ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep.4-ปะป๊าที่ไม่ใช่ปะป๊า

ชื่อตอน : ep.4-ปะป๊าที่ไม่ใช่ปะป๊า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2563 14:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.4-ปะป๊าที่ไม่ใช่ปะป๊า
แบบอักษร

.

 

.

"เห้อนายนี่มัน"เฮลได้แต่ส่ายหน้าเอือม

หวังเคลมลูกตัวรึไงเนี่ย

เอาตามจริงการแทรกซึมพลังของตัวเองให้อีกคน ไม่ค่อยมีใครทำหรอก เพราะมันจะทำให้ผู้ที่ถ่ายเทพลังจะมีพลังอ่อนลง และการที่ให้พลังแก่คนอื่นมันก็แปลกๆอยู่ มันดูเสียศักดิ์ศรี

ถ้าไม่ใช่คนที่รักจริงๆการแบ่งพลังก็ไม่สามารถทำกันได้ง่ายๆ

เพราะส่วนประกอบที่สำคัญคือการที่ผู้ถ่ายเทและผู้รับพลังจะต้องมีความสัมพันธ์กันอย่างเช่น พ่อ-แม่ พี่-น้อง สามี-ภรรยา แต่ในกรณีของคริสคงจะเป็นพ่อ-ลูก ซึ่งมันก็ยังอยู่ในขั้นตอนสามารถทำได้

น้อยนักที่มีการทำเช่นนี้ การแสดงความเป็นเจ้าของ

1ใน100ก็ว่าได้

ไอคริสมันคิดได้ไงเนี่ย

"งั้นฉันไปถ่ายแบบต่อละ น้องฟื้นแล้วโทรบอกหน่อยนะคริส"เฮลเอ่ยบอกเมื่อก้มมองดูเวลาที่ข้อมือ

"อืม"อีกคนพยักหน้าแล้วหันกลับมามองเด็กตัวขาวที่ยังคงนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง

การถ่ายเทพลังก็เหมือนการแบ่งพลังชีวิตให้ฝ่ายตรงข้ามและการที่คริสทำเช่นนี้ ก็เหมือนแบ่งชีวิตของตนเองให้ฮาร์ทด้วย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถึงแก่ชีวิตก็ตามที

เขาจะไม่ตาย

แต่การแบ่งพลังชีวิตให้เช่นนี้เรื่องเล็กน้อยมากสำหรับคริส เพราะคนที่เขาแบ่งให้คือคนที่เขารัก

ที่บอกไปว่าพลังนี้จะทำให้โตเร็วขึ้นนั่นหมายถึงพลังที่คริสส่งไปมีล้นเหลือและรุนแรงมาก และด้วยความที่ฮาร์ทยังเด็กร่างกายที่เป็นเด็กไม่สามารถรองรับพลังที่มากเช่นนี้ได้หมด ร่างกายจึงต้องขยายและยืดออกเพื่อให้สามารถรับพลังที่ล้นเหลือของคริสได้

เท่านี้..ในอีกห้าเดือนข้างหน้าฮาร์ทจะอายุ14ปีจาก4ปีในตอนนี้

เดือนหนึ่งเพิ่มขึ้นสองปี

และในปีนี้ ฮาร์ทจะโตเต็มวัย

หึ..เขาหวังอะไรอยู่หรอ

รอดูก็แล้วกัน :)

.

.

"ปะป๊า.."เสียงเล็กแหบแห้งเอ่ยขึ้นเมื่อรู้สึกตัว

ผมอยู่ที่ไหนเนี่ย?

โรงพยาบาลหรอ?

