email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แค้นรัก..รอยสวาท

ชื่อตอน : แค้นรัก..รอยสวาท

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2563 21:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค้นรัก..รอยสวาท
แบบอักษร

แสงแดดอ่อนๆยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่าง กระทบพื้นห้องทำให้เกิดแสงสะท้อนส่องไปยังเตียงยับยู่ยี้..ที่มีร่างเปล่าเปลือยนอนกอดรัดกันอยู่

"อืมมม..ให้ตายสิ!ทำไมปวดเมื่อยตามตัวขนาดนี้นะ"

ลุลาที่ยังคงสะลืมสะลือ สบถกับตนเอง เบาๆ ก่อนที่จะขยับกาย กลับต้องผงะ! เมื่อเธอ เอี่ยวตัวมองไปทางด้านหลัง

"ตื่นแล้วหรือที่รักผมคิดว่าคุณจะสลบ ข้ามวันข้ามคืน ซ่ะอีก" มาคัส ซึ่งนอนลืมตา พินิส แผ่นหลังของหญิงสาวในอ้อมกอด ตรงหน้า มาสักพักหนึ่งแล้วกล่าวกระเส่าเบาๆ ข้างแก้มเนียนใสที่ตอนนี้คงมีอาการร้อนพ่าวอยู่เป็นแน่

"นี่!!นายกับฉัน!! ???"

ไม่จริงๆ เมื่อคืนฉันโดนผีอำแล้วฉันก็ยังฝันอยู่แน่ๆ ลุลาเอามือมาตบหน้าตัวเองรัวๆเพื่อจะให้ตื่นจากฝันร้ายบ้าๆนี่

"อ่าว!เห้ยคุณตบหน้าตัวเองทำไม??"

มาคัสงงกับพฤติกรรมของสาวตรงหน้าที่เขาไม่เข้าใจว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่

"ลุลา ลุลา พอก่อนหยุดลุลา"

ได้ไม่หยุดทำร้ายตัวเองใช่มั่ยมาคัสจับแขนลุลาออกจากหน้าเรียวสวย แล้วประกบจูบอย่างละมุมมันได้ผลลุลานอกจากจะหยุดตบหน้าตัวเองแล้วเธอยังหยุดนิ่งให้มาคัสลิ้มรับรสหวานจากโพลงปากของเธอเนิ่นนาน

"ได้สติขึ้นบ้างหรือยังครับ"มาคัสปล่อยริมฝีปากบางออกให้เป็นอิสระ

"ระ..ระ..เรื่องจริงหรอกหรือฉันโดนนาย ปู้ยี้ปู้ยำจริงๆหรอกหรือ? "

"อะไรกันลุลาเมื่อคืนคุณกับผมเราร่วมกันบันเลงบทรักกันแทบเป็นแทบตายคุณให้ความร่วมมือดีมากเลยนะแถมตอบโต้ผมจนผมไม่อาจหยุดได้เลยด้วยซ้ำแล้วคุณจะมาโทษผมว่าผมปู้ยี้ปู้ยำคุณได้อย่างไง"

ให้ตายสิ!แทนที่เธอจะดีใจที่ได้กับมหาเศรษฐีอย่างเราพอเธอเรียกสติกลับมาได้ดันโวยวายว่ากันเสียอย่างนั้น

"นายมันทุเรศ!! นายมันคนฉวยโอกาส!! ฉันจะถือว่าเมื่อคืน ฉันให้ทาน 'หมา' มันกิน! สนุกมากสินะได้สิ่งที่ต้องการแล้วนิ เชิญออกไปจากห้องฉันได้แล้ว.!!"

ลุลา คับแค้นใจยิ่งนักที่เธอเผลอใจเพลอกาย ให้คนอื่นเชยชม ง่ายๆเยี่ยงนี้เขาคงคิดว่าเธอมันร่านสินะ!!ที่เขา เล้าหรือหน่อยก็พลีกายให้อย่างง่ายดาย ลุลาสบถในใจ

"ดะ.!ดะ.!เดี๋ยวนะ!! ฉันหูฝาดหรือเปล่า" มาคัสกระชับร่างสาวสวยบอบบางที่ตอนนี้หันหน้า เข้าหากันอยู่ให้แน่นขึ้นกว่าเดิม

"เธอนี่ซื่อบื้อจริงๆฉันทั้งรวยทั้งหล่อเลี้ยงเธอได้สบายๆแถมมีเงินให้เธอใช้ก้อนโตโดยที่ความจริงแล้วผู้หญิงธรรมดาๆอย่างเธอจะมีความสามารถ หาเงินก้อนโตเท่านี้ได้เมื่อไหร่กัน?"

มาคัสพูดเสียงเเผ่วเบาใกล้ปากเรียวที่ตอนนี้บวมเจ่อนิดหน่อยจากการกระทำของเขาเมื่อครู่

"เธอสนข้อเสนอฉันไหมละไม่ผูกมัดมีเงินให้ใช้อยากได้อะไรขอแค่บอกแต่ถ้าเมื่อไหร่ฉันเบื่อเธอก็แค่ออกไปจากชีวิตฉันก็แค่นั้น"

มาคัสยกยิ้มเจ้าเหล่ใส่สาวตรงหน้าที่ตอนนี้ทำท่าทำทางคล้าย สะอิดสะเอือนเขาเต็มที

"งั้น!!คุณก็เบื่อฉันซะตั้งแต่วันนี้!ตอนนี้!และ เดี๋ยวนี้!"

ลุลาพูดไปพร้อมกับน้ำตาแห่งความคับแค้นใจไหลอาบหน้า มือเธอที่อยู่ระหว่างอกของมาคัส กำแน่นในตอนนี้

"ฉันยังไม่เบื่อเธอจะบังคับฉันได้ไง! สาวน้อย"

มาคัสยันกายขึ้นพร้อมกับสบตา ลุลาที่ตอนนี้มีแต่น้ำตาเต็มเบ้า

"ฉันรู้สึกว่าฉันจะเบื่อเธอยากเสียด้วยสิ!"

"ลุกไปอาบน้ำเถอะวันนี้ต้องไปถ่ายภาพ โอเอซิสไม่ใช่หรือ?ฉันได้ยินเธอพูดอยู่เมื่อคืน ในห้องน้ำ"

จริงด้วย! เธอเหลือภาพโอเอซิส! แค่ภาพสุดท้ายเธอก็จะได้กลับไทยแล้ว!! จะได้ไปพ้นๆผู้ชาย สารเลวตรงหน้านี้ซ่ะที

"เรื่องระหว่างเราขอให้จบแค่ตรงนี้! ฉันจะถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น!!!ต่างคนต่างอยู่"

เธอกล่าวพร้อมกับดึงผ้านวมผืนใหญ่มาพันกายและวิ่งเข้าไปในห้องน้ำทันที

ทิ้งให้ มาคัสนั่งเปลือยเปล่า อยู่บนเตียงนุ่มเพียงลำพัง

"หึ...เธอคิดว่าจะหนีฉันพ้นหรือลุลา"

แทนที่มาคัส จะสำนึกในคำพูดของหญิงสาว ที่เขาเพิ่งพลากความบริสุทธิ์ไปเขากับคิดหาแผนการสยบแม่สาวตัวร้ายนี้ ให้สิโรราบกับเขาให้ได้

"เธอยิ่งหนี..ฉันยิ่งชอบ!"

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น