ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แมวจะไม่ทน

คำค้น : กระตุกหนวดเสือ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2563 23:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แมวจะไม่ทน
แบบอักษร

วันนี้วันจันทร์ครับ ผมมามหาลัยแต่เช้า นัดกับแก๊งเด่นไว้ที่โต๊ะ 28 โรงอาหารกลางเหมือนเคย

วันนี้ครบกำหนดอัพเดทความคืบหน้าผลงานการจีบสาวอีกแล้ว โคตรเซ็งเลย

นี่ผมเลยเกลียดวันจันทร์เลยนะ เพราะตั้งแต่พนันขันต่อกันเรื่องจีบสาวเนี่ย ชีวิตผมก็บัดซบลงมาก แถมยังไม่มีความคืบหน้ากับสาวที่ไหนจะไปอัพเดทพวกมันด้วย

บางทีผมนี่อยากจะสารภาพกะไอ้เพื่อนสองตัวนี้ไปเลยว่าผมไม่ได้จีบเฟย์ ไม่ได้จีบใครเลยด้วย จริงๆแล้วเลี้ยงข้าวเพื่อนเดือนนึงไม่ใช่เรื่องยาก แต่การยอมรับว่าแพ้เพื่อนนี่โคตรยากสำหรับคนเด่นๆอย่างผมเลย

"มาม๊ะ ใครจะอัพเดทก่อน" พอเราซื้อข้าวซื้อน้ำมาวางกันเรียบร้อยไอ้หมูก็รีบเปิดประเด็นด้วยหน้าตากระหยิ่มยิ้มย่อง

"กูก่อนกะด้ายย" ไอ้เจ๋งรีบทำท่าอวด สงสัยแม่งไปหลายขั้นแล้ว..โอ๊ยกูเริ่มเครียด

"เออ ว่ามา ของกูของดีต้องเก็บไว้ทีหลัง" ผมรีบโม้กลบเกลื่อน ขอเวลานั่งแต่งเรื่องโกหกก่อน

"ของกูได้จับมือกับหอมแก้ม" ไอ้เจ๋งเริ่มก่อนด้วยท่าทางเหนือกว่าสุดๆ

"เชดดด จิงดิ โคตรเร็วเลย"ผมกนี่แทบคารวะมัน อะไรวะ แป๊บเดียวได้หอมแก้มแล้ว

"แล้วมึงอะ" ผมรีบถามไอ้หมู หวังว่าจะไม่ก้าวหน้าเท่านี้นะ

"ของกูก็กอดกับจุ๊บปากเบาๆ"

"เหี้ย!!! ได้จูบปากแล้ว โคตรเร็วเลย" ผมกับไอ้เจ๋งอุทานอย่างตกใจ เฮ้ยมันเร็วไปปะวะ

พอไอ้สองตัวโอ้อวดเสร็จก็หันมาจ้องผม..ผมนี่กลืนน้ำลายดังเอื๊อกเลย เอาไงดีวะ

"อ้าวๆ ตามึงแล้วไอ้เด่น อย่ามัวทำเล่นตัว พูด!!"

สมองผมวิ่งเร็วจี๋ โอ๊ยจะโกหกเลเวลไหนดีวะ ไอ้เพื่อนสองตัวก็ทำท่ารอคอยอย่างโคตรลุ้น ผมทำเป็นลีลาดูดน้ำ ตาก็เหลือบไปเห็นพี่เสือกำลังเดินเข้าโรงอาหารมากับเฟย์อย่างกะหนุงกะหนิง อ๊าก..ก อย่าบอกว่าเมื่อวานไอ้พี่เสือเผด็จศึกสำเร็จนะ โคตรเซ็งเลย อุตส่าห์ลงทุนทำรอยจนโดนเล่นงานจนตัวเป็นจ้ำอย่างกะติดโรคระบาด..เดี๋ยวนะ ทำรอย..

