ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หนีเสือไปเปิดซิง

ชื่อตอน : หนีเสือไปเปิดซิง

คำค้น : กระตุกหนวดเสือ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 23 เม.ย. 2563 07:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หนีเสือไปเปิดซิง
แบบอักษร

วันนั้นหลังจากพี่เสือประกาศความเป็นเจ้าของกับผม มันก็ไม่ได้มีท่าทีอะไรแปลกๆ อีก ยกเว้นให้ผมนั่งกินน้ำแตงโมปั่น (ที่ผมเพิ่งรู้ว่ามันสั่งมาเผื่อผม) กับกินขนม (ที่มันสั่งผมซื้อมา สรุปมันซื้อมาให้ผม) แถมไม่ได้ใช้งานอะไรเลย ปล่อยให้ผมนั่งกินขนมเล่นมือถือจนทุ่มนึงมันก็พาผมซ้อนรถจักรยานมันกลับ แถมยังพาไปเลี้ยงเย็นตาโฟกั้งแบบอร่อยน้ำตาไหล ถึงร้านไม่ดูหรูมาก แต่ทุกอย่างที่พี่เสือพาผมไปกินเหมือนคัดสรรค์มาเป็นอย่างดีแล้ว รับประกันความอร่อยเลยอะ

กินเสร็จพี่เสือก็พาผมกลับหอ บอกได้เลยว่าวันนี้มันแปลกไปมาก ถึงจะไม่ได้พูดหวานๆกับผมตลอดเวลา แต่การปฏิบัติกับผมดีขึ้นมากจนผมใจเต้นแรงแปลกๆ ก่อนแยกจากไปพี่เสือยังทำเรื่องชวนช็อกด้วยการลูบหัวผม แถมบอกว่าฝันดีด้วยท่าทางอ่อนโยนสุดๆ อีก...อ๊ากกก

ผมเดินเข้าห้องแบบขาไม่ติดพื้น รู้สึกลอยๆ เหมือนอยู่ในความฝัน ไม่รู้ทำไมแค่พี่เสือทำดีกับผม ผมถึงรู้สึกดีได้ขนาดนี้

คืนนั้นผมเข้านอนอย่างเคลิ้มๆ เบลอๆ มันเกิดอะไรขึ้นกับผมวะ ผมพยายามหาคำตอบให้ตัวเอง แต่มันคงจะยากเกินไปสำหรับความสัมพันธ์ที่ดูคลุมเคลือไม่แน่นอนแบบนี้ 

ผมนอนคิดไปคิดมาจนก่อนที่ผมจะเคลิ้มหลับไป ผมก็ได้คำตอบให้ตัวเองได้สองข้อ..

ข้อแรกผมเป็นแมว...

ข้อที่สอง ผมมีเจ้าของแล้ว (อ๊ากก..กูเขิน) 

 

วันรุ่งขึ้นพี่เสือไลน์มาบอกผมให้ไปเรียนเอง เพราะมันติดธุระไปติดต่อข้างนอกเกี่ยวกับงานกีฬามหาวิทยาลัย น่าแปลกที่ผมรู้สึกผิดหวังนิดหน่อยประหนึ่งแมวโดนเจ้าของทิ้ง เมี๊ยว..

แต่อีกใจนึงก็แอบดีใจกับอิสระเสรีฟรีดอมที่ได้รับ ลั้ลลาประหนึ่งแมวหลุดออกจากกรง พี่เสือไม่ว่างก็ดีเหมือนกัน เพราะวันนี้วันสำคัญของเด่น วะ ฮะ ฮา ฮ่า...

