email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น : อยาเป็นเมียวิศวะ

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2563 16:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

อยากเป็นเมียวิศวะ 

 

1 ปีก่อน 

เวลา 7:30 น. ณ ห้องประชุมของมหาวิลัยชื่อดัง 

 “อ๊าาาา สวัสดีน้องทุกคนนะคะ ยินดีต้อนรับเข้าสู่ค่ายวิศวะอยากมีน้อง” ใช่ค่ะตอนนี้ฉันมาค่ายอันแสนที่จะน่าเบื่อ ต้องออกตัวอย่างแรงเลยว่าฉันไม่ได้อยากมาแต่ไอ้เพื่อนเวงของฉันมันลากฉันมา นั้นก็คือ ไอ้พีช และ ไอ้หมอก ไอ้สองคนเนี่ยเป็นเพื่อนกับฉันมาตั้งแต่อนุบาล พอดีที่บ้านเรารู้จักถ้าจะพูดให้ง่ายๆหน่อยก็คือที่บ้านเราทำธุรกิจร่วมกัน อ่อฉันยังไม่ได้แนะนำตัวเองใช่มะ อ่ะฉันชื่ออี้ผิง รู้จักแค่นี้ไปก่อนเดี๋ยวไว้มาแนะนำตัวอีกที 

“เฮ้ยแก๊ คือดียจ์มากอ่ะะะ งานดีทุกคนนนนน” เสียงไอ้พีชมันหันมากระซิบกับพวกฉัน 

“ใช่มะพีช งานดียจ์มากกกกก” เสียงไอ้หมอกตามไปอีกคน 

“โอ้ยพวกแรด พวกแกจะมาดูแนวทางของคณะหรือจะมาดูแนวทางการหาผัว” ฉันพูดเสียงแข็งๆเพราะตอนนี้ฉันเริ่มจะเบื่อๆเต็มที 

“โหยยยผิงแรงว่ะ ก็มาดูทั้ง2อย่างนั้นแหละ5555” ไอ้หมอกมันตอบอย่างน่าตาเฉย  

         

 และต่อมาเสียงพิธีก่อนก็ดังขึ้น 

“เอาล่ะค่ะะะ ก่อนอื่นที่เราจะมาเริ่มกิจกรรมพี่ๆจะขออนุญาตแบ่งกลุ่มก่อนนะค๊า” สิ้นจากเสียงพิธีกรของพี่ผู้หญิงคนนั้นพูดเสร็จ ก็มีพิธีกรพี่ผู้ชายพูดต่อ 

“อ๊าาา ให้น้องๆทุคนยืนขึ้นนะครับ แล้วให้น้องๆเช็คจำนวนเพื่อนๆว่ามีกี่คนโดยคนแรกแถวหน้าฝั่งซ้ายมือของพี่เริ่มนับ 1 ไปจนถึงคนสุดท้ายให้ยกมือขึ้นแล้วบอกจำนวนที่ตัวเองนับนะครับบบ” หลังจากนั้นทุกคนก็เริ่มนับกันจนไปถึงคนสุดท้าย 

         เอ๊ะเดี๋ยวนะคนสุดท้าย..ฉันหรออออ!!!! โอเคฉันได้แต่ถอนหายใจแล้วยกมือขึ้นแล้วพูดว่า “220 ค่ะ” ด้วยน้ำเสียงเรียบๆ 

“250 นะคะ” พี่พิธีกรหญิงพูดทวนตัวเลขที่ฉันพูดไป 

“โอเคค่ะ เราจะแบ่งน้องๆออกเป็น20กลุ่ม กลุ่มละ 21 คนนะคะ เราจะให้น้องๆจบกลุ่มกันเองโดยที่พี่จะนับถ่อยหลัง20วินาที ถ้ากลุ่มไหนเสร็จกลุ่มสุดท้ายจะต้องโดนลงโทษนะครับ โอเคงั้นเริ่มที่ 20 19 18..” และแล้วพี่พิธีกรก็เริ่มนับถอยหลังไปเรื่อยๆ 

         เอาแล้วไงตอนนี้ทุกคนก็พอกันวิ่งหากลุ่มกัน แล้วพวกฉันทั้ง3คนก็ยังยืนงงในดงคนวิ่ง แล้วอยู๋ดีๆก็มีเสียงพูดชายคนนึงพูดขึ้น  

