email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : โกลาหม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 67

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 เม.ย. 2563 00:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โกลาหม
แบบอักษร

โหม

“นี่แกช่วยบอกฉันทีว่ารถที่KYส่งมารับพวกเราต้องไม่ใช่รถบรรทุกยาวขนาดนี้”

 

หญิงสาวผมยาวสีน้ำตาลอมเหลืองบอก หญิงสาวและเพื่อนๆของหญิงสาวอีกห้าคนกำลังนั่งหลังรถบรรทุกขนาดยาว เธอคือ ฮะนง ฮามิตะ นักเรียนแลกเปลี่ยนบอก

 

“ใช่ค่ะ เราต้องนั่งรถนี้ไปถึงสนามบินสุวรรณภูมิ”หญิงสาวคนหนึ่งพูดต่อ

 

     รถที่หญิงสาวหมายถึงก็คือ รถสีเขียวเหมือนกับรถที่เขาไว้ให้ทหารนั่งเวลาทำศึกประมาณนั้น

 

“อย่างกับนั่งรถกระบะเลยแฮ”หญิงสาวคนหนึ่งบอกพร้อมกับดื่มไวน์แก้วใหญ่

 

 “อ้อ นี่แก แกไม่เสี่ยวบางไงที่มันกระด้กนู่นกระดกนี้”ฮะนงบ่น

 

“ไม่หรอ รินะนะถ้าจะบ่นได้คำหนึ่งนะแสดงว่าสุดทน”หญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งอ่านหนังสือหันมาบอก

 

“แม้ๆ ออกรับแทนกันได้ยี่สิบสี่ชั่วโมงแล้วนะค่ะคู่นี้”

 

หญิงสาวคนหนึ่งบอกก่อนที่จะทำมือชี้รินะกับลูเซีย

 

“นี่ หยุดแซวรุ่นพี่ลูเซียกับรุ่นพี่รินะได้แล้วค่ะ แค่นี้เขาก็หน้าแดงกันแล้ว”หญิงสาวอีกคนบอก

 

    กลุ่มพวกเรามีกันหกคนคือ ฮะนง รินะ ลูเซีย มู่หลาน โคโคและ ดาวเด่น โคโค คือ ลูกสาวของท่านประธานยุนที่เป็นที่รู้จักในกรุงโซลและทั่วโลก

 

“ลาก่อน โซลที่รัก”ฮะนงบอก

 

  ภายในสุวรรณภูมิ ฮะนงลงจากเครื่องบินด้วยความเร็วเพราะหญิงสาวกับเครื่องบินเป็นของที่ถูกกันมากเครื่องลงที่ไรหญิงสาวมักจะหามุมอ้วก เพราะหญิงสาวเมารถ เมาเครื่องบิน

 

อ้วกกกก

 

“เสียงอ้วกของฮะนงไม่ใช่เรื่องแปลกของพวกเราหกคนสะเท่าไร”ลูเซียคิดขณะที่เห็นเพื่อนสาวกำลังอ้วกในห้องน้ำ

 

“ลูเซีย”

 

“ฮะนง”

 

เสียงเพื่อนในกลุ่มเรียกฉันแล้ว ขณะที่ฉันกำลังเดินไปหาเพื่อนๆพร้อมๆกับฮะนงที่อ้วกจนเหนื่อยล้า

 

 ตึก

 

เสียงกระแทกขณะที่มีชายคนหนึ่งเดินชนฉันอย่างแรงจนล้ม

 

“oh my got”ฉันอุทานเป็นภาษาอังฤกษ

 

“oh I’m so sorry”ชายหนุ่มบอกก่อนที่จะพยุงฉันให้ลุกขึ้น ฉันพยายามทรงตัวแต่มันกระเทกแรงนี่ฉันเลยเจ็บ

 

“can you tell me what do you go”ชายหนุ่มถาม

 

เขาถมประมาณว่าขาฉันเจ็บเดี๋ยวเขาจะพาไปส่งจะไปที่ไหน

 

“hum I go with my friend”ฉันตอบ

 

