุษย์

“โห ฉันเพิ่งเคยเห็นการต่อสู้แบบชาวเงือก เขาใช้เพลงสู้กันไม่ได้ใช้อาวุธฆ่ากัน”

โคโคบอก

“อัศจรรย์จริงๆ เพิ่งเคยเห็นเงือกก็ครั้งนี้แหละ”

“พร้อมนะ”

ฮะนงบอกก่อนที่ทุกคนจะหยิบไมค์ขึ้นมาร้องเพลง Legend of Mermaid 

เมื่อร้องเพลงเสร็จ ไม่น่าชื่อว่าคราวนี้พวกมันจะตายกันได้ ทว่ามันก็สามารถเรียงตัวกันได้ใหม่อีกครั้ง 

  ภายในมหาสมุทร ซาร่าร้องไห้แทบเป็นสายเลือกเมื่อนิสะกีกำลังจะตาย 

“ซาร่า” 

“ฉันขอโทษ” 

“ก่อนตายขอฟังเพลงที่เธอร้องให้ฟังได้ไหม” 

“ได้ๆ” 

ซาร่าร้องไห้ก่อนที่จะยกไมค์ขึ้นมาร้องเพลง returnto the sea บรรยาถึงความรักของเธอกับนิสะกี เธอเพิ่งรู้ว่ารักเขามากตอนที่เสียเขาไป เธอไม่เคยลืมเขาผู้เป็นที่รักได้เลยสักครั้ง เพลงของซาร่าดังก้องหูไปทั่วพื้นที่ จากปีศาจตัวใหญ่ยักษ์ก็ตายลง เพราะทนเสียงเพลงนี้ไม่ไว 

“มันตายแล้ว ว่าแต่เสียงใครร้อง” 

“ซาร่า” 

เสียงของมาชิตะบอก 

“เพลงนี้ฉันจำได้ว่าเธอจะร้องตอนสูญเสียอะไรบ้างอย่าง” 

 พอเธอร้องเพลงนี้จบ นิสะกียิ้มให้หญิงสาวก่อนที่จะสิ้นใจตาย 

“ฮือๆ" 

ความคิดเห็น