“อี้ผิงมานี่ดิ!! กลุ่มเราเหลืออีก3คนพอดี” โอ้โหเสียงสวรรค์ นั้นคือเสียงของพาร์ทเพื่อนสนิทอีกคนของพวกเรานั้นเอง แต่ทำไมมัมนไม่บอกพวกฉันเลยว่าจะมาค่ายนี้เหมือนกัน 

“เฮ้ย!! ผิงวิ่งไปเข้ากลุ่มก่อนนน” เสียงไปพีชพูดขึ้น 

         แต่ทันใดนั่นเอง “หมดเวลาค่ะ/ครับ” เสียงของพี่พิธีก่อนพูดขึ้น 

เอ่าชิบหายแล้วไม่ทัน อะไรวะเนี่ย ฉันได้แต่บ่นกับตัวเองภายในใจ 

“ขอเชิญกลุ่มนี้ออกมาด้านหน้าด้วยครับ.. ปรบมือครับบบบบ” เสียงพี่พิธีกรพูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้ม 

“ทำไมแกไม่บอกพวกฉันเลยวะว่าแกจะมา” ฉันพูดกับพาร์ทพร้อมกับเดินออกมาข้างหน้ากับเพื่อนๆในกลุ่ม 

“แม่ฉันลงไว้ให้ ฉันก็เลยมาขำๆ555” พาร์ทพูดขึ้นพร้อมกับหัวเราะ 

“แบบนี้ก็ได้หหรอวะ555” ฉันพูดขึ้นเบาๆพร้อมกับเดินไปด้านหน้าเสร็จพอดี 

“โอเคค่ะ พี่จะทำโทษแบบเบสิคก่อนแล้วกันเน๊าะ พี่จะให้น้องๆแนะนำตัวชื่อเล่น แล้วก็มาจากโรงเรียนนะค๊าดริ่มจากฝั่งด้านโน้นก่อนเลยค่ะ 5555” พอพี่พิธีกรหญิงพูดจบเพื่อนในกลุ่มก็เริ่มแนะนำตัวกัน 

         เอ๊ะนี้กูเป็นคนสุดท้ายอีกแล้วหรอเนี่ย!!! ฉันได้แต่นึกในใจพร้อมถอนหายใจอีกเป็นที่ครั้งที่ล้านนนน  

“สวัสดีครับผม พาร์ทครับ มาจากXXX International School” พอหลังจากที่พาร์ทพูดจบเสียงกรี๊ดกร๊าดมาเต็มคนคุณผู้ชมมมมม ใช่ค่ะมันหล่อและเป็นขวัญใจของสาวๆทั้งรุ่นเล็กและใหญ่ 

“มาถึงคนสุดท้ายกันแล้วนะคะ” พอพี่พิธีกรพูดจบก็ยื่นไมค์มาให้ฉัน 

“สวัสดีค่ะชื่ออี้ผิงค่ะ มาจากXXX International School ค่ะ” ฉันพูดเสร็จพร้อมกับยิ้มเบาๆให้หนึ่งที ก็สามารถเรียกเสียงร้องของผู้ชายในห้องประชุมได้เหมือนกัน คงไม่ต้องอธิบายอะไรมากนะ เพราะแค่สั้นๆว่าฉัน สวย 

“โอเคครับงั้นเรามาเริ่มทำกิจกรรมกันเลยแล้วกันนะครับบบบบ”  

         หลังจากนั้นพี่เขาก็พาพวกเราทุกกลุ่มเดินไปยังตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ และก็แยกแต่ละกลุ่มออกไปยังฐานต่างๆ และพอถึงเที่ยงพี่เลี้ยงประจำกลุ่มก็พาแต่ละกลุ่มไปกินข้าวที่โรงอาหารใต้ตึก หลังจากที่ได้ทำกิจกรรมในช่วงเช้าฉันก็ยอมรับนะว่าที่นี่น่าสนใจไม่น้อยเหมือนกัน เพราะฉันเริ่มอยากเข้ามาเรียนที่นี่แล้วละ 

แล้วในขณที่กำลังกินข้าวอยู่จู่ๆก็มีเสียงประกาศขึ้น “น้องคนไหนทานข้าวเสร็จแล้วเดินไปนั่งรวมกันที่ลานว่างใต้ตึกรอได้เลยนะ ตอนบ่ายพวกพี่ๆมีกิจกรรมให้เล่นก่อนที่เราจะแยกย้ายกลับบ้านกันนะค๊า”หลังจากที่มีพี่ผู้หญิงน่าตาเป็นมิตร ใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นของคณะพูดจบลงไป พวกฉันก็ได้ทานข้าวเสร็จแล้วเดินไปยังจุดที่พี่เขาบอกอย่างว่าง่าย 

