email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แผนซ้อนแผน..แกล้งเมียรัก2

ชื่อตอน : แผนซ้อนแผน..แกล้งเมียรัก2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ย. 2563 17:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แผนซ้อนแผน..แกล้งเมียรัก2
แบบอักษร

รถกระบะ สี่ประตูสีดำ เคลื่อนตัวมาจอดบริเวณตรงหน้าหนุ่มสาว กระจกประตูด้านข้างคนขับถูกเลื่อนต่ำลง จนทำให้คนด้านนอกสามารถมองเห็นคนด้านในได้อย่างชัดเจน

"พ่อ^^ " ลุลา ยกมือเหนือศรีษะข้างหนึ่ง เพื่อให้คนฝั่งตรงข้ามเห็นชัดเจนขึ้น

"มานั่งข้างหน้าเร็ว! "

"คะพ่อ" ลุลารีบวางสัมภาระลงกระบะหลัง ของรถ เดินมาเปิดประตูด้านหน้าข้างคนขับ เตรียมดันตัวจะนั่งบนเบาะหนังนุ่ม.

"เห้ย!เจ้าลุ พ่อหมายถึงคนนั้น"

ดนัยชายวัย50กว่า ที่ยังคงรูปร่างที่สมส่วน พร้อมทั้งร่างกายที่ดูแข็งแรง มองด้วยตาเปล่าก็สามารถรับรู้ได้ทันที ว่าชายผู้นี้มีสุขภาพที่ดีและสมบูรณ์อยู่เป็นแน่แท้

ชี้มือมาทางมาคัส ที่ยืนอยู่หลังหญิงสาว

"ขอบคุณครับคุณพ่อ" มาคัส ดึงร่างหญิงสาวออกจากตรงนั้น และพลักร่างของเขาขึ้นแทนที่ทันที

"พะ..พ่อ..!!อะไรกัน แทนที่ลูกจะได้นั่งหน้ากับพ่อ...ต้องมานั่งด้านหลัง หรอกหรือนี่" ลุลาที่บ่นงึมงำ พ่นลมหายใจออกมาอย่างแรง เพื่อแสดงให้ชายสองคน ที่อยู่ในรถรับรู้ว่า เธอไม่พึงใจนะ ที่ไล่เธอมาด้านหลังอย่างงี้

'นี่ลูกนะพ่อ...นี่ลูกนะ'

"อ่าว!คุณยืนนิ่งทำไม ไม่กลับหรือไงบ้านหน่ะ"

"เออ..เจ้าลุ...ชักช้าจริง ขึ้นรถสิ!"

ดนัยกล่าวเสริมคำพูดของมาคัสทันที

มาคัสยักคิ้วข้างขวาหนึ่งที และกระตุกยิ้มมุมปาก ราวกับประชดประชันคนที่ยืนหน้าบิด หน้างออยู่ด้านนอก ให้ได้รู้ว่าใครกันสำคัญกับดนัย

'ปึก'

ลุลาทิ้งร่างลงบนเบาะรถด้านหลัง ก่อนจะมุ้ยหน้าสวย ใส่ผู้ชายทั้งสองที่อยู่ด้านหน้าของเธอ

"ว่าแต่ ลูกๆหิวกันหรือเปล่า"

ดนัยที่ตอนนี้ขับเคลื่อนรถยนต์ ออกมาจากสนามบินได้ระยะหนึ่งแล้ว เอ่ยถามกับหนุ่มสาว 2คนในรถ

"ผมไม่หิวครับ/หนูไม่หิวคะ"

สองคนผสานเสียงออกมาพร้อมกันหากแต่เสียงของคนด้านหลังดูจะกระแทกกระทั้นไปนิด

น้ำเสียงที่เรียกร้องความสนใจของลุลา หาได้มีใครสนใจไม่

ชายสองคนตรงหน้ายังหาเรื่องสนทนาพาทีหัวเราะกันลั่นรถ ปานกับเป็นพ่อลูกที่แท้จริง มากกว่าลูกสาวแท้ๆอย่างเธอเสียอีก

