ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep.13-ปะป๊าหนูไม่ไหว 20++

ชื่อตอน : ep.13-ปะป๊าหนูไม่ไหว 20++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2563 22:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.13-ปะป๊าหนูไม่ไหว 20++
แบบอักษร

.

 

.

ในห้องนอนกว้างใหญ่มีเสียงหอบครางหวิว ร่างกายทั้งสองปัดป่ายโหยหาซึ่งกันและกัน เอวสอบกระแทกแก่นกายเข้าออกถี่แรงจนคนใต้ร่างตัวสั่น เสียงหอบต่ำเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าอีกคนใกล้ถึงฝั่งฝัน แขนแกร่งสอดรองใต้ขารั้งให้พาดบ่าก่อนจะควงเอวตอกไปภายในช่องทางอ่อนนุ่ม แรงกระแทกส่งผลให้ร่างกายบางกระตุกเกร็ง ร่างกายบีบรัดพาให้อีกคนสั่นไหว

เสียงครางดังคลุกเคล้ากับเสียงกระแทก ใบหูใหญ่อย่างราชสีห์กระตุกขึ้นก่อนจะจับร่างบางคว่ำหน้าลง ยึดเอวอีกคนไว้มั่น ตอกเอวสวนเสียเต็มแรง คนใต้ร่างครางลั่น เล็บมือจิกลงบนโซฟาสีดำตัวใหญ่ ใบหน้าคมมีเหงื่อไหลตามกรอบหน้า ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีทองอำพันยามกระแทกกายเข้าออกอย่างไม่รู้เหนื่อย

ที่บอกว่าอึดขึ้นนานขึ้นน่าจะจริง

เป็นเวลาเกือบสามชั่วโมงแล้วที่เขายังร่วมรักกับเด็กน้อยอย่างไม่รู้จุดจบ คนใต้ร่างครางกระเส่า สติที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดเริ่มหดหายไปเมื่อเอวสอบกระแทกสวนเต็มแรง ดวงตาหวานหลับพริ้ม เหงื่อซึมตามใบหน้ายิ่งทำให้อีกคนดูหน้ามอง

"อื้อ ปะป๊า อ๊ะ!"กายบางหันมาช้าๆก่อนจะส่งมือดันหน้าท้องแน่นไว้

ไม่มีกะจิตกะใจจะลูบเลย ปะป๊าทำเขาหมดแรงไปหลายครั้งแต่ก็ยังเล้าโลมเขาขึ้นมาใหม่

"ช้าๆปะป๊า อื้ม!"ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ เอวสอบกระแทกแรงเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะดึงแขนอีกคนให้แผ่นหลังชิดอกกว้าง มือใหญ่ที่มีกรงเล็บน่ากลัวโอบรอบเข้าที่เอวบาง เอื้อมมือลูบตรงที่หน้าท้องช้าๆยามกระแทกเอวสวนเข้าไป คนตัวเล็กรับรู้ได้เป็นอย่างดีเลยว่าขนาดของอีกคนใหญ่แค่ไหนเมื่อกระทุ้งเข้ามาหน้าท้องของเขาก็นูน สองแขนเล็กจิกลงที่แขนแกร่งแน่น เงยหน้าหอบหนักเมื่ออีกคนยังคงสวนเข้ามาไม่หยุด ใบหน้าคมก้มลงกดจูบสร้างรอยรักไปทั่วคอขาว

"อืม"เสียงครางต่ำดังเป็นระยะเมื่อใกล้ถึงฝั่ง กระแทกถี่รัวอีกสองสามครั้งก่อนจะปลดปล่อย เสียงหอบปนเสียงหวานดังคลอกัน ใบหน้าหวานหันมามองอีกคนก่อนจะบดจูบช้าๆ ดวงตาทั้งคู่สบกัน ริมฝีปากยังคงดูดดุนไม่ห่าง ร่างกายทั้งสองแนบชิดกันจนไม่เหลือช่องว่าง

"ยัง ยังไม่พอ"เสียงทุ้มลึกเอ่ยที่ข้างหู แกนกายด้านล่างยังคงไม่ถอนออกไป รู้สึกถึงความอุ่นร้อนที่ไหลวนอยู่ภายใน มือใหญ่ลูบที่ท้องน้อยเขาเบาๆ เด็กน้อยส่งมือไปลูบหูใหญ่เชื่องช้าราวกับปลอบปะโลมแต่กลับทำให้อีกคนรู้สึกหึกเหิมมากขึ้นเสียนี่

"อื้อ!!"

