facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : # พี่สาว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 832

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 เม.ย. 2563 01:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
# พี่สาว
แบบอักษร

บ้านของฉัน

 

"บ้านสวยดีนะ"เมื่อถึงหน้าบ้านฉันเขาก็เอยขึ้นมา

 

"ขอบใจ แต่อย่างคิดจะขโมยของบ้านฉันนะ ฉันจำข้าวของได้ทุกชิ้น อะไรหายไปนายรับผิดชอบ"ฉันเตือน

 

"ฉันไม่จำเป็นขโมยของบ้านเธอหรอก ไม่เห็นมีอะไรน่าขโมย"

 

"งั้นก็ดี" เมื่อเราสองคนเดินเข้าบ้าน

 

"นายนั่งรอตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะไปเก็บของแล้วเอาอุปกรณ์ทำแผลมาให้"

 

"อืม"

 

แล้วฉันก็เดินขึ้นไปเก็บของ แล้วหาอุปกรณ์ทำแผล ภาระฉันจริงๆเลย เห้อ

 

"นี่นายบอกไม่รู้เรื่องหรือไงให้นั่งรอ แล้วใครให้อนุญาติจับข้าวของคนอื่น วางลงเลย"

 

เมื่อฉันเดินเข้ามา เห็นนายนักรบกับนู่นกับนี่ เสียมารยาทจริงๆ

 

"ฉันแค่เดินดูเฉยๆแล้วก็หยิบรูปเธอมาดูแค่นี้เอง"อะหรออ

 

" แต่ถ้าฉันไม่อนุญาตนายก็ห้ามจับข้าวของๆฉัน"

 

"ขี้หวงไปได้ ยัยขี้งก"

 

"นายควรจะขอบคุณฉันมากกว่าด่าฉันนะ ที่ฉันอุตส่าห์จะช่วยชีวิตทำแผลให้นาย"

 

"ก็ไม่ได้ขอให้ช่วยสักหน่อย แต่ไหนก็มาแล้วก็รีบทำแผลให้เสร็จเร็วจะได้รีบไป"

 

"มานั่งสิ"ฉันให้เขามานั่งที่โซฟา ส่วนฉันก็ลากเก้าอี้นั่งข้างหน้านายนักรบเพื่อจะเย็บแผลบนหัวให้

 

"ทำไมมองหน้าฉันอย่างนั้นล่ะ" ระหว่างที่ฉันกำลังทำแผลนายนักรบก็มองหน้าฉันตลอดจ้องอะไรหรือว่ามีอะไรติดหน้าฉัน

 

"มีอะไรติดหน้าฉันงั้นหรอ"

 

"เปล่า แล้วเธออายุเท่าไหร่ล่ะได้ยินว่าเป็นรุ่นพี่นิ"

 

"22 แล้วนายละ"ฉันถาม

 

"20 แก่กว่าฉันสองปีเลยหรอ"

 

"งั้นฉันก็เป็นพี่นาย นายควรเรียกฉันดีๆหน่อย"

 

"ไม่อะ ฉันไม่มีพี่ไม่จำเป็นต้องเรียก"

 

"ก็แล้วแต่นายเถอะฉันก็ไม่อยากมีน้องอย่างนายเหมือนกัน"

 

"ทำไมอยากให้ฉันเรียกว่าเธอว่าพี่หรอ"

 

"ถ้านายฝืนนายก็ไม่ต้องเรียกก็ได้ฉันก็แล้วแต่นาย"

 

"พี่เนย"ตึกๆๆหัวใจฉันทำไมเต้นเร็วแปลกๆ

 

"เรียกเหมือนเดิมเถอะ"

 

"ไม่เอา เรียกแบบนี้ดีกว่า พี่เนยครับ ทำแผลให้รบหน่อยสิ"ไอหัวใจบ้า จะเต้นเร็วทำไม

 

"ขนลุกอะ"

 

"โกหกชัดๆเห็นอยู่ว่าหน้าแดง"

 

 "อากาศเมืองไทยมันร้อนฉันหน้าแดงตอนร้อนๆอะ"ฉันว่านั

 

 "หึๆหรอ"

 

"อืม"

 

"แล้ววันหนึ่งพี่ก็อย่ามาตกหลุมรักผมก็แล้วกัน"

 