รถยนต์ได้ขับเข้าสู่เขตชนบทที่สองข้างทาง เต็มไปด้วยต้นไม้นาๆพันธุ์ เส้นทางบางสายก็เป็นทางที่ถูกทำขึ้นอยู่บนภูเขา สามารถมองเห็นเหวลึกด้านล่างที่มีแต่ต้นไม้ทึบแน่นได้ อากาศที่คล้ายกับมีละอองฝนอ่อนๆหรือบางมุมก็มีกลุ่มมวลน้ำขนาดหนาลอยอยู่บนอากาศ เห็นเป็นสีขาวเด่นชัด ทัศนียภาพบางช่วงของการขับเคลื่อน ต้องชะลอตัวลงเพราะไม่สามารถมองเห็นทางด้านหน้าได้ ทางคดเคี้ยวหลายโค้งที่ดนัยขับผ่านส่งผลให้ ผู้โดยสารหญิงด้านหลัง หลับไหลอย่างสบายใจราวกลับมีใครมาขับกล่อม

"นึกว่า ยายตัวแสบของคุณพ่อจะ ไม่หลับเสียแล้ว" มาคัสเอี่ยวตัวกลับมาทางด้านหน้าตามปกติ หลังจากหันไปสังเกตุการณ์หญิงสาวด้านหลังมา

"ที่บ้านเรียบร้อยดีหรือเปล่าครับ"

"ทางนั้น วิลัยเตรียมเรียบร้อยแล้ว เหลือก็แต่เรานี่แหละ "

ดนัยและมาคัสหันไปมองหญิงสาวที่หลับตาพริ้มแล้วหันมายิ้มให้กัน ก่อนที่จะมองไปข้างหน้าอย่างเงียบๆต่อไป

'เกรียงพลบฟาร์ม'

ป้ายซุ้มขนาดใหญ่ถูกสร้างครอบทางพื้นที่ส่วนบุคคลไว้ เพื่อแสดงอณาเขตว่าพื้นนี้ตรงนี้เป็นของเกรียงพลบฟาร์ม ภายในฟาร์มเกรียงพลบ ลักษณะจะคล้ายศูนย์การเรียนรู้ชุมชนเสียมากกว่า ซึ่งประกอบไปด้วยพืชสวน..พืชไร่..วัวนม..หมู และม้า ขนาดของฟาร์มมีเนื้อที่เกือบร้อยไร่ คนงานในฟาร์มมักจะใช้ม้าในการเดินทางไปยังจุดต่างๆของฟาร์มแทนการใช้รถ

"อืมมมม"

ลุลา ที่รู้สึกตัวพอดี ราวกับรู้ว่าถึงบ้านอันแสนสุข ของตนแล้ว ยืดแขนทั้งสองข้างขึ้น ไล่ความอ่อนเพลียออกจากร่างกายทันที

"ว้าวววว....ทำไมลุไม่อยู่เดือนเดียว...พ่อกับแม่แต่งฟาร์มซ่ะสวยเชียว... แถมคนมาศึกษา เยี่ยมชมฟาร์มเราเยอะกว่าทุกวันอีกด้วย...ดีจังเลยคะพ่อ"

ลุลาหลังจากตื่นตาตื่นใจกับความสวยงามของฟาร์มตนเองแล้ว ก็หันมาเกาะบริเวณที่พิงศรีษะตรงที่นั่งของมาคัส ทั้งยังยื่นหน้ามาจ้องเขา

"เป็นไง..บ้านลุสวยไหม"

"สวย.." มาคัสตอบนิ่งๆ ไม่ได้แสดงความตื่นตาตื่นใจอะไร.

"ชิ!! สวยกว่าทะเลทรายบ้านคุณตั้งเยอะ"

กล่าวเสร็จเธอก็ดีดตัวกลับไปยังที่นั่งของเธอทันที

 

รถหยุดนิ่งบริเวณหน้าบ้านที่ถูกสร้างด้วยไม้ศักทอง ทั้งหลังขนาดใหญ่

ลุลาที่ไม่รอให้มีใครมาเปิดประตู เธอได้วิ่งเข้าบ้านไปหาแม่ของเธอทันที

''แม่ขา....ลูกสาวคนสวยมาแล้วววว"

ก่อนที่เธอจะเข้าถึงตัว นางวิลัย เธอเบรคตัวโก่ง จนผมหางม้าพวงหนาด้านหลัง ตลบมาตีหน้าตีตาเธอเลยทีเดียว

"เป็นอะไรหรือลุลา"

มาคัสที่เดินตามหลังเอ่ยถาม หลังจากที่เห็นพฤติกรรมของเธอ

"คุณ! คนเต็มบ้านเลยอ่ะ!! นี่มันไม่ใช่คนมาดูงานแน่ๆ ดูการแต่งตัวแต่ละคนสิ มาโทนหวานแหว๋ว ราวกับมางานแต่งเสียอย่างนั้นแหละ"

"..........." ไม่ได้มีเสียงแสดงความคิดเห็นใดๆออกมาจากปากของมาคัส มาคัสเพียงแต่มองดูผู้คนในบ้านลุลา ที่ตอนนี้ละลานตาไปหมดก็เท่านั้น

ทันใดนั้นเอง ก็มีหญิงวัยกลางคนเดินเข้ามากล่าวทักทายลุลาขึ้น

"อ้าว...หนูลุลา..มาพอดีเลย ไปแต่งตัวกันคะ ไม่เจอตั้งนาน สวยขึ้นมากเลยนะจ๊ะ"

"คุณป้าา..สิโรรส...ลุลาคิดถึงจังเลยคะ"

ลุลาเอาตัวเองออกมาจากความมึนงง ระคนสงสัย. ว่าบ้านเธอมีงานสังสรรค์อะไรกันแน่ ก่อนจะหันไปมองตามเสียงเมื่อสักครู่ ลุลามองแวบเดียวก็นึกออกทันทีว่าผู้หญิงตรงหน้าคือใคร ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เจอกันเกือบยี่สิบกว่าปีก็ตาม

เธอโผล่กอด สิโรรส ให้สมกับความคิดถึงที่ห่างหายกันไปนาน

"แล้วพี่ภพ ลูกคุณป้าไม่มาด้วยหรือคะ ป่านนี้คงจะเป็นคนตัวผอมแห้ง แก่หงำเหงือกไปแล้วมังคะ" เธอพูดติดตลกตามประสาเด็กน้อยที่เคยเล่นด้วยกันเมื่อหลายปีก่อน ไม่เพียงแต่จะจำสิโรรสเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของคุณแม่เธอได้..เธอยังสามารถจำลูกชายของสิโรรสได้อีกด้วยต่างหาก

"กระแอม!!" มาคัสไอแบบจงใจให้คนร่างบางสนใจ ในตัวของเขานิดหนึ่ง ก็เล่นสนทนากันโดยไม่มีใครสนใจเขาเลยนิ

"จริงด้วย" หญิงสาว หันมาหามาคัส

"คุณมาคัสนี่คุณป้าของฉัน ชื่อคุณป้า สิโรรสคะ"

"คุณป้าสิโรรสคะ.นี่คุณมาคัส...เป็น...."

."ช่างเถอะ ลุลา รีบไปกันเถอะ ..วิลัย แม่ของหนู รอหนูอยู่ด้านบนนานแล้ว"

สิโรรส นำตัวลุลาที่ตอนนี้จับต้น ชนปลายอะไรไม่ถูกขึ้นด้านบนไป

 

"แม่คะ! ทำไมต้องจับ ลุลาแต่งชุดไทยซ่ะสวยเฉียว นี่มันงานอะไรกันแน่"

"นั่งรถมาตังนาน..ไม่มีใครบอกลูกสาวของแม่เลยหรือ ว่าวันนี้คืองานมงคล ระหว่างหนูกับภพไงลูก"

"ภพ!"...????

"ลูกป้าสิโรรสเพื่อนของแม่ไง"

"ลูกไม่ได้ชอบพี่ภพ! ลูกมีคนรักแล้ว...และวันนี้ลูกก็พาคนรักของลูก มากราบคุณพ่อคุณแม่ด้วย ถ้าวันนี้จะต้องแต่งเจ้าบ่าวของลูกต้องเป็น คุณมาคัสคนเดียวเท่านั้น!"

สิ้นเสียงลุลา ประตูห้องแต่งตัวที่ใช้สำหรับแต่งตัวหญิงสาวก็ได้ถูกเปิดออก

"พ่อพาเจ้าบ่าวมารับเจ้าสาวไปเข้าพิธีจ้า"

ดนัยที่ตอนไปรับลุลาไม่ได้แต่งชุดพิธีรีตองอะไร แต่ตอนนี้มาในชุดสูทสีขาว ผูกโบว์สีดำบริเวณคอ ก้าวเท้าเข้ามาในห้อง พร้อมกับผายมือไปทางประตู

ทันใดนั้นเอง ผู้ชายสูงใหญ่แต่งตัวแบบเดียวกับนายดนัยก็ก้าวเท้าเข้ามา หญิงทั้งสามคน มองด้วยความจับจ้อง โดยเฉพาะสาวร่างบางที่ตอนนี้ใจระทึก ! ก็ร่างสูงใหญ่ที่กำลังก้าวเข้ามาตอนนี้ ลุลาช่างคุ้นตาเหลือเกิน เพียงแค่เธอเห็นปลายเท้ามีหรือเธอจะจำคนที่นอนกับเธอทุกคืนไม่ได้

'ทำไมเหมือนนายมาคัสมาก'

และสิ่งที่เธอจับจ้องก็มาถึง ใบหน้าหล่อเหลาของนายมาคัส ปรากฎพ้นประตูมาให้หญิงสาวเห็นถนัดตา

"คุณมาคัส!...แสดงว่า..พี่ภพก็คือ..???"

"ใช่ครับ.พี่เอง..พี่กะว่าจะเอาเรื่องนี้มาสารภาพกับลุลา ในวันแต่งงานทีเดียว ลุลาจะได้ตื่นเต้นวันเดียวสองเรื่องเลย"

มาคัสเองรู้เรื่องนี้เมื่อตอนที่ลุลาเจ็บ แล้วเขาต้องการทำความรู้จักกับครอบครัวลุลาให้มากขึ้น เพื่อที่จะได้นำลุลาไปดูแล โดยประเด็นสำคัญเขาอยากดูแลลุลาไปตลอดชีวิต จึงได้เอาเรื่องลุลาไปกล่าวกับพ่อแม่ของตน เพื่อให้มาเจรจา ขอลุลาตามประเพณีไทย แต่พอได้มานัดเจอกัน สรุปแล้ว คุณป้าวิลัยคือเพื่อนสนิทของแม่เขาเอง ยิ่งไปกว่านั้น สาวลุลาก็คือเด็กผู้หญิงอ้วน/ดำ ที่ตัวมาคัสเคยเล่นด้วยอยู่ครั้งหนึ่งเมื่อตอนยังเด็ก อะไรมันจะจุดใต้ตำตอเพียงนี้...

"ได้ฤกษและจ่ะหนุ่มสาวไปเข้าพิธีกันเถอะ"

สิโรรส กล่าวกับคู่บ่าวสาวทั้งสอง

 

พิธีถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย หากแต่ครบซึ่งขนบธรรมเนียมไทยทั้งสิ้น จะมีที่ผิดก็คือการชิงสุกก่อนห้ามของคู่บ่าวสาวก็เท่านั้น

"ร้ายนักนะ...ไม่บอกกันสักคำว่าคือพี่ภพ"

ลุลาที่ตอนนี้นั่งอยู่ในท่ารดน้ำสังข์ข้างๆกับมาคัสกล่าวขึ้น

"ถ้าบอก..ก็อดรู้ล่ะสิว่ามีเด็ก ว่าว่าพี่ตัวผอม แก่หงำเหงือก"

"ได้ยินเรื่องที่ลุคุยกับคุณป้าด้วยหรือ?"

ลุลาทำท่าตกใจแต่อาการที่ออกมามันยักย้ายส่ายตาราวกับชอบใจในคำกล่าวว่าที่เธอคุยกับคุณป้าเมื่อครู่เสียมากกว่า

"งั้นถือ..ว่าเราหายกันนะคะ...ลุว่าพี่..พี่โกหก ลุ ตามนี้เนอะ"

"ของพี่เขาเรียก เซอร์ไพร์นะ ไม่ได้เรียกว่าโกหก"

"ก็นั่นแหละ..รู้มานานไม่ยอมบอกกันก็ถือ ว่าโกหก...แต่ลุก็ดีใจนะ...ที่พี่ภพคือคุณ..ลุจะได้ไม่ต้องเลือกให้ใครคนใดคนหนึ่งต้องเจ็บ.หญิงสาวกล่าวกระหยิ่มยิ้มย่องราวกับตัวเองเป็นบุคคลที่สวยเลือกได้อย่างไงอย่างงั้น"

"แต่ต่อไปมีอะไรต้องบอกลุลา ห้ามปกปิดกันนานๆแบบนี้นะ เพราะเราคือของกันและกันแล้ว..เดี๋ยวรอจบพิธีก่อนลุ..มีเรื่องสงสัยหลายเรื่องจะถามมากมายเลย.."

ลุลาย่นหน้าใส่คนด้านข้างที่ทำเธออิ่มเอมใจ มีความสุขมากในวันนี้

 

'ก็โดนเซอร์ไพร์แต่งงานเน๊อะ...ผู้หญิงทุกคนก็หวังให้ในชีวิตพบเรื่องราวโรแมนติกสักครั้งกันทั้งนั้น...และซึ่งวันนี้นับว่ามาคัสกับทีมงานทำสำเร็จ...'

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น