ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2563 20:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5
แบบอักษร

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้น

 

 

(นัด)

"คุณลุงต้องกินข้าวเยอะๆและกินยาหลังอาหารนะคะ คุณลุงจะได้แข็งแรงและกลับบ้านได้เร็วๆไงละคะ"

"ขอบใจนะจ๊ะ"

"ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ งั้นเดี๋ยวหนูขอตัวนะคะ"

 

ลุงแกน่าสงสารมาก เพราะลูกหลานไม่มาดูแล ฉันภูมิใจมากที่ได้เป็นพยาบาล เพราะการช่วยเหลือคนเป็นความภูมิใจของฉัน ฉันอยากให้พ่อแม่มาเห็นและได้ยินดีด้วย ถึงแม้ท่านจะทิ้งฉันไว้ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า แต่ฉันก็รู้ว่าท่านคงมีเหตุผลของท่าน ฉันไม่ได้อยู่คนเดียวฉันยังมีริน แม้ไม่ใช่พี่น้องแท้ๆแต่เราก็รักกัน

 

"คิดอะไรอยู่นางฟ้าของฉัน"

หะหาาาอะไรกันทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ อ่อ ออ ก็เขาเป็นเจ้าของโรงพยาบาลนี่ ฉันแค่คิดแต่ไม่ได้ตอบอะไรไปและตั้งใจทำงานของตัวเอง

"ทักแล้วทำไมไม่ตอบ "

"......"

"เมื่อวานทำไมหนีกลับมาโดยไม่บอก รู้ไหมฉันเป็นห่วงเธอ"

"ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ ขนาดชื่อ คุณยังไม่รู้จักเลย"

คนอะไรขนาดชื่อยังไม่รู้จัก แต่ก็นอนด้วยกันได้ ความใฝ่ฝันที่จะมอบกายนี้ให้กับคนที่รักและแต่งงานด้วยคงเป็นแค่ความฝัน

"อ่ออ้อ ถ้างั้นเรามาทำความรู้จักกันเถอะผมชื่อชานนท์ครับ คุณชื่อคุณนัดใช่ไหม"

เค้าไม่เข้าใจความหมายรึไงนะว่าฉันคิดอะไรอยู่ มันง่ายมากใช่ไหมที่ทำความรู้จักกันในตอนนี้หน่ะ

"คุณช่วยออกไปได้ไหมคะคือฉันกำลังทำงานอยู่หนะค่ะ"

"ผมไม่รบกวนคุณหรอกแค่ผมจะมาบอกว่าเดี๋ยวเที่ยงนี้ไปกินข้าวกับผมนะแค่นี้ล่ะ จุ๊บบบ"

ฉันแนบมือไว้ที่แก้มไม่ทัน คนอะไรชอบโฉยโอกาส แต่ทำไมใจฉันต้องเต้นแรงด้วยเนี่ย

 

 

(ชานนท์)

ผมตื่นขึ้นมากับเตียงที่ว่างเปล่า

"หน็อยอย่าคิดว่าจะหนีคนอย่างฉันได้นะ"

"ฮัลโล ผมต้องการรูข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับพยาบาลที่ชื่อว่านัดในโรงพยาบาลของผม ให้เร็วที่สุดด้วย"

ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด....

'หึ คุณหนีผมไม่ได้หรอกคุณพยาบาล'

'เดี๋ยวคุณก็จะรู้ความจริงเอง'

 

 

 

"ยินดีที่ได้พบค่ะ คุณชานนท์ และก็ขอแสดงความยินดีด้วยกับการได้ครอบครองโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดด้วยนะคะ"

"ครับจริงๆผมก็ไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่กับการบริหารหรอกครับ แต่ผมก็จะทำหน้าที่ให้ดีที่สุดครับ"

"คุณเป็นหนุ่มหล่อที่สาวๆต่างก็อยากครอบครอง แล้วสเป๊กของคุณเป็นยังไงคะ"

"ก็ผมขอแค่รักผม และผมก็รักเค้าก็พอแล้วครับ"

