email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : รักนิรันดร์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ย. 2563 17:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนิรันดร์
แบบอักษร

>>คลื่นไส้<<

"ลุลา คุณไหวไหม ผมขอโทษไม่น่าใช้วิธีนี้ รังแกคุณเลย... อดทนนะใกล้ถึงบ้านแล้วเดี๋ยวได้นอนพักผ่อน" มาคัส ยกใบหน้าสวยขึ้น เพื่อเจรจากับเธอ

>>อ้วกกกกก<<

"โอว้...ลุลา..." มาคัสยันกายทิ้งหน้าหญิงสาวที่เปื้อนอ้วกลงเบาะทันที

"ฮ่าาาๆๆๆๆ....สมน้ำหน้านาย เล่นมอมเหล้าคุณลุลา ให้เล่นบทรักบนเครื่องบิน โดนเท่านี้ผมว่ายังไม่พอนะ" ราจีฟที่เห็นเหตุการผ่านกระจกมองหลังในรถ ระเบิดเสียงหัวเราะขึ้นมาทันที

"แก...ห้าม!บอกเรื่องนี้ ให้ลุลารู้ล่ะ ไม่อย่างนั้น เธอเอาฉันตายแน่" มาคัสรีบยื่นหน้าที่เปื้อนอาเจียนของหญิงสาวมาใกล้ราจีฟ

"ขะ..ขะ..ครับนาย... ผมว่าตอนนี้อย่าพึ่งห่วงเรื่องคุณลุลาจะรู้เรื่องเลยครับ ห่วงหน้านายก่อนเถอะครับตอนนี้ ผมจะอ้วกตามคุณลุลาแล้ว"

"หยิบทิชชู่หน้ารถมาให้ฉันซิ...! ให้ตายสิ ลุลานะลุลา...พากันอบอวลทั้งรถเลยนะ"

หลังจากที่สองหนุ่มในรถ กลั่นใจ ผะอืด ผะอมอยู่นาน ราจีฟก็ได้นำรถหรูเคลื่อนตัวเข้าสู่คฤหาสถ์ ฟาตีมาที่ยืนรออยู่นานแล้ว รีบมาเปิดประตูหวังจะโอบกอดหญิงสาวให้หายคิดถึงกับต้องผงะ

"ทำไมพากันมาเหม็นๆอย่างนี้ล่ะคะ คุณผู้ชาย! คุณผู้ชายแกล้งกระไรคุณผู้หญิงหรือเปล่า!"

ฟาตีมาที่ตอนนี้เหมือนจะรักหญิงสาวมากกว่า เจ้านายหนุ่มไปเสียแล้ว รีบว่ากล่าวนายของตนทันที

"ปะ..ปะ..เปล่าครับ ฟาตีมา เธอเมาไวท์บนเครื่องบินเฉยๆครับ ฟาตีมารีบนำเธอไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะ...อย่าพึ่งบ่นอะไรเลยครับ" มาคัสทำบ่ายเบื่องอ้างโน้นอ้างนี่เพื่อให้หลีกเลี่ยงคำถามต่างๆที่ ฟาตีมากำลังยิงมาใส่เขา

"จริงด้วย...คุณผู้หญิงคะ...คุณผู้หญิง...ไปอาบน้ำพักผ่อนกันนะคะ"

ฟาตีมาและคนรับใช้อีกคน ค่อยๆพยุงร่างหญิงสาวขึ้นชั้นบนไป

"เธอเมาเหล้าบนเครื่องเฉยๆครับ"

ราจีฟล้อเลียนเสียงมาคัส พร้อมกับยักย้ายส่ายหน้าให้นายตน

"ไอ้ราจีฟ ถ้าก็ปากเปราะ..แกเตรียมหางานใหม่ได้เลย.."

มาคัสขู่ลูกน้องคนสนิท ก่อนที่จะเดินขึ้นคฤหาสถ์ไป ทิ้งให้ราจีฟยืนกวนโอ้ยอยู่ที่รถเพียงลำพัง

 

เช้าวันรุ่งขึ้น

ลุลาพาร่างที่ตอนนี้หัวหนักอึ่งไปหมดลงมาชั้นล่างของตัวคฤหาสถ์

"ฟาตีมาคะ สวัสดีค่ะ"

เธอเอ่ยกับหญิงมีอายุที่กำลังเตรียมอาหารเช้าทันที...ที่เธอพบนาง..

"อ่าว!...ฟื้นแล้วหรือคะคุณผู้หญิง"

"เมื่อวาน ลุว่าลุ ต้องอาการหนักแน่นอนเลยคะ จำอะไรไม่ได้เลย"

ลุลาทำท่าครุ่นคิด หากเเต่เพียงนึกก็ปวดศรีษะไปหมด

"ทานอะไรร้อนๆ สักหน่อยนะคะ ร่างกายจะได้สดชื่น "

ฟาตีมากล่าวพร้อมกับยกซุปมาตรงหน้าหญิงสาว

"ก็ดีเหมือนกันคะ.." เธอกล่าวพร้อมกับเขยิบซุปมาตรงหน้าให้ใกล้ตัวเธอยิ่งขึ้น

"แล้วคุณมาคัสไปไหนแล้วคะ...คุณแม่บ้านพอจะทราบไหม?"

ก่อนเธอจะตักซุปเข้าปากเธอถามฟาตีมาขึ้น

"ไปธุระ ข้างนอกมาครับ"

มาคัสที่เพิ่งเดินมาถึงตัวลุลา ตอบคำถามนั้นแทนฟาตีมา พร้อมกับก้มลงมา หอมแก้มของหญิงสาวทันที

" อุ้ย!...อย่าทำอะไรประเจิดประเจ้อสิคะ..อายเขา" ลุลาก้มหน้าหนีพร้อมกับเอามือเรียวตีอกมาคัสทันที

"ผัวเมียกัน..ไม่เห็นต้องอายเลย..จริงไหมฟาตีมา" มาคัสเอ่ยถามคนรับใช้ในบ้านเพื่อหาเสียงสนับสนุน

หากแต่ไม่มีการตอบใดๆมาจาก ฟาตีมา มีเพียง รอยยิ้มที่อิ่มเอมส่งมาให้ก็เท่านั้นทั้งยังเดินหายไปในครัวปล่อยให้หนุ่มสาวได้มีพื้นที่ส่วนตัว แกกันและกันอีกต่างหาก

วันทั้งวัน ลุลาเอาต้นไม้ ดอกไม้นานาชนิดมาปลูกประดับสวน จนเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงพลบค่ำแล้ว

"ลุลา ไปทานข้าวข้างนอกกัน รับรองที่ที่ผมจะพาคุณไปคุณต้องปลื้มแน่..."

ลุลาที่กำลังง่วนอยู่นั้นหยุดการกระทำต่างๆทันที

"จริงหรือคะ..ตื่นเต้นจัง^^ ว่าคุณจะพาฉันไปที่ที่ฉันต้องชอบจริงๆไหม.."

"งั้นไปแต่งตัวเถอะครับ จะได้รู้ว่าประทับใจมากแค่ไหน.."

"คะ.." หญิงสาวรับคำและรีบเข้าคฤหาสถ์ไปทันที

'เมียฉันนี่ ช่างเป็นม้าดีดกระโหลกเสียจริง'

มาคัสมองร่างบางจนลับตาไปในที่สุด

ลุลาใช้เวลาไม่นานเธอก็ลงมาในชุดเดรสสั้นสวย สีชมพูอ่อนๆ ซึ่งรัดรูปเสริมทรงเธอให้ดูสวยสง่าไปทั้งหมด ใบหน้าที่เพียงเขียนคิ้วนิดหน่อย ทาปากด้วยลิปสติกบางๆ ปล่อยผมสยายลงมา ก็เพียงพอแล้วที่หากใครเห็นก็ละลายเป็นแน่

"ขอโทษนะคะ..มาคัส ฉันไม่รู้ว่าที่นั่นเป็นที่ไหนเลยเลือกใส่ชุดกลางๆก่อน หวังว่าคงไม่ดูน่าเกลียดไปนะคะ หรือคุณคิดว่าชุดนี้ไม่เหมาะสมฉันจะได้ไปเปลี่ยน..." ลุลาหมุนกายสามร้อยหกสิบองศา ให้มาคัสดู บริเวณบันได

มาคัสที่ตอนนี้สายตาเคลิบเคลิ้มราวกับลุลาเต้นระบำให้ดูอยู่ ยิ้มจนน้ำลายแทบหกเลยทีเดียว

"จะยืนมองคุณลุลาอีกนานไหมครับนาย เธอรอคำตอบจากนายอยู่"

ราจีฟที่ยืนอยู่นานกล่าวเรียกสติมาคัสขึ้น

"สะ..สะ..สวยมากแล้วครับ...ไปกันเลยครับ"

มาคัสตอบขณะที่ตายังคงเคลิ้มอยู่เลย...

 

ใช้เวลาไม่นาน ราจีฟก็พา นายทั้งสอง มาถึงริมแม่น้ำไนล์ซึ่งมีเรือยอร์ชขนาดใหญ่เทียบท่ารออยู่

"ว้าววววว...อย่าบอกนะคะ เราจะไปดินเนอร์บนนั้น" ลุลาชี้นิ้วเรียวไปทางเรือลำใหญ่นั่น

มาคัสไม่ได้กล่าวตอบ เพียงแต่จูงมือลุลา ขึ้นสะพานเข้าไปยังลำตัวเรือทันที ลุลาก้าวเท้าได้เพียงสามก้าว ก็ต้องชงักตามแรงคนที่ตัวใหญ่กว่าพาเธอหยุด

"มีอะไรหรือคะ?" ลุลาเอ่ยถามขึ้นก็ตอนแรกเดินมาอยู่ดีๆกลับหยุดเดินกระทันหันเสียอย่างนั้น

"แป๊ปนะคะที่รัก.." มาคัสยิ้มให้ลุลาพร้อมกับหันหลังไป

"ไอ้ราจีฟ"

"ครับนาย"

"คือว่า...ฉันต้องการสวีทกับเมียฉันแค่สองคน! ซึ่ง...แกไม่เกี่ยว...จะเดินตามมาทำไมมิทราบ!"

มาคัสกระแทกเสียงใส่คนตรงหน้าที่ทั้งมึนทั้งขัดใจไปซ่ะหมด

'ต้องเปลี่ยนมือขวาเสียแล้วกระมัง..! น่ารำคาญชมัด'

"อ๋อ..ครับนาย..." ราจีฟที่หดคอจนคางติดกับไหปลาร้า ยิ้มแหย๋ ใส่นายทันที

'แหมมม...กะจะได้ไปกินของอร่อยๆด้วยเสียหน่อย'

ราจีฟสบถจบก็หมุนตัวกลับเข้าไปรอนายทั้งสองในรถทันที

"ไปกันเถอะคะ..ทีรัก"

มาคัสโอบเอวหญิงสาวและพาขึ้นชั้นด่านฟ้าของเรือ

บรรยากาศด้านบนให้แสงสว่างโดยเทียนหอม ที่ตอนนี้หอมตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นกุหลาบ โต๊ะอาหารที่ถูกจัดตามสไตล์อาหารชาวฝรั่ง

ที่ในจานมีเนื้อสเต็กชิ้นโตวางอยู่ มาคัสขยับเก้าอี้ให้ฝ่ายหญิงนั่ง ก่อนที่ตัวของเข้าจะอ้อมไปนั่งฝั่งตรงข้าม อาหารทั้งของคาวและของหวานถูกจัดเสริฟตามรอบ ซึ่งแต่ละเมนูที่ออกมาล้วนถูกปากลุลาทั้งสิ้น เมื่อทั้งสองจัดการกับอาหารรายการสุดท้ายจนหมด มาคัสก็ได้ชวนหญิงสาวไปดูวิว ตรงระเบียงปลายสุดของเรือ....

"ผมดีใจจัง ที่ทะเลทรายพัดพาผู้หญิงที่ทั้งสวยน่ารัก และดีมาให้ผม"มาคัสที่โอบกอดหญิงสาวผ่านด้านหลังกล่าวขึ้น

ลุลาที่มองวิวทิวทัศน์ของแม่น้ำไนล์ที่ยาวสุดลูกหูลูกตา พร้อมทั้งกำลังรับลมที่พัดพาความสุขมาปะทะร่างกายให้แกเธออย่างสุขใจ.อยู่นั้น.เธอกระชับมือหนาที่โอบเอวเธอตอนนี้ไว้อย่างแนบแน่น

"ฉันก็ขอบคุณทะเลทราย ที่ทำให้ฉันได้พบเจอผู้ชายที่รักฉันจริงๆอย่างคุณเหมือนกันคะ. "

หลังกล่าวจบลุลาหมุนตัวพร้อมกับเอามือกุมศรีษะคนที่ตัวสูงกว่าให้ต่ำลงมา พร้อมกับประทับริมฝีปากอย่างดูดดื่ม......ลุลาได้กลืนกินลมหายใจของมาคัสจนอิ่มเอม ได้ถอดริมฝีปากออกให้อีกฝ่ายเป็นอิสระ

"ผมจองห้องบนเรือลำนี้แล้ว..เรานอนที่นี่กันนะ"

"ค่ะ...วันนี้ลุลารู้สึกมีความสุขที่สุดเลยยย"

"งั้นเรามาฉลองกันนะครับ..".มาคัสยื่นแก้วไวน์ให้แก่คนรักก่อนจะเอาแก้วกระทบกันเบาๆ. เขาโอบกายหญิงสาวไว้แน่น

ราวกับจะบอกให้ผืนน้ำและผืนทรายเป็นพยานว่าเขาจะรักลุลาเพียงคนเดียวตลอดไป...

"หมดแก้วนะครับ" มาคัสกล่าวกับหญิงสาวก่อนที่จะหันไปอ่านฉลากไวน์ให้แน่ใจอีกครั้งเพื่อความชัวร์

'ไวน์องุ่นแดง!'

 

***ส่วนราจีฟที่รออยู่ที่รถก็คงต้องรอต่อไปนะ...ดูท่าถึงเช้าก็น่าจะยังไม่มีใครลงมาหรอก...***

 

จบบริบูรณ์

>>มีใครต้องการนิยายแนวไหนอีกบ้างเอ่ยยย ไรท์จะพยายามเขียนให้จ้า

>>ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านจนถึงบทสุดท้าย

>>และขาดไม่ได้ขอบคุณ ibjang ที่เป็นกำลังใจให้ไรท์มือใหม่แต่งจนจบ ตอนไรท์อ่านคอมเมนต์ครั้งแรกยิ้มแก้มปริเลยนะ

 

สวัสดีคะ...💕

ความคิดเห็น