"เรียกชื่อฉัน ได้ไหม"ถอดถอนกายด้วยความรวดเร็ว พลิกอีกคนให้หันหน้าเข้าหากันก่อนจะอุ้มขึ้นแล้วเดินไปที่ห้องนอนด้วยความรวดเร็ว

หลังจากนี้เขาจัดเต็ม กลัวว่าอีกคนจะเมื่อย

ฮาร์ทรู้สึกถึงน้ำขาวขุ่นที่ไหลย้อนออกมาตามขาเรียว พลันใบหน้าขึ้นสี ดวงตาจดจ้องที่ตรงนั้นของตนก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองอีกคนที่คร่อมมองด้วยสายตาหยาดเยิ้ม

"คริส"เมื่อกล่าวจบร่างบางก็ถูกผลักให้นอนราบกับเตียงกว้าง บดจูบปากบางแนบแน่นสองแขนโอบรอบคอกว้างไว้ก่อนจะจูบตอบอีกคนด้วยความชำนาญ

พลังในกายเริ่มไหลเวียนสูบฉีดอีกครั้ง อารมณ์ดิบของสัตว์ป่าถูกกระตุ้นให้ตื่นขึ้นทั้งสอง ร่างกายไร้อาภรณ์กอดเกี่ยวแนบแน่น เสียงกระแทกและเสียงครางหวานยังคงหนาหูเป็นระยะ ยิ่งกลายร่างเป็นกึ่งสัตว์กึ่งมนุษย์ ขนาดของคนตัวใหญ่ก็ยิ่งมหึมามากขึ้น ในคราแรกที่สอดใส่เขาจุกจนน้ำตาไหล แต่พอผ่านไปสักพักร่างกายก็ปรับตัวได้เอง เขาก้มมองด้านล่างที่มีอวัยวะชนาดเขื่องผุดเข้าผุดออกในร่างกายเขา

จนบางครั้งก็รู้สึกงงว่ามันสามารถเข้ามาในรูๆเล็กๆนั่นได้อย่างไร

"ซี้ดดด คริส อย่าแกล้งเร็วอีกได้ไหม"ใบหน้าหวานเอ่ยเสียงสั่นเมื่อตัวเองใกล้ถึงฝั่ง เอวสอบกระทุ้งเร็วขึ้นตามคำอีกคน หางใหญ่ตวัดเกี่ยวที่ขาเรียวรั้งไว้ให้อีกคนรู้สึกเมื่อย แผ่นหลังกว้างเต็มไปด้วยรอยเล็บ ตามอกและหน้าท้องลอนสวยมีรอยจูบและกัดบางๆตัดกับร่างกายเล็กตรงหน้าที่มีรอยจากฝีมือเขาอยู่แทบทุกตารางนิ้ว

แม้กระทั่งต้นขาด้านในเขาก็ทำไม่เหลือ

ก้มมองร่างบางที่สั่นคลอนตามแรงของเขา ยกยิ้มกริ่มเมื่อได้ปลดปล่อยความรู้สึกที่อัดอั้นมานาน อีกคนเข้าใจเขาและยอมเขาอย่างเต็มใจ

หลงไม่รู้จะหลงยังไงแล้วเด็กน้อย

เอวเล็กยกขึ้นเป็นจังหวะเพื่อให้แกนใหญ่กระแทกถูกจุดหวานของเขา แขนเล็กจับที่แขนเขาไว้ รั้งให้อีกคนเข้าไปในกายนุ่มอย่างไม่รู้จักหยุด

เขาชอบทุกอย่างที่เป็นฮาร์ท แม้กระทั่งเรื่องบนเตียงที่สามารถเรียนรู้ได้ว่าเขาชอบท่าไหนและต้องทำอย่างไรให้เขารู้สึกเคลิ้มไปกับมัน

เขาชอบที่ฮาร์ทพยายามทำให้บทเพลงรักไม่น่าเบื่อ พยายามสรรหาคำพูดหวานมายั่วให้เขาตื่น ขยับเปลี่ยนท่าทางเองเมื่อรู้สึกไม่สบายตัว ฮาร์ทฉลาดมากและเขาก็ชอบความฉลาดนี้

ยิ่งโตยิ่งเผ็ดจริงๆ

โฮกก

เผลอส่งเสียงคำรามเช่นราชสีห์ออกไป ดวงตาเล็กเบิกโตก่อนจะยกมือมาลูบไล้ที่กรอบหน้าเขาเบาๆ ดวงตาสีไข่มุกเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลน้ำผึ้ง จ้องมองมาที่เขา ในดวงตาสุกใสนั้นมีเขาสะท้อนอยู่

โอย ทั้งรักทั้งหลงอ่ะ

เมื่อผ่านมาสักพักจนเขาเริ่มรู้สึกทนไม่ไหว จึงขว้าสองมือตรึงเหนือหัว ยึดเอวบางเเน่นก่อนจะกระตุกเอวตอกใส่ช่องหวานรัดนุ่มเต็มแรง เสียงครางหวานร้องชื่อเขาไม่หยุด เขาขบกรามแน่นกระแทกถี่อีกสองสามครั้งแล้วปลดปล่อยด้านใน

ครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ที่ปลดปล่อยในกายอีกคน

และมันรู้สึกดีมากๆ

ทั้งสองหอบหายใจหนัก ร่างหนาล้มตัวลงนอนทับสอดแขนกอดคนตัวเล็ก ซุกหน้าลงกับคอขาว สูดดมกลิ่นกายหอมหวานเข้าเต็มปอด ปากเล็กเผยอหอบหนัก เอื้อมมือสอดที่กลุ่มผมดำและลูบไล้บริเวณหูใหญ่เบาๆ

"ขออีกได้ไหม"เสียงทุ้มดังข้างหู ก้มลงเลียใบหูเล็กจนต้องหดคอหนี

"ปะป๊าหนูเหนื่อย พักก่อนได้ไหม"

"อืม"

"ทำไมปะป๊าทำแรงจังแถมนานด้วย ขาหนูล้า"บ่นเบาๆก่อนจะก้มมองอีกคนที่วางหัวอยู่บนอก

"เพราะกลายร่างเป็นกึ่งสัตว์แบบนี้ไง"

"...."

"ทำไมทำหน้าแบบนั้น ไม่ชอบหรือ?"อีกคนเอ่ยถามเมื่อเงยหน้าขึ้นมองคนที่เงียบไปทำหน้าบูดบึ้ง

"ไม่ชอบ"

"...."

"แต่ว่าทำอีกก็ดีนะ"ว่าจบก็ถูกอีกกดจูบหนักหน่วง

ว่าจะพักแต่สงสัยคงจะไม่ทันแล้วหล่ะ

ไม่น่าปากไวเลย แงงง

.

 

.

เช้าวันรุ่งขึ้น กายหนาเดินออกมาจากห้องนอนเปลือท่อนบนเดินออกมาก็พบร่างของเพื่อนสนิทและลูกน้องของตนกำลังนั่งทานข้าวด้วยกันอยู่

ดวงตาคมลอบมองพฤติกรรมของทั้งสองเป็นระยะ

หลังจากที่ทั้งวันทั้งคืนเขามัวเมาอยู่กับกายเล็กดูเหมือนมีอีกคู่นึงที่ความสัมพันธ์เริ่มก้าวหน้า

ดูท่าว่าไทน์จะชอบใจใหญ่ ยิ้มไม่หุบเลย ส่วนเพื่อนสนิทก็ก้มหน้ายิ้มหูแดง

ไอ้อาการวัยรุ่นหัดรักนี่มันอะไรกัน

ถ้าไม่นับตั้งแต่การมาเป็นมนุษย์เฮลก็มีอายุเกือบสองร้อยปีแล้วนะ ไอการเขินหน้าแดงหลบสายตากันนั่นมันอะไรกันเนี่ย คนตัวโตส่ายหน้าจ้องมองภาพปะหลาดนั่นก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไป

อดดูไม่ได้จริงๆขอแกล้งหน่อยเถอะ

เมื่อเดินเข้าไปทั้งสองก็หุบยิ้มแล้วทำอย่างอื่นแทน ลนลานกันมากๆ เข้าไม่รู้เลยมั้งเนี่ย

"บะ บอสตื่นแลวหรอครับ กาแฟมั้ยครับ"ไทน์ถามคำถามรวดเร็ว เหงื่อซึมตามไรผมที่ปรกหน้า

"อืม"อีกคนยิ้มขำกับทางเงอะงะของอีกฝ่าย หันมองเพื่อนสนิทที่นั่งคนกาแฟก้มหน้าหลบสายตาเขา

ตั้งแต่เห็นทั้งคู่ก็มีแต่'อะไรกันเนี่ย'เต็มไปหมดอยู่ในหัว

"นะ นี่ครับ"อีกคนวางแก้วกาแฟตรงหน้าเขา หลบสายตาไปทางอื่น เลิ่กลั่กกันสุดๆ เขารู้สึกอยากแกล้งเมื่อกี้เห็นว่าทั้งสองกำลังจะจูบกัน

มนุษย์เรียกว่าอะไรนะ...morning kissรึเปล่า?

ไปลองทำกับเด็กน้อยบ้างดีไหมนะ?

"แฮ่ม เอ่อ นายดูดีขึ้นนะคริส"เสียงหวานเอ่ยทักอ้อมแอ้ม เขาเบือนสายตามองเพื่อนสนิทที่เหงื่อตกไม่แพ้กัน แก่ปูนนี้แล้วจะเขินทำไมก็ไม่รู้

"อืม"ตอบในลำคอพลางยกแก้วกาแฟขึ้นดื่ม

"ได้ให้น้องพักบ้างรึเปล่า ไม่ใช่ว่าควบคุมตัวเองไม่ได้นะคริส"

"พักสิ"เขาตอบแล้วเบือนหน้านี้

ความจริงก็คือ...

'ฮึก ปะป๊าพอได้แล้ว หนูไม่ไหวแล้วจริงๆ'เสียงหวานร้องสั่น จุกและเจ็บมากๆอีกคนก็เอาแต่สวนเอวใส่อยู่นั่นแหละ!!

'!! ขอโทษ ซี้ด อย่าตอด..ไม่ร้องนะคนดี'ใบหน้าคมก้มลงจูบปลอบที่ขมับ ขยับเอวเชื่องช้า ช่องทางตอดรัดเมื่อเขากระแทกถูกจุดวาบหวิวจนคนตัวเล็กเกร็ง

'ฮึด พอก่อนนะ ปะป๊าหนูไม่ไหวจริงๆ'อีกคนได้แต่ร้องไห้ขอให้เขาหยุด

เอาจริงๆถ้าเด็กน้อยไม่ร้อง เมื่อคืนเขาก็ไม่มีทางหยุด

 

"นายต้องทำอะไรแย่ๆไปแน่เลย"เฮลเอ่ยอย่างรู้ทันก่อนจะยกแก้วขึ้นดื่มบ้าง คริสหลบสายตาก่อนจะมองไปที่ประตูบานใหญ่ที่ในนั้นมีร่างของคนที่หวงแหนหลับใหลอยู่

"มองตาละห้อยเชียว เดี๋ยวน้องตื่นมาไม่เจอแล้วจะงอแงนะ นายทำเยอะน้องจะติดกลิ่นนาย"เฮลเอ่ยบอก สิ่งที่ทั้งสองทำกันเมื่อคืนไม่ต่างจากการผสมพันธุ์เลย ดังนั้นการที่คริสปลดปล่อยด้านในเป็นจำนวนมาก อาจทำให้มีกลิ่นแทรกอยู่ภายในกาย จนทำให้อีกคนต้องการมันมากอีกด้วย

เหมือนโอเมก้าเวลาฮีทจะติดกลิ่นอัลฟ่าเลยแหะ

ร่างสูงเดินเข้าห้องอย่างไม่ลังเลก่อนจะหยุดแล้วหันมาเอ่ยกับไทน์และเฮลหยอกๆว่า

"ทีหลังไม่ต้องเกรงใจฉันหรอก เต็มที่เลย"

ทิ้งให้ทั้งสองหน้าแดงไปทั้งหน้า

"อ้อ แล้วก็.."

".../..."

"รอยเขี้ยวที่คอเฮลของเจ้างูนั่น อย่าลืมจัดการสะล่ะ"

เอ่ยไปเเค่นั้นก่อนจะจากมาให้สองคนนั้นตัดสินใจเอง

เรื่องของคนอื่นคริสจะไม่ยุ่ง ไปกอดเด็กน้อยดีกว่า

.

 

.

 

.

//มาแล้ว ดึกไปรึเปล่านะ555555 พ่อก็ไม่เบาเลยนะ น้องร้องไห้แล้วววว ส่วนคู่ไทน์ก็คือ.... ไม่บอกหรอกลุ้นเอา555555 ฝากติดตามด้วยนะคะ

 

#ปะป๊าขอลูบหน่อย

 

Phatcher..

 

ความคิดเห็น