email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ความลับที่ 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 31

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 เม.ย. 2563 11:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความลับที่ 7
แบบอักษร

ภายในชายหาด ฮะนงกำลังคุยกับนิสะกี โดยหารู้ไม่ว่าซาร่าอยู่ใกล้ๆ

 “นิสะกีจะลาออกจากโรงเรียนจริงหรอ”

“ใช่ผมจะไปเล่นเปียโนที่ร้านอาหารพัทยานี่แหละ”

“น่าเสียดายจัง แล้วนี่แน่ใจหรอว่าจะไม่ให้ฉันไปด้วยนะ”

“อย่างอนสิ เราก็ได้อยู่ด้วยกันตั้งสองวันไงเสาร์กับอาทิตย์”

“สองวันนานไป”

“งั้นก็มาอยู่กับฉันสิ”

“ก็ได้แต่นิสะกีต้องไม่ลาออกนะเราจะมาทำงานที่นี้เฉพาะเสาร์กับอาทิตย์”

“โอเช”

 ซาร่ามองภาพคู่รักอย่างเศร้าสร้อยที่ตรงนั้นควรเป็นที่ของเธอไม่ใช่ที่ของฮะนง

“เห็นทีฉันคงต้องแสดงตัวเองแล้วล่ะ”

ซาร่าบอก

 ภายในบ้านพักอากาศ

“พวกเรามีข่าวดีตั้งหลายอย่าง ดาวเด่นก็กำลังมีความรักใหม่กับยัยคุณหนูโคโค ลูเซียก็ได้เจอน้องสาว พี่โนริก็คืนดีกับพี่โนอาห์ นี่พี่ฮะนงก็กำลังได้ทำงานกับพี่นิสะกีสองต่อสอง ”

“พูดถึงเรื่องอของโนริ มัลเน่ นี่แกได้เคลียร์กับมาชิตะรึยัง”

“เรื่องอะไรค่ะ”

“เรื่องแกกับปฐวีไง”

“เคลียร์แล้ว ฉันตัดสินใจแล้วว่าฉันจะทำเพื่ออาณาจักร”

“แล้วหัวใจแกล่ะ”

“ความถูกต้องต้องมาก่อนความถูกใจค่ะ”

มัลเน่บอกทั้งที่นัยต์ตาของเธอมีแต่ความทุกข์

“แล้วนี่ จะแต่งงานกันตอนไหนล่ะ”

“หลังจากที่เรื่องทุกอย่างคลี่คลายหมดแล้วค่ะ”

‘แล้วอะไรมันล่ะที่ตอนนี้ยังไม่คลี่คลาย”

“ก็หลายเรื่อง”

มัลเน่คงจะหมายถึงเรื่องของไกค์ลายที่ยังมาเป็นหนามขวางความสุขของพวกเธอ

ภายในบ้านของนิสะกี

“อะไรกัน พี่จะไปอีกแล้วหรอ”

บีเอบ่นเมื่อพี่ชายคนโตจะออกไปจากบ้าน

“ใช่ แกไม่ดีใจหรอ ”

“ไม่อ่ะ ผมอยากอยู่กับพี่”

“ตอนเด็กๆยังบอกเกลียดฉันเลยแล้วทำไมตอนนี้”

“ผมเกลียดเพาะพี่เล่นเปียโนเก่งกว่าผม เกลียดที่พี่มีแฟนทั้งสวยทั้งขาวทั้งเก่งแล้วก็ทั้งกล้าหาญ”

“ที่กล่าวมาทั้งหมดคือ ก แกชอบฮะนง

ข แกอิจฉาฉัน

ค แกไม่อยากให้ฉันไป

ง ถูกทุกขอที่กล่าวมา”

“พี่รู้ได้ไงว่าผมชอบพี่ฮะนง”

“ไม่งั้นแกไม่ตามไปส่องรูปเขาที่ห้องนอนฉันหรอ”

“พี่โกรธไหมที่ผมชอบคนๆเดียวกับพี่”

“เอาจริงๆไหม ฉันมีอะไรจะเล่าให้แกฟัง จริงๆฉันกับฮะนงนะเราไมได้รักกันตั้งแต่แรก ตอนแรกฉันก็มีคนที่ฉันรัก ฮะนงนะก็มีแต่ตายไปแล้ว ฉันทิ้งผู้หญิงที่ฉันรักมาแต่งงานกับฮะนงตามที่พ่อกับแม่บอก แต่สุดท้ายฉันก็ต้องยอมรับว่า ถึงฉันกับฮะนงแต่งงานกันไป ฉันกับเขาก็มีความสุขนะ แต่ฉันก็ยังคงคิดถึงผู้หญิงที่ฉันรัก ฮะนงเองก็คิดเหมือนกัน”

“มันไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยหรอพี่ที่ทำแบบนี้นะ ฮะนงนะเขาทั้งสวยทั้งขาวทั้งดังแต่พี่ทำแบบนี้มันไม่ถูก”

“ตอนนี้ฉันก็กำลังบอกเลิกเขาอยู่นี้ไง”

