Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Because of you (END)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มิ.ย. 2563 04:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Because of you (END)
แบบอักษร

สองร่างกายเปลือยเปล่านอนกอดก่ายกันหลังเสร็จกิจร่วมรักในค่ำคืนพระจันทร์เต็มดวง แสงจันทร์ทอแสงประกายอ่อนๆเล็ดลอดผ่านผ้าม่านสีขาวผืนบาง หากว่านี่คือความฝันใจสองดวงนี้ที่ผูกพันรักใคร่ขอหลับใหลไปจนสิ้นนิจนิรันดร์ ทว่าหากนี่คือความเป็นจริง ขอเพียงร่างกายและจิตใจนั้นผูกกันไว้ตราบนานชั่วกัลปาวสาน

 

"รักมากๆเลยรู้มั้ย" บอกคนน้องออกไปก่อนจะก้มลงสัมผัสที่กลุ่มผมนุ่มกลิ่นหอมนั่นเบาๆ

 

"รู้สิครับ ภัทรก็รักพี่มากๆเลย" ว่าพลางโอบกอดให้ร่างกายแนบชิดกันมากขึ้น เสมือนไม่ว่าอะไรก็ไม่สามารถแยกเราออกจากกันได้นอกเหนือจากความตาย

 

"หายเหนื่อยหรือยังครับ?"

 

"หือ?"

 

"ถ้าหายแล้วพี่..."

 

"พี่คีย์หยุดเลยนะ! นี่มันจะเช้าแล้ว"

 

"พี่แค่จะบอกว่าพี่จะนอนแล้วครับ เราคิดอะไรอ่ะ"

 

"หื่อออ ขี้แกล้ง"

 

"มุดอีกแล้ว555"

 

"นอนเลย ง่วงแล้ว"

 

"ครับๆ นอนครับ ฝันดีนะที่รักของพี่"

 

"ฝันดีครับที่รักของผมมมม"

 

"ดื้อเอ้ยยย"

 

"งื้อออ"

.

.

.

หนึ่งเดือนผ่านไป

 

[Part Pat]

 

ผ่านไปเดือนนึงแล้วสำหรับการกลับมาเจอกันอีกครั้งของผมกับพี่คีย์ ทุกอย่างกำลังไปได้ดี กิจการร้านกาแฟของผมก็รุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ กำลังมีแพลนจะเปิดสาขาสองในเร็วๆนี้ล่ะครับ ดีใช่มั้ยล่ะ

 

ผมย้ายไปอยู่คอนโดกับพี่คีย์ได้เกือบสองอาทิตย์แล้ว ด้วยเหตุผลของพี่เขาแหละว่าอยากอยู่ด้วยกันทุกช่วงเวลา สามเดือนที่ผ่านมาการห่างกัน ไร้การพบเจอ ไร้การสัมผัส ทุกอย่างมันทรมาน ซึ่งผมก็เห็นด้วย ส่วนบ้านผมก็ปล่อยเช่า ไม่กล้าขายหรอกครับ น้ำพักน้ำแรงผมนี่

 

อ่อ เรื่องดีอีกเรื่องครับ ผมสามารถเข้าออกบ้านพ่อแม่พี่คีย์ได้อย่างสบายใจแล้วล่ะ ก็หลังจากครบสามเดือนผมกับพี่คีย์ก็ไปขอขมาท่านทั้งสอง แรกๆก็กลัว แต่ท่านทั้งสองใจดีมากๆจนผมตกใจ ล่าสุดเมื่อสองวันก่อน ผมยังไปร่วมทำอาหารเย็นกับคุณแม่อยู่เลย ส่วนคุณพ่อพอได้ชิมก็ชมไม่หยุดปาก ก็ฝีมือผมดีจริงๆนี่ครับ555

 

อีกคนที่ผมไม่พูดถึงไม่ได้เลยคือ คุณปราง หลังจากวันนั้นที่บ้านพ่อแม่พี่คีย์ เธอก็มาคุยกับผม ที่จริงเธอไม่ได้รักพี่คีย์แล้ว แต่เหตุผลที่ต้องหมั้นก็เพราะธุรกิจอย่างที่คุณพ่อพี่คีย์พูด พอได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกโล่งใจ เธอขอโทษผม แล้วเราก็กลายมาเป็นเพื่อนกัน ตลอดสามเดือนที่ไม่ได้เจอกันเธอก็คอยรายงานให้ผมรู้ตลอดว่าพี่คีย์ทำอะไร ที่ไหน สบายดีหรือเปล่า ต้องขอบคุณเธอเลยล่ะครับ

 

กริ๊งงง

 

"ภัทร"

 