“where”คำตอบสั้นๆที่ทำให้ฉันงง ขนาดฉันบอกไปแล้วไงว่าฉันจะไปกับเพื่อน

 

ว่าแต่ฉันจะไปที่ไหนนะ อะไรๆที่ลุมๆสักอย่างเนี่ยแหละ

 

“ลุมๆ”ฉันบอกแต่ไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะฉันไม่รู้จักชื่อ

 

“ลุมพินี”ชายหนุ่มถาม

 

“yes”ฉันบอก

 

ที่ๆฉันจะไปคือ ลุมพินี หรือ สวนลุมพินีวัน สถานที่ที่ฮะนง ยัยหัวหน้ากลุ่มนักเรียนแลกเปลี่ยน kG นัดเจอกับนิกสะกีแฟนของเธออะไรเนี่ยแหละ

 

เมื่อเห็นฉันเหงียบไปชายหนุ่มจึงหยิบอะไรบางอย่างมาให้ฉันก่อนที่จะส่งมันให้ฉัน

 

“map of thailand”ชายหนุ่มบอกก่อนจากไป

 

“แผนที่ประเทศไทย”ฉันบอก

 

ชายหนุ่มที่ฉันคิดว่าจากไปแล้วหันมาด้านหลัง เขาคงคิดว่าฉันพูดไทยได้ทำไมไม่พูด

 

“แกๆรีบไปเร็วฉันอยากเจอสิงห์หนุ่มทั้งสามคนของดุสเซลเถอะ เห็นว่าหล่อมากเลยอ่ะแก”เสียงของผู้หญิงบอกพร้อมกับกลุ่มหญิงสาวอีกหลายสิบคนที่มาดูบางสิ่งบางอย่าง

 

“พวกเขาจะไปไหนกันนะ”ลูเซียบอกพร้อมเดินตาม

 

 “ลูเซีย นั้นเธอจะไปไหนนะ”ฮะนงถามขณะที่เดินตามฉัน

 

   ภายในสถานที่ที่ตรวจคนเข้าประเทศ ฉันขึ้นรถที่พานักท่องเที่ยวไปยังสถานที่ตรวจคนเข้าประเทศ ก่อนหน้านั้นสิบนาทีฉันคิดจะตามกลุ่มหญิงสาวไป แต่ทว่าฉันไม่ไดมาที่ประเทศไทยเพื่อตามกลุ่มผู้หญิงนี่

 

“พอเราไปถึงที่ตรวจคนเข้าประเทศเสร็จ รับกระเป๋าเสร็จ เราจะไปที่สวนลุมพินีวันพาฮะนงไปหานิสะกี แล้วไปเข้าที่พักก่อนที่จะวางแผนที่ท่านประธานยุนให้ไว้”ฉันบอกขณะที่อ่านรายการ

 

“แล้วฉันจะไปช๊อปปิ๊งไหมเนี่ย”ดาวเด่นบอก

 

เธอเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนชาวเกาหลีคนเดียวที่เป็นลูกครึ่งเกาหลีลาว แต่พ่อของเธอดันเป็นเกาหลีเจ้าของบทเพลงเก่าแก่ในกรุงโซลและแม่ถึงแม้จะเป็นลาวแต่ก็เป็นลูกครึ่งไทยลาวนะค่ะจะบอกให้ เรื่องราวความรักของพ่อและแม่ของดาวเด่นน่าประทับใจมาก ดาวเด่นเล่าให้ฟังว่าคุณแม่ของเธอชื่นชมเกาหลีมากง่ายๆคือท่านเป็นแฟนคลับของคุณพ่อมากๆถึงขนาดยอมดรอฟเรียนเพื่อมาเรียนที่เกาหลีเพื่อเจอคุณพ่อ และคุณพ่อเองก็รักคุณแม่มาก โดยเฉพาะตอนที่คุณแม่ยืนถือป้ายไฟชื่อคุณพ่อทุกครั้งที่มีการแสดง

 

“ได้สิ อย่างไงท่านประธานยุนก็บอกแล้วนี่ว่าอะไรที่ไม่ทำให้ท่านเสื่อมเสียชื่อเสียงเราทำได้”ลูเซียบอก

