ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep.10-ปะป๊าขอลูบหน่อย 20++

ชื่อตอน : ep.10-ปะป๊าขอลูบหน่อย 20++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 28 เม.ย. 2563 13:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.10-ปะป๊าขอลูบหน่อย 20++
แบบอักษร

.

 

.

หลังจากที่พูดคุยกันเสร็จก็ถึงเวลาเข้าประชุม เด็กน้อยเอ่ยถามถึงเรื่องที่คริสและพญางูคุยกันก่อนหน้านี้แต่ได้รับคำตอบเพียงว่าไม่มีอะไรเท่านั้น

มันจะไม่มีอะไรได้ไงเห็นชัดๆอยู่ว่ามี!!!

ตั้งแต่มาหน้าปะป๊าก็ขรึมอยู่แล้วพอคุยเสร็จก็ขรึมมากจนบรรดาสัตว์บางชนิดทรุดลงเพราะโดนไอมืดร้ายแรงของปะป๊า

อย่างงี้คือยังไม่มีอีกหรอ!!!!

ใบหน้าเล็กง้ำงอเมื่อไม่ได้คำตอบที่ต้องการ ไทน์เห็นแล้วได้แต่ถอนหายใจ

บอสไม่ให้คุณหนูรู้หรอก

เพราะเรื่องที่บอสจะทำมันอาจทำให้ติดตาคุณหนูไปจนตายได้เลยล่ะ

ทั้งหมดเดินเข้ามาที่ห้องกว้างอีกห้องหนึ่งที่มีโต๊ะและเก้าอี้หลายพันตัวเตรียมไว้และแบ่งแยกประเภทสัตว์เลือดอุ่นและเลือดเย็นไว้คนล่ะฝั่ง

ตัวเขานั่งอยู่ที่ฝั่งสัตว์เลือดอุ่นเพราะทั้งปะป๊าและไทน์เป็นสัตว์เลือดอุ่น ส่วนเฮลนั้นเป็นสัตว์ปีศาจ ไม่มีระบุไว้ว่าเป็นสัตว์เลือดประเภทไหนเขาจึงนั่งลงใกล้กับเรา

เขานั่งอยู่ตรงกลางระหว่างปะป๊าและเฮล เพราะปะป๊าฝากให้เฮลดูผม

ดูเหมือนเขามีเรื่องที่จะต้องทำหลังจากนี้

อยากรู้อ่ะ ไว้ค่อยแอบตามไปก็แล้วกัน

เขาได้แต่นั่งสงบเสงี่ยมฟังการหารือการดูแลสัตว์ฝั่งเหนือฝั่งใต้อะไรก็ไม่รู้ไม่เข้าใจจนรู้สึกง่วง หันมองเฮลที่นั่งกอดอกมองตรงไปที่โต๊ะตรงกลางที่มีพญางูยืนอธิบายอยู่ ดวงตาสีแดงไวน์ของเฮลจ้องมองคนตรงนั้นด้วยความแปลกปะหลาด จนพญางูหันมาสบตาเข้า ทั้งคู่หันหนีพร้อมกัน

อะไรนั่นน่ะ....

เขาเลิกสนใจและหันมาที่ปะป๊า อีกคนนั่งไขว่ห้างกอดอก สูทที่ปะป๊าใส่สวยมาก ทำให้อีกคนดูมีออร่าความเป็นผู้นำออกมา เขาใส่เชิ้ตด้านในเป็นสีดำและมีเสื้อกั๊กด้านนอกสีทองอร่าม และเสื้อสูทที่คลุมไว้บนไหล่เท่านั้น มองเพลินจนดวงตาสีทองหันมาสบ มุมปากยกยิ้มบางพลางยื่นมือมาลูบผมของผมเบาๆ สัมผัสนุ่มนวลทำให้ผมรู้สึกเคลิ้มอยากจะนอน

ผมขยับตัวเข้าใกล้อกแน่นของปะป๊า เอนพิงศรีษะที่ลาดไหล่ก่อนจะซุกให้เข้าที่ มือใหญ่เลื่อนเสื้อสูทที่คลุมไว้มาใส่ให้เขาแล้วรวบเอวผมเข้าใกล้และนั่งพิงพนักจัดท่าให้ผมนอนสบาย

ปะป๊าสุดยอดที่สุด

ไม่นานผมก็เข้าสู่ห้วงความฝันไป

ดวงตาสีทองมองคนในอ้อมกอดที่หลับไหล ยกยิ้มบาง เลื่อนสายตาไปสบกับดวงตาสีเขียวเข้มตรงกลางและมองไปทางซ้ายก็เจอกับเจ้าครึ่งงูสกปรก

ไนซ์

อยู่ดีๆไม่ชอบแส่เรื่องคนอื่นนักใช่ไหม

ดวงตาสีทองวาวโรจน์เผลอปล่อยบรรยากาศอึดอัดออกมาจนเฮลต้องเอื้อมมือมาลูบแขนแกร่งเบาๆ ลืมไปว่ายังมีเด็กในอ้อมอกอยู่ข้างๆ เกือบทำอะไรไม่คิดไปแล้ว เขาถอนหายใจยาวดวงตายังคงสบกับพญางูด้านหน้า

'เมื่อจบการประชุมเมื่อไหร่

ฉันจะล้างชั่วโคตรมัน'

คำกล่าวที่คริสเอ่ยบอกเนกซ์ไว้ก่อนหน้านี้ พญางูใหญ่มีภรรยาหลายคน และทั้งเนกซ์และไนซ์เกิดจากแม่คนละแม่กัน และดังนั้นการกำจัดต้องกำจัดไปถึงญาติพี่น้องที่แม่เดียวกับมัน พ่อของมันจะเว้นไว้เพราะเขารู้ว่าพญางูใหญ่นั้นเกรงกลัวและเกรงใจเขามากแค่ไหน รวมๆแล้วก็เป็นคนดีที่ยังสอนลูกดีเช่นเนกซ์

แต่ไอลูกนอกคอกนั่น ถ้าจะหายไปสักบ้านนึงก็หาได้มีใครสนใจหรอก

ไม่มีใครห้ามเขาได้อยู่แล้ว

ไม่ใช่เพียงไนซ์ที่เป็นกบฏ แต่วงศาคณาญาติมันทั้งหมดก็เป็นด้วยเช่นกัน เพราะงั้นเขาจึงต้องกำจัดให้สิ้นซาก จะได้ไม่มีงูกสกปรกตัวไหนมาแตะต้องคนของเขาได้อีก

งูสกปรกเล่นอะไรสกปรกๆ

จนเมื่อจบการประชุมคริสก็อุ้มคนตัวเล็กมาที่ห้องรับรองอีกครั้งและฝากให้เฮลดูแลต่อ

ถึงเวลาสิงโตอาละวาดแล้ว

.

.

สามร่างใหญ่ของสิงโต เสือดาวและงูเดินมาที่หลังหอประชุมใหญ่ พบเจอกับกลุ่มครึ่งงูที่ยืนคุยกันอยู่

พวกมันหารู้ไม่ว่าความตายได้มาเยือนแล้ว

พลันรู้สึกถึงการบุกรุก ตัวการอย่างไนซ์หันมาและพุ่งเข้าใส่คริสด้วยความรวดเร็ว แต่สองขาที่คล่องแคล่วมากกว่าหางงูของไทน์ ยกขึ้นเตะก้านคอไนซ์เสียจนเซ

"อึ่ก!!"ไนซ์เสียหลักไปเพียงนิดก่อนจะส่งสัญญาณให้พวกลูกน้องมาจัดการ

พวกครึ่งๆกลางแบบนี้จะสู่กับร่างแท้จริงอย่างพวกเขาได้อย่างไร

ยกมือหนาเพียงหนึ่งครั้ง แสงสีดำก็บั่นคอพวกครึ่งงูจนหลุดไปเกือบหมด ดวงตาสีทองวาวโรจน์ชัดเจนในความมืด

"ทำไปทำไม"คริสเอ่ยถามเสียงเย็น ไนซ์หัวเราะลั่น

"ก็เลือดมนุษย์มันทำให้เป็นอมตะ มันดีไม่ใช่รึไงการเป็นอมตะน่ะ55555555555555"หัวเราะอย่างคนฟั่นเฟือน สองแขนแบออกกว้างเงยหน้าหัวเราะไหล่สั่น คริสขบกรามแน่น

"ลูกฉันไม่ใช่ว่าใครก็แตะต้องได้"

"...."

"แกล้ำเส้นฉัน"พลันไอมืดสีดำพวยพุ่งออกจากร่างปกคลุมทั่วบริเวณ ไอมืดสีดำค่อยๆกัดกินร่างกายไปช้าๆ ทำให้ผู้ที่โดนทรมานอย่างที่สุดก่อนจะหมดลม

"อึก อั้ก!!!"ไนซ์ร้องลั่นเมื่อส่วนล่างที่เป็นหางเริ่มแห้งกรอบ เขาทรุดลงกับพื้นร่างกายเริ่มบิดเบี้ยวและมีเลือดกระเด็นออกมาตามจุดต่างๆที่ถูกบิด

"ไปเป็นอมตะในนรกก็แล้วกัน"ไอมืดสีดำพุ่งออกมาอย่างแรงล้อมรอบร่างกายที่แห้งกรังของไนซ์ไว้ ร่างนั้นร้องเสียงดังลั่นด้วยความทรมาน ไอมืดบีบรัดจนร่างกายเริ่มหายไป ดวงตาสีเขียวซีดจ้องทองที่อีกคนตรงหน้า

ดวงตาสีทองที่เด่นชัด

ดวงตาที่เขาจะต้องจดจำจนตาย

นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ไนซ์ได้เห็น

พลันเสี้ยววิคอของงูก็หลุดออกจากบ่าร่างกายแหลกสลายไปพร้อมกับไอสีดำ เนกซ์มองพี่ชายต่างแม่ด้วยสายตานิ่งเฉย มือหนายกขึ้นเป็นสัญญาณก่อนจะมีเหล่างูออกมาจากตามพงหญ้า ต้นไม้และดินมากัดกินศพด้านหน้า

จบกันเสียที

.

.

"ปะป๊า.."เฮลก้มมองเด็กน้อยที่นอนละเมอ อย่างกับอีกคนรู้ว่าปะป๊าจะไปทำอะไร ขนาดนอนฝันยังหน้าเครียดเชียว

เป็นห่วงกันขนาดนี้เลยนะ

ไม่นานร่างหนาก็เข้ามาพร้อมกัน ไทน์ก้มมองเด็กที่นอนขมวดคิ้ว แล้วหันมองผู้เป็นนาย เห็นอีกคนจ้องมองร่างเล็กนิ่งก่อนจะให้พวกเราออกมา

"ฮาร์ทเป็นอะไรรึเปล่าครับ"ไทน์เอ่ยถามเฮล ด้วยความเป็นห่วงน้องมากๆเขาจึงอดถามไม่ได้

"น้องแค่ฝันน่ะ"อีกคนตอบก่อนจะหันไปเจอกับอีกคนที่ยืนมองเขาอยู่แล้ว

พญางู

ดวงตาสีเขียวเข้มจ้องมองที่เขา สายตาไม่บ่งบอกอะไรจนเขาเป็นฝ่ายหันมองทางอื่นแทนและเตรียมจะเดินออกมาแต่ก็ถูกรั้งไว้

"มาด้วยกันหน่อยสิ"เนกซ์เอ่ยบอกก่อนจะลากเฮลเดินออกไป ไทน์มองตามด้วยตาที่คาดเดาไม่ได้

.

 

.

คริสยืนมองร่างบางที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงกว้าง เขาเพิ่งใช้พลังมาส่วนหนึ่งทำใหรู้สึกเพลียไม่น้อย

อยากจะนอนกอดอีกคนแน่นๆเพิ่มพลัง

คิดแล้วก็พาตัวเองล้มลงนอน แขนใหญ่สอดใต้คออีกคนพลิกให้เข้ามาในอ้อมอกเขา ก้มลงจูบหน้าผากมนเบาๆ จนอีกคนเริ่มรู้สึกตัวตื่น

"ปะป๊า...ไปทำไรมา"เมื่อตื่นมาก็ยิงคำถามใส่ทันที

เป็นเพราะไอมืดในตัวรึเปล่านะทำให้อีกคนสามารถรับรู้บางอย่างได้

"ไม่มีอะไร ฉันขอพักหน่อย"เอ่ยปัดอีกคนพลางซุกหน้าลงกับคอขาว จมูกสูดดมกลิ่นเด็กตรงหน้า กลิ่นที่เป็นธรรมชาติทำให้เขาใจเย็นลง ดมไปดมมาในกายก็ร้อนรุ่มเสียแล้ว

ไม่บ่อยที่เขาจะใช้พลังจึงทำให้ร่างกายปรับตัวไม่ทัน ในตอนนี้ทำให้เขาเริ่มควบคุมสัญชาตญาณในกายไม่ได้

"ปะป๊า"อีกคนเอ่ยเรียกเมื่อเห็นว่าใบหน้าคมมีเหงื่อซึมออกมา

"ไม่เป็นไร"ตอบเสียงแหบก่อนจะพลิกตัวนอนก่ายหน้าผาก พยายามคุมอารมณ์ดิบไว้

"ปะป๊า..เดี๋ยวหนูเติมพลังให้นะ"เสียงเล็กพูดจบก็ลุกขึ้นคร่อม วางเอวบางลงที่ตรงตัก สองมือยันไว้ที่หน้าอก

ยิ่งกลัวๆอยู่ว่าจะเผลอทำอะไร แต่ตอนนี้คงจะไม่ต้องคิดแล้ว

ก็อีกคนดันเริ่มมาเสียขนาดนี้

ราชสีห์จะไม่ยอมปล่อยเหยื่อไปอย่างแน่นอน

"งั้นก็ช่วยเพิ่มพลังให้ป๊าหน่อยนะคะ เด็กดี"

โอมายก้อด ปะป๊าพูดคะ เรียกเขาเด็กดีอีก

คือก็ไม่ได้เขินเลยจริง แง้งงงงงง

ร่างหนาพลิกกลับมาคร่อมคนตัวเล็กกว่าแทน ใบหน้าที่ห่างกันไม่ถึงคืบทำให้ฮาร์ทเสตามองทางอื่นแทน ในใจเต้นตุบตับ

ปะป๊าอย่าฮอตให้มากได้ปะมันร้อน

หึ้ยยยย เขินจะตายอยู่แล้วววว

คริสปล่อยกลิ่นจางออกมาจากร่างปกคลุมทั่วบริเวณเป็นอันรู้กันว่าห้ามเข้ามารบกวนเขาเด็ดขาด ไทน์ที่ยืนอยู่ข้างนอกสะดุ้งเพียงนิดก่อนจะเดินไปที่อื่นแทน

บอสครับ อย่าทำน้องผมแรงนะT T

"อื้อ อื้ม"ปากหยักก้มลงบดจูบกลีบปากบาง ดูดดุนเสียจนอีกคนหอบหายใจ เสียงหอบสร้างความกระสันให้ราชสีห์ตัวใหญ่อีกเป็นเท่าตัว มือหนาปัดป่ายไปทั่วร่าง แทรกกายเข้าไประหว่างขาเล็กของอีกคน ปรายตามองมือเล็กที่ลูบวนที่อกเขา

ชอบจริงๆแหละอกเขาเนี่ย

มือหนาจับมือเล็กในลูบลงไปเรื่อยๆจนถึงจุดกึ่งกลางของร่างกาย ฮาร์ทสะดุ้งเปิดตาเจอสายตาที่เร่าร้อนของอีกคนจ้องมองอยู่ ดวงตาสีทองอำพันทำให้ใจหวั่นไหว มือหนาบังคับให้มือเล็กนวดคลึงที่ส่วนนั้นจนมันเริ่มขยายใหญ่ ริมฝีปากทั้งคู่ยังคงแนบชิดกัน คนบนร่างไม่ปล่อยให้เขาได้เตรียมใจอะไรเลย

แต่แล้วไงอ่ะ

วัยรุ่นแส่บๆอะรู้จักแม้ะ

ฮาร์ทจะไม่ยอม

คิดแล้วก็บดคลึงที่ส่วนนั้นของปะป๊าหนักขึ้นจนอีกคนครางต่ำในคอ ดวงตาจดจ้องราวจะกินเขาเข้าไปทั้งตัว เขาสู้กลับโดยการอ้าปากงับริมฝีปากหนาของอีกคนมือเล็กข้างที่ว่างสอดเข้าในกลุ่มผมดกดำของคนบนร่าง ลูบไล้ให้อีกคนโอนอ่อน คนตัวโตชะงักเมื่อการโต้กลับเปลี่ยนไป ปากหยักยกยิ้มก่อนจะก้มลงซุกซอกคอขาว ขบเม้มสร้างรอยจนหาที่ว่างแทบไม่ได้ มือเล็กสอดเข้าในกางเกงสีดำ คลึงแกนกลางของอีกคนจนผงาดใหญ่

โอมายก้อดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

จุกแน่ๆ ตายแน่ๆเลยอุแง้งงงงง

คนบนร่างร้องหึ เมื่อเห็นสายตาวาววับปนตกใจของอีกคน ขนาดของเขาย่อมไม่ธรรมดาเพราะเขามีเลือดสัตว์ป่าไหลเวียนในตัว

และมันกำลังจะผงาดข่มขู่เหยื่อตัวน้อยอยู่

"ป๊า อ๊ะ!"ร่างกายใหญ่ผุดลุกขึ้นถอดเสื้อออกจนหมด เด็กน้อยโดนรั้งเอวให้ชิดกับเอวสอบของอีกคน เงยหน้าขึ้นมองกล้ามเนื้อแน่นและผิวธรรมชาติอย่างผู้ชาย เผลอยกมือขึ้นลูบไล้อีกคนอย่างไม่ตั้งใจ แขนแกร่งสอดที่ใต้ข้อพับขาเล็ก รั้งขึ้นให้พาดบ่า หันข้างบดจูบจนข้อเท้าเป็นรอยแดง มือหนาที่ว่างบีบเค้นเอวเขาเชื่องช้า ผมสูดปากครางหวิวเมื่อมือนั้นปัดผ่านไปมาบริเวณนั้น

ปะป๊าใจดีกับหนูหน่อยนะ

มือหนาลูบบริเวณนั้นเบาๆ เขาเงยหน้าร้อง ไม่รู้สึกตัวเลยสักนิดว่าถูกถอดกางเกงออกไปตอนไหน จนลืมตามาอีกทีเขาก็ร่างกายเปลือยเปล่าเเล้ว

มือเบามาก ขยันทำให้เขาสติหลุดทุกที

ตอนนี้ร่างกายทั้งสองแนบชิดกันร่างหนาของอีกคนก็ไร้อาภรณ์ใดๆไปแล้ว ก้มลงบดจูบอีกคนรุนแรงตามอารมณ์ เร้ากันมาสักพักและรับรู้ได้ว่าคนตัวเล็กเป็นวัยรุ่นผู้ชาย ความต้องการเรื่องนี้ย่อมมีอยู่แล้ว

แกนกลางใหญ่ถูไถที่ขาเล็กช้าๆ มือหนาก็เล้าโลมให้อีกคนรู้สึกดี คนตัวเล็กบิดเร่าเมื่อโดนเร้าเสียจนแทบหลอมละลายไปตรงนั้น

ปะป๊ารูดรั้งแกนกายเขาจนเสร็จ เขาหอบหายใจแรง และอีกคนไม่ยอมปล่อยเขาไว้ จัดการเอาน้ำสีขาวขุ่นของเขาป้ายที่ช่องทางหลัง เขาหวีดร้องด้วยความเจ็บ จะถดตัวถอยหนีมือใหญ่แต่พอมองดวงตาอีกคนวาววับก็ทำให้เขารู้สึกอยากปล่อยตัวไปเลย

"อื้อ อื้มมม ปะป๊า..เจ็บ"สองนิ้วสอดเข้าไปในจีบหวาน ควานหาจุดกระสันของอีกคน

"เจอแล้ว"

"อ๊าา!!"เด็กน้อยแอ่นเอวขึ้นเมื่อนิ้วเรียวคว้านเจอจุดเสียวของเขา บิดกายเร่าเมื่ออีกคนขยี้ย้ำที่จุดนั้น หวีดร้องเสียงหวานน้ำตาคลอ อีกคนไม่ปราณีเขาเลย มือเล็กจิกที่แขนแกร่งแน่น

"เบาๆอ๊ะ!"เมื่อได้ที่อีกคนเอานิ้วออกอย่างรวดเร็วแล้วขยับเอวมานั่งตรงกลาง

"ผ่อนคลายนะคนดี"มือหนาลูบใบหน้า ร่างเล็กกัดปากเมื่อแกนใหญ่นั้นสอดเข้ามาในร่างกาย ความเจ็บจี้ดทำให้เขาเผลอปล่อยน้ำตาไหลลงมา ปากหยักก้มจูบปลอบเขาเบาๆ เอวสอบขยับเข้าออกเชื่องช้าให้เขาปรับตัว

"ฮื่อออ อ๊ะๆ"เสียงครางหวานดังลั่นห้อง มือเล็กโอบรอบคออีกคนแน่น สองขาถูกมือใหญ่บังคับให้เกี่ยวเอว แล้วสอดกระแทกเข้ามาในร่างกายเขาไม่ยอมหยุด

"คริส อ๊ะ คริส!"

"ซี้ดดดด อย่ารัดแรง"เสียงทุ้มลึกเอ่ยบอกเมื่อกระแทกไปโดนจุดกระสันอีกคนจนร้องเสียไม่เป็นภาษา ภายในตอดรัดเขาจนแทบจะคุมไว้ไม่อยู่ ร่างหนาหยัดกายขึ้นยกขาพาดบ่า รั้งเอวเล็กไว้แนบชิดก่อนจะขยับเอวเร็ว

"อื้ออ!! ฮ๊ะ อ๊าา"ร่างเล็กปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง อีกคนยกยิ้มแล้วยกเอวอีกคนขึ้นงัดส่วนนั้นให้แนบชิดอีกขั้น

มือเล็กปัดป่านสะเปะสะปะ ใบหน้าพริ้มขยับตามแรงโยกที่คนบนร่างส่งมา ดวงตาหวานฉ่ำน้ำปรือตามองอีกคนที่โหมร่างกายใส่เขาไม่ยั้ง พลันเห็นภาพสัตว์ป่าตัวใหญ่ซ้อนทับอีกคน

สัญชาตญาณดิบเริ่มควบคุมปะป๊า

มือเล็กดันหน้าท้องแกร่งไว้เบาๆ อีกคนรู้สึกตัวก่อนจะผ่อนแรงลง ก้มลงจูบหน้าผากมนแล้วเข้าออกอย่างเชื่องช้า

"อืม ขอโทษ"เสียงทุ้มเอ่ยอยู่ข้างหู สองมือประทับที่หน้าคมก่อนจะจูบหน้าผากอีกคนเบาๆ

"ไม่เป็นไรนะปะป๊า"ลูบริมฝีปากกระจับน่าจูบของอีกคน

"ทำให้เต็มที่เลย หนูไหว"

อ่านนิยายncมาเยอะ รู้น่ะว่าต้องทำยังไง หึหึ

.

 

.

"พาฉันมาที่นี่ทำไม"เฮลเอ่ยถามเมื่อถูกพญางูรั้งให้มาที่อีกห้องหนึ่ง

"คิงจะทำอะไรต่อเธอไม่รู้รึไง"

"ทำไมจะไม่รู้ แต่ทำไมต้องลากฉันออกมา"ถามเสียงแข็งเมื่อยังไม่ได้คำตอบที่ถูกใจ

"ฉันคิดว่าฉันถูกใจเธอ"

"อะไรนะ"พวกเขาหยุดยืนในห้องกว้างซึ่งดูแล้วน่าจะเป็นห้องนอนของพญางู

"ฉันอยากทำให้แน่ใจ"

"ห้ะ อื้อ!"

หลังจากตรงนั้นก็ไม่อาจทราบได้ว่าพญางูคิดทำอะไร

.

 

.

ฝั่งไทน์

"หายไปไหนกันหมด เหงาจังบอสก็ไม่อ่อนโยนเลย ห้องมันไม่เก็บเสียงนะครับ!!!!"

นั่งร้องไห้อยู่คนเดียว น่าสงสารจริงๆ

.

 

.

"อ๊ะๆ คริส อื้มม"ร่างกายเล็กยกตัวขึ้นขย่มบนตักแกร่ง เงยหน้าสูดปากร้องครางเสียงหวาน บางจังหวะที่อีกคนสวนเอวขึ้นมาทำให้สมองขาวโพลนไปจังหวะหนึ่ง มือหนาบีบเค้นเอวเล็ก คอยประคองให้อีกคนได้ทำตามใจตัวเอง

ก็บอกแล้วว่าเผ็ดจริง ทำเขาตื่นเต้นตลอดเวลา เดาใจไม่ได้ว่าเด็กตรงหน้าคิดจะทำอะไร

คนตัวเล็กยกแขนข้างหนึ่งจับที่บ่าอีกคนมืออีกข้างวางบนบนหน้าขาแกร่ง แอ่นอกยกเอวขึ้นเป็นจังหวะ ดวงตาหวานหลับพริ้ม ปากเล็กร้องเสียงหวานน่าฟัง ดวงตาคมจ้องมองใบหน้านั้นนิ่ง ขบกรามแน่นเมื่ออีกคนจงใจหยุดค้างและเปลี่ยนเป็นควงเอวบางแทน มือหนาเผลอบีบเอวเล็กแน่นคว้าอีกคนลงเตียงขึ้นคร่อมไว้แล้วกระแทกเสียแรงจนหัวสั่น

สอดแขนไปรองหัวอีกคนไว้ให้ให้รู้สึกเจ็บเมื่อเสียดสีกับเตียง รั้งขาเล็กขึ้นพาดเอวขยับเอวสอบเข้าออกไม่หยุดเสียงหวานร้องจนแหบแห้ง ขาดห้วงไปบางจังหวะ มือเล็กจิกหลังกว้างเป็นรอยยาว เมื่อส่วนนั้นของอีกคนขยายใหญ่ในร่างกายและโดนที่จุดนั้นเต็มๆ

"อ๊ะๆๆ ป๊าคริส ไม่ไหว อ๊ะ!เร็วกว่านี้"

"อืม"เมื่อได้รับคำจากอีกคนก็หยัดตัวขึ้นคว้าสองมือขึ้นเหนือหัวแล้วกดลงเตียงแน่น มือข้างที่ว่างยึดเอวเล็กไว้ ก่อนจะกระแทกเอวสอบถี่แรงจนอีกคนหัวสั่น ร่างกายกระตุกเกร็งเมื่อใกล้ถึงจุดสูงสุด ภายในตอดรัดความใหญ่โตของอีกคนจนแทบขยับไม่ได้ เสียงทุ้มครางต่ำออกมาเมื่อรู้สึกใกล้เสร็จแล้วเช่นกัน ก้มลงจูบอีกคนก่อนจะซุกคอ คนตัวเล็กหวีดร้องลั่น อ้าปากกัดอีกคนเพื่อนกลั้นความสุขสนที่ปะทุออกมาแทบไม่อยู่ ร่างหนากระแทกเอวรอบสุดท้ายและเสร็จพร้อมกันในที่สุด

"อึก อื้ออ"ร่างเล็กหอบหายใจรู้สึกถึงบางอย่างที่ไหลอยู่ในตัว

ปะป๊าไม่ใส่ถุงหรอเนี่ย!!!!!!

"อืม ได้พลังเพิ่มขึ้นเยอะ"อีกคนยืดตัวขึ้นจ้องมองเขาด้วยสายตาหวานฉ่ำ ปากเล็กจูบจมูกโด่ง

"อื้อ"กอดอีกคนไว้แน่นก่อนจะหลับด้วยความเพลีย

ตาคมมองใบหน้าหวานฉ่ำที่มีหยาดน้ำใสคลออยู่ใต้ดวงตา ยกมือขึ้นเกลี่ยเบามือ มองบนร่างกายขาวนวลที่มีแต่รวยขบกัดและดูดดุนของเขาทั่วร่าง

เด็กคนนี้เป็นของเขาอย่างสมบูรณ์

อดทนมาตั้งนาน เด็กตรงหน้าเป็นแมวซ่อนเล็บดีๆนี่เอง

ทำเขาตื่นถึงจิตวิญญาณ จนเกือบพลั้งทำร้ายอีกคนสะเเล้ว

สัญชาตญาณสัตว์มันรุนแรง เขาอยากให้อีกคนรู้สึกดีกับมันมากกว่า

แต่ก็ยั่วสะจนสติเตลิด

จริงๆเลย

ยกยิ้มกริ่มก่อนจะจัดการร่างกายให้อีกคนและตัวเอง มานอนพักและหลับไหลไปในที่สุด

.

 

.

ฝั่งไทน์อีกรอบ

"เสียงเงียบไปแล้วแต่กลิ่นยังไม่จาง ไม่ยุ่งดีกว่า"

ร่างสูงนั่งกอดเข่าตัวเองอยู่อีกมุมห้องด้วยความหว่าเว้

.

 

 

.

 

 

.

//เอาล่ะ อรุ่มยัง ต้องอรุ่มละแหละ55555 การเพิ่มพลังของปะป๊าเขาแค่อยากกอดเอง ลูกเราเนี่ยใจแตกอยากทำอย่างอื่น5555555ส่วนไทน์ก็น่าสงสาร พญางูกับเฮลก็น่าสน ไม่รู้แหละรอดูละกันเนอะ ฝากติดตามด้วยน้อ หลังจากนี้ก็มีแบบนี้มาอีกสักตอนสองตอนสามตอนรอลุ้นเอาเนอะ

 

#ปะป๊าขอลูบหน่อย

 

Phatcher..

ความคิดเห็น