ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่10.วันๆของวาคิน

ชื่อตอน : ตอนที่10.วันๆของวาคิน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 274

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2563 14:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่10.วันๆของวาคิน
แบบอักษร

วาคิน...

 

วันนี้วันจันทร์ไอโยมันก็ต้องไปมหาลัย เมื่อวานผมเเอบเข้าไปในห้องทำงานของพ่อกับไอโยเพื่อหาอะไรบางอย่างเเต่มันไม่มีอะไรเลย อัลบั้มรูปภาพที่ควรจะมีรูปภาพอยู่ไม่มีอะไรอยู่เลยรูปซักรูปยังไม่มีเลย

 

ผมต้องใช้วิธีการของผมเเล้วนั่นก็คือการจ้างนักสืบไงหล่ะครับ จะมีวิธีไหนดีกว่านี้คงไม่มีอีกเเล้ว

 

"ไอบูม..กูจะไปต่างจังหวัดสองสามวันนะ.."ผมบอกกับไอบูมไปทันที อันที่จริงเเปปเดียวก็กลับเเต่เเกล้งบอกมันไปเเค่นั่นเเหละ

 

"เเล้วคุณคินมาบอกผมทำไมครับ"ไอบูมมันถามผมออกมา

 

"มึงนี่เเม่ง.."ผมพูดบอกกับมันด้วยความหัวเสีย

 

"จะไม่ไปกับกูจริงดิ..."ผมถามไอบูมที่กำลังให้อาหารเจ้าลักกี้สุนัขตัวโปรดของไอโย

 

"เเล้วคุณคินจะมาถามผมทำไมหล่ะครับ"ไอบูมถามผมด้วยสีหน้านิ่ง ก็อยากให้มึยไปด้วยไงไอควาย ผมคิด

 

"ก็ดีมึงไม่ไปกูจะได้ไม่ต้องมีภาระ.."ผมบอกกับไอบูมไปทันที มันต้องใช้คำอื่นดิไม่ใช่ภาระ

 

"อ๋อที่ผ่านมาผมเป็นภาระใช่ไหมครับ..คุณคินคิดเเบบนั้นเองสินะ.."ไอบูมบอกกับผมออกมา ว่าเเล้วผมต้องใช้คำอื่นจริงๆด้วย

 

"คือกูหมายถึง.."

 

"พอเถอะครับ.."ไอบูมบอกกับผมก่อนมันจะเดินไป งอนเก่งนักนะ งอนไปเลยไม่ง้อโว้ย

 

"ป้าดาครับเดี๋ยวคินออกไปข้างนอกก่อนนะครับค่ำๆเดี๋ยวคินกลับมา"ผมบอกกับป้าดาก่อนผมขับรถออกมาจากบ้าน ผมนัดใครบางคนเอาไว้หน่ะ

 

คิดเเล้วกลุ้มใจจริงไอบูมมันจะงอนบ้างอนบออะไรของมันหนักหนา หรือว่าผมจะผิดเอง เอาก็เอาง้อก็ได้วะ

 

"ไงนั่งหน้ากลุ้มเชียว"ไอเเดนทักผมออกมา ใช่ผมมาหาไอเเดน มันอาจจะช่วยผมได้พ่อมันอาจจะรู้จักคนเยอะ หรือนักสืบอะไรเนี่ย ตอนนี้ผมอยู่ที่คาเฟ่ ที่ผมมาบ่อยตอนเรียนมหาลัยกับไอเเดน เเล้วก็อีกคนนึงชื่อไอซี

 

"อ้าวไงเเดนคราวก่นมากับซี..วันนี้ซีไม่มาด้วยเหรอ.."เจ้เจ้าของร้านถามไอเเดนออกมา

 

"ให้มันมากับผมบ้างก็ได้เจ้.."ผมลอกกับเจ้ไปทันที

 

"นานเหมือนกันนะที่เธอไม่มาที่นี่หน่ะคิน"เจ้เจ้าของร้านบอกกับผมออกมา

 

"สรุปมึงทำหน้าเครียดทำไมวะ.."ไอเเดนยังคงยิงคำถามเรื่องเดิมต่อ

 

"กูทะเลาะกับเเฟนหว่ะ.."ผมบอกกับไอเเดนไปทันที

 

