ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep.6-ปะป๊าเบาหน่อย

ชื่อตอน : ep.6-ปะป๊าเบาหน่อย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2563 12:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.6-ปะป๊าเบาหน่อย
แบบอักษร

.

 

.

หลังจากที่ผมรู้เรื่องราวของตัวเองและปะป๊าทั้งหมดแล้วนั้น ก็มีความรู้สึกโล่งใจ(?)มากๆ ปะป๊าพาผมไปช้อปปิ้งซื้ออุปกรณ์สำหรับเด็กวัยอย่างผม และปะป๊าก็บอกว่าผมสามารถโตได้อีกภายในหนึ่งเดือน พูดแล้วก็ยิ้มกรุ้มกริ่มใส่ รู้หรอกว่าคิดอะไร!!!

ถึงจะไม่เคยมีแฟนก็เถอะแต่ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าที่ปะป๊าทำหมายถึงอะไร

ผมก็ไม่ได้ใสขนาดนั้นน :p

"ปะป๊าชุดนี้เท่ป่าว"ผมไปลองชุดที่ซื้อมาจากห้างให้อีกคนดู

"น่ารัก"อีกคนครุ่นคิดพักนึงก่อนจะเอ่ยออกมา

"ต้องเท่สิ!!!"ผมเหวใส่อีกคนและได้รับเสียงหัวเราะตอบกลับมาแทน

ปกติแล้วปะป๊าชอบทำหน้าเครียด ถ้าไม่อยู่ต่อหน้าเขาน่ะนะ น้อยครั้งมากที่อีกคนยิ้มและหัวเราะขนาดนี้

ผมน่ะมีความสุขนะ ถึงแม้จะตายมาแล้วแต่ก็การที่ได้มาเจอปะป๊าคริสเป็นอะไรที่ดีที่สุดในโลกเลย

ได้รับการดูแล ได้รับความรัก ความอบอุ่น

ได้รับทุกอย่างที่ไม่เคยได้

มันรู้สึกดีแบบนี้นี่เอง

เพราะงั้นหลังจากนี้ผมจะทำทุกอย่างเพื่อปะป๊า

เขาจะได้มีความสุขเหมือนที่ผมมีความสุข

"มานี่สิ.."อีกคนอ้าแขนเรียกผมให้เข้าไปหา ผมวิ่งเข้าใส่อ้อมกอดใหญ่ ตวัดแขนโอบรอบเอวหนาเอาขาเกี่ยวไว้

"หอม"อีกคนก้มลงจูบที่แก้ม ไล้ไปมาบนหน้าผม

ผมหันหนีเพราะรู้สึกจักจี้แต่ก็ยังปล่อยให้อีกคนเล่นจนพอใจ

ในขณะที่เขาชอบกล้ามอกปะป๊า ส่วนปะป๊าก็ชอบแก้มเขา

รู้หรอกน่ะ!!!!

"ปะป๊าาา หนูยังไม่อาบน้ำ"ผมเอื้อมมือเกาะไหล่อีกคนไว้ ดันไว้เบาๆ

"หอมดีไม่ต้องอาบก็ได้"อีกคนว่าพลางก้มลงจูบที่ซอกคอขาว ขบเม้มเนื้อนุ่มเบาๆ ผมปล่อยให้อีกคนเล่น แต่ไม่ยอมให้เล่นฝ่ายเดียวหรอกนะ!!!

ผมก้มลงกัดที่คออีกคนจนเป็นรอยฟัน แต่ดูเหมือนอีกคนจะไม่รู้สึกเจ็บแถมยังหัวเราะหึหึในคออีกด้วย

หยามกันนี่นา!!!

คิดแล้วก็ก้มลงกัดอีกเป็นรอยอีกหลายจุด ปะป๊าที่ซุกคอผมหยัดตัวขึ้นแล้วนั่งดูผมกัดเขาแทน

คันฟันรึไง?

คนตัวโตท้าวคางมองผมที่กำลังมุ่งมั่นกับการกัดเขาอยู่ ผมยืดตัวออกมาดูผลงาน

เรานี่มันเก่งจริงๆ ทำปะป๊าเป็นรอยได้ วะฮ่าฮ่า

มัวแต่หัวเราะกับตัวเองไม่ได้รู้เลยว่าอีกคนกำลังทำหน้าแบบไหนอยู่ มือหนายกขึ้นลูบไล้ที่สีข้าง อีกคนก็ยังไม่รู้ตัวสักนิด ว่าอันตรายคืบคลานเข้ามาแล้ว

สองแขนแกร่งสอดรองก้นคนตัวเล็กและยืนขึ้นเดินด้วยความรวดเร็วจนอีกคนตกใจจนแทบเกาะไม่ทัน

ปะป๊าพาเขามาที่ห้อง..เอ่อ ห้องนอน...

ปะป๊า....หนูแค่14เอง

"ปะป๊าพามาไมอ่ะ หนูยังไม่ง่วงเลยนะ"ที่หนึ่งในวงการเปลี่ยนเรื่องเก่งต้องยกให้ฮาร์ทละ

อีกคนไม่ตอบอะไรแต่ก้มลงหอมแก้มผมเสียเต็มแรงและพาผมวางลงบนที่นอนใหญ่ขนาดคิงไซส์กับผ้าปูสีเหลืองทอง

"ปะป๊า"ความรู้สึกหนาวๆแล่นขึ้นมา เผลอสบตาอีกคนที่จ้องมองอยู่ก่อนแล้ว ผมกลืนน้ำลายดังเอื้อกก่อนจะหลบสายตาเสมองทางอื่นทำไม่รู้ไม่ชี้ไป

ดวงตาสีน้ำตาลแปรเปลี่ยนเป็นสีทองมือหนาปัดปอยผมที่ปรกบนหน้าผม

"วันนี้ฉันจะทำแบบวันนั้นที่เธอเกิดอาการบีบรัด"เขาบอกผม ผมหันไปมองเขาด้วยความตกใจ

บับรัดอีกแล้วหรอ?? มันเจ็บจะตาย!!!

"ไม่เอาปะป๊าหนูเจ็บ"ผมส่ายหน้าเป็นพัลวัน เอื้อมมือจับมือหนาก่อนจะเอามาทาบที่แก้มและถูไถเบาๆ

"อยากโตมั้ย"

"อยาก!!"ว่าเรื่องนี้ก็อยากทันที อยากวิ่งเล่นอยากทำอะไรให้เต็มที่สมวัยแล้ว!!

วัยรุ่นเลือดมันร้อน!! อย่าห้ามพี่ไอน้อง!!

"ถ้างั้นก็ต้องทนเจ็บ.."อีคนทำหน้าทะมึนใส่

"..."อุแงง ปะป๊าาาาา

"ปะ ปะป๊าจะทำยังไง ถ้ามันเจ็บก็ขอเจ็บน้อยๆนะ"ผมเอ่ยบอกอีกคน อยากโตแต่ก็กลัวเจ็บนี่นาทำไงได้อ่ะ

"อืม จะพยายาม"อีกคนว่าแล้วยิ้มกริ่มก่อนจะก้มลงพรมจูบที่หน้าผม

เดี๋ยวนะ..ถ้างั้นปะป๊าก็ต้อง เอ่อ นัวเราก่อนใช่มั้ยนะ

โอมายก้อด ต้องรู้สึกแบบนั้นอีกแล้วหรอ?!

อุแงงงงงงงง

"อื้อ.."ส่งเผลอส่งเสียงหวานเมื่ออีกคนก้มลงเลียและขมเม้มที่ซอกคอ ก่อนจะจูบไล้มาเรื่อยๆตามไหปลาร้า และไหล่มน

มือสองข้างที่ไม่รู้จะวางตรงไหนถูกอีกคนบังคับให้ขึ้นคล้องคอ ผมได้แต่เกร็งตัวเมื่ออีกคนพรมจูบไปตามร่างกาย ความรู้สึกแปลกใหม่ทำให้ร่างกายผมร้อน

ใจหนึ่งอย่างผลักไสแต่ใจหนึ่งก็โหยหา

อยากให้ปะป๊าทำแบบนี้ทุกวันเลย

"อ๊ะ อื้ม"ผมเผลอยกเอวเมื่ออีกคนไล้จมูกโด่งพาดผ่านไตเม็ดเล็กบนอก ราวกับถูกแกล้งเมื่อรู้ว่าบนอกทำให้เขาส่งเสียงหวาน อีกคนก็ไล้ไปมาอยู่บริเวณนั้นซ้ำๆ

ความรู้สึกบีบรัดเริ่มเกิดขึ้น

ผมเริ่มมาคิดหลังจากวันนั้นว่า ยิ่งผมมีอารมณ์มากเท่าอาการบีบรัดจะยิ่งเพิ่มขึ้น และพอมันมากเกินไปจึงทำให้อายุผมเพิ่มขึ้นก้าวกระโดดขนาดนี้

ปะป๊ารุนแรงกับใจหนูมากรู้ไหม!