วันนี้เด่นจะไม่โดนตราหน้าว่ายังซิงอยู่คนเดียวในกลุ่มอีกต่อไปล้าวว ทั้งดีใจทั้งตื่นเต้น โอ๊ย..เวอร์จิ้นจ๋า เด่นลาก่อน

 

ผมไลน์คุยกับแก๊งเด่น พวกมันนั่งกินข้าวอยู่โรงอาหารกลางเหมือนเคย ผมเลยตามไปสมทบมันเพื่อกินข้าวเช้า พอเดินไปถึงโรงอาหารก็เจอพวกมันนั่งกระดิกตีนรออยู่แล้ว

"ไงมึง วันนี้โผล่หัวมาแดกข้าวกะเพื่อนได้แล้วรึไง" มาถึงไอ้เจ๋งก็กัดกูเลย สัด

"ได้ดิวะ นี่เด่นนะคร๊าบบ กูเป็นสัญลักษณ์ของแก๊งเด่น พวกมึงจะขาดกูได้ไง" 

"ให้มันจริง เจ้านายมึงไปไหนวะถึงยอมปล่อยมึงมาได้" ไอ้หมูเบะปากกัดผมมั่ง

"ไอ้เหี้ย พี่เสือไม่ใช่เจ้านายกู พูดเรื่อยเปื่อย" แต่เขาเป็นเจ้าของกู..ว๊ากกก เขินสัด

"เออ แล้วคืนนี้เอาไง มึงไปได้แน่รึเปล่าวะ พลาดคืนนี้ไป มึงซิงตลอดชีวิตแน่" ไอ้เพื่อนเวร แช่งกู

"เวอร์ ไอ้สัด ไม่พลาดดิ เอาอะไรมาพลาดวะ ใครจะห้ามกู.."

ตึ๊ง...เสียงไลน์ดังขัดจังหวะการสนทนาของผมกับเพื่อน เชี่ยแล้ว เด่นสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่าง

ผมหยิบไลน์ขึ้นมาอ่าน...ชัดเลย เมี๊ยว..

Tiger:

เที่ยงซื้อข้าวมากินด้วยกันที่สโม กาแฟด้วยนะ เอาเหมือนเดิม : 8.29

ห้ามเบี้ยว ไม่งั้นโดนหนักแน่ : 8.29

เวรแล้ว กลับมาเร็วจัง เอาไงดีวะ...โอ๊ยกูเครียด ไม่ได้ๆ ต้องตั้งสติไว้ อืม...อา...โอ๊ย...อ๊ากก เอาวะ เป็นไงเป็นกัน ก็แค่โกหกมันว่าคืนนี้กลับบ้าน มันจะห้ามอะไรวะ ข้อสำคัญห้ามแสดงพิรุจออกไปเด็ดขาด

 

พอเที่ยงผมก็จัดการซื้อข้าวสองกล่องกับกาแฟดำมาให้พี่เสือเหมือนเคย ผมพยายามตั้งสติปั้นหน้าเข้าไปหามัน จริงๆแค่ทำเฉยๆก็ไม่มีอะไรแล้ว แต่ผมแม่งไม่รู้เป็นอะไร ใจมันลุกลี้ลุกลนเหมือนคนกลัวไม่ได้เสียซิง

"พี่เสือคร๊าบบ เด่นมาแล้ว" ผมเปิดประตูเข้าห้องไปด้วยใบหน้ายิ้มกว้างปากจะถึงใบหู

"อืม เป็นอะไร ทำไมต้องทำหน้าตาปัญญาอ่อนขนาดนั้้น" จึ๊ก!! ไอ้หมีควาย นี่คือหน้าตาร่าเริงเว้ยย

"ป่าว เด่นคิดถึงพี่ไง" ผมเดินกึ่งกระโดดสลับขาอย่างร่าเริงเอาของไปวางที่โต๊ะเล็กในห้อง

"ตอแหลเก่ง แล้วขาเป็นอะไร ทำท่าเดินอย่างกะแมวขาเป๋" กูเดินสลับวิ่งอย่าร่าเริงโว๊ย..โอ้ยไอ้หมีควาย

"ป่าว พี่กินข้าวเลยไหมครับ เด่นจัดจานเลยน๊า" กูนั่งละ จะได้เลิกคอมเมนท์กูเรื่องท่าเดินสลับวิ่งอย่างร่าเริงของกูเสียที