"ที่จริงไม่อยากจะเล่ามาก เดี๋ยวมึงสองคนแดกข้าวไม่ลง" ผมยิ้มมุมปากอย่างสุดเท่ห์ เสยผมนิดๆแบบคนที่เหนือกว่า

"ไอ้ควาย บอกมาเหอะ ลีลากว่านี้กูเอาจานข้าวคว่ำใส่หัวมึงแน่" เชี่ย ไอ้เจ๋ง ไอ้โหด

"เออๆ กูจะไม่พูดเยอะ เจ็บคอ มึงสองตัวมาดูนี่" แล้วผมก็แกะกระดุมเสื้อลงเม็ดนึง พอให้เพื่อนสองคนเห็นรอยคิสมาร์คของพี่เสือบริเวณเหนือทรวงอก หึ หึ รอยแม่งโคตรชัดอะ แถมมีตั้งหลายรอย ไม่เชื่อให้รู้ไปดิวะ

"เหี้ย!!!" ไอ้สองตัวอุทานขึ้นมาพร้อมกัน

"ไอ้เด่น ไอ้เหี้ย มึงทำได้ไงเนี่ย"

"เด็กมึงแซ่บเวอร์ อย่าบอกว่าถึงขั้นนั้นกันแล้วนะ"

เพื่อนถาม ในหัวผมก็ดันจินตนาการถึงเวลาที่พี่เสือจูบผม ซุกไซ้ทำรอย ลูบไล้ไปทั่วตัวผมรวมถึงภาพที่ผมจินตนาการต่อจากนั้นว่าร่างกายเราเกี่ยวกระหวัดเป็นหนึ่งเดียว...เดี๋ยวๆ ทำไมกูคิดอุบาทว์แบบนี้เนี่ย เหี้ยแล้ว

"ยังมึง ให้เกียรติผู้หญิงหน่อยดิวะ อะไรจะเผด็จศึกไวปานนั้น" ผมรีบปั้นท่าทำตัวเป็นคนดีอธิบาย

"หึ กูรู้นะว่าจริงๆแล้วทำไมมึงยังไม่ทำ" ไอ้หมูกลับมาทำท่าเหนือกว่าอีก ไอ้ห่านี่รู้อะไรอีกเนี่ย

"อะไรของมึง"

"ก็เพราะมึงทำไม่เป็นไงไอ้เด่น แก๊งเรามีแต่มึงอะที่ยังซิง"..เหี้ย...เอาจุดอ่อนกูมาประจาน

"แล้วไงวะ ถ้ากูจะทำ ทฤษฎีกูแน่นเว้ย กูแค่ไม่อยากทำเค้าเอง"

ไอ้หมูกะไอ้เจ๋งหันไปมองหน้ากันแล้วหัวเราะคิกคัก ไอ้พวกเลว มันรู้ทันผมจริงๆเลย คือผมไม่เคยมีแฟน ไม่เคยเที่ยวผู้หญิงด้วย ไม่เหมือนมันสองตัวที่เชี่ยว...แบบซื้อกินนะครับ ไอ้พวกห่านี่ก็ไม่เคยมีแฟนเหมือนกัน

แต่ที่ผมไม่เคยไปกับมันเพราะที่บ้านผมค่อนข้างเป็นห่วง ผมไม่อยากทำให้แม่คิดมาก อีกอย่างผมก็กะรอให้เรียนหาลัยก่อนค่อยหัดฟีเจอริ่ง ผมว่าก็ไม่เห็นจะสายไปนะ มีแต่มันสองตัวนี่แหละชอบชวนกันไปจังเลย

"ไม่ต้องห่วงไอ้เด่น มึงไม่ต้องอาย เดี๋ยวกูพามึงไปเอง ทีเด็ดเลย กูไปมาคราวก่อนกะไอ้เจ๋ง แพงใช้ได้แต่ผู้หญิงดูสะอาดดี เย็นวันศุกร์กูพาไป" จริงดิ! หัวใจผมเต้นตึกตัก อยากลองๆ ไปเองก็อาย แต่ถ้ามันสองตัวพาไปก็เอาเลยดิ๊ เด่นพร้อมมม

"ไปก็ไปดิ ไม่เห็นจะกลัว"

"ได้ๆ เดี๋ยวครั้งแรกกูเลี้ยงเอง ฉลองเปิดซิงมึง รับรองเป็นประสบการณ์ที่มึงจะลืมไม่ลง"

ไอ้หมูกับไอ้เด่นรุมมาตบไหล่ผมเหมือนให้กำลังใจ โหย เด่นไม่กลัวหรอกซ้อมมาในฝันเยอะ แฟ๊บเองก็อย่างบ่อย เดี๋ยวรอวันศุกร์ก่อนเถอะ โลกต้องรู้ว่าพี่เด่นนี่ของจริง วะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า..

