email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แผนซ้อนแผน..แกล้งเมียรัก

ชื่อตอน : แผนซ้อนแผน..แกล้งเมียรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ย. 2563 16:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แผนซ้อนแผน..แกล้งเมียรัก
แบบอักษร

รายการการจองตั๋วเครื่องบิน ระหว่างมาคัสและลุลา ถูกราจีฟ ลูกน้องคนสนิทของมาคัส จัดการให้อย่างเรียบร้อย ทางด้านเสื้อผ้าและของใช้ ฟาตีมา ก็ได้จัดเตรียมแล้วเช่นกัน เหลือเพียงแต่ให้ คนรถยกสัมภาระขึ้นรถ ก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย

"ลุลากลับบ้านก่อนนะคะคุณแม่บ้าน ถ้าอะไรๆทางนู้นเรียบร้อยไว ลุลาจะรีบกลับมาทาน กับข้าวฝีมือคุณแม่บ้านโดยเร็วเลยค่ะ" เธอโอบกอดสาวใช้ที่ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ ไม่เคยที่จะละเลย ปรนิบัติ เธออย่างดีมาโดยตลอด

"รักษาเนื้อรักษาตัว เดินทางปลอดภัย นะคะคุณผู้หญิง"

"นายแน่ใจหรือครับว่าไม่ต้องให้ผมตามไปรับใช้" ราจีฟลูกน้องกิตติมาศักดิ์ของ มาคัส กล่าว หากฟังดีๆมันเป็นเสียงที่คล้ายๆจะล้อเลียน ผู้ถูกถามเสียมากกว่า

"เผื่อพ่อตาโหด ผมได้พานายหนีลูกปืนได้ทัน ฮ่าๆๆ" เร็วกว่าความคิด รองเท้าหนังสีดำของมาคัส ได้ถูกยกขึ้นมาฟาดเข้าที่ก้น ของราจีฟเต็มแรง

"ปากดีจริงนะ..ไอ้ราจีฟ งานนี้ยากเย็นแค่ไหน ฉันก็จะต้องสู้ให้ได้ ขืนเอาแกไป คนทางนั้นเขาจะมองว่าฉันอ่อนแอ ต้องมีคนคอยดูคอยรับใช้อยู่ตลอดกันพอดี"

"สองคนนั้นมีอะไรกันหรือเปล่าคะ"

"เปล่าครับคุณลุลา นายท่านแค่บอกให้ผมดูแลงานทางนี้ให้ดีก็เท่านั้นครับ. เผื่อนายท่านไม่มีชีวิตกลับมา"

ราจีฟกล่าวตอบลุลาพร้อมกับหัวเราะลั่น

"ไอ้ราจีฟ...เดี๋ยวฉันจะตัดเงินเดือนแก"

มาคัสทำท่าจะวิ่งไปซะกำลูกน้องตัวยงของเขาแต่ดีที่ลุลาห้ามปรามไว้เสียก่อน ไม่อย่างนั้น คฤหาสถ์หลังนี้อาจมีข่าวนายฆ่าลูกน้องด้วยมือเปล่าก็เป็นได้

"เล่นเป็นเด็กไปได้นะคะ คุณมาคัส. ขึ้นรถได้แล้วคะเดี๋ยวตกเครื่อง"

"ฝากไว้ก่อนนะ ราจีฟ ฉันต้องได้เตะปากแกแน่..." มาคัสที่ไม่ได้หัวเสียอะไรนักหนาเพียงแต่ตอบโต้กับราจีฟเพื่อให้เกิดความสนุกสนานนิดหน่อยก็เท่านั้น

"โชคดีครับนาย ไม่ไหวบอกนะครับผมจะบินไปรับ ฮ่าๆ"

"ไปก่อนนะคะทุกคน"

รถCRV ที่มาคัสและลุลานั่งค่อยๆเคลื่อนตัวออกไป โดยที่คนโดยสารในรถยังเปิดกระจกยื่นศรีษะมาโบกมือ ไปมา จนรถผ่านพ้นคฤหาสถ์ไปในที่สุด

กระเป๋าสัมภาระถูกโหลดขึ้นเครื่อง พร้อมกับตัวมาคัสและลุลาเองที่มาเตรียมตัวพร้อมขึ้นเครื่องอยู่ที่เกตแล้วเช่นกัน

"คุณพร้อมไปเจอครอบครัวของฉันแล้วแน่นะ!" ลุลาถามมาคัสอีกครั้งเพื่อ ความมั่นใจ

"ตอนแรกก็พร้อม...ตอนนี้เริ่มกลัวแหละ"

"เอ๊ะ!คุณนิ..เล่นเป็นเด็กอยู่ได้..เอาดีๆสิ"

"พร้อมสิครับ..ไม่พร้อมจะมาถึงที่นี่หรือ"

มาคัสตอบพร้อมกับกุมมือเรียวสวยไว้แน่นเพื่อเป็นสัญญาณบอกให้คนตรงหน้ารู้ว่า ไม่ว่าเส้นทางข้างหน้าจะยากเย็นแค่ไหน เขาก็จะไม่ยอมถอยง่ายๆอย่างแน่นอน

