ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

4.เดี๋ยวป๋าจัดให้

ชื่อตอน : 4.เดี๋ยวป๋าจัดให้

คำค้น : พิษรัก (มาเฟีย)

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2563 13:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4.เดี๋ยวป๋าจัดให้
แบบอักษร

"ผมกลับไปทำงานที่ผับกับคุณก็ได้ แต่..ฮึก ปล่อยผมไปเถอะฮะ" เขาไม่ฟังอะไรทั้งนั้น และเขาก็เริ่มถอดเสื้อออก นี่มันหมายความว่าไงเขาจะทำอะไรผม

"กลัวฉันขนาดนั้นเลยเหรอฮาร์ท" เขาถามผมด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่งดวงตาอ่านใจยาก ผมควรตอบว่าไงดีหล่ะก็กลัวดิวะผมก็คนนะกลัวตายเป็นเหมือนกัน

"ใช่ ผ...ผมกลัว ปล่อยผมไปเถอะฮะ"

"ไม่ ฉันไม่ปล่อย" หมายความว่าไง ผมก็ไม่ได้ทำอะไรผิดร้ายแรงขนาดนั้นเลยนะ ผมต้องทำยังไงผมจะโดนอะไรบ้าง

"<ป้าบัวฮะผมกลัว>" ผมได้แต่นั่งพึมพัมในใจ โดยที่อีกคนไม่รู้เลยว่าผมกลัวขนาดไหน ทำไมผมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย

"............" อสูรได้แต่ยืนมองฮาร์ทด้วยสายตาเรียบนิ่ง ไม่พูดอะไรหรืออธิบายให้ฮาร์ทเข้าใจว่าทำไมเขาต้องทำแบบนี้ ใจเขาตอนนี้กลัว กลัวคนตัวเล็กจะจากไปอีกคน เขาไม่รู้ว่าตอนนี้เขารู้สึกยังไง รู้สึกแค่ว่าอยากได้เขามาอยู่ข้างๆเหมือนกับตอนที่น้องชายเพียงคนเดียวของเขาอยู่กับเขาเหมือนเมื่อก่อน แต่ไม่รู้ทำไมความอยากครอบครองร่างบางที่อยู่ตรงหน้าถึงได้มากขึ้น เขาก็ไม่เข้าใจความรู้สึกนี้เหมือนกันว่ามันคืออะไร

"ก๊อกๆๆ" มีคนมาเคาะประตูขึ้น ขัดจังหวะระหว่างความเงียบของผมกับคุณอสูร เมื่อเห็นดังนั้นคุณอสูรก็เดินไปเปิดประตูคุยกับลูกน้องของเขา ผมรู้สึกโล่งอกที่สายตาน่ากลัวนั่นเลิกจ้องผมสักที

"นายครับ คุณวีขอพบครับ"

"บอกให้มัน..."

"เสี่ยครับ คิดถึงจังเลย" เมื่อวีขึ้นมาลูกน้องของคุณอสูรก็หลีกทางให้วีได้คุยกับคุณอสูรอยู่หน้าประตูห้อง

"ฉันยังไม่ได้สั่งให้นายขึ้นมาเลยนะ" คนที่ชื่อวีผู้ชายหน้าหวานคนนั้นนี่ คนคนนั้นที่มีอะไรกับคุณอสูรที่ผับ เขา..คบกันอย่างงั้นเหรอ แล้วเราจะไปสนใจทำไม เราไม่ได้เป็นอะไรกับคุณอสูรสักหน่อยคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ยฮาร์ท

"นั่น...มันเป็นใครครับเสี่ย" แล้วคนชื่อวีก็ยืนชี้หน้าผมแล้วถามคุณอสูรว่าผมเป็นใคร

"มันไม่ใช่เรื่องของนายนะวี ไปรอฉันที่ห้องรับรองเดี๋ยวนี้"

"เสี่ย....ก็ได้ครับ" คนชื่อวีหันมามองผมด้วยสายตารังเกียจแล้วเดินออกไป ผมทำอะไรผิดนึกรึไง อยากตายชะมัด