"พูดบ้าอะไรของนายฉันไม่มีวันตกหลุมรักนายหรอก" สงสัยโดนขวดแก้วฟาดหัวสมองกระทบกระเทือนเลยพูดออกมาเพี้ยๆออกมาแน่ๆ

 

"ฉันว่านายควรไปเช็คสมองบ้างนะ เผื่อมีอะไรผิดปกติในสมองของนาย"

 

"พี่ช่วยทำอาหารให้ผมหน่อยสิ รู้สึกหิว ใช้แรงเยอะไปหน่อย"

 

"เอ๊ะ ทำแผลให้นายก็บุญเท่าไรแหละ ยังต้องทำกับข้าวให้นายกินอีกหรอ" คิดถูกหรือคิดผิดว่ะที่ให้เข้าบ้านเนี่ย

 

"ก็หิวอะไม่ให้กินข้าวแล้วจะให้กินอะไร"กวนประสาท"หรือจะให้กินพี่เนยแทนข้าวหรอ"

 

"อย่าปัญญาอ่อนแล้วตกลงอยากกินอะไร"

 

"กินอะไรก็ได้พี่ทำมาเถอะ"

 

"งั้นรอแป๊ป"วันสงบสุขของฉัน

 

พอฉันเดินเข้ามาในครัว พอมีวัตถุดิบอยู่บ้าง ฉันเป็นคนทำกับข้าวเป็น เพราะว่าฉันอยู่คนเดียว พ่อแม่ไปทำงานที่ต่างประเทศกับน้องชายฉัน ก็ไม่เหงานะเพราะว่าฉันชอบอยู่คนเดียวอยู่แล้วด้วย ทำข้าวผัดก็ได้มั้ง

 

 

สักพัก

 

"ทำอะไรอ่ะ"มีตาไม่เห็นหรือไง

 

"ซักผ้า"ฉันเลยตอบแบบกวนๆ

 

"กวน👣และก็เห็นอยู่ว่าทำกับข้าว"

 

"นายก็เห็นแล้วจะมาถามฉันทำไมล่ะ"

 

"ผมหมายถึงทำอะไรกิน"

 

"ข้าวผัด" ฉันตอบขนาดทำอาหารอยู่

 

"หรอ หอมจัง"

 

"ไปนั่งรอที่โต๊ะเลยไปจะยืนเกะกะทำไม"

 

"ครับๆ" ฉันว่านายนักรบต้องเขียนเป็นแล้วแน่ๆเปลี่ยนไปอย่างกับคนละคนเลย สงสัยสมองจะกระทบกระเทือนจริงๆ

 

"อะ เสร็จแหละรีบกินจะได้รีบกลับ"

 

"ไล่จัง กินเสร็จผมก็กลับแล้ว"

 

"กินเสร็จแล้วก็ล้างจานให้ด้วยล่ะฉันไม่ใช่คนรับใช้ของนาย  หรือว่านายล้างจานไม่เป็น"

 

"ล้างเป็นเดี๋ยวล้างให้"

 

"อย่าทำจานแตกละ ฉันคิดใบละ100"

 

"รู้แล้วน่า พูดมาอยู่ได้คนจะกิน" หลังจากกินอาหารเสร็จ นักรบก็ล้างจานให้ฉัน แล้วฉันจะไล่เขากลับบ้าน แต่.."ผมกลับไม่ไหว เจ็บแผล"อะไรของมันอีกวะ 

 

"ตอนแรกๆยังดีอยู่เลยนะ มาเจ็บอะไรตอนนี้" 

 

"มึนหัวด้วย"แค่นี้

 

"เดี๋ยวมันก็หายแค่ปวดๆนิดเดียวเอง"

 

"แต่มันปวดมากๆเลยนะคงกลับไม่ไหวหรอก ขอนอนนี่1วัน"

 

"ไม่ได้ กลับไปบ้านนายสิ"

 

"ก็ผมเดินกลับไม่ไหว"

 

"นายโดนที่หัว ไม่ใช่ขา ถ้าขาหักจะว่าไปอย่าง"ทุกคนช่วยบอกฉันทีเถอะว่านายนักรบเป็นอะไร(คอมเม้นทีนะ)

 

"มันมึนๆหัวอะ เผลอๆล้มหัวฟาดพื้นอีกก็ได้"อยากจะบ้าตาย

 

"เออๆแค่คืนนี้คืนเดียวนะ"

 

":)😊""ขอบคุณครับ

 

 

 

 

ความคิดเห็น