นิสะกีบอก

 ซาร่าซึ่งแอบฟังอยู่คิดแผนร้ายออก

   ภายในร้านอาหารริมชายหาด

“โอโห นี่หรอร้านที่เธอจะมาทำงานกับนิสะกีซังนะ”

หม่อนไหมถาม

“ใช่”

“สวยดีนะ”

หม่อนไหมบอก

“ไฮ ซอลลี่”

นิสะกีทัก

“ไฮ นิสะกี”

ซอลลี่บอก

“อ้าว บีเอ นายก็มาด้วยหรอ”

“ใช่”

“ดีจังที่นายมาด้วย”

ซอลลี่ทำท่าจะซบไหล่บีเอ ฉันก็พอรู้ว่าทำไมซอลลี่ถึงรักหมอนี้มาก เพราะหมอนี้หน้าตาคล้ายปีโป้อย่างไงล่ะ

“ฮะนง ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณตามลำพังนะ”

นิสะกีบอกพร้อมกับเดินจูงมือฮะนงไปที่ชายหาด บีเอจะตามไปแต่ซอลลี่ยังไม่ยอมปล่อยเขา

“คุณจำได้ไหมว่าเราเจอกันที่นี้เป็นครั้งแรก”

“ฉันจำได้”

“คุณจำได้ไหมว่าเราสองคนนะประทับใจกันเพราะอะไร”

“ฉันประทับใจคุณที่คุณเป็นสุภาพบุรษ”

“ผมประทับใจคุณเพราะคุณเป็นตัวของตัวเอง”

“คุณจะบอกอะไรฉันหรอ”

“เรื่องงานแต่งงานนะ ผมว่าเรายกเลิกมันได้ไหม”

เท่านั้นเองฮะนงก็เศร้าใจ

“ทำไม”

“ผมคิดว่าเราต่างมีคนรักกันแล้วทั้งนั้นเราจบกันด้วยดีได้ไหม”

ฮะนงแทบอยากทรุดลงพื้นดิน

“นายนังคิดถึงคนๆนั้นอยู่หรอ”

“นิสะกี”

ไม่ทันขาดคำ หญิงสาวคนที่มาใหม่ปรากฏตัวขึ้น

“ซาร่า”

“พี่”

ฮะนงได้แต่บอกตัวเองว่ามันไม่จริง พี่สาวต่างบิดาของเธอคงไม่ใช่คนที่นิสะกีรัก

“ว่าไง ฮะนง เราเจอกันอีกแล้วนะ”

“คุณคงรู้จักซาร่าแล้ว เขาคือ คนรักของผม และผมก็เพิ่งรู้ว่าเขาคือคู่หมั้นของผมไม่ใช่คุณ”

ฮะนงอยากจะร้องไห้ ในที่สุดข่าวร้ายจะมาเผชิญเธอพี่สาวต่างมารดาที่ทีแรกไม่ยอมเถียงหัวชนฝาไม่อยากหมั้นกับลูกสาวนักธุรกิจ จนเธอต้องมาหมั้นแทน สุดท้ายพี่สาวต่างมารดาก็ทำลายเธอได้อย่างเลือดเย็น

“ไปกันเถอะค่ะ”

“ครับ”

นิสะกีเดินจากไปอย่าไงม่เหลือเยื่อใย

ภายในร้านเหล้า ฮะนงเอาแต่ดื่มเหล้าในร้านจนเจ้าของร้านต้องใช้มือถือของหญิงสาวโทรไปหาลูเซีย

“นี่ไง เจอแล้ว”

ลูเซียบอกกับมู่หลาน เธอเห็นฮะนงนอนร้องไห้อย่างไม่มีสติ

“ฮะนงนี่มันเกิดไรขึ้น ทำไมแกมาดื่มเหล้าแบบนี้”

“เขากลับมาแล้วแก”

“ใคร ใครกลับมา”

“คนรักของนิสะกี เขากลับมาแล้ว เขากลับมาทำลายฉันกับนิสะกี ”

“ใคร”

มู่หลานถาม ลูเซียพอรู้ว่าเป็นฝีมือใคร

‘พี่ซาร่า”

“ห๊ะ มันเป็นไปได้ไงในเมื่อพี่ซาร่าประกาศต่อหน้าทุกคนว่าจะไม่หมั้นกับผู้ชายที่แม่หามาให้ แล้วให้พี่ฮะนงหมั้นแทน”

“ก็พี่ซาร่ากับนิสะกีนะเขารักกัน แต่เขาเพิ่งรู้กันไม่นานมานี้”

“เลวจริงๆ ทำแบบนี้กับเธอได้ไง”

รินะที่เดินมาใหม่บอก

  พลบค่ำทั้งมู่หลานและรินะต่างดูแลฮะนงที่หัวใจแทบสลาย ลูเซียส่งกระแสจิตเรียกซาร่ามา

“เรียกฉันมาทำไม”

“แล้วพี่ทำลายฮะนงทำไหม”