"ไปอาบน้ำซะ ใส่ชุดฉันที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าไปก่อน" เมื่อคุณสูรสั่งกับผมเสร็จก็ปิดประตูและเดินออกไป ผมอยากกลับบ้านทำไมไม่ให้ผมกลับ แต่ผมอาจจะไม่จนหนทางหนีง่ายๆแบบนี้หรอกมั้ง

"ดีนะ ที่ไม่ยึดโทรศัพท์ไป" หลังจากนั้นผมก็กดโทรไปหาใอ้กายเพื่อขอความช่วยเหลือจากมัน

ตรู๊ดดดดดด ตรู๊ดดดดดด

"ไอ้ฮาร์ท มึงเป็นอะไรรึป่าวมึงอยู่ไหนเดี๋ยวกูไปหา"

"กูไม่เป็นไร ช่วยกูทีกูออกจากที่นี่ไม่ได้ ฮึก...ฮือออ กูกลัว" พูดยังไม่ทันจะจบผมก็ปล่อยโฮออกมาหน้าตาเฉย

"เออๆ ใจเย็นๆนะ เดี๋ยวกูจะไปแจ้งตำรวจ มึงส่งโลเคชั่นมาในไลน์กูเลยนะ"

"อือ....ติ๊ด" เมื่อวางสายจากไอ้กายเสร็จผมก็เข้าไลน์หาแชทไอ้กายและส่งโลเคชั่นไปให้มัน

 

SATANUS PART

 

หลังจากที่ผมอยู่กับฮาร์ทได้สักพักวีก็มาหาผมที่บ้านใหญ่ ไม่ต้องถามหรอกว่ามาทำไมก็คงร้อนเงินและก็เซ็กของผม ที่ผมไม่เขี่ยทิ้งก็เพราะว่าวีเป็นเหมือนตุ๊กตายางชิ้นดีก็เท่านั้น ลีลาดีพอทำให้ผมผ่อนคลายและปลดปล่อยได้บ้าง แต่มีหลายครั้งที่วีจะจับผมให้ได้แต่ผมไม่สนหรอกตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยมีแฟน แต่ถ้าผมจะมีแฟนสักคนคงไม่ใช่วีแน่นอนที่ผมจะรักด้วย

"เสี่ยครับ วีรักเสี่ยนะ" เมื่อถึงห้องรับรองวีก็เข้ามากอดผม จะเข้ามาจูบผมแต่ผมเบี่ยงหน้าหลบ

"ฉันบอกนายหลายครั้งแล้วนะวี ว่าฉันไม่จูบกับใคร"

"สักวันเสี่ยต้องรักผม" วีเริ่มถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้น และมองผมด้วยสายตายั่วยวน หึ ถ้าอยากมากเดี๋ยวจะสนองให้ แต่ผมจะไม่มีวันรักคนอย่างวีแน่นอน

"อ้ะ...เสี่ย" ผมจับวีนอนลงไปที่โซฟาและอ้าขาออก และผมก็เริ่มถอดกางเกงกับเสื้อออกจนเปลือยเปล่า

"อมซะ" ผมเอาแกนกายขนาดใหญ่จ่อปากวีและให้วีใช้ปากอมมัน วีก็ทำตามอย่างว่าง่าย

"อึก อ้อก อ้อกก" ผมดันแกนกายให้กระแทกคอหอยวีจนคนหน้าหวานที่อยู่ตรงหน้าน้ำตาคลอ แต่ก็ยัดไปได้แค่ครึ่งเท่านั้น

"อาาาาซ์ อือออออ...." ผมคลางออกมาด้วยความเสียวส่วนวีก็อมให้ผมตามความต้องการ หลังจากนั้นผมก็จับวีให้อยู่ในท่าคลานผมไม่รอช้าเอาถุงยางที่อยู่ในลิ้นชักนำสวมให้อสูรน้อยของผมและดันเข้าไปในช่องทางของวีจนมิดและขยับอย่างเอาเป็นเอาตาย