"ตื่นแล้วหรือ"ใบหน้าคมก้มลงมอง ดวงตาสีน้ำตาลจ้องมองอีกคนที่ขยับยุกยิกอยู่บนเตียง เส้นผมบางเล็กสีดำสนิทสยายปัดป่ายบนเตียงสีขาว มือเล็กยกขึ้นขยี้ตาเบาๆ

"ปะป๊า.."เสียงอีกคนยังคงเอ่ยเรียกคนโตกว่า สองแขนเล็กยื่นออกมาหวังให้อีกคนโอบกอด

"เจ็บตรงไหนไหม"คนเป็นพ่อเอ่ยถามพลางสอดแขนแล้วอุ้มอีกคนนั่งตักพิงตนเอง มือใหญ่ลูบแขนเล็กที่มีผ้าพันแผลพันอยู่

"ไม่.."หัวเล็กซุกที่อก แขนเล็กโอบกอดแน่น คนโตกว่าเห็นดังนั้นจึงหันมาจุ้บที่เหม่งอีกคน พรมจูบใบหน้าเสียจนพอใจ

"หนูกลัว"อีกคนกอดคอกว้างแน่น เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้

ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนก็คงต้องกลัวเป็นธรรมดา

แต่พออยู่ในร่างเด็กอารมณ์ดันอ่อนไหวง่ายเนี่ยสิ!?

"ป๊ากอดอยู่ยังกลัวอีกหรือ"ปากได้รูปก้มลงกระซิบถามที่ข้างหู กดจูบเบาๆที่คอเล็ก ซุกไซร้อีกคนเบาๆ

"อื้อ จักจี้"อีกคนหดคอเมื่อถูกสัมผัสแปลกใหม่จากคนตรงหน้า

ปะป๊าทำอะไรเนี่ย??????

"หึ"มือใหญ่สอดเข้าไปในเสื้ออีกคนลูบๆคลำๆเพื่อวัดอุณหภูมิร่างกายแต่เขาดันรู้สึกแปลกๆเสียนี่

เพิ่งจะเคยโดนผู้ชายด้วยกันทำอะไรแบบนี้

ใจเต้นเหมือนจะหลุดออกมาเลย!!

"ปะป๊า.."เอ่ยเรียกอีกคนเบาๆเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่างในร่างกาย

"หื้ม?"ใบหน้าคมซุกคอครางตอบในลำคอ มือใหญ่ยังคงปัดป่ายอยู่ตามแผ่นหลังเล็ก

"หนูรู้สึกแปลกๆเหมือนตัวจะแตกเลย.."เด็กน้อยผละออกจากอกก่อนจะยกมือกุมที่อกตัวเริ่มสั่นน้อยๆเหงื่อไหลที่ข้างขมับ

"..."คนเป็นพ่อละออกจากคอก่อนจะพยุงอีกคนไว้บนตัก ลอบมองปฏิกิริยาที่จะเกิดขึ้น

แค่กระตุ้นนิดหน่อยเอง

ผลออกมาเร็วขนาดนี้เชียว?

"อึก ปะ..อื้อ ปะป๊า"เล็บเล็กจิกลงบนขาหนา ร่างกายเริ่มทรงตัวไม่อยู่ เอนไปด้านหลังจนเกือบคว่ำแต่ดีที่ยังมีมือใหญ่คอยประคองไว้ เหงื่อไหลออกมากขึ้นในใจกระส่ำกระส่าย ร้อนในกายวูบวาบ น้ำตาสีมุกเอ่อคลอที่รอบดวงตา ช้อนตาขึ้นมองใบหน้าของคนเป็นพ่อที่อยู่ข้างหน้าเพื่อขอความเชื่อเหลือ แต่กลายเป็นว่าเจอดวงตาแพรวพราวสีทองของคนตรงหน้าแทน

สีทอง..

ตาปะป๊าสวยจัง

สีทองอำพันพาให้ลุ่มหลงมัวเมาเหมือนโดนฤทธิ์สุรา กายเล็กโอนอ่อนตามแรงโน้มถ่วงจนทนไม่ไหวมือเล็กคว้าที่ไหล่กว้างแล้วจิกเล็บลงไประบายความเจ็บปวดภายในร่างกาย

ร้อน...เหมือนจะระเบิดเลย

"ปะป๊า หนูเจ็บ ฮึก"ยิ่งร้อนมากเท่าไหร่ ตรงอกข้างซ้ายยิ่งรู้สึกเจ็บ จิกเล็บลงที่ไหล่อีกคนแรง แต่เหมือนว่าจะไม่ทำให้อีกคนรู้สึกเจ็บเลย ดวงตาเล็กสอดประสานกับดวงสาสีทองอำพันตรงหน้า