"อ้าวพี่คีย์ ทำไมวันนี้มาไวล่ะครับ?" ผมถามหลังจากอีกคนเปิดประตูร้านเดินตรงเข้ามาที่เคาน์เตอร์

 

"คิดถึงครับเลยรีบมา"

 

"ปากหวาน"

 

"ถึงว่า...ชอบแอบชิมอยู่บ่อยๆ" ไม่พูดเปล่า ยิ้มเจ้าเล่ห์มาเชียว

 

"พี่คีย์!! พูดไรอ่ะ อายน้องๆ" ทำไมขี้แกล้งแบบนี้นะ

 

"อายทำไมครับ นี่เมียพี่เองครับน้อง!" ผมจะตายแล้วนะทุกคน ทำไมพี่เขารุกแรงกับผมแบบนี้อ่ะ

 

เพี๊ยะ!

 

"โอ้ย! รุนแรงแบบนี้แสดงว่าเขินนน555"

 

"พี่คีย์หยุดเลยนะ ไม่งั้นฟาดอีกแน่" ใช่ๆ ข้อหาทำผมเขิน

"ครับๆ"

 

"พี่สองคนน่ารักจัง พวกเราเขินแทนแล้วนะเนี่ย55" นั่นไง! น้องที่ร้านแซวผมจนได้ ผมก็อายเป็นไง เขินด้วย หึ่ยยย

 

ตอนนี้เราทั้งคู่จะไปดินเนอร์ใต้แสงจันทร์แสงเทียนและแสงไฟอีกที พอนึกออกมั้ยครับ แห่ะๆ ด้วยทั้งหมดทั้งมวลนี้มีสาเหตุมาจากวันนี้เป็นวันเกิดของผมเอง อ่าา 27 ปีแล้วนะครับผม ที่ผ่านมาสำหรับผมก็แค่วันธรรมดาไว้นับอายุเฉยๆ แต่ปีนี้แตกต่างเพราะผมมีคนมาช่วยนับอายุแล้ว555

 

"เป็นไงครับร้านนี้ สวยมั้ย?"

 

"ใช้ได้เลยพี่คีย์ ภัทรชอบ" ผมชอบจริงๆนะ รสนิยมพี่เขาดีมาก เป็นร้านที่อยู่ริมแม่น้ำอีกที มองออกไปตามผิวน้ำมีแสงประกายระยิบระยับจากแสงจันทร์ที่ส่องกระทบผิวคลื่น สวยมาก ที่สำคัญ ทั้งร้านมีแค่เราสองคน อีกแล้วนะพี่คีย์

 

"มานั่งก่อนครับ"

 

"แล้วพี่?.." ผมถามเมื่ออีกคนไม่ได้จะเดินไปนั่งแต่กลับหันหลังจะเดินออกไปซะอย่างงั้น

 

"เค้กไงครับ ต้องเป่าเค้กก่อนแล้วล่ะ😊" อ่าา ครับๆ คุณความสุขของผม

.

.

.

หลังจากพิธีเป่าเค้กของผมจบลงไปเราทั้งคู่ก็มานั่งทานอาหารด้วยกันใต้แสงจันทร์ วันนี้พระจันทร์ดวงใหญ่และส่องแสงสว่างมากๆเลย ทุกอย่างลงตัวไปหมด ส่วนคำอวยพรของผู้ชายตรงหน้าผมนั้นไม่ได้ขออะไรมาก พี่คีย์แค่ขอให้ผมมีความสุขในทุกๆวัน ส่วนผมก็แค่ขอ...ขอให้พี่อยู่เป็นความสุขของผมตลอดไป

 

"ภัทรครับ"

 

"ครับ!" ผมสะดุ้งหลุดจากภวังค์เมื่ออีกคนเรียก

 

"คิดอะไรอยู่ครับ?"

 

"ภัทรมีความสุขจังเลยครับ😊"

 

"งั้นเหรอครับ อยากมีความสุขมากกว่านี้มั้ย?"

 

"อะไรนะครับ?" ยังมีอะไรที่ทำให้ผมมีความสุขมากกว่าพี่อีกเหรอครับ

 

"หลับตาก่อนเร็ว"

 

"เอ่อ ครับ" ผมทำตามที่อีกคนบอกทั้งๆที่ยังคงงงอยู่ พี่คีย์จะทำอะไร ขณะที่คิดไปเรื่อยพี่เขาก็จับผมลุกขึ้นแล้วเดินจากตรงนั้นออกมาประมาณ4-5ก้าว

 

"พี่คีย์ ทำไมเงียบ?" ใจผมเริ่มกังวลอีกแล้ว พี่คิดจะทำอะไรเนี่ย

 

"ภัทรครับ" อีกคนเรียกผม พร้อมกับผมที่ลืมตาขึ้น

 

