email-icon facebook-icon

สวัสดีค่ะ ขอบคุณทุกการสนับสนุนนะคะ ถ้าถูกใจหรือรักเรื่องนี้มากๆ อย่าลืมซื้อหนังสือนิยายของไรท์นะคะ! #ของมันต้องมี 55555

โควิดนี้ ทำอะไรดี?

ชื่อตอน : โควิดนี้ ทำอะไรดี?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 962

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2563 02:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โควิดนี้ ทำอะไรดี?
แบบอักษร

 

เบื่อโว้ยยยยยยย 

 

ผมล่ะเบื่อ เบื่อจริงๆเลยนะ ทำไมน้าทำไม ไอ้โควิดบ้าบอนี่ถึงต้องมาเกิดตอนผมปิดเทอมด้วย แทนที่ผมจะได้ไปเที่ยวให้สาสมใจ ทำไมผมต้องมาอุดอู้อยู่ในคอนโดกับไอ้มิกซ์แบบนี้ ผมว่ามันไม่โอเคอะ เตอร์ไม่โอเคเลยจริงๆ 

“ทำหน้าบูดเป็นตูดลิง เป็นไร” 

ในตอนที่ผมกำลังบ่นอยู่ในใจแต่สงสัยหน้ามันจะแสดงออกมากไปหน่อย ไอ้มิกซ์ที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงานก็หันมามองพร้อมถาหน้าตาเฉย ดูดิ ดูมันถาม ก็เบื่อไงโว้ย ดูไม่ออกรึไง!

อยู่ห้องมาสองอาทิตย์แล้วเนี่ย ไม่ให้เบื่อได้ไง แถมไม่รู้โรคจะหายไปตอนไหน ไม่ให้เบื่อ ไม่ให้เครียดก็บ้าแล้ว ใครจะไปเหมือนมันอะ ขลุกตัวอยู่ในห้องทำงานได้ทั้งวัน ถึงร้านมันจะต้องปิดชั่วคราวแต่ก็ไม่รู้มีเอกสารบ้าบออะไรให้มันทำได้ทุกวัน

ถ้าเป็นปกติผมคงไปนั่งเล่นกับมันที่ร้านแล้ว ไปดูสิ่งจรรโลงใจ เอาจริงก็คือไปคอยดูไม่ให้ใครใกล้มันและไม่ให้มันใกล้ใคร ถ้าไม่มีโควิดตอนนี้ผมก็คงไปเที่ยวกับเดอะแก๊งค์ ไปร้านมันก็ทุกอาทิตย์ หนุ่มลั้นลาแบบผมมันก็ต้องมีเบื่อกันบ้างแหละที่ต้องอยู่แต่ห้องทุกวันน่ะ

“กูเบื่อไง อยู่แต่ในห้องกับมึงอะ”

“แล้วอยู่กับกูไม่มีความสุขรึไง”

“ไม่! กูอยากออกไปเที่ยว ไปมองสาวๆแล้วเว้ย” 

ปากบอกว่าไม่ แต่ในใจก็มีความสุขแหละครับ แต่ทำไมต้องบอกให้มันได้ใจ แถมในสถานการณ์แบบนี้เจอหน้ากันทุกวันมันก็ต้องมีเบื่อกันบ้างเหอะ ความจริงผมก็ยังอยู่หอผมนะ แต่ไอ้มิกซ์น่ะสิให้ผมหอบข้าวของมาอยู่ด้วยกันช่วงนี้ไปก่อนเพราะกลัวผมเบื่อที่ไม่ได้ไปเที่ยว ไม่ได้เจอผู้คน มันบอกอย่างน้อยก็มีมันอยู่เป็นผัว ผมล่ะอยากจะกระโดดถีบมันสักที แต่แล้วยังไงอะ นอกจากจะได้เล่นจ้ำจี้กันก่อนนอน สุดท้ายตอนกลางวันก็แยกกันอยู่ตลอด มันทำงาน ผมนอนเล่นเกม ก็เบื่อเหมือนเดิมอะแหละ

“มีกูแล้วมึงยังจะมองผู้หญิงอีกนะ”

“เหอะ ถึงมีมึงอีกสิบคน กูก็จะมอง”

“ปากดีเข้าไปเถอะ ถ้าไม่มีกูเดี๋ยวจะรู้สึก”

“เออ อยากรู้สึกอยู่เหมือนกัน”