"อืม เอาสิ" 

"คร๊าบ"

"มีอะไรหรือเปล่า หรือเมื่อเช้าเกิดอะไรขึ้น" อ๊ากก อย่ามาคาดคั้นกู

"ไม่มี๊ มาๆพี่กินข้าวกานน" ใจเย็นไว้เด่น ใจเย็นไว้ ตั้งสติ...ธรรมชาติ กูต้องทำตัวเป็นธรรมชาติ

"แมว ไปทำอะไรผิดมา ทำไมทำท่าทางฝืนธรรมชาติแบบนี้" เชี่ย!!!!! นี่ธรรมชาติสุดแล้ว

"จะมีอะไรได้พี่ ผมหิวข้าว" ผมรีบยัดข้าวเข้าปากตัวเองหนีสายตาจับผิดของพี่เสือ แม่งเอ๊ย ทำไมกูไม่เรียนเอกการแสดงวะจะได้แสดงได้เนียนกว่านี้

พี่เสือเดินมานั่งกินข้าวข้างผมเงียบๆ แต่ส่งสายตาคมกริบมองผมเหมือนต้องสำรวจหาความผิดปกติ ผมรีบจ้วงข้าวเข้าปากเงยหน้าไปยิ้มให้พี่เสือแบบจริงใจสุดฤทธิ์ พี่เสือมองผม หรี่ตาเล็กน้อย...อย่ามองกูอย่างน๊านน

"เย็นนี้เลิกเรียนแล้วจะไปไหน"

แค่ก..คำถามแรกทำเอากูสำลัก ผมทำข้าวติดคอไอจนน้ำตาไหลไปหมด พี่เสือรีบเข้ามาตบหลัง เอาน้ำมาให้ผมอย่างเป็นห่วง

"แมว ค่อยๆหายใจ จิบน้ำก่อน เป็นเด็กหรือไงฮึ กินข้าวแค่นี้ยังสำลักได้" 

ผมรีบจิบน้ำเพื่อห้ามอาการไอ แม่ง ใครล่ะ จับผิดกูจนสำลักเนี่ย แถมยังมาว่าว่าเหมือนเด็กอีก

ผมสำลักจนน้ำตาคลอจากการไอ อดไม่ได้ที่จะค้อนใส่พี่เสืออย่างเคืองๆ 

พี่เสือมองผมแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ เอามือมาลูบหน้า ปลายนิ้วเช็ดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน

"แมวค้อนเป็นด้วยเหรอ น่ารักจัง" บู้ม!!! อยู่ๆทำไมมาชมกันแบบเน้ โอ๊ย กูเขิน

ผมได้แน่นั่งกัดปากทำหน้าแดงใส่ จนพี่เสืออดหัวเราะออกมาเบาๆอีกไม่ได้

"กินเถอะแมวน้อย ผมไม่ชวนคุยแล้ว จะได้ไม่สำลักอีก"

พอทำผมหน้าแดงได้พี่เสือดูจะอารมณ์ดีขึ้นเยอะ เลิกจับผิดผมอีก ผมเองก็เขินห่าอะไรไม่รู้ แค่ถูกชมว่าน่ารักแค่เนี๊ยะ 

แต่ก็ดีเหมือนกันครับ หลังจากนั้นพี่เสือก็ปล่อยผมก็กินข้าวอย่างสงบสุข ส่วนผมเองก็กลับมาทำตัวเป็นปกติขึ้นมาก จนกินข้าวเสร็จพี่เสือก็ปล่อยผมกลับไปเรียนคาบบ่าย ไม่ได้เซ้าซี้ผมเรื่องเย็นนี้อีก

 

พอตกเย็นพี่เสือก็ไลน์มาสั่งให้ผมไปหาที่ห้องสโมช่วงเย็นเหมือนเคย แต่ผมรีบไลน์ไปบอกมันว่าวันนี้ผมจะกลับบ้านที่หนองใหญ่ แต่พี่เสือก็ยังไม่วายบังคับให้ผมไปหาก่อนกลับบ้านอยู่ดี