 

“เพื่อท่านประธานยุนฉันfight เต็มที”ฮะนงบอก

 

    ถึงแม้ฮะนงจะเป็นหญิงสาวที่ดูเป็นผู้ใหญ่สุด แต่ถ้าลองทำให้หญิงสาวโกรธสิแม้แต่หอไอเฟลก็ยังต้องปลิวไปตามสายลมเลย เธอเป็นลูกครึ่งระหว่างเกาหลีกับออสเตเรีย พ่อของเธอคือเกาหลี แม่ของเธอคือออสเตเรีย หญิงสาวจึงพูดภาษาอังฤกษเป็นอย่างมาก และที่หญิงสาวคบกับนิสะกี หรือ นิสะกี วายุเทพ ลูกชายของคุณหญิงดุจดาวที่พวกเธอรู้จักกันดีและคุณชายเรืองยศ ทั้งสองเป็นคนไทยแต่เพราะความฝันที่ผู้เป็นแม่ชื่นชอบดาราเกาหลีคนหนึ่งที่มีชื่อว่า นิสะกี จึงตั้งชื่อลูกชายตามชื่อดาราเกาหลีที่ชอบ ฮะนงชื่นชอบเพลงอังฤกษเป็นอย่างมากซึ่งก็เป็นข้อเดียวเท่านั้นที่ตรงกับนิสะกีที่เหลือก็รอดูละกัน

 

“ว่าแต่โรงเรียนที่พวกเราต้องเรียนคือโรงเรียนอะไรหรอค่ะ”มู่หลานถาม

 

“เราต้องแยกกันเรียน”ลูเซียบอก

“โห เขาก็ไม่ได้อยู่กับตัวล่ะสิ”รินะบอกก่อนซบอกฉัน

 

“ใช่ ก็แค่มี่กี่อ่อ ไม่กี่ปีเองตัว เดี๋ยวเราก็กลับมาอยู่ด้วยกันแล้ว”ลูเซียบอก

 

   “นี่หรอโรงเรียนนานาชาติมิวสิคนะ”ฮะนงบอกก่อนที่จะเข้ามาในโรงเรียน

 

โรงเรียนนี้คือโรงเรียนที่นิสะกีเฟนหนุ่มของเธอทำงานเป็นอาจารย์สอนเปียโนที่นี้ เธอเองก็โดนลูเซียบังคับว่าต้องมาสมัครเป็นครูสอนในวิชาภาษาอังฤกษที่ฉันแสนชอบสะด้วย ว่าแต่ฉันทำไมฉันต้องเป็นครูล่ะเนี่ย

 

“รุ่นพี่ต้องมาเป็นครูแบบนี้ก็ดีสินะค่ะ”มู่หลานบอก

 

“ดีอะไรกันยัยมัลเน่ ต้องมาเป็นครูสอนอังฤกษ ถึงแม้ฉันจะชอบอังฤกษแต่ฉันชอบเพราะเพลงได้ชอบเพราะแกมม่าหรือรีดดิ่งนะ”ฮะนงบอก

 

“พี่ก็สอนเรื่องเพลงสิค่ะ นี่มันโรงเรียนนานามิวสิค โรงเรียนสำหรับดนตรี ถึงแม้โรงเรียนนี้จะแน้นดนตรี แต่ที่ยังไงเด็กทุกคนต้องเรียนภาษาหลักและวิชาหลักนะค่ะ”มู่หลานบอก

 

“จริงสินะ ที่นี้เน้นเรียนทั้งดนตรีและวิชาหลัก”ฮะนงบอกพร้อมทั้งคิดอะไรบ้างอย่างออก

 

“สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะคุณครู”เด็กนักเรียนบอก

 

นี่คือคาบเรียนแรกของเธอ หญิงสาวยกก้มหัวให้นักเรียนก่อนแนะนำตัวเป็นภาษาเกาหลี

 

“안녕하세요 난 당신의 영어 교사입니다”

 

“แกครูไรว่ะอยู่ไทยแต่พูดเกาหลี หืม คิดว่าเป็นคนเกาหลีแล้วอยากเด่นไงว่ะ”เสียงเด็กคนหนึ่งกระซิชกับบเพื่อนที่นั่งข้างๆ

