email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ฮะนง & ซอลเน่า

ชื่อตอน : ฮะนง & ซอลเน่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 37

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 เม.ย. 2563 01:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฮะนง & ซอลเน่า
แบบอักษร

“good bye teacher”เด็กนักเรียนบอก

  ฉันเดินออกจาห้องเรียน หลังเลิกเรียนมู่หลานซึ่งกลายเป็นครูที่ปรึกษาของฉัน ง่ายๆคือเป็นคนช่วยดูแลห้องฉัน หลังจากที่มู่หลานลาออกจากโรงเรียน ท่านประธานยุนก็เอาหลักฐานมาให้ผู้อำนวยการทราบว่าพวกเราโตเกินเรียนแล้ว พร้อมกับเหตุผลที่ต้องเข้าเรียน

“คุณครูHOWNONG”เด็กนักเรียนเรียกฉันหันไป

“ได้ข่าวว่าที่เกาหลี ศิลปินที่เกาหลีเคร่งครัดไม่ใช่หรอค่ะ”เด็กนักเรียนถาม

หรือว่าเธอรู้ว่าฉันเป็น…………………………………….

“ถ้าอาจารย์เป็นคนเกาหลีจริงกล้าเต้นแข่งกับหนูไหมล่ะค่ะ ได้ข่าวที่เกาหลีเขาเคร่งครัดเรื่องการเต้นมากไม่ใช่หรอค่ะ”

“มันไม่ใช่ทุกคนหรอนะ”

มู่หลานเถียงไป

“แล้วเธอเกี่ยวไรด้วยห่ะ ยัยมู่ลี่”

“ได้ ฉันจะแข่งกับเธอ”

 สิ้นคำฮะนงก็ยื่นมือให้ซอลลี่ ซอลลี่ก็จับมือต่อ

 หลังเลิกเรียน

“อะไรนะ ยัยฮะนงท้าซอลลี่เต้น บ้าชัดๆ”มู่หลานที่กำลังนั่งดื่มน้ำส้มกับมาชิตะอยู่

“เบาๆหน่อยสิมาชิตะเดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหรอ”

“ก็ยัยซอลเน่านั้นบ้าจริงๆนิ คิดผิดคิดถูกที่ไปท้า เจ้าแม่อย่างฮะนงเต้น”

“ฉันก็ไม่รู้ แต่แกก็รู้นิสัยพี่ฮะนงดีนี่ เขาเคยยอมใครที่ไหน ”

“แล้วนี่จะเอาไง”

“ก็ลองๆดู ”

    วันหยุดเสาร์อาทิตย์นี้พี่ฮะนงให้ฉันไปดูการอีกฝ่ายแบบแอบๆ

“ฝั่งนู่นเป็นไงบ้าง” ขณะทาครีมกันแดด แล้วนอนลงบนชายหาด วันนี้พวกเธอทุกคนมาเที่ยวพัทยากัน

“ไม่รู้ค่ะ เห็นว่าซอลลี่ส่งคนมาสุ่มดูเราเป็นระยะๆ”

“คนอย่างซอลลี่ต้องได้รับบทเรียน ”ฮะนงบอกก่อนที่จะบอกต่อ

“มัลเน่ส่งคนไปบอกท่านประธานยุนว่าฉันจะแข่งกับยัยซอลลี่โดยให้กรรมการของท่านและสมาชิกในวง KB เป็นตัดสินจะได้เป็นการแข่งขันเพื่อวัดยัยซอลลี่ว่าเต้นระดับไหน ฉันไม่อยากให้ยัยภาพลักษณ์เดือดร้อน”

“ค่ะ”มัลเน่บอก

“ว่าไงนะ พวกนั้นไม่มีใครซ้อมเลยหรอ ท่าทางฉันจะชนะเห็นๆ”ซอลลี่บอกขณะที่กำลังทาเล็บ