แม้จะดูไม่น่ากลัวเหมือนวันนั้นแต่กลับรู้สึกรุ่มร้อนเสียมากกว่า

ปะป๊าทำอะไรกับเขาระหว่างที่หลับไปกันแน่

"มองตา"อีกคนเอ่ยออกมาเหมือนเป็นคำสั่ง เด็กน้อยทำตามโดยควบคุมตนเองไม่ได้

ร่างหนายืนขึ้นก่อนจะอุ้มให้อีกคนนอนราบบนเตียง

ความเจ็บปวดยังคงกัดกินในร่างกาย จิกเล็บที่แขนหนาอีกหลายๆครั้ง น้ำตาเอ่อคลอไหลออกมา

ร่างสูงใหญ่โน้มตัวคร่อมอยู่บนตัวผม ดวงตาสีทองไล่มองไปทั่วร่างกายและจบที่ดวงตาของผม ยังคงจิกเล็บลงที่แขนใหญ่ที่วางกั้นอยู่ข้างตัวผม

ผมส่งสายตาเพื่อให้เขาช่วยอยู่หลายครั้ง แต่ที่ได้รับกลับมาเป็นเพียงสีตาแพรวพราวที่คาดการณ์ไม่ได้

เขาคิดอะไรของเขาอยู่กัน

พลางมุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเบาบาง ค่อยๆก้มลงกดจูบที่ข้างใบหน้าผม ซับน้ำตาที่ไหลรินด้วยความเชื่องช้า

การกระทำสีแสนอ่อนโยนทำให้ผมลืมความเจ็บไปชั่วขณะหนึ่ง จมูกโด่งทรุดลงคลอเคลียที่ซอกคอขาว ขบเม้มเบาๆพลันทำให้ผมร้อนวูบวาบ ส่งเสียงอื้ออึงในลำคอ

รู้สึกกับพ่อตัวเอง?

บ้าไปแล้วหน่า

"ปะ..ป๊า อื้อ!"ไม่ทันพูดอะไรอีกคนก็เลื่อมืดรั้งคอเสื้อผมออกก่อนจะกัดไหล่ด้วยแรงที่ไม่มากนักแต่ทำเอาผมตกใจไปพักนึงสองขาเล็กปัดป่ายอยู่บนเตียง

สัมผัสของพ่ออ่อนโยนมากเสียจนอยากตายตรงนี้

ป๊า!!!พอได้แล้ว!!!

"ฮึก อื้อออออ"ผมจิกเล็บอีกครั้งเมื่อจมูกโด่งไล่ผ่านอกเล็ก

พลันเลือดในกายสูบฉีด ผมบิดตัวเกรียวจิกเล็บแน่น เชิดหน้าขึ้นส่งเสียงกรีดร้องในคอเบาๆ ไอมืดสีดำพวยพุ่งออกจากร่างกายผมเป็นระยะ

สงสัยจริงๆว่ามันคืออะไรเวลาที่ไอน้ำออกมาความเจ็บจะรู้สึกหายไปด้วย

"อดทนอีกนิดเดียว"เสียงทุ้มลึกเอ่ยอยู่ข้างหูพลางกดจูบขบเม้มอยู่ที่แถวลำคอเช่นเดิม ผมเชิดหน้าขึ้นร้องเสียงหลงเมื่อรู้สึกบีบรัดในกาย ความร้อนเริ่มแพร่กระจายออกมาพร้อมกับไอสีดำ

"อ๊ะ ฮื่ออ ฮื่อ"ผมส่ายหัวด้วยความทรมาน ปะป๊าก้มลงกัดที่อกเบาๆ มือหนาคอยลูบไล้ที่สีข้างผมไปมา