 

 ฉันได้ยินอยากจะฆ่าเด็กจริงๆแต่ทำไม่ได้เพราะฉันคือครู

 

“ Do you understand what did I speak เข้าใจที่ฉันพูดไหม”หญิงสาวถาม

 

“No”เด็กๆบอก

 

“OK ”ฮะนงบอกก่อนเขียนบนกระดานไวท์บอร์ดว่า

 

 

 안녕하세요 난 당신의 영어 교사입니다

 

                                         

 

안녕하세요 mean hello

 

난 mean I

 

당신의 your

 

영어 Engilsh

 

교사 teacher

 

입니다 am

 

“Understand what it mean”ฮะนงถามเป็นภาษาอังฤกษ

 

“อ่อ ฉันเข้าใจที่ครูเข้าบอกแหละ”นักเรียนหลายคนที่บอกอย่างนี้

 

“teacher what is your name”นักเรียนคนหนึ่งยกมือถาม

 

“my name is Hanon Hamita you can call me teacher Hanong”ฮะนงแนะนำตัว

 

“teacher Hanong”เด็กๆเรียก

 

“Can you speak thai”เสียงเด็กคนหนึ่งถาม เธอคือเด็กคนนั้น เด็กที่ว่าเธอว่าครูไรวะอยู่ไทยแต่พูดเกาหลี

 

“Yes I can speak thai”ฮะนงบอก

 

Why did you don’t speak thai in class”หญิงสาวถาม

 

“เพราะครูขอครูฮะนงว่าห้ามพูดไทยที่นี้”นิสะกีเดินมา

 

 มาแล้วพระเอกของฉัน เขาชอบมาเวลาที่ฉันเดือดร้อนเสมอ

 

“ทำไมล่ะค่ะครู พวกเราอยากฟังที่ครูฮะนงพูดไทยไม่ใช่ภาษาอื่น”หญิงสาวบอก

 

“ก็เพราะครูเห็นแก่พวกเธอไง ซอลลี่ เห็นว่าพวกเธอพูดอังฤกษแล้วก็ภาษาอื่นไม่ค่อยดีเลยปรึกษากับครูฮะนงว่าห้ามพูดไทยกับเด็กๆเวลาเรียน ส่วนเวลานอกนั้นเธอจะพูดไทยกับใครครูก็ไม่เคยว่า”นิสะกีบอก

 

“แล้วถ้าครูเข้ามาพูดแทนอาจารย์จะทำไมล่ะค่ะ”ซอลลี่ถาม

 

“ตายล่ะพระเอกของฉันโดนยัยเด็กบ้านี่รุมอีกแล้ว”ฮะนงคิดในใจ

 

“ok I can speak thai with you ”ฮะนงบอกเด็กคนอื่นก่อนพูดไทย

 

“เอาล่ะเสียเวลามาเยอะแล้ว มาเรียนกันวันนี้ครูจะให้ทุกคนแนะนำตัวเองแบบภาษาที่เธอชอบหน้าห้อง ถ้าพวกเธอตั้งใจเรียนครูจะสอนภาษาเกาหลีให้พวกเธอ ถ้าใครไม่ตั้งใจเรียน ก็เชิญทำอะไรตามใจชอบครูไม่แคร์ แต่อย่ามาว่าครูล่ะถ้าครูให้เกรดเธอตกนะ”ฮะนงบอก

 

“hello teacher Hanon my name is manila muttha”

 

“สวัสดีค่ะครูฮานอยผมชื่อ ชลนที ครับ”

 

“ครูชื่อ ฮะนงจ๊ะไม่ใช่ฮานอย”ฮะนงบอก

 

  เด็กชายคนหนึ่งที่นั่งข้างๆยัยเด็กบ้าลุกขึ้น ทว่า

 

“อย่าไปนะเอชิ”ซอลลี่บอก

 

“ฉันขอโทษนะซอลลี่ แต่นี่มันวิชาการ ฉันต้องไป”เอชิบอกก่อนละมือจากซอลลี่

 