"แหมตอบแบบโลกสวยจังเลยนะคะ"

"ครับขอบคุณทุกท่านที่มาในวันแถลงการเปิดตัวในวันนี้นะครับ ขอบคุณครับ"

 

 

(นัด)

"นัด..ผู้บริหารคนใหม่โคตรหล่อเลยอ่ะ"

"......อ่อ อืม"

"แกคิดไรอยู่เนี่ย หน้าตาไม่สดชื่นเลยนะ เป็นไรเปล่า"

"อออ่อ แค่เพลียนิดหน่อยหน่ะ"

"อ่อๆ งั้นไปทำงานดีกว่าแอบดูแค่นี้พอล่ะ"

"อืม..."

 

วันนี้เขามาเปิดตัวที่โรงพยาบาล เขากับเราต่างกันเกินไป แล้วที่ชวนไปกินข้าวจะปฏิเสธยังไงดีล่ะเนี่ย ถ้าไปในสภาพนี้คงถูกรุมนินทาแน่ๆ สาธุขอให้เวลาผ่านไปช้าๆเทอญ....

 

และ.....

แล้ว.....

ก็........

เที่ยง....

 

ฉันต้องหนีแปปนึงแล้วหล่ะ แต่จะหนีทางไหนดี อ้อ!!!เข้าห้องน้ำ ต้องเข้าห้องน้ำเขาจะได้ตามหาไม่ได้แล้วค่อย-----ตุ๊บบ!!!

 

"โอ๊ย!!"

 

"โอ้!!!มาทันเวลาดีนี่"

 

"ไม่!! คุณชานนท์ คือ...ฉัน..."

 

เขาเอียงคอด้วยความสงสัย

 

"ว่าไง..."

 

"คือคุณปฏิบัติกับฉันให้เหมือนพยาบาลคนหนึ่งเถอะค่ะ คือฉันไม่อยากมีปัญหาค่ะ"

 

"แค่ชวนไปกินข้าวมันผิดตรงไหน??"

 

"ก็ปกติผู้บริหารไม่ชวนลูกน้องไปกินข้าวกันหรอกค่ะ เดี๋ยวฉันไปกินในโรงอาหารดี---ว้าย!!!คุณชานนท์"

 

จะไม่ให้ตกใจได้ไง จู่ๆเขาก็มาจับมือฉันแล้วก็ลากเหมือนฉันเป็นตุ๊กตาอย่างนั้นแหละจนมาถึงในรถ

 

"วันนี้ฉันยังไม่ได้ลงโทษนางฟ้าของฉันเลยนะ"

 

"คุณหยุดเรียกฉันว่านางฟ้าหรือคุณพยาบาลได้ไหมคะ คือเดี๋ยวคนอื่นมาได้ยินเดี๋ยวจะเป็นเรื่อง"

 

"ถ้างั้นคุณก็หยุดเรียกผมว่าคุณชานนท์สิ และแทนตัวเองด้วยชื่อซะ มันจะดูน่ารักกว่า และดูเป็นผู้หญิงขี้อ้อนขึ้นด้วย"

 

"ไม่หรอกค่ะ คือฉั---"

"อุบ อืม อ่อยอ้ะ"<อุบ อืมปล่อยนะ="">

เขาดันฝีปากเข้ามาประกบปากฉันอย่างรวดเร็วจนฉันไม่ทันตั้งตัว และก็ไม่ยอมปล่อยด้วย

"อืม~~อ่าาาา ตอนนี้จะเลิกแทนตัวเองว่าฉันรึยัง"

"......"

ฉันสั่นจนไม่กล้าตอบ คนอะไรใจร้อนชะมัด

"จะเอาบนรถใช่ไหม ลืมไปแล้วเหรอเราเคยมีอะไรกันมากกว่าจูบนับหนึ่งถึงสามถ้าไม่เลิกเรียกว่า'ฉัน' จะเอาบนรถจริงๆละน้าาา

หนึ่ง สอง สา--"

 

"นัดจะแทนตัวเองว่านะแล้วค่ะ"

 

"พี่ชานนท์ด้วย"

 

"หะหา.."