“มันทำให้ชีวิตฉันเป็นแบบนี้แกคิดว่าฉันจะปล่อยมันไว้งั้นหรอ”

“ฮะนงไม่เคยทำลายใคร พี่ต่างหากที่ทำลายตนเอง พี่กับหม่อนไหมบอกตัวเองว่าพ่อตายเพาะพ่อของฮะนงเลยไปลงที่ฮะนง จากนั้นพี่ก็เอาแต่โทษฮะนงที่แย่งนิสะกีไปทั้งๆที่พี่ต่างหากเป็นคนปล่อยนิสะกีไป”

“แกจะไม่เข้าข้างฉันใช่ไหม”

“ฉันเข้าข้างฝ่ายที่ถูกต้องต่างหาก”

“น้องเนรคุณ ฉันอุตส่าห์ช่วยแกจากบ้านกลางเกาะ”

“ถึงฉันจะเป็นน้องพี่ แต่ใช่ว่าฉันจะยอมพี่เสียทุกเรื่องนะ ฮะนงมันเป็นคนดีและมันรักนิสะกีจริงพี่เอานิสะกีคืนฮะนงไปเถอะ”

“ฉันมองเธอออกแล้วลูเซีย ที่แท้เธอมันก็ไม่ต่างอะไรจากแม่รักพวกมันที่ทำลายครอบครัวเรามากกว่าคนกันเอง”

“ฉันเปล่านะฉันก็แค่อยากให้เรื่องมันจบไปด้วยดี”

“นี่มันกำลังสวยไง คนที่ชนะกำลังได้ของที่ตัวเองเสียไปจากคนที่แพ้”

“พี่ต่างหากที่แพ้”

“หมายความว่าไง”

“ถึงพี่แย่งนิสะกีได้จริง แต่พี่ไม่มีวันเอาชนะฮะนงได้หรอ”

ลูเซียบอกก่อนที่จะเดินจากไป

 เช้าวันต่อมา ฮะนงเอาแต่เล่นเปียโนไม่สนใจใคร จนมู่หลานต้องไปตามปฐวีมาดูแลอาการแต่ก็ไม่เห็นท่าว่าจะดีขึ้น

“คงต้องใช้เวลาทำใจสักหน่อยนะ ผมต้องขอโทษแทนพี่ชายผมจริงๆ”

“ขอโทษแล้วมันได้อะไรนี่ถ้ายัยฮะนงเป็นอะไรไปพวกเราเอาเรื่องคุณแน่”

รินะบอกอย่างหาเรื่อง

“คุณกลับไปเถอะค่ะ”

ดาวเด่นบอก มู่หลานจึงทำหน้าที่ไปส่งหมอปฐวี

 เมื่อถึงหน้าบ้าน มู่หลานก็เจอนิสะกีเข้าพอดี เขากำลังนั่งอยู่ที่เก้าอี้ไม้อ่อน

“ฉันขอตัวก่อนนะค่ะ”

มู่หลานบอก

“เดี๋ยวสิมู่หลาน”

นิสะกีเรียกมู่หลาน มู่หลานหันหลังมา

‘ฉันมีอะไรจะถามเธอหน่อย”

“ค่ะ”

“ถ้าสมมุติเธอมีคนที่เธอชอบคนเดีวกับพี่สาวของเธอ แล้วเธอคือผู้แพ้เธอจะทำอย่างไง”

“ฉันก็จะดีใจที่มีคนที่ฉันรักมาดูแลพี่สาวที่ฉันรักเช่นกันมาดูแลต่อค่ะ”

“เธอนี่ใจกว้างสมชื่อจริงๆ”

“ฉันขอตัวก่อนนะค่ะ”

มู่หลานว่าก่อนที่จะจากไป

 ภายในห้างสรรพสินค้า รินะรับอาสาพาฮะนงไปช๊อปปิ้งเพื่ออาการเศร้าจะดีขึ้น ทว่า

“ชุดนี้สวยไหมฮะนง”

“สวย”

ฮะนงบอก ทันใดนั้นเพลง My heart will go on ดังขึ้น น้ำตาของฮะนงก็ไหลริน เพลงนี้เป็นเพลงที่เธอร้องขณะที่นิสะกีเล่นเปียโน

“ฮะนง เราไปดูร้านอื่นเถอะนะ”

รินะบอกเพราะรู้

แต่เสียงเพลงยังไม่ยอมหยุดมันเล่นซ้ำแล้วซ้ำอีก รินะทนไม่ไหวจึงได้โทรมาบอกให้ลูเซียดูแลฮะนงแทน ส่วนรินะนั้นก็ไปจัดการต้นเสียง

ภายในห้องวิทยุ รินะเข้ามาเห็นซาร่าเอาแต่เปิดเพลง my heart will go no ซ้ำไปซ้ำมา

“สนุกมากไหมนะแกล้งคนอื่นนะ”

“มาก”

“งั้นหรอ งั้นลองมาเป็นอย่างฮะนงบ้างไหม”

รินะบอก

ความคิดเห็น