"พี่...." พี่คีย์กำลังคุกเข่าที่พื้นตรงหน้าผม ส่วนด้านหลังผมก็คือแม่น้ำ

 

"ดอกไม้ครับ" ผมยื่นมือไปรับช่อดอกไม้สีแดงสดนั่น แน่นอนครับว่ามันคือดอกกุหลาบ ดอกไม้ที่ผมชอบมากที่สุด อ่าา น้ำตาผมร่วงอีกแล้วครับ

 

"ทำอะไรครับเนี่ย"

 

"ฟังพี่นะครับคนดี" อีกคนยื่นมือทั้งสองขึ้นมาจับมือผมไว้ ก่อนจะเอ่ยขึ้น

 

"ก่อนที่เราจะได้เจอกัน พี่คิดมาตลอดว่าพี่จะใช้ชีวิตในทุกๆวันนี้ไปเพื่ออะไร คิดว่าชีวิตที่เหลืออยู่ของพี่นี้จะมอบให้กับใคร วันนี้พี่จะบอกว่าคำตอบของคำถามทั้งหมดของพี่คือคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าพี่ตอนนี้ครับ ไม่ว่าจะตอนนี้หรืออีกกี่วัน กี่เดือน กี่ปีข้างหน้า พี่ขอเป็นคนๆนั้น คนที่คอยยืนข้างๆภัทรไปตลอด ให้พี่ได้หรือเปล่าครับ"

 

"ฮึก....พี่..."

 

"แต่งงานกับพี่นะ😊😊"

 

"ฮืออออ...." ผมไม่รู้ว่าได้ยินผิดหรือเปล่า ใจผมเต้นเร็วจนจะทะลุออกมา อีกคนกำลังขอผมแต่งงาน? ใช่มั้ยครับ แต่งงานใช่มั้ย

 

ผมที่ตอนนี้ทำอะไรไม่ถูก พูดอะไรไม่ออก ได้แต่นั่งลงพร้อมกับกอดอีกคนซบใบหน้าแน่นกับอกแล้วร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

 

"ไม่เหรอครับ หืมม?" ผมส่ายหน้าไปมาพร้อมกับร้องไห้อย่างหนัก

 

"ไม่แต่งงั้นเหรอ?" เสียงอีกคนย้ำถามด้วยน้ำเสียงติดเศร้า ผมยังไม่ได้ตอบเลยนะ ฟังผมพูดก่อนสิ!

 

"ไม่เป็นไรครับ งั้น.."

 

"ภัทรจะแต่งกับพี่!!!!....งื้อออ" หลังรวบรวมความกล้าก็ตะโกนตอบออกมาแล้วก็มุดหน้าลงไปใหม่ ไม่ไหวแล้ว ใจผมรับไม่ไหวแล้ว ก็ผมเขินนี่!

 

"ว่าไงนะครับ?" แกล้งผมอีกแน่ๆ ตะโกนเสียงดังขนาดนั้น ไม่ได้ยินได้ไงเล่า!!

 

"พูดใหม่เร็ว เร็วครับ"

 

"อืออ" พี่คีย์จับใบหน้าผมให้เงยขึ้น ผมต้องขี้เหร่มากแน่ๆเลย ร้องไห้หนักขนาดนี้

 

"พี่รอฟังอยู่"

 

"ภัทร...ภัทรจะแต่งงานกับพี่คีย์ครับ" อ้ากกกก กัดลิ้นตัวเองให้ตายไปเลยได้มั้ย หื่อออ

 

"5555ได้ยินกันแล้วนะ!!!" ผมตกใจที่อีกคนพูดเสียงดังทั้งๆที่เราอยู่ใกล้กันแค่นี้ เอ๊ะ! หรือว่าต้องการจะบอกใครกัน

 

"ไอ้ลูกชาย แกนี่มันร้ายได้พ่อจริงๆ555" นั่นไง เสียงพ่อพี่คีย์ ผมที่ทั้งตกใจทั้งเขินทั้งอาย รวมๆแล้ว...เหนื่อยครับ พอได้ยินก็หันไปตามเสียงปรากฏว่า...

 

"แซวลูกนะคุณ" คุณแม่!

 

"เพื่อนผมครับเพื่อนผม" พี่ธร แล้วนั่น..

 

"ร้ายนะมึงอ่ะ" พี่ต้น และ...

 

"ยินดีด้วยนะมึงงง!!" เพื่อนตัวดีทั้งสองของผมเอง อะไรกันเนี่ย นี่ทุกคนอยู่ที่นี่กันหมดเลย หมายความว่า....