ตึ๊ง..อยู่ๆเสียงเตือนข้อความไลน์ก็ดังขึ้นขัดจังหวะความสุขผม

Tiger:

แมวเที่ยงซื้อข้าวมันไก่กับแบลคคอฟฟี่เย็นมาให้ด้วยนะ มาเร็วๆห้ามเลท 8.30

ไอ้หมีควายยยย ไอ้มารความสุข ผมหันไปมองมัน เห็นมันนั่งแทบจะสิงอยู่กับเฟย์แล้ว ดูท่าความสัมพันธ์จะคืบหน้าไปหลายหมื่นไมล์ จังหวะที่ผมหันไปมองมัน ไอ้หมีควายก็มองมาที่ผมพอดี..มันสบตาผมนิ่งครู่หนึ่งแล้วเสือกยักคิ้วให้ผมอีก อ๊ากกก ไอ้เลว

ผมไม่อยากรับใช้มันแล้วที่พูดจริงๆ อยากได้ชีวิตส่วนตัวคืนมามากๆ อีกอย่างผมไม่อยากใกล้ชิดมันมากกว่านี้ เพราะแค่ที่ใกล้ชิดกับมันแล้วโดนมันแกล้งลวนลามไปสองครั้ง ทำเอาผมจิตหลุดจินตนาการถึงมันอย่างอุบาทว์มาก ผมว่าผมต้องหาวิธีตีจากมันอย่างถาวรซะแล้ว

พอเที่ยงผมก็ได้แต่ยืนปากคว่ำอยู่หน้าห้องประธานนักศึกษา ทั้งๆที่ไม่อยากรับใช้มันนะ แต่พอเลิกเรียนผมกลับพุ่งตัวไปซื้อข้าวมันไก่กับกาแฟให้มันตามบัญชาทันที สงสัยรับใช้มันจนชินซะแล้ว โฮ..

"เด่นมาแล้วคร๊าบบบ" ผมปั้นหน้าเปิดประตูเข้าไปในห้องประธานนักศึกษา ไอ้หมีควายกำลังนั่งจมกองเอกสารอยู่ ไม่รู้ห่าอะไรนัก

"อืม เอาวางไว้นั่นแหละ" ไอ้หมีควายตอบแต่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นจากแฟ๊มเอกสาร

"ผมเทให้เอาป่ะ จะได้กินเลย" อยู่ๆผมก็อดห่วงมันไม่ได้ กลัวมันจมกองเอกสารตายไม่ได้กินข้าว

"ไม่ต้อง ยังไม่หิว" อ้าวไหนบอกให้รีบมาไง ไอ้ควาย

"แต่มันเที่ยงแล้วนะพี่ กินเลยดิ มัวแต่ทำงานเดี๋ยวก็ลืมกินอีก"

พี่เสือเงยหน้าขึ้นมามองผมแวบหนึ่งแล้วก็กลับไปดูเอกสารต่อทำท่าไม่สนใจ ผมแม่ง ไม่รู้จะไปเซ้าซี้มันทำไม

"แมวกินข้าวมายัง" อ้าว บอกให้มึงกินจะมาย้อนถามกูเพื่อ?

"ยังคร๊าบบ" ผมยังปั้นหน้าตอบมันต่อไป

"งั้นไสหัวไปกินซะ ยืนอยู่ทำไมเกะกะลูกตา" ไอ้ควายยยย ใช้ซื้อของมาก็ซื้อให้แล้ว แถมยังเป็นห่วงเป็นใยมันอีก ดูสิ่งที่คนเด่นๆอย่างผมได้รับกลับมาดิ

"คร๊าบบบ" ผมแกล้งรับคำเสียงยาวก่อนจะแอบเบะปากใส่มัน ก็ไม่ได้อยากอยู่ด้วยนักหรอก ฮึ!

