ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่4.เรื่องราว..

ชื่อตอน : ตอนที่4.เรื่องราว..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 294

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2563 14:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4.เรื่องราว..
แบบอักษร

วิน...

 

พ่อของผมกลับบ้านมาใหนรอบหลายเดือน พ่อของกลับมาพร้อมกับผู้หญิงคนนึง ปู่ของผมก็มาด้วย มันก็ต้องไม่ใช่เรื่องดีอะไรอีกนั่นเเหละผมว่า

 

ก็อย่างที่ผมคิดผู้หญิงคนนี้คือเเม่เลี้ยงของผม เดี่ยวนะผมมีเเม่เลี้ยงกี่คนเเล้วเนี่ยนี่คนที่สอง จะเรียกว่าเเม่เลี้ยงก็ไม่ถูกยังไม่เเต่งงานกันเลย เอาเป็นว่าช่างมันเถอะ

 

"เเกมาก็ดีเลยวิน..นี่เจน..เเฟนของพ่อเเก.."ปู่ของผมบอกกับผมออกมา

 

"เเล้วก็นี่น้องของเเก..."ปู่ของผมบอกกับผมออกมา ผู้หญิงคนนี้ท้องงั้นเหรอท้องกับใคร อย่าบอกนะว่า

 

"ปู่ครับวิน..คือ.."ผมไม่รู้จะเริ่มถามยังไงก่อนดีมันเหมือนครางก่อนเลย

 

"ผมอยากออกไปอยู่หอครับ"ผมบอกกับปู่ของผมไปทันที

 

"ได้วินปู่มีคอนโดเเถวมหาลัยวินอยู่พอดี.."ปู่ของผมบอกกับผมออกมา

 

"พ่อครับ..ผมมีเรื่องอยากจะคุยด้วย"ผมตะโกนเรียกพ่อของผมไปทันที

 

"งั้นปู่กลับก่อนนะวิน..ดูเเลน้องกับเเม่เค้าดีๆส่วนเรื่องคอนโดเดี๋ยวปู้จัดการให้"ปู่ของผมบอกกับผมออกมาก่อนจะเดินไป

 

ถ้าถามว่าทำไมผมอยากไปอยู่หอหรือว่าคอนโดทั้งๆที่ตอนเเรกผมไม่เคยคิดจะอยู่เลย ก็เพราะผมไม่อยากอยู่เป็นก้างพ่อของผมกับ เจน เเม่เลี้ยงของผมพร้อมกับลูกน้อยของเธอนั่นเเหละ

 

"มีอะไรเหรอวิน.."พ่อของผมเดินมาหาผมที่กำลังยืนอยู่ในครัว

 

"มีอะไรเหรอคะอิฐ"เจนถามพ่อของผมที่เดินมาหาผม

 

"นี่เรื่องของพ่อกับลูกน้าไม่ต้องยุ่ง"ผมรีบลากพ่อของผมออกมานอกบ้านในทันที

 

"วินไปพูดกับเจนเเบบนั้นได้ไงให้เกียรติเธอหน่อยเธอเป็นเเฟนพ่อนะ..อีกอย่างนึง.."

 

"เมียพ่อไม่ใช่เเม่ของผมซักหน่อย.."ผมพูดด้วยท่าทางโมโหยังจะปกป้องกันอีก โคตรหมั่นไส้หว่ะ

 

"นี่พ่อไม่ได้โดนของใช่ปะเหมือนตอนเเอน..พ่อรู้ใช่ไหมว่าพ่อทำอะไรลงไป"ผมถามพ่อของผมไปทันที

 

"รู้ดิ..พ่อรู้ทุกอย่างว่าตัวเองทำอะไรลงไป.."พ่อของผมบอกกับผมออกมา

 

"เเล้วไอโยหล่ะพ่อ.."ผมถามพ่อของผมไปทันทีด้วยความโมโห

 

"พ่อว่าโยคงจะเข้าใจสิ่งที่พอทำ.."พ่อของผมบอกกับผมออกมา ถึงมันจะเข้าใจจริงๆตามที่พ่อผมพูด เเต่..