"ทะเลาะก็ไปง้อเค้าดิ.."ไอเเดนบอกกับผมออกมา

 

"กูว่ากูไม่ผิด..ทำไมกูต้องง้อมันด้วย"ผมพูดด้วยสีหน้าใส่อารมณ์โมโหอย่างเเสดงออกได้ชัด

 

"เเฟนมึง มึงเรียกเเฟนตัวเองว่ามันเหรอวะ..สรุปเเฟนมึงผู้หญิงหรือผู้ชายวะ.."ไอเเดนถามผมออกมา

 

"ผู้ชาย.."ผมบอกกับไอเเดนไปทันที

 

"เหมือนไอซีเลยดิ..คนที่คบตอนมหาลัยตอนทำงานเกือบห้าปีเเล้วเลิกกัน ไปคบกับหมอ ที่อยู่ภาคเหนือ สุดท้ายก็ได้กับตำรวจ"ไอเเดนบอกกับผมออกมา

 

"งั้นเหรอวะ.."เพื่อนของผมนี่ประวัติยาวนานเหมือนกันนะเนี่ย

 

"สรุปคือมึงจะผิดจริงหรือไม่ผิดมึงก็ต้องง้อเค้า"ไอเเดนบอกกับผมออกมา

 

"ยังเป็นกูรูเรื่องความรักเหมือนเดิมเลยนะมึงว่าเเต่มึงเถอะมีเเฟนยังวะ.."เผมถามไอเเดนกลับไป

 

"ไม่มีหว่ะ..โสดสนิท.."ไอเเดนบอกกับผมออกมา

 

"เข้าเรื่องเลยดีกว่ามึงมีอะไรให้กูช่วยว่ามา"ไอเเดนถามผมออกมา

 

"คืองี้กูรู้ว่า..มึงพอจะรู้จักนักสืบใช่ไหมวะติดต่อให้กูหน่อยดิ"ผมบอกกับไอเเดนไปทันที

 

"นักสืบ..มึงจะสืบอะไรวะ.."ไอเเดนถามผมออกมาด้วยสีหน้าสงสัย

 

"เออหน่าหานักสืบให้กูคนนึง.."ผมบอกกับไอเเดนโดยเลี่ยงบอกเหตุผล

 

"โอเค..ได้ไม่มีปัญหา.."ไอเเดนบอกกับผมออกมา

 

"งั้นคืนนี้ไปเเดกเหล้ากันหน่อยดีกว่าไหมวะ.."ไอเเดนบแกกับผออกมา

 

"เออดีเหมือนกัน.."ผมบอกกับไอเเดนไปทันที

 

"งั้นร้านประจำนะเว้ยอยากย้อนความหลัง"ไอเเดนบอกกับผมออกมา

 

"ได้ดิ..กูไปก่อนนะต้องไปซื้อของเอาไว้ง้อเเฟนหว่ะ..เเล้วเจอกันร้านเหล้า"ผมบอกกับไอเเดนก่อนจะออกจากร้านมา เพื่อขีบรถไปซื้อของที่ห้าง

 

ว่าเเต่จะซื้ออะไรไปง้อไอบูมมันดีวะเนี่ย ถ้าเป็นของกิน มันก็กินทุกอย่างไม่มีท่าว่าจะชอบอะไรเลย ตอนผมคุยกับไอเเดนเสร็จก็บ่ายเเล้ว มาเดินซื้อของอีกซึ่งยังไม่ได้อ่ะไรเลย ก็บ่ายสี่โมงเเล้ว ไอโยมันจะเลิกเรียนรึยังนะ ลองโทรหามันดูละกัน..

 

"ไงไอโยมึงเลิกเรียนยังวะ..เเล้วตอนนี้มึงอยู่ไหน.."ผมโทรหาไอโยทันทีตามที่คิด ก่อนจะยิงคำถามใส่มัน

 

"เลิกเรียนเเล้วครับ..มาเที่ยวห้างกับวิน ฟ้าใส เปรม เมฆ เเล้วก็พี่ซันครับเเต่กำลังจะกลับเเล้วครับ พี่มีอะไรรึเปล่า"ไอโยบอกกับผมออกมา

 