“งั้นคืนนี้กูกลับไปนอนบ้านเป็นไง ดูซิว่าจะมีหมาที่ไหนโทรเรียกกูให้กลับมานอนด้วยรึป่าว”

“ส้นตีนเถอะมึงน่ะ”

“หึ” 

มันพูดแค่นั้นก่อนจะหันไปสนใจคอมพิวเตอร์ตรงหน้าต่อ ปล่อยให้ผมนั่งบ่นนอนบ่นคนเดียวไปเรื่อย กลิ้งไปมาจากเตียงฝั่งซ้ายไปฝั่งขวา ลุกขึ้นมาตีลังกา แล้วทำท่าโยคะอีกสิบท่าก็ไม่หายเบื่อสักที นี่เล่นทุกแอพในโทรศัพท์จนไม่รู้จะเล่นอะไรแล้วนะครับ ทำไงให้หายเบื่อดี ทำไงดีๆๆ

ผมหันไปมองไอ้มิกซ์ที่นั่งทำงานแต่ยังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่หยุด งานมันมีอะไรให้สนุกขนาดทำไปยิ้มไปเลยหรอวะ งานนะเว้ยงาน จากที่เคยไปแอบมองงานมันตอนนั้นก็ปวดหัวจะตายละ แค่การบ้านโง่ๆของผม ผมยังเครียดจนน้ำตาจะไหลเลย

เอ๊ะ! หรือมันคุยกับคนอื่นวะ!!! แต่ก็น่าจะไม่ เดี๋ยวนี้มันถอดเล็บเสือไปละ ก็คงงานแหละ แล้วมันเล่นทำงานทุกวันแบบนี้ไม่เครียดบ้างรึไงวะ มึงจัดการความคิดตัวเองยังไงอะถามจริง กูจะบ้าตายอยู่ละเนี่ย

“ไอ้มิกซ์”

“ว่า”

“ทำไรให้หายเบื่อดีวะ”

“กูก็มีที่มันสนุกอยู่ อยู่ที่มึงอยากทำรึป่าว”

“ทำอะไรล่ะ แต่ถ้าเรื่องจังไรไม่เอานะมึง เมื่อวานยังปวดเอวอยู่เลย”

“หึ เดี๋ยวนี้ในหัวมึงก็มีแต่เรื่องนี้อะเนอะ” มันพูดพร้อมหัวเราะเบาๆ

“อ้าว มึงนี่ สักทีมั้ย!” คุณดูมันพูด ก็เขินสิครับ! หาเรื่องกลบเกลื่อนไปงั้นแหละเพราะไม่รู้จะทำหน้ายังไงจริงๆ มันก็ใช่ย่อยเถอะ ทำมาเป็นแซวผม

“แล้วตกลงอยากรู้มั้ย”

“เออ อยากรู้”

“งั้นก็มานี้”

มันว่าพร้อมตบลงที่หน้าขาตัวเองสองสามทีเป็นทำนองให้ผมไปนั่งตักมัน ผมก็เลยเดินไปหา แล้วถีบขามันให้สักที! กวนตีนนัก ผมไม่ใช่อีหนูของมันนะ มาทำท่าทำทางตบขาทีสองทีแล้วจะให้นั่งตักน่ะ เดี๋ยวพ่อจะซัดให้น้วมเลย

“โอ้ย! กูเจ็บ!”

“เรื่องของมึงเถอะ แล้วมึงจะให้กูทำอะไรที่จะหายเบื่อ บอกได้ยัง”

“กูเจ็บอยู่ ขอโทษกูก่อน”

“มันสมควรมั้ย บอกกี่ทีละว่ากูไม่ชอบ”

“แต่กูชอบ”

“อีกสักทีมั้ย!” ผมว่าพร้อมยกขาขึ้นมาเตรียมถีบมันอีกรอบ

“เหอะ” มันมองหน้าผมเงียบๆ ก่อนจะหันไปจ้องหน้าคอมต่อ เอ้าไอ้นี้ งอนเฉย 

“เรื่องของมึงละกัน” ผมพูดแค่นั้นก่อนจะหันกลับไปที่เตียง ไม่ง้อหรอกเว้ย เรื่องแค่นี้ 

แต่ในจังหวะนั้นเองตอนที่ผมกำลังหมุนตัวไปด้านหลัง มันก็ดึงแขนผมอย่างไว จนทำให้ผมเสียหลัก มันก็เลยใช้จังหวะนั้นจัดให้ผมนั่งบนตักมันอย่างง่ายดาย พร้อมกับไอ้มือหนวดปลาหมึกของมันก็รัดเข้ากับเอวผมเป๊ะ แหม่ ไอ้คนมีความชำนาญ ไอ้คนช่ำชอง ทำคล่องเชียวนะ!