กำลังจะหมุนตัวออกมาจากห้องประตูห้องก็เปิดออก พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมหวานๆลอยเข้ามา ก่อนเรือนร่างบอบบางอย่างกะนางแบบของเฟย์จะโผล่เข้ามาพร้อมรอยยิ้มสดใส

"อ้าวเด่น อยู่ด้วยเหรอ มาหาพี่เสือเหรอจ๊ะ"

โห ก้าวหน้าสุดๆ มีแวะมาหากันด้วย

"ครับ แต่กำลังจะไปแล้ว" แหมนัดแฟนไว้ละซิ มิน่าล่ะไล่กูจริง

"โอเคๆ งั้นเดี๋ยวเจอกันนะ เฟย์เอาข้าวมาให้พี่เสือ" เฟย์ยกกล่องข้าวเอสแอนพีสวยงามขึ้นมาให้ดูอย่างร่าเริง..อ้าว แฟนเอาข้าวมาให้แล้วใช้กูซื้อข้าวให้เพื่อ???  โคตรเซ็งเลยว่ะ

กำลังจะเดินออกจากห้อง หูก็เสือกไปได้ยินการสนทนาของคู่รักจนได้

"พี่เสือคะ เฟย์ซื้อข้าวมาให้ค่ะ มากินเป็นเพื่อนด้วยน๊า"

"โห ขอบคุณครับ พี่กำลังหิวพอดีเลย แฟนใครเนี่ยน่ารักจัง"

"บ้า..ใครแฟนพี่ ขี้ตู่อะ"

"กินเลยไหมคะ เฟย์จัดจานให้"

"กินเลยสิครับ หิวจะตายอยู่แล้วเนี่ย.."

ผมปิดประตูเดินเร็วๆออกมา ไม่อยากได้ยินอะไรมากกว่านี้ อยู่ๆผมรู้สึกเจ็บแปลกๆ นี่ผมแม่งเป็นเหี้ยอะไรวะ

 

ด้วยความเซ็งช่วงบ่ายผมเลยไม่ชาร์จโทรศัพท์แม่งเลย ปล่อยให้แบตหมดไปย่างนั้น หึ ถ้าไอ้พี่เสือมาจะใช้อะไรผมก็ซอรี่นะ ผมไม่รับรู้ ไอ้หมีควายมันจะเล่นงานอะไรผมได้ ก็แบตหมดจริงๆนี่หว่า

พอดีวันนี้มีประกาศสายรหัสด้วย ตอนประกาศสายนี่อย่างฮาอ่ะ มีปีสองมามอบของให้ด้วย มีแต่ตลกๆทั้งนั้น แบบมีทั้งยาสตีตราพญานาค น้ำปลาร้าบรรจุขวด ข้าวหลามหนึ่งบ้องก็มี ของผมพี่รหัสผมเป็นผู้หญิงนมตู้มมาก ชื่พี่เอมมี่(จริงๆชื่อเอมแต่เติม'มี่'เข้าไปเพื่อความเก๋) แกมอบกางเกงในจีสติงของผู้ชายสีแดงให้ผม เพื่อนงี้ฮากันตรึม แต่ผมชอบนะ เด่นดีอิ๊ๆๆๆ

ส่วนสายรหัสปีสามเป็นผู้หญิงข้ามเพศชื่อพี่ออฟ แกให้ผมเรียกแกว่าพี่ออฟฟี่ แกเป็นคนตลกมากๆเลย ตอนแนะนำตัวนี่เข้ามาลวนลามผมใหญ่เลย แต่ผมก็ยอมนะ ฮาดี

ส่วนสายรหัสปีสี่ของผมเป็นผู้ชายแท้ชื่อพี่บิ๊ก แกดูดีทีเดียว ผมเคยเห็นแกที่สโมเหมือนจะเป็นเพื่อนพี่เสือ ท่าทางรวยมาก แถมใจดีป๋าสุดๆ แกอาสาพาสายรหัสเราไปเลี้ยงร้านหรูเป็นผับกึ่งเรสเตอรองค์ริมทะเล บรรยากาศสุดยอดมาก