"ตอนนี้กูอยู่ห้างนะเว้ยว่าเเต่มึงอยู่ห้างอะไร"ผมถามมันไปทันทีห่อนมันจะบอกผมออกมา ที่เดียวกันนี่หว่า

 

"เออมึงอยู่ไหนเดี๋ยวกูไปหา.."ผมถามไอโยไปทันที

 

"ก็อยู่ข้างหลังพี่ไงครับพี่คิน"ไอโยบอกกับผมออกมาก่อนผมจะหันไปดู ไอโยกำลังยืนอยู่ข้างๆ รุ่นพี่ของมัน ผมเห็นรูปนั่นด้วยไอวินเพื่อนไอโยส่งมาให้ผมอยู่

 

"เเล้วคนอื่นๆหล่ะ..ทำไมมาอยู่กันสองคน"ผมถามไอโยไปทันที

 

"เปรมไปดูหนังกับฟ้าใสครับ...ส่วนเมฆกับวินไปซื้อของ..ผมเลยอยู่กับพี่ซันเเค่สองคน"ไอโยบอกกับผมออกมา เพื่อนมันเเต่ละคนนี่เปิดทางกันเก่งจริงๆเลยหว่ะ ผมต้องเเสดงบทพี่ชายที่หวงน้องชายทดสอบไอรุ่นพี่สุดหล่อขวัญใจไอโยนี่ซะเเล้ว

 

"พี่ซันครับนี่พี่วาคินพี่ชายของโยครับ..ส่วนพี่วาคืนนี่.."

 

"เเฟนมึงใช่ปะ.."ผมตัดบทพูดไอโยไปทันที เพื่อสังเกตสีหน้าของทั้งไอโยเเละซัน อมยิ้มนั่นเเหละผมดูออก

 

"งั้นไอโยไปซื้อของเป็นเพื่อนกูหน่อย.."ผมบอกกับไอโยไปทันที

 

"งั้นพี่กลับก่อนนะครับโย..ผมขอตัวก่อนนะครับพี่ซาติน"ซันบอกกับผมออกมา

 

"เดี๋ยวดิไปด้วยกันสามคนนี้เเหละสนุกดี"ผมบอกกับซันไปทันที ถ้ากลับก่อนก็ไม่สนุกดิ

 

"งั้นพี่คินอยากซื้ออะไรเหรอครับ"ไอโยถามผมออกมาเป็นคำถามที่ดี เเต่ผมยังไม่รู้เลย

 

"กูก็ยังไม่รู้เลยหว่ะนี่เดินมาจะสามชั่วโมงละ"ผมบอกกับไอโยไปทันที คนสิ้นหวังก็คือผมนี่เเหละ

 

"งั้นพี่คินซื้อให้ใครเหรอครับ"ไอโยถามผมออกมาต่อ

 

"ก็น่าจะรู้ๆกันอยู่นะเว้ยว่าใคร"ผมบอกกับไอโยไปทันทีก่อนมันจะยิ้ม คนอื่นเห็นรอยยิ้มนี่ต้องคิดว่าไอโยนี่มันเเม่งโคตรน่ารักเลย เเต่กละบกันผมคิดว่าไอโยนี่เเม่งโคตรกวนตีนเลย

 

"ตุ๊กตาไหมครับ"ไอโยถามผมออกมา ไอบูมกับตุ๊กตางั้นเหรอไม่อะ

 

"เเสดงความคิดเห็นได้นะซัน..พี่ไม่ว่าหรอก.."ผมหันไปบอกกับซันที่ยืนอยู่ข้างๆไอโย

 

"ผมนึกออกเเล้วพี่บูมชอบทำสวนพี่ต้องซื้อหนังสือเกี่ยวการทำสวนไปให้ พี่บูมต้องชอบเเน่ๆเลยครับ"ไอโยบอกกับผมออกมา ที่มันพูดก็เข้าท่านะ เเต่หนังสืองั้นเนี่ยนะไอบูมจะอ่าน หนาจะซื้อจอบซื้อเสียมไปให้น่าจะดีกว่าอีก เเต่ลองดูก็ได้

 

"งั้นไปร้านหนังสือกัน"ผมบอกกับไอโยไปทันที ต่างคนต่างเเยกไปหา

 

"พี่ว่าหนังสือเล่มนี้มันดีไหมครับ"ผมเเอบฟังไอโยถามซัน

 

"พี่ว่าก็ดีนะครับ"ซันบอกกับโยออกมา

 

ตุบ!!!