  ภายในโรงเรียนในช่วงเย็น ทุกคนต่างมารอกันที่ลานกิจกรรม เพราะวันนี้ฮะนงและซอลลี่จะแข่งเต้นกัน

“พร้อมไหมซอลลี่”

“พร้อม”

ลูเซียและรินะ รวมถึงมาชิตะกับมู่หลานหรือมัลเน่มาเฝ้าดูอยู่ โดยมีโอชิกับนายแพทย์ปฐพีที่อยู่ข้างๆ

“นายนีไม่น่าเรียกฉันมาให้เสียเวลาเลยนะ”

“เอาเหอะน่า เพื่อนเลิฟ มาดูซอลลี่หน่อย”

“นี่ฉันถามแกจริงๆเหอะทนอยู่กับพวกรุ่นน้องที่หากกับแกกได้ไงว่ะ นี่แกเป็นนักวิทยาศาสตร์หรือนักไสย์ศาสตร์หะ”

 เพี้ย

 “ฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ต้องการหาความรู้เข้าตัว”

“ไม่ใช่เพราะกลัวยัยซอลลี่งั้นหรอ”

  โอชิ คือนักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่นที่ประสบความสำเร็จโดยไม่มีวุฒิการศึกษา เขาจึงต้องเรียนเพื่อเอาความรู้และวุฒิ จริงๆเขาเข้าเรียนที่โรงเรียนอื่นก็ได้ แต่เพราะซอลลี่ที่ประกาศตัวเป็นแฟนของเขาเรียนอยู่ที่การดนตรี พ่อและแม่ของเขาจึงให้เรียนที่นี้ พร้อมๆกับซอลลี่

“ใครมันจะเหมือนแกล่ะเอาแต่เพ้อถึงน้องนางคนสวย”

    น้องนางคนสวย ที่โอชิบอก ก็คือผู้หญิงที่เป็นรักแรกพบของนายแพทย์ปฐพี เพียงแต่เพาะอุบัติเหตุที่เขาช่วยเธอทำให้ไม่มีโอกาสพูดคุยด้วย อีกอย่างวันนั้นเขาเจคนสำคัญของเขาอีกด้วย

“อย่าพูดแบบนี้ เดี๋ยวหลานฉันหึง”

หลาน ที่นายแพทย์ปฐพีบอกคือ โมรี หลานสาววัยห้าปีของเขา ที่ตั้งค่าหวงเขาสุดขีด เพราะในบรรดาพี่น้องของพวกเขาห้าคน คือโนอา ที่หายสาบสูญไป นิสซะกี ไคโตะ โอชิ แล้วก็เขา รวมถึงมาชิตะ ที่มีอายุเท่าไคโตะมาขออยู่ด้วยตอนสอบชิงทุนล้วนทำแต่งาน มีเพียงเขาที่รักโมริเหมือนลูกแท้ๆ ก็เหมือนลูกแท้ๆของเขานิ เพราะโมรี คือ ลูกสาวของโนริกับโนวา พี่ชายและพี่สาวที่เป็นไอดอลของเขา แต่ทว่าวันที่เขาเจอพี่โนริ พี่โนริอาการไม่ค่อยดี 

“ทำไมพี่ถึงมาอยู่ที่นี้ได้”

ขณะที่เขากำลังช่วยหญิงสาวคนหนึ่งไว้ เขาก็เหลือบไปเห็นโนริ จริงๆเขาคิดว่าผู้หญิงที่เขาช่วยคือโนริแต่ไม่ใช่ เขาจึงเดินตามหาโนริต่อจนเจอ

“พี่ท้อง”

“พี่ท้องกับพี่โนอา”

“ใช่ พี่ไม่รู้จะทำอย่างไง”

“แล้วรินะล่ะ”

“ไม่รู้”

“งั้นพี่ไปรอพี่โนอาที่บ้านก่อนล่ะกัน”