“こんにちは、私の名前月氏สวัสดีครับ ผมชื่อเอชิ”

 

“彼女は日本語でそれが好きเธอชอบภาษาญี่ปุ่นหรอ”

 

“はいใช่ครับ”

 

“なぜあなたはそれを好きですかทำไมถึงชอบล่ะ”

 

“私は日本の半分だからเพราะผมเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่นครับ”

 

“ろくでなしの誰もが誰言語を愛し、なぜ私はこれがすべて間違っ言わなければならない。ทำไมลูกครึ่งทุกคนที่ชอบภาษานั้นๆต้องบอกฉันแบบนี้ทุกคนเลยนะ”

 

“とにかく両親それの言語ので。なぜ教師は日本の1を学ぶん。เพราะเป็นภาษาของพ่อแม่มั้งครับ แล้วทำไมครูถึงเรียนภาษาญี่ปุ่นละครับ”

 

“ソウルのためこのように韓国いくつかの国で働いてきた、日本それらの中、私が言う必要がある。เพราะที่กรุงโซล เกาหลีนั้นแหละ ต้องทำงานธุรกิจกับหลายประเทศหนึ่งในนั้นคือญี่ปุ่นฉันเลยจำเป็นต้องพูดได้”

 

“แก แกฟังที่เอชิพูดออกป่ะ เขาพูดอะไรกับteacher Hanon ล่ะ”เพื่อนที่นั่งข้างๆซอลลี่ถาม

 

“ไม่รู้ แต่ที่รู้ๆถ้ายุ่งกับเอชิ อาจารย์ก็อาจารย์เถอะ”ซอลลี่บอก

 

 

เรื่อง นิสัยของนางเงือก

 

 

โดยปกติชาวนางเงือกเป็นชาวที่อยากรู้อยากเห็นโดยเฉพาะนางเงือกสาวๆวัยรุ่นอย่างเช่น โนริ ที่ได้ไปเรียนที่โลกมนุษย์เพราะได้ฟังเรื่องราวมาจากปู่ย่าว่าโลกมนุษย์สวยงาม มาดูกันเถอค่ะว่านางเงือกมีนิสัยอย่างไงกันบ้าง

 

เจ้าหญิงลูเซีย- จากที่ผู้แต่งได้ระบุ ลูเซียเป็นลูกครึ่งเกาหลีญี่ปุ่น จึงได้มีบุคลิกคล้ายๆกับมนุษย์ชาวญี่ปุ่นนั้นก็คือ นิสัยเรียบง่าย ใจเย็น พูดไพเราะ แต่หากโมโหขึ้นมาไม่มีใครหยุดเธอได้ ชื่นชอบในการเรียนรู้ สังเกตว่าในกลุ่มเพื่อนนางเงือก  ลูเซียจะต้องตามไปบ้านของฮะนงที่อยู่ใกล้ๆกับทะเลเพื่อที่จะไปเรียนภาษาและเรียนรู้โลกจากพ่อของฮะนงที่เป็นกุงสุล

 

เจ้าหญิงฮะนง- เป็นเจ้าหญิงลูกครึ่งออสเตเรีย มีบุคลิกที่เรียกได้ว่าตรงข้ามกับลูเซียทุกอย่าง ใจร้อน พูดาขวานผ่าสาก ไม่ยอมใคร ถ้าชอบอะไรขึ้นมาแล้วจากยักษ์จะกลายเป็นนางฟ้าในทั้งที่ เป็นนางเงือกที่ชื่นชอบการท่องเที่ยวและการผจญภัยต่างๆซึ่งแตกต่างจากลูเซีย เป็นคนที่ชื่นชอบภาษาแต่จะไม่บอกตรงๆ ถึงเธอจะพูดจาขวานผาสากแต่ถ้าพูดถึงการกระทำแล้วเธอจะเลือกที่จะเป็นผู้เรียนรู้ในสิ่งต่างๆโดยเน้นที่ตนเองชอบ ที่ตนเองสบายใจ

 