 

"พ่อไม่คิดถึงความรู้สึกมันบ้างเหรอวะ.."ผมถามพ่อของผมออกมาต่อ พ่อของผมเงียบ

 

"จริงสินะ..ถ้าพ่อเเคร์ไอโยคิดถึงความรู้สึกมันพ่อคงไม่ ไปเอากับผู้หญิงที่ไหนไม่รู้จนมีลูกหรอก.."ผมพูดด้วยความโมโหที่มันค่อยๆไต่เลเวลสูงขึ้นไปเรื่อยๆจนเกินจะทนเเล้ว

 

"ระวังคำพูดด้วยวิน."พ่อของผมบอกกับผมออกมา

 

"พ่อจะเอาอย่างนี้ใช่ไหมวะ.."ผมถามพ่อของผมออกมา เเต่พ่อของผมไม่ตอบอะไร

 

"ไม่มีใครสามารถทำอะไรสองอย่างได้ดีในเวลาเดียวกันหรอกนะเว้ยพ่อ.."ผมบอกกับพ่อของผมออกมา

 

"หรือพ่อจะเลือกปล่อยซักอย่างเพื่อทุ่มเทให้อีกอย่างที่พ่อเลือก"ผมบอกกับพ่อของผมออกมาต่อ

 

"ผมขอถามเหตุผลพ่ออย่างนึงทำไมพ่อทำอะไรเเบบนี้วะ.."ผมถามพ่อของผมไปทันที ก่อนจะเข้าไปกระชากคอเสื้อของพ่อผมด้วยความโมโห ยิ่งเงียบยิ่งทำให้ผมโมโห

 

"อย่านึกว่าพ่อเป็นพ่อผมจะไม่กล้าต่อยพ่อนะเว้ย.."ผมพูดด้วยความโมโหที่มันมาถึงขีดจำกัดเเล้ว

 

"พ่อทำอะไรไม่นึกถึงสิ่งที่มันผ่านๆมาบ้างเลยรึไง ใครอยู่ข้างพ่อเวลาพ่อต้องการ ใครที่พ่อรักเเละรักพ่อ.."ผมถามพ่อของผมออกมาก่อนจะปล่อยมือจากคอเสื้อของพ่อของผมถอยออกมาสงบสติอารมณ์

 

"ผมถือว่าพ่อเลือกเเล้วนะ..โอกาสของพ่อที่ได้จากไอโยเพื่อนผมมันหมดเเล้ว..พ่ออย่ามายุ่งกับเพื่อนของผมอีกละกัน เชิญพ่ออยู่กับเมียพ่อเเล้วก็ไอเด็กเชี้ยในท้องนั่นไปเถอะ.."ผมบอกกับพ่อของผมด้วยความโมโหก่อนจะเดินเข้าบ้านมาเเล้วขึ้นห้องตัวเองไป

 

ไอพวกที่ชอบเงียบไม่ตอบโต้อะไรเลยมันทำให้ผมโคตรหัวร้อนเลยหล่ะครับ

 

หลังจากนำผมสงบสติอารมณ์ของผมได้เเล้วผมก็โทรไปหาไอโย เเต่มันรู้เรื่องทั้งหมดอยู่เเล้ว น้ำเสียงของมันเเฝงไปด้วยความเศร้าผมรู้สึกได้..

 

ทำไมมันต้องเกิดเรื่องเเบบนี้ขึ้นด้วยวะเนี่ย น่าเบื่อชะมัด พ่อของผมเงียบไม่พูดอะไรเลยผมไม่เข้าใจอะไรเลย ทุกอย่างมันเร็วมากไปเวลาเกือบๆปี หรืออาจจะหลายๆเดือน ผมไม่รู้ เเต่พ่อของผมโคตรเเน่เลย ตั้งเเต่ตอนน้าเเอนเเล้ว เเต่นี่นพอจะเข้าใจได้ว่าเธอทำของใส่พ่อของผมบวกกับที่พ่อของผมเชื่อฟังปู่ของผมมากๆ

 

ผมอยากจะบีบคอเเม่นั่นให้ตายจริงๆถ้ามันไม่บาปอะนะ ไม่มีอะไรจะพูดกับเรื่องนี้เเล้วมันวุ่นวายไปหมด ผมก็ไม่อยากยุ่งเรื่องของพ่อของผมกับไอโยด้วยเเต่ผมทนไม่ได้ไง..