"อ้ะ อ้าาา เสี่ยครับ" ผมหลับตาลงเพราะความเสียวและขยับเอวถี่รัวจนวีตัวสั่นไปหมด ผมทำอยู่อย่างงี้สักพักภาพของฮาร์ทที่มีคลาบน้ำตาก็เข้ามาให้หัว มันไม่ทำให้ผมสงสารแต่ทำให้ผมรู้สึกอยากเห็นฮาร์ทร้องไห้ใต้ร่างผมมากกว่า ฮาร์ทดูเซ็กซี่หน้าคมสวยตาโดๆนั่นมันช่างเข้ากับฮาร์ทซะทุกอย่าง

"ฮาร์ท อ่าาาาา ฮืมมมม"

"ส....เสี่ย ใครคือฮาร์ท" เมื่อวีพูดขึ้นทำให้ผมรู้สึกว่าผมเผลอเรียกชื่อฮาร์ทออกไป แต่ผมไม่เคยเป็นงี้เลยนะทำไมกัน

"ใส่เสื้อผ้าแล้วออกไปซะแล้วฉันจะโอนเงินไปให้" ผมไล่วีออกไปจากห้องเพราะจู่ๆเมื่อผมเห็นหน้าวีแล้วผมหมดอารมณ์ทันที ทำไมกัน?

"ไอ้เด็กบ้านั่นเหรอเสี่ย!!"

"อย่ามาเรียกไอ้ในบ้านของฉัน นายแค่เด็กซื้อของฉันเท่านั้นอย่ามาเหิมเกริมในบ้านหลังนี้ ออกไปซะ" วีมองผมด้วยสีหน้าเสียใจน้ำตาคลอเบ้า และก็ลุกมาจัดแจงใส่เสื้อผ้าอย่างลวกๆ ส่วนผมก็ยิบกางเกงขึ้นมาใส่เท่านั้น

"โฮกกก ปึก" เสียงเจ้าป่าดังขึ้นหน้าประตู เจ้าป่าก็คือสิงโตเพศผู้ที่ผมเลี้ยงไว้นั่นแหละครับไม่รู้ทำไมเวลามันเห็นหน้าหรือเสียงวีแล้วชอบทำท่าทีก้าวร้าวตลอด

"ทำไมต้องส่งเสียงดังนักห้ะ" ผมเปิดประตูพูดเชิงดุใส่สิงโตลูกรักของผม แต่มันกลับไม่สนใจเสียงผมแต่อย่างใดเพราะมันกำลังสนใจวีอยู่มันทำท่าพร้อมที่จะพุ่งกระชากร่างวีตลอดเวลา เมื่อวีมามันจะเป็นอย่างงี้โดยไม่มีเหตุผลตลอดถ้าผมไม่อยู่วีก็คงเป็นศพ

"โจ อยู่ไหน"

"ครับนาย"

"เอาเจ้าป่าไปเดินเล่นซะ" โจคือมือซ้ายของผม ผมพึงพอใจฝีมือของโจและแชมป์เป็นอย่างมาก และเจ้าป่านั้นไว้ใจอีกด้วย

"ครับนาย" เมื่อโจพาเจ้าป่าออกไปวีก็เดินมาหยุดข้างๆผม

"เสี่ยครับ เด็กนั่นมันเด็กซื้อเสี่ยอีกคนเหรอ"

"มันไม่ใช่เรื่องที่นายควรรู้" ทำไมต้องถามนู่นถามนี่จุกจิกทุกเรื่อง น่ารำคาญจริง และเมื่ออสูรพูดกับวีเสร็จก็เดินกลับมายังห้องนอนของตัวเองที่มีฮาร์ทอยู่

"แกเป็นใครทำไมเสี่ยถึงพาเข้าห้องใหญ่ของเสี่ยได้" วีพึมพัมอยู่คนเดียวพร้อมกับกำมือแน่นด้วยความโกรธแล้วก็เดินออกไป

"เสี่ยต้องเป็นของกู"

 

 

 

HEART PART

 

"เมื่อไหร่ไอ้กายจะมาวะเนี่ย"

แกร๊กก

"อีหนู หิวรึป่าว" คุณอสูรเปิดประตูเข้ามา สภาพเขาตอนนี้เปลือยท่อนบนทำให้เห็นลายสักตามตัวจนถึงลำคอ เขาสักจนแทบจะไม่มีที่ว่างบนร่างกายเลยด้วยซ้ำนี่เขาสักที่ขาทั้งสองข้างด้วยรึป่าวเนี่ย แต่สภาพเปลือยท่อนบนมาแบบนี้คงทำเรื่องอย่างว่ากับคนชื่อวีนั่นมาสินะ ทำไมรู้สึกไม่พอใจแบบนี้นะ ทำไม~~

"ม...ไม่หิวฮะ"

"........." เงียบใส่แบบนี้คืออะไรอีกหล่ะ เขาต้องการอะไรจากผมกันแน่

"คุณปล่อยผมไป..."

"ฉันบอกให้เรียกฉันว่ายังไง ลืมรึไง"

"แต่..."

"ไม่มีแต่"

ก๊อกกๆๆๆ

ใครอีกหล่ะทีนี้ผู้ชายหน้าหวานคนนั้นอีกรึไง เมื่อเห็นดังนั้นคุณอสูรก็ไปเปิดประตูออกแต่ผิดคาดไม่ใช่คนชื่อวีนั่นแต่เป็นผู้ชายร่างสูงคนนึงผมคุ้นหน้าเหมือนเคยเห็นที่ไหนสักที่ คงไม่หรอกมั้งผมคงคิดไปเอง

"นายครับ คุณรันขอพบครับ"

"มาทำไม"

"คุณรันบอกว่าเพื่อนของคุณฮาร์ทโทรไปแจ้งว่าเราลักพาตัวคุณฮาร์ทมาครับ" คุณอสูรได้ยินคำที่ไม่เข้าหูเข้าก็หันมามองหน้าผมด้วยสายตาที่ไม่พอใจ สายตาดุดันนั่นมองมาทางผมจนผมไม่กล้าจ้องสายตาดุนั้นตอบได้เลยทำได้แค่เพียงหลบสายตา

"อีหนู มากับฉันเดี๋ยวนี้"

"คุณ..."

".......คุณไหน!!!" ผมพูดยังไม่ทันจบคุณอสูรก็เดินเข้ามาใกล้ๆผมพร้อมกับทำเสียงดุใส่

"ป..ปะป๋า ผมแค่"

"ไม่ต้องพูดมาก เดินมากับฉัน" แล้วคุณอสูรก็โอบไหล่ผมให้ผมเดินไปกับเขาแต่เดี๋ยวนะเขาเดินออกมาโดยที่ไม่ใส่เสื้อเนี่ยนะ จนมาถึงชั้นล่างคุณอสูรก็พาผมมาที่ห้องโถงผมก็เจอกับไอ้กายพี่อาร์มและก็ตำรวจอีกห้าคนที่นั่งรออยู่บนโซฟา

"ไอ้ฮาร์ท"

"ไอ้กายยย"

"นั่งลงซะ" เมื่อผมกับไอ้กายจะเดินเข้าไปกอดกันแต่คุณอสูรก็โอบเอวผมไว้แน่นแค่จะกอดเพื่อนก็ไม่ได้เลยรึไงกัน แล้วคุณอสูรก็นั่งลงตรงโซฟาที่สามารถนั่งได้ประมาณสามคน แต่ผมไม่นั่งลงข้างๆเขาเพราะไม่รู้ว่าจะนั่งโซฟาเดียวกับเขาดีรึป่าว

"คือ...อ้ะ!!" แล้วคุณอสูรก็รวบเอวผมไว้แล้วดึงให้ผมนั่งบนตักแกร่งนั่น แขนผมก็โอบรอบคอเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่สายตาผมเผลอไปมองอกบึ้กกับรอบคอแข็งแรงนั่นมันดูหน้าหลงไหลมากเลยหล่ะ