“มึงนี่นะ!” ผมว่าแบบนั้น ก่อนจะหันไปมองหน้ามัน ขัดขืนไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร ไอ้มิกซ์มันไม่ยอมปล่อยง่ายๆอยู่ละ

“นี่ไง ของสนุกที่จะให้ทำ”

“อะไร”

“หอมก่อนสิ”

“ส้นตีนมั้ย”

“หอมก่อน”

“โอ้ย ลีลาจังวะ” 

ฟอดดดดด 

 

หอมมันไปหนึ่งที ไม่ได้จะตามใจมันหรอกนะ ก็แค่รำคาญเฉยๆอะเลยยอม ไม่งั้นมันก็พูดอยู่อย่างนี้ ไม่ยอมปล่อยผมไปไหนสักที แถมไม่รู้ด้วยว่าไอ้ที่จะให้ทำแก้เบื่อของมันคืออะไร 

“หึ เด็กดี” 

“เดี๋ยวกูจะเอาคีย์บอร์ดฟาดหัวมึง!” 

“มึงไม่ทำหรอก” 

“เออ! แล้วตกลงคือจะให้กูทำไรแก้เบื่อ” 

“นี่ไง” มันพูดพร้อมชี้ไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ที่เปิดเว็บ med อยู่ 

“อ่านนิยาย?” 

“ใช่” 

“โอ้ย มันจะหายเบื่อได้ไง” 

“ก็ทุกวันนี้ที่กูไม่เครียดตายกับมึง ก็เพราะกูอ่านนิยายนี่แหละไอ้ควาย!” 

“อ้าวเฮ้ย!” ผมว่าพร้อมกระทุ้งศอกใส่มันไปที ขึ้เนสียงใส่กูเหรอ! 

“ถ้ามึงทำกูเจ็บอีกที คืนนี้กูจะทำให้มึงเจ็บหนักแน่เตอร์” ทำหน้าดุใส่เฉย ไม่ต้องบอกหรอกเนอะว่ามันจะทำอะไรให้ผมเจ็บน่ะ แต่คนอย่างเตอร์อะบอกเลย ไม่กล้วหรอกเว้ย! (มั้ง) เปลี่ยนเรื่องดีกว่า เปลี่ยนเรื่องๆๆๆๆ 

“คือที่มึงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่นี่คืออ่านนิยายว่างั้น” 

“เออ” 

“ละมึงอ่านเรื่องไร สนุกมั้ย ถ้าไม่สนุกกูไม่อ่านหรอกนะ” 

“ก็สนุกดี” 

“เรื่องไรวะ เอามาอ่านบ้างดิ้” 

“เรื่องนี้ไง เรื่อง…” 

 

 

Shut up! หุปากซะถ้าไม่อยากโดนจูบ! 

https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=94536&page_no=1 

 

Story.N
medmarket.com
ซื้อเถอะครับ อยากขาย 👉🏻 https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=94536&page_no=1
1000000

 

ขณะนี้มีในรูปแบบ E-Book แล้วน้า วางขายในเว็บ med นะคะ 

ช่วงโควิดแบบนี้ หานิยายน่ารักๆสักเรื่องไปอ่านฆ่าเวลา แก้เบื่อกันสักเรื่องดีกว่า  

ในเล่มมีตอนพิเศษอีกมากมายเลยนะ ถือว่าเป็นฉบับที่สมบูรณ์กว่าในเว็บอีกขั้นหนึ่งเลยแหละ 

ยังไงฝาก E-Book ของมิกซ์เตอร์ให้ผู้อ่านทุกคนรับไว้พิจารณาด้วยนะค้าบ 

(คือปูเรื่องเพื่อขายของใหญ่มาก 55555555)  

 

 

เอ่อ และที่สำคัญ!!!!! 

อย่าลืมดูแลสุขภาพของตัวเองกันด้วยนะครับ ด้วยความห่วงใยจากไรท์เตอร์บ้าๆคนนึง อิอิ 

ความคิดเห็น