 

"พ่อกับแม่จะมาดูไอ้ลูกชายน่ะว่าจะขอเราแต่งงานสำเร็จมั้ย"

 

"เอ่ออ ครับ " ตอนนี้เราทั้งคู่ยืนขึ้นมาคุยกับทุกคนจนลืมนึกถึงไปเรื่องนึง ไม่ได้ครับ ถ้าขาดเรื่องนี้ มันจะไม่สมบูรณ์

 

"เอ่อ...ทุกคนครับ" ผมเรียกพร้อมกางมือชูขึ้นแล้วกระดิกนิ้วไปมา

 

"พี่คีย์..." แล้วก็หันมือไปหาพี่เขาด้วย จะรู้มั้ยเนี่ย

 

"อะไรครับ นิ้วเป็นอะไรหรือเปล่า?" หื่อออ บทจะ...ไม่รู้ก็ไม่รู้จริงๆ

 

"ไอ้คีย์!! แหวนล่ะ แหวนอ่ะ" เอ้อออ อย่างน้อยพี่ต้นก็ฉลาด

 

"เห้ยยย พี่ลืมๆ ขอโทษครับ" พี่คีย์เลิ่กลั่กก่อนจะหยิบแหวนในกระเป๋าเสื้อขึ้นมาใส่ให้ผม โรแมนติก? จังครับ

 

"ตาคีย์นี่ ลืมได้ไงห๊ะ"

 

"โถ่แม่ ก็ผมมัวแต่ดีใจ"

 

"555โอเคๆ ภัทรใส่พี่คีย์ด้วยลูก"

 

"ครับ" ผมตอบรับแล้วหันไปใส่แหวนให้อีกคน แหวนสวยมากครับ ผมชอบมากๆอีกแล้ว ก็อย่างว่า อะไรที่พี่เขาทำให้ ผมชอบทั้งนั้นแหละครับ😁😁

.

.

.

สำคัญที่สุดในใจผมคือ คุณ

สำคัญที่สุดในชีวิตผมก็คือ คุณ

-คีย์-

.

.

.

คุณ คือทุกอย่างในใจผม

และคุณ ก็คือทุกอย่างในชีวิตผม

-ภัทร-

.

.

....... END.......

.

.

Special part

 

สองปีผ่านไป

 

"อื้อออ.." ผมเองครับ เช้านี้อากาศสดใส ไม่ลุกครับ บิดขี้เกียจอย่างเดียว55

 

"ขี้เซา" ผมมองดูอีกคนที่ไม่ยอมตื่นขึ้นมา ทำเป็นแมวน้อยขี้เซาไปได้ ว่าแล้วก็หมั่นเขี้ยวเลยบิดจมูกน้อยๆนั่นไปทีนึง

 

"หื่ออ อย่ากวนนน" ไม่รู้มีอะไรมาเขี่ยๆที่จมูก คนจะนอนอ่ะ เข้าใจมั้ย!

 

"ไม่ลุกพี่จะจับกดแล้วนะ" ทำแน่ ไม่รอดหรอก เจ้าแมวน้อย😏😏

 

"งือออ" ใครจะลุก อยากให้กดเหมือนกันเหอะ

 

"ได้เลยครับ" ผมพูดพร้อมกับคร่อมไปบนตัวของอีกคน ผมรู้น่า ที่จริงน้องก็อยากให้ผมกดแหละ จัดให้ครับยาหยี เหอๆๆ

 

"เดี๋ยว..อื้อออ"

 

สองร่างกอดจูบลูบไล้ปานกระหายอยากมานาน ที่ไหนล่ะ เมื่อวานก็พึ่งทำไปเอง แต่ก็นะ พอเป็นอีกคนที่ตัวเองพึงพอใจแล้วละก็ จะตอนไหนเวลาไหนก็ได้หมด

 

ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน เหนื่อยบ้าง ทะเลาะบ้าง หากแต่ก็มั่นคง แน่วแน่ ลดทิฐิ เพิ่มสติ ไม่ว่าจะเจอปัญหาหรืออุปสรรคเยอะแค่ไหน เพียงจับมือกันและกันไม่ปล่อย คำว่านิรันดร์กับคุณ เราจะได้สัมผัสมันด้วยตัวเอง

 

สุดท้าย...ขอบคุณที่เป็นคุณ ทุกอย่างคือคุณ ที่เป็นคุณทั้งหมด ก็เพราะผมรักคุณ ที่รักของผม♥️

.

.

..............................

ขอบคุณที่อ่านมาด้วยกันจนถึงตอนนี้

ไม่อยากให้ซับซ้อนมาก เพราะอยากให้เห็นถึงความรักที่เป็นรักจริงๆ ขอบคุณอีกครั้งจ้า♥️

 

และท้ายที่สุด ขอให้รักสมหวังดังใจปรารถนา สาธุจ้า^^

 

ความคิดเห็น