"จะกินป๋ารึไงอีหนู" คงเป็นเพราะคุณอสูรเห็นผมจ้องไม่ละสายตาเขาเลยถามผมขึ้น เป็นคำที่ทำให้ผมเขินจนหน้าร้อนผ่าวเมื่อคุณอสูรเห็นผมมีอาการเขาก็ยิ้มมุมปากออกมา ส่วนคนอื่นๆก็ได้แต่มองมาทางผมกับคุณอสูร

"เข้าเรื่องเลยดีกว่า" แล้วคุณอสูรก็หันกลับไปคุยกับคุณตำรวจต่อ

"ปล่อยฮาร์ทซะ" พี่อาร์มก็พูดขึ้นมาจนทำให้คุณอสูรมองหน้าพี่อาร์มด้วยสายตาเรียบนิ่ง

"นายเป็นตำรวจเหรอ?" คุณอสูรยิงคำถามใส่พี่อาร์มด้วยสายตาเย็นชา จนพี่อาร์มจ้องหน้าคุณ​อสูร​แล้วขบกรามแน่น

"คุณอสูรผมแค่มาทำตามหน้าที่นะครับ คือผมอยากทราบว่าคุณลักพาตัวมาจริงรึป่าว ถ้าจริงผมขอตัวคุณฮาร์ทคืนผม เพราะยังไง​ผมก็ไม่อยากจะมีปัญหากับมาเฟียอยู่แล้วผมไม่อยากตายไวหน่ะครับ และต่างคนก็ต่างอยู่ไปคุณมีปัญหาอะไรผมก็ยินดีช่วยเสมอแต่เด็กไม่รู้เรื่องอะไร......"

"ง่ายดีนี่คุณรัน ก็นี่มันอีหนูของฉันถ้าฉันไม่ปล่อยแล้วใครจะทำไม" คุณตำรวจที่ดูจะรู้จักคุณอสูรพูดไม่ทันจบคุณอสูรก็พูดแทรกขึ้นมาโดยไม่เกรงใจดาวบนบ่าเลยแม้แต่น้อย

"พ...เพื่อนผมไปเป็นอีหนูคุณตอนไหน"

"หึ.....หนูอยากกลับไปมั้ยฮาร์ท" คุณอสูรไม่สนใจคำถามของไอ้กาย แล้วกันมามองหน้าผมพร้อมกับตั้งคำถาม

"ฮะ ผมอยากกลับ" แน่นอนผมอยากกลับสิ ผมตอบโดยไม่ต้องคิดออะไร

"แต่มีข้อแลกเปลี่ยน"

"......."

"หนึ่ง ต้องย้ายมาอยู่คอนโด และเริ่มย้ายตั้งแต่พรุ่งนี้"

"ผมไม่มีเงินเยอะขนาดนั้นนะ"

"ใครบอกให้หนูซื้อหล่ะ เดี๋ยวป๋าซื้อให้ทุกอย่างที่เป็นของหนูป๋าจะจัดการเอง ส่วนข้อสองเชื่อฟังฉันและไม่ต้องกลัวฉันไม่ทำอะไรเธอแน่นอน ถ้าทำไม่ได้ก็อย่าหวังว่าจะอยู่กันสงบ แล้วถ้าใครคิดพาฮาร์ทหนีอีกฉันจะฆ่ามัน" คุณอสูรพูดกับผมพรางยกมือมาเกลี่ยแก้มผมเบาๆและหันไปมองหน้าไอ้กายกับพี่อาร์มด้วยสายตาแข็งกล้าวเป็นนัยว่าเขาทำจริง

 

 

 

 

 

 

(ลายที่ป๋าสัก)​ บุคคลในภาพเป็นภาพสมมุติ​ขึ้นของผู้แต่งเท่านั้นนะคะ

 

 

***ตอนนี้อาจจะสั้นนิดนึงนะคะ***

ป๋าเขาสายเปย์อะเนอะทำไงได้ //อาจจะเดินเรื่องของทั้งสองไวไปนิดหน่อยสำหรับใครหลายๆคน

แต่ไรท์อยากให้ทุกคนติดตามไปเลื่อยๆก่อน//

ฝากเม้นให้ไรท์ด้วยนะทุกคน 1เม้น1ล้านกำลังใจ

ความคิดเห็น