เราสั่งอาหารมากันเพียบแถมยังมีเบียร์สดเด่นเลยซดเพลินไปเลย ของฟรีแบบนี้เด่นต้องไม่พลาดครับ กินไปคุยกันไปอย่างสนุกเลย เพราะสายรหัสผมแต่ละคนอย่างฮาเลยทั้งพี่เอมมี่ที่เป็นผู้หญิงดูแรงๆ กับพี่ออฟฟี่ที่เป็นผู้หญิงข้ามเพศที่กามมาก คุยกันแต่เรื่องใต้สะดือ อะหือ เด่นชอบบบ แถมสองสาวยังแย่งกันพูดจีบพี่บิ๊กแบบขำๆ ส่วนผมก็โดนเต๊าะเล็กๆน้อยๆ ดูก็รู้ว่าแกล้งทำ

พี่บิ๊กใจดีมากแถมยังคุยดี คอยดูแลน้องๆตลอด โดยเฉพาะผม แกคอยชวนคุย คอยเติมเบียร์ให้ตลอด เด่นละเป็นปลื้ม

พอกินอาหารเสร็จพี่ๆยังพาไปต่อร้านนมสดรอบดึก เป็นร้านนมสดที่ใหญ่โตอลังการมาก มีเค๊ก มีบิงซูรวมถึงพวกขนมต่างๆ เครื่องดื่มก็มีหลายแบบ แถมร้านก็แต่งอย่างสวย มีที่ให้นั่งชิวๆอย่างกะร้านเหล้า ผมเห็นเด็กมอผมเต็มไปหมด

ผมเลยนั่งกินเค้กกับนมเย็นต่อแบบโคตรฟินอะ คือสนุกมากจนลืมไปเลยว่าปิดโทรศัพท์ไว้เพื่อหนีพี่เสือ

ประมาณเกือบห้าทุ่มพี่บิ๊กก็ขับรถมาส่งผมที่หอ แกทักว่าผมอยู่หอเดียวกับพี่เสือ ผมก็ได้แต่หัวเราะแหะๆ ผมรู้นานแล้ว..

วันนี้โคตรดีอะ ผมเดินลูบพุงไปที่ห้องโคตรจะอิ่ม พอกำลังไขกุญแจเข้าห้องก็รู้สึกเหมือนโดนกระชากแขนอย่างแรง

"เฮ้ย.." ตัวผมเซไปตามแรงดึง ร้องออกมาด้วยความตกใจ

"พี่เสือ ทำอะไรเนี่ย ตกใจหมด" ไอ้พี่เสือนั่นเอง ยืนทำหน้าถมึงทึงเหมือนจะกินหัวผม แถมกระชากกูแขนแทบหลุด

"ไปไหนมา ทำไมปิดโทรศัพท์" พี่เสือกระชากเสียงถามผมอย่างโกรธๆ เป็นไรมากป่ะวะเนี่ย

ทำไมวะ หรือแม่งจะใช้อะไรกูอีกใช่ปะ ถึงโกรธที่ติดต่อผมไม่ได้

"โทรศัพท์ผมแบตหมด..พี่ ปล่อยผม" ผมพยายามดิ้นออกมา แต่มือควายๆของไอ้พี่เสือยึดแขนผมไว้แน่น

"แล้วไปไหนมา ทำไมกลับดึกขนาดนี้้" โห รัวคำถามเป็นชุด จะรู้ไปทำไมไม่ทราบ

"โห ผมก็มีนัดบ้างไม่ได้เหรอวะ พี่โกรธอะไรเนี่ย จะใช้อะไรผมบอกมาเลย เดี๋ยวทำให้"

แทนที่จะปล่อยพี่เสื่อกลับบีบแขนผมแน่นกว่าเดิม เชี่ย ไอ้แรงควายเอ้ย

"แล้วใครมาส่ง" ยัง ยังไม่เลิกเซ้าซี้กูอี๊ก..

"ใครมาส่งก็เรื่องของผมปะ พี่จะให้ทำอะไรก็บอกดิ มาบีบแขนผมทำไมเนี่ย ปล่อย!"

