ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 967

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2563 08:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9
แบบอักษร

(ริน)

 

"เป็นอะไรไป"

 

"คะคะ อ่อ...แค่ใจลอยหน่ะค่ะ"

 

ฉันคงคิดมากเรื่องพี่นัดเกินไป สักวันพี่นัดก็ต้องไปอยู่แล้ว แต่ฉันเป็นห่วงกลัวว่าคนๆนั้นอาจไม่รักพี่จริง แต่ถ้าพี่เอ่ยปากอยากไปเราคงห้ามพี่ไม่ได้ ฉันเข้าใจพี่ดี

 

"คุณช่วยไปชงกาแฟมาให้หน่อยสิ"

 

"ค่ะ"

 

"ทำไมคราวนี้สั่งง่ายจัง ปกติต้องโวยวายไม่ใช่เหรอ"

 

"สรุปจะกินไหมคะ"

 

"กินๆๆ"

 

คนอะไรชอบคิดเล็กคิดน้อย สั่งนู้นสั่งนี่ มีเรขาทำไมไม่สั่ง

 

"ได้แล้วค่ะ"

 

"เที่ยงแล้วคุณไปพักได้"

 

"ค่ะ"

 

เห้ย!!วันนี้ฉันคิดมากเกินไปละ เพราะว่าฉันรักพี่สาวของฉันมาก พี่คอยปกป้องฉันดูแลฉัน แล้วจู่ๆก็.....

 

"ระวัง!!!!"

 

ปี๊ดดดดดดด!!!!!!

 

"อยากตายรึไง !!!ไม่ดูรถเนี่ย!!!"

 

"ขอโทษคุณทิน คือรินใจลอยไปหน่อย"

 

"ถ้าผมมาช้าไปนิดคุณจะเป็นยังไง"

 

"ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงค่ะ"

 

"ใคร?? ใครเป็นห่วงเธอ ฉันแค่กลัวจะไม่ได้งานถ้าหากเธอตายต่างหาก"

 

ดูก็รู้ว่าโกหก ปากแข็งชะมัด เป็นห่วงก็บอกว่าเป็นห่วง ทำมาตีหน้าขี้เก๊กอยู่ได้

 

 

 

"วันนี้คุณเป็นอะไรไป มีอะไรบอกผมได้นะไหนๆเราก็ทำงานด้วยกัน"

 

กับเขาเคยมีโมเมนต์แบบนี้ด้วยเหรอ ที่แล้วมาเห็นแต่ทำหน้าขี้เก๊ก เย่อหยิ่ง ไม่เห็นใจดีเหมือนวันนี้

 

"ค่ะ คือพี่สาวฉันออกจากบ้านหน่ะค่ะ"

 

"ไปกับแฟนเหรอ"

 

"ค่ะ"

 

ก็น้องชายคุณนั่นแหละ แต่ไม่ต้องบอกขนาดนั้นก็ได้มั้ง

 

"แค่นี้??? แล้วคุณก็เสียใจ"

 

"เปล่าเสียใจนะคะแค่รู้สึกเหงานิดหน่อย"

 

ก็อยู่ด้วยกันมาตลอดนี่

 

"ไร้สาระ คุณควรตั้งใจทำงานมากกว่านี้นะ"

 

นึกว่าเป็นห่วง ที่แท้ห่วงงาน แต่ก็สมกับเป็นคุณทินหล่ะนะ

 

 

(นัด)

 

"พอแล้วหล่ะค่ะ"

 

หมายถึงเสื้อผ้าหน่ะค่ะ ก็คุณชานนท์กวาดซื้อทั้งเสื้อผ้าทั้งชุดชั้นในเกือบหมดร้านแล้วเนี่ย

 

"คุณจะได้ไม่ใส่ชุดซ้ำไงล่ะครับ"

 

"พี่ชานนท์คะ คือพรุ่งนี้ให้หนูไปทำงานนะคะ"

 

"จริงๆ ผมอยากให้คุณลาออกแล้วมาอยู่กับผม"

 

"แต่นัดรักงานของนัดนะคะ"

 

"ครับ ผมเข้าใจครับ"

 

 

 

@โรงพยาบาล

 

"คุณนัดครับไปกินข้าวด้วยกันไหมครับ"

 

"ออค่ะคุณวัฒ เดี๋ยวรอนัดเคลียบันทึกนี่แปปนึงนะคะ"

 

"ครับ"

 

"ไปค่ะ"

 

 

 

"คุณจะพาแฟนผมไปไหนหน่ะ"

 

เสียงนี่มัน.....

 

"คุณชานนท์....."

 

"ใครแฟนคุณ....คุณนัดเหรอ"

 

เหมือนเรื่องนี้ฉันยังไม่ได้บอกคุณวัฒนะ

 

"คะคุณวัฒคะ นี่คุณชานนท์เป็น......."

 

"ผัว"

 

"คุณชานนท์!!!"