"ปะป๊า อื้ออ ปะป๊า"ผมร้องเรียกอีกคน ขาหนาที่อยู่ระหว่างขาผมถูกขาเล็กหนีบแน่น เอวเล็กแอ่นขึ้นสูง ผมลืมตามองอีกคนที่ก้มมองผมอยู่ก่อนแล้ว

ใบหน้าของคนตรงหน้าซ้อนทับด้วยสัตว์ชนิดหนึ่ง ดวงตาสีทองอำพันชัดเจนในความมืด ภาพมันเบลอจนผมไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร

เหมือนไม่ใช่ปะป๊าเลย

ทั้งการกระทำและสิ่งที่ได้เห็น

เมื่อนึกไม่ออกก็รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงรอบตัว มีไอมืดสีดำล้อมรอบตัวผมราวกับปลอบโยนแต่ร้อนรุ่มในกาย

ผมจ้องลึกในตาสีทองเอื้อมสองแขนขึ้นโอบรอบคออีกคน บิดลำตัวไปมา ส่งเสียงครางอื้ออึกในคอ ขาหนาดันขึ้นโดนที่บางอย่างของผม บิดกายเร่าด้วยความรู้สึกแปลก

ดวงตาสีทองจ้องลึก ลอบเลียริมฝีปากเมื่อเห็นใบหน้าอ้อนอีกคน ความรู้สึกแปลกใหม่คงทำให้อีกคนตกใจไม่น้อย ร่างกายแนบชิดทุกสัดส่วน ดวงตาเล็กมีน้ำใสเอ่อคลอ จ้องมองเขาโดยไม่ละสายตาสักนิด ริมฝีอากเผยอหอบเบาๆ

"อื้อออ"ผมบิดตัวอีกครั้งเมื่อในกายบีบรัด จ้องมองคนตรงหน้า มือเล็กเกี่ยวที่แขนอีกคน

ดวงตานั้นดูเซ็กซี่และดึงดูดเขาให้จมลงใต้น้ำลึก

ดวงตาที่ทำให้รู้สึกเหมือนเป็นผู้นำ ทำให้เขาโอนอ่อนได้ง่าย

"พักเถอะ.."มือใหญ่ลูบใบหน้าเอ่ยคำพูดแกมสั่งให้อีกคนรับรู้

ความรู้สึกบีบรัดจนตัวยกขึ้นสูงเป็นเฮือกสุดท้าย ดวงตาเล็กเบิกกว้างเหมือนร่างกายระเบิดก่อนจะค่อยๆสลบไป

.

 

.

อาการที่เด็กตรงหน้าเป็นคือผลของการแทรกแซง

เดิมทีตัวเขาคิดว่าจะให้เวลาสักหนึ่งเดือน คอยกระตุ้นอีกคนให้รู้สึกแปลกใหม่บ้างแต่กลับกลายเป็นว่าแค่แกล้งนิดเดียวกับทำให้อีกคนรู้สึกเสียแล้ว

ตาคมเลื่อนมองร่างกายที่แปรเปลี่ยน

ใบหน้ากลมแก้มยุ้ยเริ่มตอบเห็นโครงหน้าชัดขึ้น แพขนตายาวสีดำสนิท ปากได้รูปสีเชอร์รี่น่าลอง ลำคอเรียวยาวผิวสีขาวน้ำนม แขนขาเริ่มยาวขึ้น

ดูเหมือนผลครั้งนี้จะรุนแรงเป็นเท่าตัว

เพราะตอนนี้เด็กคนหน้าอายุ14เสียแล้วสิ

กระตุ้นมากไปรึเปล่านะ?

แต่ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ :)

.

 

.

 

.

//ปะป๊าก็ใจเย็นๆเนอะน้องไม่ทันตั้งตัวเลยกลายเป็นเด็กวัยรุ่นสะเเล้ว น้องตื่นมางงๆแน่เลยจ้าพ่อกระตุ้นไม่เบาเลย ลองเดากันดูว่าปะป๊าเป็นสัตว์ชนิดไหน เป็นใครอะไรยังไง ตอนหน้าเลยจ้าา

 

#ปะป๊าขอลูบหน่อย

 

Phatcher..

 

ความคิดเห็น