เจ้าหญิงรินะ-จากที่ได้อ่านๆกันมา รินะเปรียบเสมือนผู้ชายในคราบเจ้าหญิงเงือกน้อยไม่มีความเป็นกุลสตรี ชื่นชอบการเล่นกีฬาที่สุด จนคนที่เป็นแฟนอย่างเพลโตขอเลิกเพียงเพราะเธอไม่ได้ชอบดนตรีเหมือนเขา ก็เหมือนทอดทิ้งชายหนุ่ม ลึกๆแล้วหญิงสาวก็เป็นคนที่น่ารักเหมือนกัน ถึงแม้จะชอบกีฬาแต่การเต้นของเธอและการร้องเพลงของเธอจัดได้ว่าอยู่ที่ ๑ ของเกาหลี ถ้าเธอชอบที่จะทำอะไรเธอจะเหมือนฮะนงอย่างเดียวนั้นคือ เรียนรู้ในสิ่งที่ตนเองชอบที่ตนสบายใจที่สุด นั้นคือ สาเหตุที่หญิงสาวเลือกกีฬามากกว่าดนตรีนั้นเอง

 

เจ้าหญิงโนริ- เป็นนางเงือกอยากรู้อยากเห็นอยากลองในเรื่องต่างๆ แต่ถึงชอบก็บ่งบอกความรู้สึกไม่ได้เหมือนกรณีหญิงสาวกับโนอาห์ถึงแม้ว่าจะรักชายหนุ่ม แต่ความถูกต้องยอมมาก่อนความถูกใจ เงือกกับคนรักกับไม่ได้

 

เจ้าหญิงมู่หลาน-เป็นนางเงือกที่อยากรู้อยากเห็น สงสัยในเรื่องต่างๆ และถ้าประทับใจอะไรก็ตามก็จะไม่มีทางปล่อยสิ่งเหล่านั้นให้หลุดมือไปได้ แตกต่างจากโนริ ผู้เป็นพี่สาวฝาแฝดที่ประทับใจแต่ความถูกต้องยอมมาก่อนถูกใจ

 

เจ้าหญิงซาร่า- เป็นนางเงือกแบบโหดๆ แต่ก็จัดได้ว่าสวยเป็นอันดับที่ ๓ ของนางเงือกแถบแปซิกฟิกใต้ เป็นนางเงือกที่เจ็บแล้วจำ อะไรก็ตามที่ทำให้หญิงสาวไม่ชอบก็คือไม่เข้าใกล้อย่างเช่น ฮะนง น้องสาวของพ่อและแม่บุญธรรมของเธอเป็นต้น

 

โคโค- จากที่วางลักษณะนิสัยของตัวละคร โคโค จะเป็นหลานของประธานบริษัทเคป๊อปซึ่งเป็นคนที่รักสวยรักงาม เธอชื่นชอบแฟชั่นมาตั้งแต่เด็กๆแต่ก็ไม่เท่ากับที่ ดาวเด่นชอบ นั้นทำให้หญิงสาวทะเลาะกับดาวเด่นตลอดเวลาว่าใครเก่งกว่าใครแต่ก็ไม่เคยโกรธกันจริง แต่ทีแน่ๆสิ่งหนึ่งที่ทำให้ดาวเด่นต้องแพ้หญิงสาวก็คือ ความสูง เพราะดาวเด่นจัดว่าเป็นศิลปินที่ตัวเตี้ยที่สุดในวงแล้ว

 

 

ดาวเด่น- เป็นหญิงสาวที่คลั่งไคล้แฟชั่นมากถึงขนาดทีว่ามีงานแฟชั่นโชว์ที่ไหนต้องไปทุกที่ ด้วยความที่ชื่นชอบแฟชั่นทำให้หญิงสาวเลือกเรียนการออกแบบจนจบและเปิดแบรนด์ RISINGD เป็นคู่กัดกับโคโค โคโคชอบเรียก ดาวเด่น ว่า เด่นคุง เพราะหญิงสาวเหมือนผู้ชายมากๆ โดยเฉพาะชื่นชอบการเล่นเบสบอลและรักผจญภัย ทำให้เป็นคู่ขาของฮะนง

ความคิดเห็น