 

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

 

วาคิน...

 

ผมวานะการที่พ่อของผมบอกกับไอโยไปเเบบนั้นมันก็ดีเเล้วหล่ะผมหล่ะเบื่อจริงๆที่ต้องมาเห็นน้องชายผมตกอยู่ในสภาพเเบบนี้ สภาพเเบบไหนหน่ะเหรอ ก็เศร้า สีหน้าไม่ยิ้มเเย้มถึงปกติจะไม่ค่อยยิ้มก็เถอะ ผมห่วงน้องชายของผมมากๆ

 

เเต่ผมก็มีปัญหาของผมเหมือนกันก็ไอบูมมันไม่ยอมพูดกับผมเลยตั้งเเต่ไปเที่ยวกันคราวก่อน ผมอาจจะงอนไร้สาระไปเองก็ได้บางทีเเค่บางที..

 

"บูมออกไปซื้อของเป็นเพื่อนหน่อยดิ.."ผมบอกกับไอบูมที่กำลังจัดส่วนหย่อมหน้าบ้าสของผมอยู่

 

"ไปกับกูหน่อยนะ..บูม..น๊า..นะ.."ผมพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนเเบบที่ไม่เคยทำมาก่อน หวังว่ามันจะดูน่ารักนะ ต้องให้ไอโยทำนั่นเเหละถึงจะดูน่ารัก พอทำน้ำเสียงเเบบนี้มัรขนลุกยังไงไม่รู้

 

"คุณคืนก็ไปเองสิครับ...ผมไม่ว่าง"มันหันมาบอกกับผม

 

"เวลาตัวเองงอนเรื่องไร้สาระไม่คิดจะรับผิด..พอจะใช้งานมาขอให้ไปด้วย..ย้อนเเย้งมาก"ไอบูมบอกกับผมออกมา ไอเชี้ยบูมไอ..

 

"ก็ได้ไปคนเดียวก็ได้โว้ยไม่ง้อ..เผื่อเจอคนหน้าตาดีๆซักคนไม่มีมึงไปด้วยสะดวกไปอีก.."ผมพูดบอกกับมันไป มันนิ่งเงียบไม่พูดอะไรต่อ ปกติมันต้องหึงผมเเล้วดิเเค่นี้อะไร ไม่ได้ผล งั้นไปคนเดียวก็ได้..

 

"ฝากเฝ้าบ้านด้วยละกันเจ้าลักกี้..เฝ้าไออ้วนที่จัดสวนอยู่ด้วย"ผมบอกกับเจ้าลักกี้หมาของไอโยน้องชายของผม ไอโยมันรักหมาตัวนี้ของมันมากๆ

 

ไอบูมมันก็ไม่ได้อ้วนหรอกเเต่มันกืนเยอะหุ่นมันก็ประมาณผมนี้เเหละ นี่ผมคิดอะไรของผมเนี่ยไปซื้อของดีกว่า..

 

ผมพูดก่อนผมจะขับรถออกจากบ้านเพื่อจะไปห้างสรรพสินค้าเพื่อจะซื้อของที่ผมอยากจะซื้อพสกขนม ของใช้ เสื้อผ้า ของจุกจิกที่ผมต้องใช้

 

เดินนานๆมันเมื่อยขาชะมักไม่มีคนช่วยถือของให้ ไอบูมนะไอบูเป็นผัวเอ้ย..เเฟนที่ไม่ได้เรื่องเลย

 

"สวัสดี..นายนี่หน้าตาคุ้นๆนะ.."ใครคนนึงเข้ามาทักทายผม ย้อมผมสีควันบุหรี่ หน้าตาก็ดีเลยนะ ทำไมเสียงคุ้นๆจัง

 

"ไอคิน..ใช่วาคินรึเปล่า"เค้าถามผมออกมา ผมนึกออกเเล้ว

 

"ไอ้เเดเนียล.."เพื่อนสมัยมหาลัยของผมเอง ผมมีเพื่อนอยู่สามคนที่สนิทๆกัน ก็มี ผม ไอเเดเนียลเเล้วก็ อีกคนนึงชื่อซี

 

"เป็นไงบ้างวะไม่เจอกันนาน.."ผมถามไอเเดนหรือเเดเนียลกลับไปทันที

 