“แกๆ เห็นผู้หญิงคนนั้นปะ มองไอ้พาร์ทไม่วางสายตาเลยอะะ” ไอ้พีชพูดขึ้น 

“เออๆ ใช่ปะพีชกูสังเกตมานานแล้วมองไอ้อย่างกับจะกลืนกิน” ไอ้หมอกเสริมอีกคน 

“เขาก็อาจจะมองมึงเหมือนมึงมองพี่ผู้ชายคนนั้นของมึงก็ได้นะพีชชชช” ฉันแซวพีชเล่น 

“มึงงะ ชอบล้อกูววว์”พีชทำท่าเขินๆแล้วเดินไปนั่งลงที่พื้นใกล้ๆเสาเพื่อที่จะหาที่พิงหลัง 

“อ่ะๆๆๆๆ น้องคะสวัสดีนะคะพวกก่อนอื่นใดนั้นพวกพี่ต้องขอแนะนำตัวก่อนเลยนะคะะะะ.” เป็นพี่ผู้หญิงคนเดียวกันกับที่พูดประกาศกตอนทานข้าว 

“สวัสดีค่ะ พี่ชื่อปุยเมฆนะะะ ” หลังจากนั้นพี่ๆเขาก็เริ่มแนะนะตัวกับไปทีละคนจนเหลือ 3 คนสุดท้าย 

“อ่ะพวกมึงคะ? บอกชื่อน้องค่ะไม่ได้ให้มายืนหล่อๆอย่างเดียว” พี่ปุยเมฆพูดขึ้นปนขำๆ 

“พี่ชื่อบาสครับ พี่ชื่อภัทร ส่วนพี่ชื่อไนท์ครับ” พอพวกพี่เขาแนะนำตัวเสร็จเสียงกรี๊ดกร๊าดจากสาวๆมาตรึมมมม 

 

        แต่คนที่ทำให้ฉันหยุดมองเขาไม่ได้เลยคนนั้นคือออ ..พี่ไนท์ ขาว สูง ตี๋ หล่อ แก๊มันใช่อ่ะสเปคเลยยยย 

 

“ไงงงงงมึงผิง พี่คนสุดท้ายใช่เลยอ่ะดิ๊” ไอ้พีชมันแซวฉัน 

“เฮ้ยมึงง อย่าแซวกู กูเขินอยู่” ฉันพูดพร้อมกับบีบแก้มตัวเองแล้วก้มหน้าลง 

เวลา 15:00  

“อ๊า สำหรับค่ายวิศวะอย่างมีน้องวันนี้พวกพี่ๆต้องขอขอบคุณน้องๆทุกคนเลยนะคะที่มาค่าย ยังไงพี่ๆทุกคนก็ขอฝากคณะวิศวกรรมศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัย XXX ไว้ด้วยนะคะ” 

         พอพี่เขาพูดจบพวกฉันก็เดินออกมารอให้รถตู้ที่บ้านมารับกลับกัน ฉันได้แต่ใจหายเบาๆว่าฉันจะไม่ได้เจอพี่ไนท์ของฉันแล้ว อยู่ดีฉันก็พูดขึ้นว่า “ฉันจะเรียนคณะนี้/ฉันจะเรียนคณะนี้/ฉันจะเรียนคณะนี้” แล้วไอ้พีชกับไอ้หมอกก็พูดขึ้นพร้อมฉันโดยไม่ได้นัดหมาย แล้วพวกฉันก็มองหน้ากัน 

“ฉันจะเรียนที่นี่คณะนี้ แกเอาด้วยปะ” ฉันถามพีชกับหมอก 

“ดีล!!!” พีชกับหมอกตอบพร้อมกัน 

“แล้วแกอ่ะพาร์ท??” หมอกถามพาร์ท 

“ไม่ว่ะ ฉันชอบบริหารมากกว่า”พาร์ทตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ 

“เราต้องติดคณะนี้ที่นี่ให้ได้ !!” ฉันพูดในใจกับตัวเองพร้อมกับความหวังว่าจะสอบติด 

........................................ 

พี่ไนท์ 

ความคิดเห็น