 หลังจากนั้นโนริก็อยู่ที่บ้านเป็นสสมาชิกคนที่แปดของบ้านรวมโมรีก็เก้าคน และที่สำคัญพ่อและแม่ของเขาก็แฮปปี้ด้วย จริงๆพ่อแม่ของเขาไม่ซีเรียสอะไรมาก

“อยู่ที่นี้กับอานะลูกนะ”

“ค่ะคุณอา”

“นี่คุณสอนหนูโมริพูดอย่างงั้นไม่ได้ ต้องพูดว่า คุณแม่ คุณพ่อสิลูก ”

“ค่ะ คุณแม่ คุณพ่อ”

“จ๊ะ ”

 ภายในห้องรับแขก

“คุณแม่ว่าไงครับพี่สาย”

“คุณท่านต้อนรับคุณโนริอย่างดีเลยค่ะ แถมให้อยู่ที่นี้ด้วย แต่คุณท่านกระซิบว่าคุณโนอายังไม่กลับบ้านเลยค่ะ”

“ว่าแต่โนอาไปไหน”

ไม่มีใครรู้ว่าโนอาหายไปไหนและอยู่ที่ไหนเลย เขาควรมีความสุขด้วยซ้ำที่ได้อยู่กับพี่โนริและลูก

 “1 2 3 เริ่มได้ ”

ทันใดนั้นเองคณะกรรมการก็เปิดเพลงแดนซ์ขึ้นทั้งสองแดนซันอย่างสนุกสนาน ซอลลี่เห็นการเต้นของฮะนงก็แปลกใจเพราะการเต้นนี้อย่างกับนักเต้นมือโปร์ นักเต้นตำนานเลยก็ได้ไม่เหนื่อยไม่ผิดอีกต่างหาก ต่างจากเธอที่เต้น cover ได้อย่างเดียว

“ปรี๊ด”

เสียงนกหวี้ดดังขึ้น

“ฮะนง  Winner”

“บอกแล้วยังไงยัยนั่นก็ชนะ”

“ไม่เอานะอย่างน้อยก็เป็นการฝึกฝีมือ”

“ที่นี้ยัยซอลเน่าจะได้ไม่รังควานฮะนง”

“แฟนเค้าน่ารักที่สุด”

 ลูเซียบอกกับรินะ

ทางด้านมาชิตะและมู่หลาน

“ยัยนั่น ไม่ได้ซ้อมมาหรอ”

“เปล่า”

“เพราะฮะนงรู้ไงว่ายัยซอลเน่าเต้นเป็นแต่ cover เลยไม่อยากแสดงพลังจริงๆออกมา”

“เปล่าหรอมาชิตะ พี่ฮะนงอยากให้พี่นิสะกีและก็กรรมการเห็นความสามารถของซอลลี่ต่างหาก”

“เพราะงี้นี่เอง”มาชิตะบอก

“กลับบ้านกัน”

“ไป”

มาชิตะบอกจับมือมู่หลานกลับบ้าน

สาระน่ารู้โดย ฮะนง

นางเงือกแม้มีลำเสียงที่ไพเราะเหมาะแก่การร้องเพลง แต่หากนางเงือกขาดน้ำนางเงือกจะไม่สามารถร้องเพลงได้ หรือบางที่หากรุนแรงอาจกลายเป็นนางเงือกที่ร้องเพลงเสียงเพี้ยนเลยก็เป็นได้ เพราะฉะนั้นนางเงือกทุกคนจะร้องเพลงบนโขดหินได้เพียง 30 นาทีเท่านั้นเกินกว่านั้นจะถือว่าเป็นเสียงเพี้ยน

ทางผู้จัดทำไม่ได้มีการเอาชื่อศิลปินเกาหลีมาตั้งตัวละครเพียงตั้งตามจิตนาการ หากทำให้ผู้อ่านไม่พอใจแต่อย่างไรขออภัย ณ ที่นี้ด้วยค่ะ ถิ่นพลอยนิล

ความคิดเห็น