ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep.7-ปะป๊ากับเด็กอายุ18

ชื่อตอน : ep.7-ปะป๊ากับเด็กอายุ18

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2563 12:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.7-ปะป๊ากับเด็กอายุ18
แบบอักษร

.

 

.

เอาอีกแล้ว

เดจาวูอีกแล้ว

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาบนอกแน่นของอีกคน กระพริบตาอีกสองสามทีก็ค่อยๆหยัดตัวขึ้น ท้าวคางมองใบหน้าคมที่หลับไหล มือเล็กลูบไล้ที่สันกรามคม เลื่อนลงมาที่คอและไหปลาร้าสวย และกล้ามอกแน่นและลอนแพ็คเงางาม

ผมค่อยๆลุกออกจากอกอีกคนเบาๆ คราวนี้ดูเหมือนว่าเขาจะหลับจริงๆ ค่อยๆจับแขนที่พาดอยู่ที่เอวออกแล้วหยิบผ้าห่มมาคลุมไว้ให้อีกคน

ผมลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำ ยืนส่องกระจกมองตนเอง

โอมายก้อดรอบที่เท่าไหร่แล้วนะ

อาการบีบรัดนั้นทำให้ผมโตขึ้นอีกสี่ปี ตอนนี้ผมอายุสิบแปดแล้ว ใบหน้าหวานดูคมขึ้นนิดหน่อย รูปร่างสูงโปร่ง แขนขายาวเรียว มีกล้ามเนื้อนิดหน่อยพอเหมาะพอดี หน้าท้องแบนเลขสิบเอ็ด ผิวขาวจัด

โอโห จีบตัวเองได้มั้ยครับเนี่ย

ผลจากการจูบหรือทำให้ผมสมส่วนได้ขนาดนี้

หึหึ งั้นปะป๊าก็คงไม่ติดคุกแล้วหล่ะ วะฮ่าฮ่า

ปะป๊าทำให้ผมรู้สึกอย่างแรงกล้า ร่างกายผมเติบโตขึ้นรวดเร็วภายในหนึ่งเดือน

เอาล่ะ ไม่กลัวละทีนี้

ปะป๊าโดนเอาคืนแน่!!!!

ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ออกมายังเห็นอีกคนนอนหลับสนิท ผมเดินลงไปก้มจูบที่หน้าผากอีกคนเบาๆแล้วเดินไปหาไรกินที่ห้องครัว

หลังจากวันนั้นที่ไทน์ออกจากโรงพยาบาลเขาก็กลับมาทำงานเช่นเดิมเพิ่มเติมคือเน้นการทำงานบ้านสะมากกว่า

เพราะปะป๊าสั่งให้เขาเป็นพ่อบ้านแทนการออกทำงานภาคสนาม ปะป๊ายังคงเป็นห่วงร่างกายของไทน์

ผมมารู้ว่าไทน์เป็นเสือดาวมิน่าล่ะเขาถึงดูว่องไวและเฉียบคมเป็นอย่างมาก ผมเห็นเขาก้มๆเงยอยู่ในห้องครัวผมจึงกะจะเข้าไปจะเอ๋อีกคนสะหน่อย

"ว้ากก!!"คนตัวสูงหันมาจ๊ะเอ๋ผมเสียก่อน ผมตกใจจนสะดุ้ง คนตรงหน้าหัวเราะ

"ผมกะจะมาแกล้งทำไมผมโดนแกล้งล่ะ!!"ผมเหวใส่อีกคนที่ยังคงหัวเราะไม่หยุด

"55555555พี่รู้ว่าคุณหนูมาไงครับ"ลืมไปว่าเขาเป็นเสือดาวยังไงประสาทสัมผัสก็ย่อมดีอยู่แล้วนี่นา

"หึ้ยย"ผมเบะปากใส่ ก่อนอีกคนจะเริ่มสังเกตร่างกายของผม

"โอ้..คุณหนูโตขึ้นอีกแล้ว"อีกคนจับคางพลางครุ่นคิด

"เป็นไงๆ ผมหล่อมั้ย"พูดแล้วก็ยกแขนขึ้นเบ่งกล้ามให้อีกคนดู

"น่ารักมากกว่าครับ"

"!!!"น่ารักอีกแล้ว!

"5555555หิวมั้ยครับ มีอาหารที่ผมทำไว้อยู่จะได้อุ่นให้"

"หิวววววว วันนี้จะกินข้าวสองจาน!"ผมพูดพลางเดินไปนั่งที่บาร์รออีกคนอุ่นอาหารให้

ผมมองแผ่นหลังกว้างของอีกคนพลางคิดว่าอีกคนก็เป็นผู้ชายที่เพอร์เฟ็คคนหนึ่งเหมือนกัน สาวหลายคนคงชอบแน่ๆ รวมถึงตัวเขาด้วย

"นี่พี่ไทน์ พี่ไม่มีแฟนหรอ"ผมท้าวคางถามอีกคน คนตรงหน้าหันมาเพียงนิดแล้วอมยิ้มขำเบาๆ

"ไม่มีหรอกครับ พี่ทำงานแบบนี้ไม่มีเวลาไปดูแลใครนอกจากคุณหนูหรอก"อีกคนตอบพลางผัดกับข้าวส่งกลิ่นหอมฉุยจนท้องร้อง

"ผมรู้สึกผิดเลยนะเนี่ย"ผมลูบท้องป้อยๆก่อนจะเอ่ยไป เพราะงานของเขาคือการดูแลผม อาจทำให้ต้องเสียเวลาส่วนตัวไปมาก

"ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกครับคุณหนู พี่เต็มใจ"แสนดียังไงก็แสนดีแบบนั้น ก็บอกแล้วว่าพี่ไทน์น่ะเพอร์เฟ็ค ถ้าไม่ติดว่ามีปะป๊า พี่ไทน์ผมก็จัดไปแล่ว!!

"แล้วทำไมอยู่ๆถึงถามเรื่องนี้หรอครับ"อีกคนจัดจานและวางอาหารให้ที่ตรงหน้าผม ผมกลืนน้ำลายรออีกคนตักข้าวให้

"ผมก็อยากรู้ พี่ออกจะหล่อขนาดนี้ทำไมไม่มีแฟน"ผมพูดตามตรงเพราะไทน์น่ะ นอกจากจะเก่งแทบทุกด้าน หน้าตาก็ยังดีไม่แพ้ใครเลย เหมือนเทพบุตรลงมาเกิด ทั้งคิ้วหนา กับดวงตาคมกริบสีเหลืองเข้ม จมูกโด่งปากกระจับ โอ้ยยยยย บ้านนี้มันหล่อกันจังเลยเว้ยยย

"555555ขอบคุณที่ชมนะครับ"อีกคนขำใส่เมินเรื่องมีแฟนของผมไป ยื่นจากข้าวมาให้ผม ผมจึงลงมือทานไม่วายชวนเขามากินด้วย แต่เขาให้ผมกินก่อนและนั่งเฝ้าผมทานแทน

"อร่อยมาก!!!พี่ไทน์น่าจะเข้าครัวตั้งนานแล้ว!"ผมยกนิ้วโป้งให้อีกคน คนตรงหน้ายิ้มกว้าง

"คุณหนูก็พูดเกินไป"อีกคนมักจะถ่อมตัวกับเขาเสมอเลย ทั้งๆที่อายุก็จะ28เข้าไปแล้ว

เราห่างกันตั้ง10ปีเชียว!!!

"ว่าแต่ไม่มีคนที่รู้สึกแอบมีใจให้เลยหรอ"ผมยังคงถามต่อ เห็นใบหน้าอีกคนแล้วมันอดไม่ได้จริงๆว่าแฟนในอนาคตของของเขาจะมีหน้าตาเช่นไร

"อืม จะมีก็มีล่ะมั้งครับ"

"หืม"อะไรนะ

"ใครอ่ะๆๆๆๆ"ผมขยับเข้าไปหาอีกคน ส่งสายตาอ้อนวอนด้วยความอยากรู้ อีกคนเคาะเหม่งผมเบาๆแล้วยิ้มขำกับท่าทาง

"ไม่บอกหรอก"ผมได้แต่เบะปากใส่

ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมอยู่ๆถึงสนิทกันขนาดนี้ เพราะว่าหลังจากที่ผมถูกลักพาตัวพี่ไทน์ก็ดูแลผมแบบใกล้ชิดและแทบจะยี่สิบสี่ชั่วโมง ผมจึงสนิทกับเขาไปโดยปริยาย และด้วยความที่เขาและผมเป็นคนเข้ากับคนอื่นได้ง่ายจึงสนิทกันมากขึ้น