 

ผมเเกล้งทำหนังสือตกเพื่อให้ไอโยตกใจ เเต่ไม่เห็นจะตกใจเลย ตามที่คิดเอาไว้มันต้องโผเข้ากอดซันดิ หรือว่าผมอ่านนิยายมากไป

 

"พี่คินครับผมว่าเล่มนี้ก็ดีนะ.."ไอโยยื่นหนังสือมาให้ผมที่เเกล้งทำเป็นเดินมา

 

หนังสือมันก็ดีอยู่หรอกเเต่ผมว่าผมซื้อมากไป ก็ไม่รู้มันชอบผักเเบบไหนหนิ

 

"พี่คินจะเหมาหนังสือหมดเเบบนี้ไม่ได้นะครับ"ไอโยบอกกับผมออกมา

 

"ก็กูไม่รู้นี่หว่า.."ผมบอกกับไอโยไปทันที ผมเอาหนังสือไปเก็บที่รถเพราะขี้เกียจถือจะไปฝากไว้เดี๋ยวลืมไปเอา

 

"ผมว่าต้องเป็นของที่ทำเอง..มันน่าจะมีคุณค่าต่อความรู้มากกว่านะครับ"ซันบอกกับผมออกมา ดูเป็นคนจริงจังเเละจริงใจมากไป

 

"ตุ๊กตาน่ารักจังเลยครับ.."ไอโยบอกออกมา ไอหนุ่มน้อยเอ้ย โตเป็นควายยังจะชอบตุ๊กตาอีก

 

"ไอโยมึงพอเลย...เดี๋ยวกูซื้อให้รำคาญ"ผมบแกกับไอโยไปทันที

 

"นี่ครับอุปกรณ์ที่น่าจะต้องใช้"ซันบอกกับผมออกมา พวกกระดาษอุปกรณ์เครื่องเขียนนี่เหรอจะช่วยอะไรผมได้

 

"ใช่ครับ..ของพวกนี้หน่ะทำอะไรได้มากกว่าที่พี่คิดนะครับ"ซันบอกกับผมออกมา

 

"ซันนี่เก่งจังเลยนะไม่เหมือนไอโยนอกจากเรื่องในตำราเรียน พวกหนังสือ ตุ๊กตา น้องหมา มันเเทบไม่รู้อะไรเลย"ผมบอกกับซันออกมา

 

"พี่ครับนี่ผมเจอนี่มาด้วย"ไอโยบแกกบผมก่อนจะยื่นตุ๊กตาน้องหมาให้กับผม"ไอโยนะไอโยทำตัวเป็นเด็กตลอดเลย

 

"มันหน้าเหมือนเจ้าลักกี้เลยหล่ะครับ"ไอโยบอกกับผมออกมา

 

"รีบเอาตุ๊กตาไปไว้ที่เดิมเลยนะกูจะไปจ่ายเงินเเล้ว.."ผมบอกับไอโยไปทันที

 

"เเล้วจะทำอะไรกับของพวกนี้ดีหล่ะ.."ผมถามซันกับไอโยไปทันที เเต่ไอโยคงตอบไม่ได้หรอก

 

"ผมรู้เเล้ว..หลังบ้านเรามีสวนอยู่น่าจะใช้ที่นั่นได้นะ..พี่ก็เอาพวกนี้ไปตกเเต่งไงครับ เเล้วมีไฟตอนกลางคืนดวงเล็กๆ ผมว่าโรแมนติกดีนะครับ รอบๆก็มีรูปพี่บูมกับพี่ ทุกช่วงเวลาเเขวนอยู่"ไอโยบอกกับผมออกมา เล่นเอาผมอึ้งไปเลยนะเนี่ย

 

"ผมก็คิดว่าเเบบนั้นดีเหมือนกันนะครับ"ซันบอกกับผมออกมา

 

"เเล้วมันทำไงหล่ะ..."ผมถามทั้งสองคนออกมาต่อ

 

"นี่ไงครับพี่คิน.."ไอโยพูดก่อนจะยื่นสมุดเล่มเล็กไปให้กับผม นี่มันไปจดอะไรมาเยอะเเยะเนี่ย เเถมมีภาพด้วย