 

"เรียกว่าพี่ชานนท์ด้วย.."

 

"พี่ชานนท์..."

 

"ลองเรียกเสียอ้อนๆให้หน่อยสิ"

 

"ระเรียกยังไง นะนัดเรียกไม่เป็น"

 

"ถ้างั้นลองเรียกว่า 'พี่ชานนท์ขานัดไม่ไหวแล้ว'สิ"

 

"มะมะไม่ มัน..."

 

"จะเอาใช่ไหม.."

 

"พะพะพี่ชานนท์ขาา นัดไม่ไหวแล้วค่ะ..."

 

"หึ.."

 

เขาแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ คนอะไรจอมบงการ ขี้ใจร้อน เอาแต่ใจ นิสัยเสีย เอะอะอะไรก็ขู่เรื่องอย่างว่าตลอด...

 

และแล้วเราก็มาถึงร้านอาหาร

 

"พี่ชานนท์ไม่จำเป็นต้องเป็นร้านอาหารใหญ่โตอะไรมากหรอกค่ะ"

 

"ก็ปกติหนิ"

 

พูดมาได้ปกติ ใหญ่เท่าภัตตาคารอาหารหรู เกิดมาไม่เคยเข้าอะไรหรูขนาดนี้มาก่อน

 

"ปกติคุณ...อ่อพี่ชานนท์มาเป็นประจำหรอคะ"

 

"ก็ไม่บ่อยหรอก"

 

"คือจริงๆแล้ว นัดทานตามตลาดท้องถนนก็ได้ค่ะ แค่ข้าวเที่ยงไม่เห็นจะต้องยิ่งใหญ่อะไร แล้วอีกอย่างคือฉันไม่ได้มีเงินมากมาย.."

 

"ใครบอกให้เธอจ่ายเดี๋ยวเดี๋ยวผมจ่ายเอง ถือซะว่าเปิดตัวผมเป็น'ผัว'คุณอย่างเป็นทางการ"

 

"หะหาาา ใครคือผัวเรายังไม่ได้แต่งงานกันซะหน่อย"

 

"มีอะไรกันแล้วยังไม่พอหรอ หรือจะเอาอีกรอบดี"

 

"-////-"

 

คนบ้าาา พูดเรื่องลามกได้หน้าตาเฉย คงไม่ต้องเดาหรอกว่าคงผ่านเรื่องพวกนี้เป็นว่าเล่นแน่ๆ

 

 

 

 

(ริน)

 

วันนี้เป็นวันทำงานวันแรกของฉัน ฉันแค่อยากช่วยแบ่งเบาภาระของพี่นัด พี่นัดทำงานหนักทั้งกลางวันและกลางคืน เราคงจะเรียนอย่างเดียวไม่ได้เมื่อถึงเวลาช่วยได้ก็ต้องช่วยบ้าง และโอกาสนี้ก็มาถึง

'ขอให้วันนี้ผ่านไปได้สวยด้วยนะสาธุ~~~'

 

"เอ่อ..มาขอพบคุณทินกร ศรีประเสริฐค่ะ"

 

"คุณรุจิรา สกุลชัยใช่ไหมค่ะ "

 

"ค่ะ"

 

"ค่ะเชิญด้านในเลยค่ะ คุณทินรออยู่ค่ะ"

 

โหย...ตื่นเต้นชะมัด นี่ถือเป็นการทำงานวันแรกของฉันที่ได้มาทำงานตรงสายที่เรียนนะเนี่ย....

 

ก๊อกๆๆ

"ขออนุญาตค่ะ..."

 

"เชิญ..."

 

"เอ่อคือฉันชื่อรุจิรา สกุลชัย ค่ะมาทำงานวันนี้วันแรกค่ะ"

 

 

++ติดตามตอนต่อไปนะค้าาาา

ความคิดเห็น