หลายๆเรื่องที่ผมคุยกับเขาเพราะเขาให้ความรู้สึกแบบพี่ชาย มันทำให้ผมอบอุ่นใจเสมอ และตัวเขาเองก็มองผมเป็นน้องชายคนหนึ่งเช่นกัน ในเรื่องนี้ปะป๊าก็รู้และไม่ได้ว่าอะไร แถมบางครั้งยังปล่อยให้ผมเล่นกันแบบเด็กๆเช่นเกาะหลังกระโดดถีบไล่เตะกัน ไทน์ก็ได้ปลดปล่อยได้บ้าง เพราะงานมันก็เครียดล่ะเนอะ ปะป๊าเองก็ไว้ใจไทน์มากๆและเป็นห่วงอีกคน รู้มาว่าเขาตามติดและดูแลปะป๊ามาตั้งแต่สมัยหนุ่มๆ ปะป๊าเคยช่วยเขาจากฝูงนกที่รุมทำร้ายไว้ เพราะไทน์เป็นเสือหลงฝูงและยังเด็กมาก ไทน์จึงภักดีกับปะป๊าเสมอมา ก็เลยไม่ต้องมีการหึงหวงเกิดขึ้นในปะป๊า ไม่บ่นว่าเวลาที่เราเล่นถึงตัวกัน ตรงนี้ที่ทำให้ผมมีความสุขเพราะได้พี่ชายที่เข้าใจมาอีกหนึ่งคน

"โห่วไรอ่าาาา พี่เจอผมสืบแน่!!"ผมว่าพลางยัดข้าวเข้าปากคำโต

"สืบไม่ได้หรอกกกกกก"อีกคนว่าเสียงยานแล้วหลบหนีผมที่พุ่งเข้าหา เราวิ่งไล่กันจนรู้สึกว่ามีคนมองจากอีกทางเราทั้งคู่จึงหยุด

"ปะป๊าา"ผมเอ่ยเสียงเรียกเมื่อเห็นอีกคนยืนพิงผนังกอดอกจ้องมองพวกเราเล่นกันอยู่ มุมปากยกยิ้มบางเบา

ไทน์ก้มหัวให้ปะป๊าเล็กน้อยพลางดันหลังผมให้ไปนั่งทานข้าวดีๆ

"มาทานข้าวกันปะป๊า"ผมเอ่ยเรียกอีกคน ปะป๊ายกมือขึ้นโบกเบาๆว่าเขาไม่ทาน และเป็นไทน์ที่เตรียมกาแฟมาให้แทน

"ปะป๊าเหนื่อยหรอนอนยาวมากเลย"ผมเอ่ยถามเมื่อเห็นอีกคนดูเซื่องซึม และตาปรือๆ ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าและรูปร่างที่เปลี่ยนไปพลันยกยิ้มกริ่มขณะยกแก้วกาแฟขึ้นจรดริมฝีปาก ทำให้เด็กตรงหน้ามองไม่เห็น แต่ไทน์เห็นนะ..

ชักตะหงิดๆละนี่มันอาการหวงน้องรึเปล่านะ

"นิดหน่อย"อีกคนตอบคำถามก่อนจะนั่งมองเด็กนั่งกินข้าวแก้มตุ่ย ใบหน้าพยักขึ้นลงเป็นสัณญาณว่าเข้าใจ

ทั้งสามนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารและพูดคุยกันสารพัดอย่างมีความสุข คนตัวหนานั่งมองลูกน้องคนสนิทและลูกชายคนสำคัญคุยกัน ก็รู้สึกอิ่มใจขึ้นมา ดีที่ทั้งสองเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยจนเขาตกใจ ไทน์ที่ไม่ค่อยพูดกับเขาก่อนหน้านี้กลับกลายเป็นคนพูดมากเมื่อต้องคุยกับลูกเขา

ซึ่งนั่นก็ดีแล้ว

 

วิ้ววว~ว

ทั้งไทน์และคริสชะงักเมื่อได้ยินสัญญาณบางอย่างที่ลอยมาตามลม

อย่างที่ว่าไว้ว่าสัตว์เท่านั้นที่จะรู้ว่ามันหมายความว่าอะไร ทั้งคริสและไทน์มองหน้ากันระหว่างที่ฮาร์ทก้มลงทานข้าว เพียงเสี้ยววิพวกเขาก็ทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น คริสยกกาแฟขึ้นจิบและไทน์ก็คุยตอบคำถามเด็กตรงหน้าเช่นเดิม

แต่ภายในใจทั้งคู่นั้นรู้ดีว่าสัญญาณอันตรายนั้นมาอีกระลอกแล้ว

พลันดวงตาคมแปรเปลี่ยนสีทั้งคู่

.

 

.

"ปะป๊าๆหนูมีเรื่องสงสัย"ตอนนี้ทั้งคู่นั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก โดยที่ฮาร์ทเอนตัวตัวนอนทับอีกคนและยกมือหนามาจับเล่น

"ว่า"อีกคนก้มลงหอมหัวแล้วเอียงคอมองผมที่นอนเล่นมือเขาอยู่

"ถ้าปะป๊าเป็นสิงโตแล้วหนูเป็นสิงโตมั้ยอ่ะ"ผมเงยหน้าถามอีกคน ปากหยักก้มลงจูบที่จมูกผมเบาๆ

"ไม่ใช่ เธอไม่ได้เป็นสายเลือดของฉันจึงไม่มีความเป็นสัตว์ป่าผสมอยู่"เขาเอ่ยตอบผมกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น

"อ๋อออออ แล้วปะป๊าแปลงร่างได้ใช่มั้ย แปลงให้ดูหน่อยสิ"ผมขยับตัวหันหน้าเข้าหาเขาและกอดเขาไว้

อีกคนยกยิ้ม

"ยังไม่ถึงเวลาเด็กน้อย"ปากหยักก้มจูบที่ข้างริมฝีปากบางแช่ไว้

"ไม่เด็กแล้วเหอะ"อีกคนขยุกขยิกบนตัวหนา ดันตัวขึ้นกลายเป็นว่าท่าทางตอนนี้คนตัวเล็กคร่อมคนเป็นพ่ออยู่

"เด็กสำหรับฉัน"แขนหนาที่วางพาดอยู่บนพนักพิงเปลี่ยนเป็นโอบที่เอวบางไว้ เงยหน้ามองใบหน้าหวานที่ทำปากอุบอิบบ่นเขา

อีกไม่นานหรอก

"ไทน์ก็แปลงร่างได้ใช่มั้ยปะป๊า"

"อืม"คนตัวเล็กทิ้งตัวนั่งบนตักอีกคนที่นอนเอนกายอยู่ สองมือเล็กยันตัวไว้บนอกหนา

ซึ่งตำแหน่งก้นนุ่มนั้นมันหมิ่นเหม่อยู่บริเวณนั้นของเขาพอดิบพอดี เงยหน้ามองสีหน้าไร้เดียงสาที่ยังคงไม่รู้อะไร

ใช่ย่อยเลยแหะ :)

คนตัวหนาดันตัวขึ้นช้าๆสองมือโอบประคองอีกคนไว้ แล้วดันตัวเองนั่งพิงพนักกว้าง ท่านั่งในตอนนี้ก็อันตรายไม่ต่างจากเมื่อกี้เลยจริงๆ

ฮาร์ทยังคงมองอีกคนด้วยความงุนงง สองแขนเล็กถูกรวบให้โอบรอบคอหนา เอวบางถูกจับให้เข้าหาอีกคนใกล้เข้าไปอีก

เมื่อรู้สึกถึงความผิดปกติแล้วฮาร์ทก็ยกยิ้มในใจทันที

ปะป๊านะปะป๊า สายตาไม่เคยเก็บมิดจริงๆ

ยิ่งโตความรู้สึกก็ยิ่งรวดเร็วทันอีกคนมากขึ้น บิดกายพยายามนั่งให้เข้าที่ เฉียดที่ส่วนนั้นของอีกคนไปมาอย่างไม่ตั้งใจ

แต่แท้จริงแล้วเขาจะแกล้งอีกคนต่างหากเล่า!

สายตาที่ดูออกง่ายเช่นไรของคนเป็นพ่อ สีหน้าที่ดูออกง่ายเช่นนั้นก็ถูกมองออกเช่นกัน สายตาที่ดูสนุกสนานและริมฝีปากเล็กกัดปากนั่นเบาๆ จงใจบดเอวขยี้ที่ส่วนนั้นอย่างวาบหวาม ดวงตาคมเปลี่ยนสีแพรวพราวออกมาเต็มที่ มือหนาประคองเอวอีกคนและมีบางครั้งที่เผลอยกเอวสวนขึ้นไปจนคนบนร่างร้องเสียงหลงในคอ

เอาแล้ว ศึกนี้ใครจะชนะกัน

ทั้งคู่ต่างคิดเช่นนี้ในใจจึงไม่มีใครยอมใคร ได้แต่ฟัดกันทางสายตาและร่างกายจนคนตัวเล็กเริ่มเหนื่อยหอบ

ยังไงก็ยังแพ้คนมากประสบการณ์อยู่ดี

แต่ก็บอกแล้วว่าจะเอาคืน!!

อย่าดูถูกเด็กสิบแปดเชียว!

.

 

.

 

.

//สู้เขาลูกฮาร์ท อย่าไปยอมพ่อไม่จริง ส่วนไทน์เองก็มีคู่ให้นะคะ รอลุ้นเอาเนอะในตอนหน้าๆจะมีตัวละครมาเพิ่ม ลองเดาๆดูก็ได้ว่าจะเป็นสัตว์ชนิดไหนบ้างเนอะ555 ฝากด้วยค่าา

 

#ปะป๊าขอลูบหน่อย

 

Phatcher..

 

 

ความคิดเห็น