"เปิดประตู" แทนที่จะบอกว่าจะใช้อะไร มาให้กูเปิดประตูห้องเฉย อะไรของมันวะ

ผมเลยจำใจไขประตูห้องเข้าไป แขนข้างหนึ่งยังโดนยึดแน่น พอประตูเปิดผมก็โดนดันเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว

ผมยังไม่ทันได้เปิดไฟตัวผมก็โดนดันติดผนัง เชี่ย อะไรอีกเนี่ย!!

ไม่ทันได้โวยวาย ปากผมก็โดนบดเบียดด้วยริมฝีปากร้อนรุ่มของพี่เสืออย่างแรง

ผมพยายามดิ้นแต่ตัวถูกยึดไว้แน่น ลิ้นร้อนๆควานเข้ามาในปากผมอย่างเร้าอารมณ์ จูบนี้รุนแรงและจริงจังกว่าครั้งแรกที่ผมโดนจูบใต้ต้นไม้ มันจริงจังจนผมตัวสั่น ผมโดนชักนำด้วยจูบเชี่ยวชำนาญจนแข้งขาอ่อน ได้แต่โอนอ่อนยอมรับทุกแรงอารมณ์ของพี่เสืออย่างไร้ทางสู้

ผมโดนจูบอยู่นานจนรู้สึกเจ็บปากนิดๆ แถมยังถูกปลุกเร้าจนเริ่มมีอารมณ์

พี่เสือก็เหมือนจะรู้สึกแบบเดียวกับผม เขาผละริมฝีปากออกแล้วเปลี่ยนไปซุกไซ้ซอกคอผมเบาๆ ผมพยายามตั้งสติไม่อยากอารมณ์กระเจิดกระเจิงมากไปกว่านี้ ผมใช้จังหวะที่พี่เสือไม่ได้ยึดตัวผมแน่นนักผลักตัวพี่เสือออกไปอย่างแรง

"พี่ทำบ้าอะไรเนี่ย"

พอถูกผมผลักออก พี่เสือเหมือนจะตั้งสติได้ เรายืนจ้องตากันในความมืดครู่หนึ่งพี่เสือถึงได้พูดออกมา

"ผมบอกแล้วว่าห้ามหลบ ห้ามหนี ไม่งั้นผมตามถึงห้อง อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะว่าคุณตั้งใจให้แบตหมด ถ้าวันหลังผมติดต่อคุณไม่ได้อีก คุณไม่โดนแค่นี้แน่ จำไว้"

พี่เสือข่มขู่ผมเสียงนิ่ง แล้วร่างสูงก็ผละออกไปจากห้องผมเงียบๆ

ผมถึงกับเข่าอ่อนทรุดตัวลงนั่งแผ่กับพื้น ไอ้หมีควายเลว ดูสิ่งที่มันทำกับผมดิ โคตรเลวเลย อยู่ๆก็มาเหวี่ยงใส่ มาบังคับจูบผม มาปลุกเร้าร่างกายผมจนแข็งขึงไปหมด

แต่คราวนี้ผมจะไม่ทำ ไม่ยอมทำเรื่องแบบนั้นเพราะโดนมันปลุกปั่นอารมณ์อีกแล้ว ผมนั่งหอบหายใจ พยายามสงบสติอารมณ์ตัวเอง นานพักใหญ่จนร่างกายเริ่มสงบดี ผมเลยค่อยๆโซเซไปนอนบนเตียง

ตอนนี้สมองผมวุ่นวายสับสนไปหมด ไอ้หมีควายโรคจิตปลุกปั่นเล่นกับความรู้สึกผมจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว มันเห็นผมเป็นอะไรวะ อีเย็นตัวจริงหรือไง เป็นทั้งทาสรับใช้ทั้งเมียบ่าว โคตรน้ำเน่าเลย

ผมหมุนตัวทุบกำปั้นลงกับเตียงแรงๆ อยากต่อยแม่ง ผมไม่อยากทนเป็นแบบนี้อีกต่อไปแล้ว ผมต้องวางแผนให้ดี คราวนี้ให้ลาจากตลอดกาลเลย ไอ้หมีควายเอ้ย

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว