email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แค้นรัก..รอยสวาท2

ชื่อตอน : แค้นรัก..รอยสวาท2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2563 21:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค้นรัก..รอยสวาท2
แบบอักษร

"เลว..เลวมากเกิดมาเพิ่งเคยเจอฉันไปทำเวรทำกรรมอะไรให้ทำไมถึงกลายเป็นของเล่น ของคนชั่วๆแบบนี้ฮือออ..ๆๆๆ....หมดแล้วศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิงของฉัน!"

ลุลาที่ตอนนี้อยู่ในอาการฟูมฟาย ทั้งโกรธและเกลียดเหตุการณ์เมื่อคืนที่เหมือนมอบตราบาปให้เธอไปตลอดชีวิต!

เธอใช้ใยขัดผิว ขัดทุกส่วนของร่างกายเธอ อย่างแรงประหนึ่งให้ความราคีที่เธอได้รับออกไปจากตัวให้หมดเวลาผ่านไปเนิ่นนานจนตัวลุลาเองก็ไม่แน่ใจ ว่านานเท่าไหร่ที่เธอ เอาแต่ขัดตัวเธอเองจนช้ำไปหมด

"ลุลาเธอเสียใจมากเลยหรือ..ที่มีเซ็กส์ กับฉัน"

ขณะกล่าว มาคัสที่ยังคงเปลือยเปล่าก็ ลุกขึ้นเดินเข้าหาลุลา

"ทุเรศ!! ไปให้ห่างตัวฉัน!!"

ลุลา แสร้งมองผ่าน เธอไม่ถอยหนี แต่ทำราวกับ มาคัสเป็นอากาศธาตุที่ไม่มีผลกระทบใดๆในชีวิตเธอ

มาคัส ที่กำลังเอื้อมมือ หวังจะโอบกอดหญิงสาว หยุดอิริยบถทันที

เขาเลือกลดแขนลงและเก็บไว้ข้างลำตัวเขาตามเดิม

"ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆทำไมเธอ."

'เพลี๊ย!'

"ฉันเกลียดนายย!!!!!!รู้ไว้ซ่ะ ฉันเกลียดนายย!!!!ความเป็นคนของนาย มันหมดไปตั้งแต่ นาย! ข่มเหงคนไม่มีทางสู้แล้ว" ลุลา ตะโกนแทรกพร้อมกับ ใส่แรงทั้งหมดที่มีลงที่ฝ่ามือปะทะใส่หน้าเข้มของมาคัสอย่างจัง

"ถ้าคืนนี้ฉันกลับมาที่นี่ และเจอหน้านาย อยู่ที่ห้องฉันสัญญาเลยว่าฉันจะไม่แค่ ตบ! แต่ฉันจะฆ่านายแน่!"

ลุลาคว้ากล้องตัวโปรด , ผ้าคลุมหัว ตรงโต๊ะหน้าประตู และก้าวเท้าออกจากห้องทันที หลังกล่าวจบ

"..........."

มาคัส ได้แต่ยืนนิ่ง มองร่างหญิงสาวออกไปจนลับตา

'ตึกกก!'

"ปัดโถ่เว้ย!!! "

มาคัส ซัดกำปั้นตนเอง ลงกำแพงจนเลือดซิบมือ

เพื่อปดปล่อยความโมโหที่อะไรๆมันไม่ง่ายเหมือนหญิงคนก่อนๆที่เขาเคยเจอมา

 

 

เอกสารรออนุมัติหลายอย่างกองโต ถูกมือหนาที่พันด้วยผ้าพันแผลเซ็นต์จนหมด

"พรุ่งนี้มีประชุมกับผู้บริหารตอน 11.00น. รบกวนคุณมาคัส มาให้ตรงเวลานะคะ มีแต่ผู้บริหาร อาวุโส เกรงว่าถ้าหากคุณมาคัส มาสาย อาจถูกว่ากล่าวได้คะ"

'อารีย์' เลขาของมาคัสที่ อายุเลยวัยกลางคนมามากแล้ว กล่าวกับมาคัส

ด้วยเหตุที่เธออยู่มาตั้งแต่ราเมส โฮเทล ยังไม่ใช่ที่นิยม ผ่านมรสุมต่างๆมาเยอะแยะ เธอก็ไม่เคยคิดหนีไปไหน กับอยู่ช่วยจนฝ่าฟันวิกฤติต่างๆ มาได้ ทำให้วัยที่เกือบจะเรียกว่าวัยเกษียณ ของเธอถูกมองข้ามไป เธอได้รับสิทธิอยู่เป็นเลขาให้แก่ มาคัสจนกว่าเธอจะพึงใจขอลาออกเอง

"ครับ"

มาคัสรับคำสั่นๆ ซึ่งจริงๆแล้ว ในหัวสมองเขา ไม่ได้สนใจเรื่องงานแต่แรกด้วยซ้ำ! เขากลับคิดถึงเรือนร่างเพรียวบาง ดวงตาคู่งาม และกลิ่นกายหอมๆของลุลา เพียงอย่างเดียวเท่านั้น

"นายท่านดูแปลกๆไปนะครับ? โดนสาวหักอกหรือครับ?"

ราจีฟที่นั่งอยู่ตรงโซฟากลางห้องทำงานของมาคัส กล่าวลอยๆออกมา

ด้วยราจีฟและมาคัสอายุเท่ากัน เรียนด้วยกัน กินนอนด้วยกันมาตลอด จึงทำให้ ราจีฟ ไม่เกร็งหรือกลัว หากคุยเรื่องความรักของกันและกันกับมาคัส เพียงแต่หากอยู่ท่ามกลาง สาธารณชน ราจีฟก็จะแสดงความเคารพ กับมาคัส ด้วยภาวะ นายและลูกน้อง

"หน้าตาฉันดูออกขนาดนั้นเลยหรือว่ะ!"

"ครับนาย สงสัย เสือผู้หญิงอย่างนาย คงหมดลายก็คราวนี้แหละครับ"

ราจีฟนอกจากจะไม่ช่วยปลอบหรืออวยนายท่านของตนแล้วยังพูดเหน็บแนมใส่นายของตน อย่างหน้าตาเฉย

"ผม ขออนุญาติออกไปตรวจงาน ด้านนอกโรงแรมก่อนนะครับนาย หากนายต้องการเรียกใช้ผม นายโทรหาผมได้เลยนะครับ"

ราจีฟ ยืนขึ้นสุดตัว ก่อนน้อมศรีษะลงเล็กน้อย คล้ายกับการขออนุญาต อย่างสุภาพ กล่าวจบ ราจีฟ ก็เดินออกไปโดย ไม่ต้องรอคำอนุญาตใดๆจาก มาคัส

'เธอ ลุลาทำไมถึงทำฉัน สติหลุดอย่างนี้นะ!แทนที่เธอจะกระวนกระวายเรียกหาฉัน กับเป็นฉัน!ที่เรียกร้องหาแต่เธอหรอกหรือนี่' เสือผู้หญิงอย่างมาคัส สบถในใจ

 

เวลาผ่านไป มาคัสยังคงตรวจสอบรายละเอียดต่างๆ ของโรงแรม ทั้งระบบการบัญชี คำร้องเรียนจากลูกค้าที่เข้าพัก หรือแม่แต่ รายการอาหารของโรงแรมที่ผู้เข้าพักติชม มาคัสพยายาม หางานทำโดยไม่ปล่อยให้หัวสมองว่าง เพราะหากเขาไม่มีอะไรทำ เขาก็จะมัวคิดถึงแต่บทสวาทระหว่างเขากับลุลา เพียงอย่างเดียว

"แล้วทำไมคนก่อนๆฉันไม่เห็นจะคลั่งอย่างนี้เลยน่ะ"

สิ้นคำสบถของมาคัส

ประตูห้องทำงานถูกเปิดออก อย่างร้อนรนโดยไม่มีการเคาะ ขออนุญาตแต่อย่างใด

"แย่! แล้วครับนาย!!"

ราจีฟ ที่ปกติดูเป็นคนวางมาดขรึมตอนนี้ กับดูรุกรี้รุกรนราวกับเป็นคนละคนเลยทีเดียว

"อะไรว่ะราจีฟ!"

"เกิดพายุทะเลทราย แถวโอเอซิส ที่อยู่ใกล้ๆแม่น้ำไนล์ซึ่งบริเวณนั้นคุณลุลา เพิ่งไปถึงผมเกรงว่า.."

ราจีฟยังไม่ทันรายงานจบมาคัสก็ดีดตัวเองขึ้นจากเก้าอี้ตัวใหญ่ทันที

"เอารถออกเดี๋ยวนี้!"

มาคัสสั่งเพียงเท่านี้และรีบออกจากห้องทำงานทันที

ระหว่างที่มาคัส เหยียบคันเร่งรถอยู่นั้น เขาได้ต่อสายไปยังเลขาของเขา

"คุณอารีย์ รบกวนตรวจสอบให้ผมที ว่าใครเป็นเจ้าหน้าที่ตรวจสอบสภาพอากาศ นำนักท่องเที่ยวออกนอกสถานที่ พรุ่งนี้ เตรียมให้ซองขาวกับเขาได้เลย!"

มาคัส สั่งเสร็จก็ตัดสายทันที โดยไม่สนเลยสักนิด ว่าปลายสายฟังทันหรือไม่

'อย่าเป็นไรนะลุลา ได้โปรด..รอฉัน!'

 

 

 

ความคิดเห็น