 

"แม่คะ ลุ มาถึงสุวรรณภูมิแล้ว ส่งคนมารับลุ ด้วยนะคะ ลุว่าจะเข้าฟาร์มเลย รบกวนทีนะคะแม่" ลุลาที่โทรศัพท์แจ้งมารดาที่อยู่ต่างจังหวัดให้ทราบเรียบร้อยแล้ว กำลังจะชวนมาคัสไปหาอะไรทานระหว่างรอ แต่กลับไม่เห็นฝ่ายชายเสียได้

'ไปไหนนะ เมื่อกี้ยังเดินตามกันมาอยู่ดีๆนี่น่า เหลือแต่กระเป๋าลากวางอยู่ใกล้ๆ' ลุลายังไม่ทันเอาสติออกจากภวังค์ ก็สดุ้งโหยง เมื่อชายที่คุ้นเคยโผล่มาจี้เอวแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง

"ว๊ายย!!เล่นอะไรคะเนี่ย...ว่าแต่ไปไหนมา ทำไมไม่บอกลุก่อน ลุเป็นห่วงนะ" หญิงสาวเปลี่ยนสรรพนามที่เคยเรียกแทนตัวเองว่าฉัน มาเป็นลุแทน

"น่ารักดีจัง"

"......."

"ผมหมายถึงคุณเรียกแทนตัวเองกับผมว่าลุ หน่ะ ฟังดูแล้ว ไม่ห่างเหินดี และก็ดูเป็นเด็กน้อยของผมอย่างไงไม่รู้..."

"ว่าแต่คุณไปไหนมา คุณยังไม่ได้บอกลุเลย"

"ไปคุยโทรศัพท์ครับ ตรงนี้คนเยอะวุ่นวายคุยไม่รู้เรื่อง เลยไปคุยที่ห้องน้ำตรงนั้นแทนครับ"

มาคัสชี้ไปทางด้านหลังของลุลา เพื่อให้เธอแน่ใจว่าไปทางนั้นจริงๆ

"ทีหน้าทีหลัง ไปไหนบอกกันก่อนนะคะ พาคนอื่นเป็นห่วงหมด ว่าแต่ว่าหิวหรือยังคะ ไปหาอะไรทานก่อนไหม ที่นี่อาหารอร่อยกว่าไคโรเยอะเลยนะ เดี๋ยวจะหาว่าไม่บอก" ลุลาพูดพร้อมกับเอาแขนผสานตรงหน้าอกแล้วหยักไหล่ เหมือนโชว์พราวให้กับคนต่างถิ่นดูว่า ให้รู้ไว้นะว่าถิ่นใครเป็นถิ่นใคร

"ผมไม่ใช่เพิ่งเคยมานะครับ อย่าลืมว่าพ่อผมทำธุรกิจที่ไทย แล้วอีกอย่างที่คุณไม่รู้คือ แม่ผมเป็นคนไทยจ่ะ ดังนั้น ไม่ต้องอวดครับสาวน้อยยย"

มาคัสก้มมาขยี้ผมสวยจนยุ่งเหยิง ก็เธอทำตัวเหมือนเด็กเขาก็หมั่นเขี้ยวนะสิ!

 

>>>เสียงริงโทนเรียกเข้า<<<

หน้าจอโทรศัพท์ของลุลาโชว์เบอร์ที่บันทึกว่า พ่อ ขึ้น

"คุณเหงียบก่อนนะ พ่อลุโทรมา" หญิงสาวกล่าวเสร็จก็เขยิบตัวถอยห่างคนที่ตัวโตกว่าออกมานิดหนึ่งก่อนรับโทรศัพท์

"ขะ คะ พ่อ"

"แกอยู่ตรงไหนของสนามบินเนี่ย พ่อวนรถตรงประตูผู้โดยสารขาเข้ามา3รอบล่ะ ยังไม่เห็นแกกับแฟนแกเลย"

"ฟะ..แฟนอะไรกันคะพ่อ ! เพื่อนคะ เพื่อนสนิทเฉยๆ"

มาคัสที่ยืนฟังการสนธนากันระหว่างพ่อกับลูกถึงตรงนี้ก็กระตุกยิ้มมุมปากทันที

'ให้ตายสิ!เธอยังไม่เคยบอกเรื่องของเขาให้พ่อเธอทราบเลยหรือนี่?...เขาออกจะเพรียบพร้อมเพียงนี้ ไม่เห็นต้องอายเลยสักนิด...'

"ลุ พึ่งออกมาจากที่โหลดกระเป๋านี่เองคะ พ่อรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวลุกับเพื่อนจะรีบออกไปคะ พ่อรอที่ประตูแรกได้เลยนะคะ"

"รู้เรื่องๆ" คนปลายสายตอบกลับมาเพียงเท่านี้แล้วตัดสายไป

ลุลาหันมาทำสีหน้าจริงจังใส่มาคัส

"ไปคุณ....ไปเจอพ่อฉันกัน!"

 

 

 

ความคิดเห็น