"ก็เรื่อยๆหว่ะ.."เเดนบอกกับผมออกมา

 

"เเล้วนี่ได้เจอไอซีบ้างปะ.."ผมถามไอเเดนเพื่อนของผมไปทันที

 

"ก็เจอกันบ่อยนะเเต่ตอนนี้กูว่ามันไม่อยากเจอกูเเล้วหว่ะ.."ไอเเดนบอกกับผมออกมา

 

"ทำไมวะ.."ผมถามไอเเดนไปทันที

 

"เรื่องมันยาวหว่ะ.."ไอเเดนบอกกับผมออกมา ไอเพื่อนอีกคนนึงของผมที่ชื่อซีหน่ะมันก็คล้ายไปไอโยน้องผมนี่เเหละ ทั้งนิสัยท่าทาง การกระทำ บ้านมันรวยมากๆ หน้าตาดีมากๆด้วย ผมไม่ค่อยถูกกับมันเท่าไหร่ ไม่ลงรอยกัน ด่วนเหตุผลบางอย่าง

 

"งั้นมึงเอาเบอร์มึงมาเดี๋ยวกุโทรไป.."ผมบอกกับไอเเดนก่อนจะยื่นมทอถือให้กับไอเเดน

 

"อะนี่..กูเเถมให้ทุกช่องทางติดต่อเลย.."ไอเเดนบอกกับผมออกมา

 

"งั้นกูไปก่อนนะเว้ย"ผมพูดก่อนจะเดินออกมา บังเอิญจังเลยนะเนี่ยได้เจอเพื่อนเก่าด้วย

 

หลังจากนั้นผมก็กลับบ้านมาผมม่นั่งคุยเล่นเเชทกับเพื่อนของผมอยู่ที่หน้าบ้าน นี่ก็เย็นเเล้ว ตอนนี้ไอบูมมันยืนรดน้ำต้นไม้อยู่หน่ะ...

 

ผมวางมือถือไว้หน้าบ้านก่อนจะเดินเข้าครัวไปเพื่อจะหยิบขนมามากิน

 

ผมได้ยินเสียงเหมือนใครบางคนกำลังรองไห้อยู่ ต้องเป็นเเม่ของผมเเน่ๆ เเต่เเม่ของผมร้องไห้ทำไม

 

ผมไปเเอบดูเเม่ของผมเปิดอัลบั้มรูปภาพอยู่ ในห้องทำงานของพ่อผม ก่อนจะร้องไห้ไปด้วย อัลบั้มนั้นผมจำได้มันคือภาพถ่ายครอบครัวเเม่ของผม ผมก็ยังสงสัยมาจนถึงทุกวันนี้ว่าทำไม้เเม่ห้ามพวกผมกลับไปที่นั่นอีก เวลาพูดถึงเเม่จะโมโหใส่

 

"นี่มันก็ผ่านมานานเเล้วเเท้.."เเม่ของผมพูดพลางร้องไห้พลาง

 

ผมไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าเเม่ของผมมีญาติพี่น้องที่ไหนบ้างผมไม่เคยเจอเลยเเละเเม่ไม่เคยเล่าด้วย ผมจำได้ลางๆว่ามี ผมเคยอยู่ที่นั่นตอนเด็กๆ เเต่พอมีไอโยน้องชายพ่อกับเเม่ก็มาอยู่ที่นี่

 

"ฉันพาลูก..หนีพี่มาเเล้วทำไม.."เเม่ของผมร้องไห้ออกมาต่อก่อนจะหันมามองทางผมผมรีบหลบไปในทันที

 

เเม่ของผมมีพี่สาวด้วยงั้นเหรอ ผมจำได้นะว่าเหมือนจะมีเเต่เเม่ไม่เคยเล่าอะไรให้ผมฟังเลยผมก็ไม่ได้ถามอีกนั่นเเหละ พอถามก็จะโดนดุ

 

"คุณคิดนะครับมีคนโทรมาหาครับ"ไอบูมบอกกับผมออกมา ผมรีบเดินลงบันไดไปในทันที

 

"ใครโทรมาวะ.."ผมถามไอบูมไปทันที ก็อยากถาม

 

ไม่ตอบ งั้นโทรกลับเองก็ได้ ผมคิดก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทร ตอนนี้ผมนั่งทับเสื้อไอบูมที่ถอดตั้งเอาไว้ อยากโชว์หุ่นรึไงวะ..