 

"คือ....เรื่องที่คุณวัฒพูดเมื่อวันก่อน นัดขอโทษนะคะ "

 

"ทีนี้คุณหมอก็เข้าใจแล้วนะครับ เลิกมายุ่งกับแฟนผมสักทีนะครับ"

 

"ถ้าคุณทำให้คุณนัดร้องไห้ละก็ ผมไม่ไว้หน้าคุณแน่"

 

จากนั้นคุณวัฒก็เดินออกไป

 

'นี่ฉันทำร้ายความรู้สึกของคุณวัฒรึเปล่า'

 

"ผมว่าคุณอย่าไปยุ่งกับมันดีกว่านะ"

 

"คุณวัฒเหรอคะ คุณวัฒไม่ใช่คนอื่นนะคะ"

 

"คุณจะเลือกใครระหว่างผมกับมัน"

 

"ไม่ค่ะนัดไม่เลือก"

 

"ถ้าคุณไม่เลือก ผมจะไปเอง"

 

"ไม่ค่ะ นัดเลือกคุณ อย่าไปเลยนะคะ"

 

เป็นเพราะว่าฉันรักเค้า ไม่อยากเสียเค้าไป ฉันจะยอมอะไรก็ตามถ้าเขาต้องการ

 

 

"คุณอยากไปเที่ยวไหมเดี๋ยวผมพาไป"

 

"นัดต้องทำงาน นัดไปไม่ได้หรอกค่ะ"

 

"งั้นคุณก็ลาสิ ผมอยากให้คุณพักบ้างนะ"

 

"งั้นก็ได้ค่ะ"

 

 

@ทะเล

 

"คุณชานนท์คะ ดูนี่สิค่ะ"

 

"อะไรครับ"

 

"นี่มันหอยหรือก้อนหินคะเนี่ย รูปร่างเหมือนหอยแต่เป็นก้อนหินสีชมพูที่แตกออกมาเป็นสองซีก น่ารักมากค่ะ"

 

"งั้นผมเก็บซีกนี้ คุณก็เก็บซีกนี้ เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความรักที่ผมมีให้คุณนะครับ"

 

"ค่ะ นัดจะเก็บไว้อย่างดีเลยค่ะ"

 

"งั้นเรากลับที่พักกันเถอะครับมันมืดแล้ว"

 

"ค่ะ"

 

เรากุมมือกันเดินตามชายหาด แสงพระอาทิตย์ตกดินกระทบผิวน้ำ ลมแรงๆที่พัดมาโชยเส้นผมให้ไหลไปกับลม มืออุ่นๆที่กุมมือฉัน อย่างอบอุ่น นับเป็นช่วงเวลาที่มีค่าที่สุด ตั้งแต่เกิดมาฉันพึ่งเคยรู้สึกอย่างนี้เป็นครั้งแรก มีความสุขจัง

 

 

 

2เดือนผ่านไป

 

(ริน)

 

"คุณทินคะ อีก2วันก็จะครบกำหนดแล้ว คือรินได้รวบรวมโปรเจ็คครบถ้วนแล้วถ้ามีอะไรให้แก้ไขก็บอกนะคะ"

 

"อืม"

 

"งั้นรินไปก่อนนะคะ"

 

"เดี๋ยว!!!"

 

"คะ"

 

"เดี๋ยวผมไปส่ง"

 

"ค่ะ"

 

ก็ไม่แปลกที่ฉันไม่ปฏิเสธเพราะว่าตั้งแต่นั้นมาเขาก็มาส่งฉันทุกวัน แต่เขาก็ไม่เคยล่วงเกินฉันอีกเลย ถ้าถามว่าฉันรู้สึกยังไงก็ยังตอบไม่ได้หรอกค่ะ แต่ทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้เขาฉันก็แอบใจเต้นหน่อยๆเหมือนกัน จนตอนนี้ฉันก็ไม่อยากจากเขาไปไหน เขาดูแลเอาใจใส่ฉัน บางครั้งถึงปากไม่ตรงกับใจ แต่เขาก็เป็นห่วงฉัน เหลือเวลาอีกแค่2วัน ฉันควรจะลืมเขาสักทีนะ

 

 

@บนรถคุณทินกร

 

"ผมเอาโปรเจ็คคุณไปให้ผู้กำกับทำแอนิเมชั่นแล้วแต่มีปัญหาบางอย่างรบกวนคุณดูให้หน่อย"

 

"ค่ะ เมื่อเย็นนี้คุณธวัชส่งไฟล์มาให้ดูแล้วค่ะ"

 

"ออ"

 

~~~เงียบ~~~~

 

"แล้ว....พอจบงานนี้คุณจะทำอะไรต่อ"

 

"อีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะเปิดเรียนแล้วค่ะ ก็คงต้องอยู่บ้านไปก่อนหล่ะค่ะ"

 

"แล้วพี่สาวคุณล่ะ"

 

"ค่ะก็มาเยี่ยมบางครั้งในวันหยุด"

 

"แล้วเงินล่ะพอใช้รึเปล่า"

 

"ก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรหรอกค่ะ"

 

"............"

 

"อ่ะ ถึงแล้วหล่ะค่ะ ขอบคุณนะคะ"

 

 

 

 

!!!อ่านต่อตอนหน้านะคะ

ความคิดเห็น