 

"พอเสร็จเเล้วมันก็จะออกมาประมาณนี้"ไอโยบอกกับผมออกมา มันใส่ใจรายละเอียดกว่าที่ผมคิดนะเนี่ย นอกจากจะคลั่งตุ๊กตาเเล้ว

 

"งั้นวันนี้ขอบใจมาก..วันหลังเดี๋ยวพี่พาไปเลี้ยงข้าว"ผมบอกกับซันไปทันที

 

"งั้นขอตัวก่อนนะครับ..พี่ไปก่อนนะครับโย"ซันพูดก่อนจะเดินไป นั่นมันทางเดินกลับเข้าห้างหนิหรือว่า..ช่างเถอะ

 

"พี่คินจะกลับบ้านเลยไหมครับ"ไอโยถามผมออกมา

 

"ไม่หว่ะคืนนี้กูนัดเพื่อนเอาไว้"ผมบอกกับไอโย นี่ก็หกโมงเย็นเเล้วเเปปเดียวเอง ซื้อของเพลิยไปหน่อย

 

"งั้นกูฝากพวกกระดาษกับของตกเเต่งนี่กลับบ้านด้วยละกันนะ..ถ้ากูเอากลับบ้านไอไอบูมเห็นเเน่..ถ้ามึงเอาไปมัรไม่สงสัยหรอก.."ผมบอกกับไอโยไปทันที

 

"ได้ครับ"ผมบอกกับไอโยก่อนมันจะเดินไป ผมเหลือบไปเห็นซันเดินมาทางผม ในมือหิ้วถุงใบใหญ่มาด้วย

 

"ไงไอน้องชาย.."ผมทักซันไปทันที จริงๆด้วยตามที่ผมคิด

 

"พี่อย่าไปบอกโยเค้านะครับว่า.."

 

"ได้ดิ..กลับบ้านดีๆหล่ะ"ผมพูดออกมาก่อนผมจะขึ้นรถไป รถซันกับรถของผมจอกใกล้ๆกันนี่เองถึงได้เดินมาทางนี้

 

หลังจากนั้นหน่ะเหรอผมก็ขับรถมาที้ร้านเหล้าร้านประจำของผมกับไอเมฆตอนมหาลัยนั่นเเหละ

 

ผมมองสมุดที่ไอโยจดนี่เเล้วผมยิ้มตลอดลเยทำไมกันนะ คงเพราะถ้ามันออกมาสำเร็จเสร็จสมบูรณ์เหมือนที่ไอโยบอกมันก็คงจะดีสินะ เหมือนที่มัรเขียนเป็นขั้นๆ ผมชอบขั้นสุดท้ายมากเลย พี่วาคินคืนดีกับพี่บูม ก็ขอให้มันเป็นเเบบนั้นจริงๆเถอะ

 

เเต่วันนี้ผมได้เจอซันตัวจริงเค้าเป็นคนดีมากๆเลยหล่ะครับดีกว่าไอคุณอิฐเเฟนเก่าไอโยซะอีก ผมเชียร์ไอโยกับซันสุดชีวิตเลย ซีนเป็นคนที่คิดอะไรหลายๆอย่างได้ดี วันนี้ผมได้เห็นมุมเเบ๊วๆของไอโยด้วย มันดูมีความสุขมากๆ คงเพราะที่ผ่านมาไม่ค่อยมีเวลาให้มันหล่ะมั้ง ทั้งพ่อเเล้วก็เเม่ ยิ่งผมเองยิ่งเเล้วใหญ่ ผมไม่เคยถูกกับมันหรอก ต่อยหน้ามันผมยังเคยมาเลย เเต่ผมก็คิดได้นี่ผมกำลังรังเด็กเด็กอยู่นี่หว่า..คิดเเล้วขำตัวเองตอนนี้นจริงๆ

 

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

 

ฝากติดตามฝากคอมเม้นท์ด้วนะครับไรท์จะนำไปปรับปรุงในตอนต่อๆไป ไรท์อยากรู้ว่าในมุมมองคนอ่านเป็นยังไงสยองไหม หรือถ้าจะติอะไรก็คอมเม้นท์บอกได้นะครับ คอมเมนท์ คือ กำลังใจ สำหรับไรท์

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น