หึ แต่นี่เด่นนะ ไม่ใช่คนบ้านๆที่ไหน เด่นนี่ก็คนฉลาดคนนึงนะครับ ผมเลยอ้างว่าต้องรีบกลับจริงๆ เพราะรอบรถกลับบ้านที่ต่างอำเภอมีรอบจำกัด เลิกเรียนแล้วต้องรีบไปเลย แวะไปหาไม่ได้ พี่เสือเลยเงียบไป...รู้สึกผิดนิดๆแฮะ

 

ในที่สุดผมก็ได้มาครับ...สถานที่อโคจรในฝันของผม โคตรตื่นเต้นจนเยี่ยวจะราด แต่ไม่ได้ครับ ภายนอกผมยังคีพลุคคูลๆเท่ๆอยู่

ไอ้หมูกะไอ้เจ๋งดี๊ด๊ามาก ที่ที่มันพาผมมาเป็นแหล่งอโคจรแบบครบวงจรของจังหวัดชลบุรี มีทั้งซาวน่าบาร์เหล้า สถานที่ดูดีสมราคาคุยกับฐานะไอ้หมู พวกมันพาผมไปนั่งกินข้าวกินเบียร์ก่อน กูนี่แทบกลืนข้าวไม่ลง ตื่นเต้นสัด

กินข้าวกินเบียร์ย้อมใจอยู่พี่เสือก็ไลน์มาหาอีก

Tiger:

แมวน้อย ถึงบ้านหรือยังครับ ถึงแล้วไลน์มาบอกด้วยนะ ระวังตัวด้วย

ผมอ่านข้อความแล้วจุกเลย รู้สึกผิดโคตรๆ ไม่รู้ทำไมต้องรู้สึกเหมือนหนีเมียมาลงอ่างก็ไม่รู้ ทั้งๆที่พี่เสือกับผมก็ไม่ได้เป็นอะไรกัน...

ผมเลือกที่จะไม่ตอบไลน์พี่เสือ ปิดเครื่องโทรศัพท์ซะเลย ถ้าขืนยังเปิดไว้แล้วพี่เสือไลน์มาอีก ภาระกิจเปิดซิงผมวันนี้ต้องล่มแน่ๆ

กินเสร็จมันก็พาผมไปเลือกน้องๆ บอกตรงๆแค่เห็นผู้หญิงนั่งติดเบอร์ให้เลือกความดี๊ด๊าของผมก็หายไปหมด คือผมรู้สึกไม่ดีเลย ไม่ดีมากๆ ตอนจินตนาการมันไม่เห็นภาพแบบนี้ เห็นแต่ตอนตัวเองฟ่ามๆๆๆ กับสาว แต่ไม่เคยคิดถึงตอนต้องมาเลือก 'ซื้อ' ผู้หญิงให้ไปทำแบบนั้นกับผม

ผมทำท่าอึกอักลำบากใจจนไอ้หมูรำคาญ มันยัดถุงยางให้ผมหลายอัน ก่อนจะให้เด็กพาผมไปรอในห้อง มันกำชับให้ผมป้องกันตัวเองให้ดี เสร็จแล้วเจอกันลอบบี้ไม่เกินตีสอง ส่วนผู้หญิงมันจะเลือกส่งไปให้เอง

ผมขึ้นไปรอในห้อง บอกเลยบรรยากาศแม่งได้มาก อ่างน้ำโคตรใหญ่ กับห้องที่มีกระจกค่อนข้างเยอะ แทนที่จะดี๊ต๊าผมกลับมานั่งห่อเหี่ยวอยู่บนเตียง แบบว่า ผมว่าผมไม่เหมาะกับที่แบบนี้ว่ะ อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ ถึงจะเป็นแมวผมก็เป็นแมวที่รักความสะอาดอยู่นะ 