"อื้มม"เสียงพรมจูบที่อยู่บนร่างกายผมทำให้รู้สึกเหมือนในท้องมีผีเสื้อบิน ผมจิกเล็บที่หลังอีกคนแน่น หลับตาปี๋ยามมือหนาสัมผัสร่างกาย

"ร้องออกมาไม่ต้องอั้น"ปะป๊าเงยหน้ามาเพียงนิดก่อนจะก้มลงไปเริ่มจนหน้าคมอยู่ประมาณที่เอวเขา มือหนาบีบเค้นที่สะโพกกลม ก่อนจะเลิกเสื้ออีกคนขึ้นและขบกัดจนเกิดรอย

ทุกครั้งที่ริมฝีปากร้อนไล้ผ่านและดวงตาที่สองที่จดจ้องราวกับเขาถูกกระชากอาภรณ์ทิ้งแต่แท้จริงแล้วยังมีใส่อยู่ครบทุกชิ้น ผมบิดกายเร่าเมื่ออีกคนเอื้อมมือบีบเค้นที่ขาอ่อนผมและค่อยๆดันมันออกจากกัน

หน้าของปะป๊าอยู่ใกล้บริเวณน้องชายผมมาก

"ปะป๊าไม่เอา.."ผมร้องห้ามเมื่ออีกคนกัดเข้าที่ขาด้านใน ผมตัวกระตุกเมื่อใบหน้านั่นอยู่ใกล้จุดหวงห้าม

"อื้อ อื้ม"ผมยกมือขึ้นปิดปากเมื่อใบหน้าคมยังคมสาละวนอยู่ที่ใต้สะดือ แม้จะไม่มีการถอดอะไรออกสักชิ้นแต่คนตรงหน้ากลับสามารถทำให้ผมแทบถวายร่างกายนี้ให้ได้ ปากหยักก้มลงจูบที่ขอบกางเกงขาสั้นของผมมือหนาบีบเค้นที่ก้มกลมของผมซ้ำๆ

ผมเกร็งตัวเชิดหน้าอั้นเสียงร้อง ยิ่งอั้นอีกคนยิ่งทำแรงขึ้น

"อื้อ ปะป๊า อ๊ะ.. เบาหน่อย"เขาจับขาสองข้างผมวางบนไหล่ในขณะที่ตัวเขายังคงซุกซนกับด้านล่าง มือหนากระชับเข้าที่เอวผม หน้าคมจูบหนักๆที่เชิงกรานของผม

เส้นผมของเขาปัดป่ายอยู่บนน้องชายผม พลันทำให้เกิดปฏิกิริยาบางอย่างที่ผมเข้าใจเป็นอย่างดี

ผู้ชายน่ะนะ โดนกระตุ้นนิดหน่อยก็รู้สึกแล้ว

"ปะป๊า ช้าๆอื้มม"ผมถูกแกล้งจนแทบหมดเรี่ยวแรง ทำไมครั้งนี้ถึงดูไปไกลกว่าครั้งที่แล้วก็ไม่อาจรู้ แต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกต่อต้านเขาแต่อย่างใด

"ฮื่ออออ"เหมือนเขาจะช่วยผมแต่ก็ปล่อยเบลอ เขายืดตัวขึ้นแทรกกายหนาระหว่างขาผม สองแขนแกร่งยันตัวเองไว้จ้องมองใบหน้าที่หวานฉ่ำของคนใต้ร่าง

คนใต้ร่างก็จ้องมองเช่นกัน เลื่อนสายตามองปากหยักได้รูปอีกคนแล้วก็รู้สึกหวิวในใจขึ้นมา

เหมือนคนบนร่างจะรู้

ตัวเขาหลีกเลี่ยงการจูบมาตลอดเพราะในตอนนั้นเด็กตรงหน้ายังไม่รู้ความจริงอะไร เขากลัวว่าถ้าทำไปอาจจะเกลียดเขาไปเลยก็ได้

"ปะป๊า.."อีกคนเรียกสั้นๆแขนเล็กโอบรอบคอคนตัวโต สองขาตวัดเกี่ยวเอวสอบไว้

แต่ตอนนี้คงไม่ต้องกังวลอะไรแล้วล่ะ

ยังไงสะไม่กี่วันข้างหน้าเด็กคนนี้ก็ต้องเป็นของเขาอยู่ดี

ร่างหนาโน้มตัวลงกดจูบที่ริมฝีปากเล็กเบาๆ ค่อยๆละเมียดละไมชิมปากหวานตรงหน้า

อยากสัมผัสและบดจูบอย่างร้อนแรงมาตลอด

ค่อยๆจูบด้วยการดึงดูดริมฝีปากไปมาอย่างช้าๆให้อีกคนได้ปรับตัว แต่ดูเหมือนอีกคนจะเงอะงะได้แปปเดียวแต่ในตอนนี้ก็สามารถจูบตอบเขากลับได้แล้ว

ฉลาดจริงๆ

สองร่างบนเตียงกอดจูบกันด้วยความเชื่องช้าราวกับซึมซับความรู้สึกดีๆกันไว้ ร่าหงนาเองก็ไมได้เร่งรีบอีกคน เขาเพียงแต่ดูดดึงริมฝีปากไม่มีการสอดใดๆทั้งนั้น

ค่อยเป็นค่อยไปก็ได้

เขามีเวลาสอนอีกเยอะ

มือหนาลูบเอวอีกคน ก้มจูบอย่างเป็นจังหวะ คนใต้ร่างก็ตอบรับเขาเป็นอย่างดี สองแขนสองขากอดเกี่ยวเขาเเน่นหลับตาพริ้มรับจูบที่เขามอบให้

เขาพลันคิดว่าตัวเขาเองตามจริงก็เป็นแค่สิงโตผู้โดดเดี่ยวเขาตัวคนเดียวและไร้ความรู้สึกมาเสียนานจนกระทั่งเจอเด็กสี่ขวบคนนั้นจนมาเป็นเด็กตรงหน้าในวันนี้ ความโดดเดี่ยวในจิดใจถูกเติมเต็มโดยคนตรงหน้า จนเอ่อล้นด้วยความรู้สึกดี เขาพูดได้เต็มปากเลยว่ามีความสุขมากๆ

เขาเพิ่งรู้สึกว่าชีวิตสามสิบปีมีค่ามากก็ตอนนี้

คนตัวเล็กแทบจะไม่รู้สึกถึงอาการบีบรัดเลย

เพราะรสจูบตรงหน้าดึงความรู้สึกไปหมด

ทั้งสองค่อยๆผละออกจากกัน จ้องมองกันด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เต็มเปี่ยม แม้จะยังพูดออกมาไม่ได้แต่ทั้งสองก็รู้อยู่แก่ใจ

 

"ปะป๊าอ่ะ ทำแรงดูสิเป็นรอยแดงไปหมดเลย"คนตัวเล็กบ่นหน้ากระจกเมื่อก้มมองเห็นรอยต่างๆที่อีกคนทำไว้

ผิวขาวๆของเขากลายเป็นสีแดงและรอยกัดเกือบทั้งหมด!!

"ขอโทษพอทีเบาไม่เป็น"ว่าแล้วก็ก้มลงดูดที่หลังคออีกคนไปที

"ปะป๊า!!!"

นี่ขนาดแค่นี้ปะป๊ายังไม่ยั้ง แล้วถ้าอนาคตเขาไม่ตายคาอกเลยรึ?

.

 

.

 

.

//ปะป๊าเบาได้เบาเนอะ น้องก็ตัวแค่นี้55555แค่นี้ยังน้อยไปปป๊ หลังจากนี้เดี๋ยวรู้เลย หึหึ เรื่องนี้ไม่ม่าหรอกมีแต่บาป ขอเชิญทุกคนเข้าสู่คุกนะคะ55555 ฝากติดตามด้วยเน้อ

 

#ปะป๊าขอลูบหน่อย

 

Phatcher..

 

 

 

 

ความคิดเห็น