 

"ไงวะ..ไอเเดน.."ผมรับสายก่อนจะนั่งลงที่หน้าบ้านตามเดิม

 

"เออๆ..ได้ดิ"ผมบอกกับไอเเดนไปทันที ก่อนเราจะนั่งคุยอะไรกันไปเรื่อยอย่างสนุกสนานกว่าจะเลิกคุยก็ค่ำเเล้วเเต่ทำไมไอโย กับพ่อยังไม่กลับมาเลยหล่ะเนี่ย

 

"มีอะไรรึเปล่าไออ้วน"ผมถามไอบูมที่ยืนมองผมอยู่

 

"ปล่าวคุณคินเเค่นั่งทับเสื้อผมอยู่"ไอบูมบอกกับผมออกมา ทำเป็นถอดเสื้อโชว์หุ่น เเต่หุ่นก็ดีจริงนั่นเเหละใครผ่านไปผ่านมา หวงนะโว้ย..

 

"อยากได้ก็มาหยิบไปดิ"ผมบอกกับบูมไปทันทีผมไม่ลุกขึ้นให้หรอกจะนั่งทับอยู่ตรงนี้เเหละ

 

"คุณคินนี่นิสัยอย่างกับเด็กเลยนะครับ"ไอบูมบอกกับผมออกมา

 

"เเล้วไง.."ผมทำหน้ากวนประสาทใส่มันที่กำลังยืนอยู่

 

"กลับมาเเล้วครับ.."ซักพักรถของพ่อของผมก็ขับมาจอดที่โรงจอดรถก่อนไอโยจะลงมาจากรถ

 

"สวัสดีครับพี่คินพี่บูม.."ไอโยบอกกับผมเเละไอบูมก่อนจะยกมือไหว้มารยาทดีจริงๆน้องของผม

 

"เเล้วมอเตอร์ไซค์หล่ะ.."ผมถามไอโยไปทันทีด้วยความสงสัยก็ไหนพ่อบอกจะซื้อให้ใหม่

 

"นั่นไงครับ.."ไอโยชี้ไปทางรถที่บรรทุกรถมอเตอร์ไซค์มาด้วย สุดยอด มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์สีดำ โคตรเท่ห์

 

"ทำไมพี่คินมานั่งอยู่หน้าบ้านเหรอครับ"ไอโยถามผมออกมา ผมได้เเต่ยิ้ม ก่อนจะหันไปมองไอบูมที่ไม่ใส่เสื้ออยู่ในตอนนี้

 

"งั้นผมขึ้นห้องก่อนนะ.."ไอโยบอกก่อนมันจะขึ้นห้องไปส่วนผมก็นั่งต่อ ดูพวกพนักงานที่มาส่งรถเอารถมาจอดที่โรงจอดรถ จนกระทั้งพวกพนักงานกลับไป ผมก็ยังนั่งอยู่

 

"ถ้าคุณคินไม่คืนเสื้อให้ผมผมไม่คุยกับคุณคินจริงๆนะครับ..."ไอบูมบอกกับผมออกมา เล่นงี้เลยเหรอวะ

 

"งั้นมาหอมเเก้มกูก่อนดิ..เเล้วกูจะคืน"ผมบอกกับไอบูมที่ยืนอยู่

 

"ไม่ใช่ปัญหาครับ"ไอบูมพูดก่อนมันจะเดินมาใกล้ๆผม เเล้วดึงเสื้อไป อาศัยตอนผมเผลอ

 

"มีช่องโหว่ก็อกนะครับ"ไอบูมพูดกวนประสาทผมก่อนจะเอาเสื้อพาดบ่าเเล้วเดินไป

 

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

 

ฝากติดตามฝากคอมเม้นท์ด้วนะครับไรท์จะนำไปปรับปรุงในตอนต่อๆไป ไรท์อยากรู้ว่าในมุมมองคนอ่านเป็นยังไงสยองไหม หรือถ้าจะติอะไรก็คอมเม้นท์บอกได้นะครับ คอมเมนท์ คือ กำลังใจ สำหรับไรท์

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น