แต่จะทำยังไงดีวะ จะถอยก็ถอยไม่ได้ เดี๋ยวผู้หญิงก็มาแล้ว อีกอย่างถ้าไม่ทำเดี๋ยวเพื่อนล้อเด่นแย่เลย

ประตูห้องเปิดออก ผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา ขาขาวๆ รูปร่างค่อนข้างอวบอัด กระโปรงเธอสั้นจู๋เลย...เอื๊อก ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆก่อนมองสบตากับผู้หญิงคนนั้นอย่างเงียบงัน

 

ไอ้หมูพาผมกลับมาส่งที่หอเย็นวันเสาร์ ผมกับไอ้เจ๋งไปค้างบ้านมันมาวันนึง วันเสาร์กว่าจะตื่นกันก็ล่อไปเที่ยง กินข้าวแล้วชวนกันไปดูหนังที่เซ็นทรัล ก่อนจะแยกย้าย 

ตอนนี้เด่นไม่ธรรมดาแล้วนะครับ ฐานะในกลุ่มของเด่นไม่ได้เป็นคนเดียวที่ยังซิงในกลุ่มอีกต่อไปแล้ว วะ ฮะ ฮา ฮ่า

เพื่อนๆถึงกับคารวะที่การเปิดซิงของผมผ่านไปอย่างราบรื่นเกินคาด แต่พวกมันไม่ได้ซักไซ้อะไรผมมากนัก เพราะผมมีหลักฐานเป็นรอยดูดเต็มคอเลย แถมผมยังให้ทิปน้องไปตั้งพันนึง นั่นแสดงให้เห็นว่าผมมีค่ำคืนเราร้อนขนาดไหน 

ผมกลับเข้าห้อง พอถึงหอก็อดคิดถึงพี่เสือไม่ได้ ผมกลับบ้านไปไม่ได้ติดต่อมันเลย เพราะผมปิดเครื่องตั้งแต่คืนวันศุกร์ ผมเปิดเครื่องมือถือด้วยใจเต้นรัว แม่งสงสัยพี่เสือไลน์มาด่าผมยับแล้วมั้ง

แต่ไม่มีครับ ไลน์ข้อความสุดท้ายที่ผมไม่ได้ตอบก็ค้างอยู่อย่างนั้น แต่มี 2 มิสคอลจากพี่เสือแทน เอาจริงนะ ผมรู้ว่ามันเป็นห่วงผม แค่อยากรู้ว่าผมกลับบ้านอย่างปลอดภัย 

แต่ผมไม่อยากโกหกมันนี่นา แถมยังรู้สึกผิดอีกที่แอบไปทำเรื่องแบบนั้น แต่ผมก็ยังไม่กล้าตอบไลน์มันอยู่ดี

ความรู้สึกผิดผลักดันให้ผมไปยืนทำหน้าแมวหงอยอยู่หน้าห้องมัน...

ผมเคาะประตูห้องมันเบาๆ อยู่หรือเปล่าวะ ใจหนึ่งผมก็อยากให้มันอยู่ จะได้ทำเนียนเข้าไปทำความสะอาดห้องมันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น อีกใจหนึ่งก็อยากให้มันไม่อยู่เพราะกลัวมันจะโกรธจนหักคอผม 

แต่ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องเผชิญหน้ากับมันอยู่ดี เพราะถึงความสัมพันธ์ของผมกับมันจะยังคลุมเคลือ แต่ตอนนี้เราสนิทกันมากจริงๆ ถึงแม้ผมจะนิยามความสัมพันธ์นี้ออกมาไม่ได้แต่ผมก็ไม่อยากเสียมันไป ผมก็เพิ่งรู้ว่าตัวเองแคร์มันมากขนาดนี้

 อีกอย่างทำไมผมจะไม่รู้ว่าพี่เสือเป็นห่วงผมจริงๆ เรื่องนี้ผมเป็นฝ่ายผิด

ดังนั้นไม่ว่ายังไงก็ตามผมต้องพยายามง้อมันแล้วกู้ควาสัมพันธ์แมวกับเจ้าของกลับมาให้ได้

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว