ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

II Waiting For You II EP. 14 NC 100%

ชื่อตอน : II Waiting For You II EP. 14 NC 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 689

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2563 19:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
II Waiting For You II EP. 14 NC 100%
แบบอักษร

 

 

บ่ายของอีกวัน 

แอด 

ปัง! 

"ป้าแมวยกอาหารออกไปเถอะค่ะ เมรินไม่หิว" 

"..." 

พรึบ! 

"ป้ามะ...นาย!" 

พรึบ! 

พอรู้ว่าเป็นเซนไม่ใช่ป้าแมวอย่างที่ฉัน ฉันก็ดึงผ้าห่มผืนใหญ่ขึ้นมาคลุมทั้งตัวเหมือนเดิม ว่าแล้วเชียวถ้าเป็นป้าแมวคงไม่มาเงียบๆแบบนี้หรอก ก็ไหนว่าจะไม่คุยกันไง แล้วจะมาห้องฉันทำไม 

5 นาทีผ่านไป 

ฉันก็ยังคงเอาผ้าห่มคลุมตัวไว้อยู่อย่างนั้น ไม่มีการพูดคุยใดๆระหว่างเราทั้งสิ้น ไม่แน่ว่าเซนอาจจะออกจากห้องฉันไปแล้วก็ได้ 

"เฮ้อ..." ถอดหายใจงั้นหรอ ฉันต่างหากไหมที่ต้องเป็นฝ่ายทำแบบนั้น 

แต่ว่ายังอยู่อีกหรอ 

"ทำไมไม่กินข้าว จะได้กินยา" รู้ด้วยหรอว่าฉันเจ็บเท้าอยู่ 

"..." 

"อย่าทำตัวเหมือนเด็กได้ไหม" 

พรึบ! 

เซนกระชากผ้าห่มออกจากตัวฉัน ฉันรีบเด้งตัวขึ้นมานั่งกอดอกแล้วรีบหันหน้าหนีไปมองทางอื่น เพราะไม่อยากเห็นหน้าเขา 

"นี่นาย! จะทำอะไรปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ" ฉันโวยวายเสียงดังที่อยู่ๆเซนก็เดินเข้ามาอุ้มฉัน 

"ก็จะพาไปอาบน้ำไง" 

"กรี๊ดดด!" 

"จะเสียงดังทำไม หนวกหู" 

"ปล่อยฉันนะ อย่ามาแตะเนื้อต้องตัวฉัน" 

"ทำไม ต้องเป็นไอ้พ่อเลี้ยงอัครหรือไง ถึงจะแตะเนื้อต้องตัวเธอได้" 

"หมายความว่าไง?" จากที่โกรธอยู่แล้ว คำพูดเมื่อกี้ของเซนก็ทำให้ฉันยิ่งโกรธเขาเพิ่มขึ้นไปอีก 

"หึ ถ้าเมื่อคืนฉันไม่เข้าไปขัดซะก่อน ป่านนี้ก็คงได้กลายเป็นแม่ของเด็กลิลินนั้นสมใจแล้วสินะ" 

เพี๊ยะ!!! 

หน้าของเซนหันไปตามแรงตบของฉัน จะดูถูกฉันเกินไปแล้วนะ ฉันรู้สึกจุกที่ลำคอเหมือนจะหายใจไม่ออก ไม่รู้ว่าเพราะโกรธ เสียใจ หรือเพราะอะไรก็แล้วแต่ น้ำตาของฉันก็พาลจะไหลออกมาซะดื้อๆ 

"เธอ" เซนดูเหมือนจะตกใจที่เห็นว่าฉันจะร้องไห้ จึงว่างตัวฉันให้นั่งลงบนเตียงนอนเหมือนเดิม 

"ฮึก นายเป็นใคร ทำไมถึงได้กล้ามาพูดจาดูถูกฉัน" 

"เมริน" 

"ทำไม ทำไมนายถึงชอบพูดจาแรงๆใส่ฉันอยู่เรื่อยเลย มีความสุขนักหรอ ซะใจมากหรือไง! ฮือๆ" 

เมื่อเซนเห็นฉันร้องไห้ จึงคว้าตัวฉันเข้าไปกอดแล้วลูบหลังฉันเบาๆเพื่อเป็นการปลอบ ชอบจริงนะกับการตบตัวแล้วลูบหลัง 

"ขอโทษ" 

"..." 

"ใครเห็นฉากแบบนั้นก็ต้องเลือดขึ้นหน้าเป็นธรรมดาไหมล่ะ ฉันไม่กระทืบไอ้พ่อเลี้ยงนั่นจมกองเลือดก็ดีแค่ไหนแล้ว" 

"แล้วเมื่อวานยังทำเป็นไม่สนใจฉันอีก ทั้งๆก็เห็นว่าฉันเจ็บเท้าอยู่" ฉันพยายามที่จะไม่คิดอะไรแล้วนะ แต่ก็อดที่จะน้อยใจไม่ได้ 

"โกรธหรอ" ยังมีหน้ามาถามอีก "ก็บอกว่าเมื่อวานใครเห็นแบบนั้นก็ต้องโกรธกันทั้งนั้น ขอโทษที่พูดจาไม่ดีใส่" 

"ปล่อย" พอเริ่มรู้สึกตัวว่าตัวเองเผลอทำตัวอ่อนแออีกแล้ว ก็บอกให้เซนปล่อยเพราะเซนกอดฉันแน่นจนเริ่มหายใจไม่ออก 

"เมริน" 

"อะไร" น้ำเสียงของฉันไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ 

"..." จะไม่พูดใช่ไหม 

ฉันผลักเซนออก ก่อนจะขยับตัวหนีแล้วยกมือชี้ไปที่ประตู 

"ออกไป" 

"เธอ" 

"ฉัน บอก ให้ ออก ไป" ฉันพูดย้ำทีละคำ 

"เธอยังรักฉันอยู่ใช่ไหม?" 

"แล้วนายเคยรักฉันบางหรือเปล่า?" ฉันเงยหน้าจ้องตากับเซน ฉันก็ไม่ได้หวังว่าจะได้คำตอบหรอกเพราะมันคงไม่มีคำตอบสำหรับคนอย่างฉัน 

"..." ฉันเป็นฝ่ายหลบตาเซนก่อน การเงียบคงเป็นคำตอบ 

"ถ้าไม่มีอะไรจะพูดแล้วก็ออกไปเถอะ ฉันเหนื่อยแล้ว" 

"รัก" 

"..." 

เพียงแค่เขาเอยคำว่ารักออกมาแค่คำเดียว เหมือนโลกทั้งใบของฉันมันหยุดหมุน หัวสมองของฉันสะท้อนแต่คำว่ารักของเซนดังกึกก้องไปมา แค่คำว่ารักเหมือนเป็นสิ่งเดียวที่ฉันใช้ทั้งชีวิตของฉันเพื่อรอมัน หัวใจฉันมันเต้นแรงเหมือนจะทะลุออกมานอกอก 

"เมริน ฉันอยากให้เธอยกโทษให้ฉันอีกครั้ง ขอโอกาสให้ฉันอีกครั้งได้ไหม ขอร้องล่ะ" 

"..." ฉันเงียบ 

"ขอร้อง" เซนกุมมือฉันไว้ พร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอน 

"..." ฉันรู้สึกสับสนไปหมด ยอมรับว่าดีใจมากที่ได้ยินคำตอบรักจากผู้ชายปากหนักอย่างเซน แต่ฉันก็กลัว เพราะทุกคนก็รู้ว่าเซนเคยทำให้ฉันเสียใจแค่ไหนในอดีต แต่ถ้าต้องให้เลือกว่าหัวใจฉันมันต้องการยังไงล่ะก็... 

"นายจะไม่ทำให้ฉันเสียใจอีกใช่ไหม ฉันจะไม่มีวันต้องเจ็บปวดอีกใช่หรือเปล่า ถ้าทำให้ฉันต้องเจ็บอีกไม่เอาแล้วนะ ฮึก นายไม่รู้หรอกว่าฉันทรมานแค่ไหน" 

"ฉันเองก็เจ็บปวดไม่ต่างจากเธอหรอก ขอโทษนะ ทั้งหมดมันเป็นเพราะฉันเอง เพราะฉันมันไม่ดีเอง" 

"ต่อจากนี้ ไม่ว่าฉันจะผิดหรือไม่ผิด นายจะต้องเป็นฝ่ายขอโทษฉันก่อนเสมอ สัญญาได้ไหมล่ะ" 

"สัญญา" 

"ไม่ว่าฉันจะขี้โมโห งี่เง่า เอาแต่ใจแค่ไหนนายจะต้องยอมให้ฉัน" 

"ได้สิ" 

"ไม่ว่าฉะ...อื้อ" ฉันยังพูดไม่จบเซน เซนก็ยื่นหน้าเข้ามาประกบริมฝีปากฉัน ร่างกายฉันร้อนเห่อไปหมด 

"ฉันรักเธอ" 

"อื้อ" เซนพูดก่อนจะประกบริมฝีปากลงมาอีกครั้ง ครั้งนี้ฉันตอบรับสัมผัสของเซนด้วยความเต็มใจร่างกายของฉันมันโหยหาสัมผัสของเขาเหลือเกิน ฉันยกแขนทั้งสองข้างขึ้นไปโอบกอดรอบคอของเซนเอาไว้ ทำให้ร่างกายของเรายิิ่งสัมผัสใกล้ชิดกันมากยิ่งขึ้น 

"อ๊ะ" 

ฉันครางออกมาเล็กน้อยเมื่อแผ่นหลังของฉันสัมผัสถึงความนุ่มของที่นอน เซนส่งลิ้นเข้ามาตวัดหยอกล้อกับลิ้นหวานของฉันอย่างชอบใจ รสจูบของเซนมันทวีความรุนแรงมากขึ้น จนฉันเผลอทุบหลังของเซนเบาๆ เพราะฉันเริ่มหายใจไม่ออก  

จะฆ่าฉันให้ตายด้วยจูบของเขาหรือยังไง 

เซนเหมือนจะรู้จึงค่อยๆเลื่อนริมฝีปากมาจูบแก้มฉัน จากนั้นก็ค่อยๆเลื่อนลงมาซุกไซร้ซอกคอของฉัน 

"เซน อ๊ะ ฉันยังไม่ได้อาบน้ำ" ฉันพูดเมื่อเริ่มได้สติกลับมา ก่อนจะเอามือดันใบหน้าของเซนให้หยุด 

"แค่นี้ก็หอมจะแย่อยู่แล้ว ฉันหลงจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วรู้ไหม" คำพูดของเซนทำเอาหน้าฉันแดงยิ่งกว่าลูกตำลึงสุกซะอีก 

"แต่ว่า" 

จะว่ายังไงดี ใช่ว่าเราจะไม่เคย แต่ครั้งนี้มันเหมือนจะพิเศษว่าครั้งก่อนๆหรือเปล่า โอ้ย เขิล ไม่รู้ด้วยแล้ว 

"สำหรับเธอฉันไม่เคยรังเกียจ" 

"เพราะงั้นยอมมาเป็นเมียเซนซะดีๆ" เจอคำพูดแบบนี้เข้าไป ทำให้ฉันลืมโลก ลืมทุกอย่าง ลืมไปแม้กระทั้งว่าตัวเองเจ็บเท้าอยู่ 

"อื้อ" จูบของเซนไม่ว่าจะกี่ครั้งมันก็ทำให้ฉันอ่อนระทวย เขาจะทำอะไรฉันก็พร้อมโอนอ่อนยอมทำตามเขา ไม่ว่าฝ่ามือของเซนสัมผัสส่วนไหนของร่างกายฉันมันก็ร้อนไปหมด 

"อ๊ะ อ่า เซน" ฉันครางออกมาด้วยความเสียวซ่านเมื่อเซนบีบคลึงเข้ากับหน้าอกของฉัน 

"อ่า เซน" ฉันส่งเสียงครางออกมาไม่ขาด ตอนนี้ทั้งริมฝีปากและฝ่ามือร้อนของเซนกำลังครอบครองหน้าอกทั้งสองข้างของฉันอยู่ ฉันเฝ้ามองทุกการกระทำของเซนด้วยความเขิลอาย มารู้ตัวอีกทีร่างกายของเราก็เปลือยเปล่าทั้งคู่ 

"เซน!" ฉันตกใจพร้อมกับมือสั่นเล็กน้อย ที่เซนดึงมือข้างหนึ่งของฉันไปสัมผัสแก่นกายของเขา 

"สัมผัสมันสิ มันเป็นแค่ของเธอคนเดียว" 

"แต่ว่า..." จะทำยังไงล่ะ 

"แบบนี้ไง"  

เหมือนเซนจะอ่านใจฉันออก ก่อนจะจับมือฉันชักขึ้นชักลงที่แก่นกายของเขา 

"อ๊ะ อ่า เมริน" 

"อ๊ะ อ๊า " เซนส่งเสียงครางอย่างพอใจ มือของฉันก็ค่อยๆเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆ 

"อ่า จะแตกแล้ว" เซนพูดยังไม่ทันขาดคำก่อนจะปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาใส่มือฉัน "ทำดีต้องให้ร่างวัล" เซนจับขาทั้งสองข้างของฉันแยกออกจากกัน ก่อนจะจับแก่นกายของเขามาจ่อตรงกลางใจสาวของฉัน ก่อนที่เข้าจะกระแทกมันเข้ามา 

"เจ็บ" ฉันรู้สึกทั้งจุกทั้งเจ็บจนน้ำตาไหล 

"อีกหน่อยก็ไม่เจ็บแล้ว ขยันทำทุกวันเดี๋ยวเธอก็ชิน" เซนแช่ตัวอยู่อย่างนั้นสักพักเพื่อให้ร่างกายฉันได้คุ้นชินกับมัน เขาก้มหน้าลงมาจูบซับน้ำตาให้ฉัน การกระทันของเขาทำให้หัวใจฉันเต้นแรงอีกแล้ว 

"อ่า เซน" เซนเริ่มขยับกระแทกเข้าออก จากที่เจ็บความเสียวก็เริ่มเข้ามาแทนที่ 

"เธอแม่งแน่นชิบ" 

"เซน อ๊า" เซนกระแทกแก่นกายของเขาด้วยความเร็วและถี่ขึ้นเรื่อยๆ 

"ครางชื่อฉันดังๆ ฉันชอบที่ได้ยินเธอครางชื่อฉัน"  

"อ๊ะ อ๊า จะไม่ไหวแล้ว"  

"พร้อมกันนะ" เซนกระแทกเข้าออกด้วยความรุนแรง จนฉันร้องครางออกมาไม่เป็นจังหวะ ก่อนที่เขาจะกระแทกเข้ามาเป็นสุดท้าย ทำให้ร่างกายของเราจะกระตุกเกร็งทั้งคู่ สักพักฉันก็รู้สึกอุ่นๆบริเวณท้องน้อย ลืมไปเลยว่าเซนไม่ได้ใส่ถุงยางอีกแล้ว เซนฟุบหน้ามานอนระหว่างหน้าอกของฉันอย่างหอบเหนื่อย 

"ฉันรักเธอ" ฉันหลับตาด้วยความเหนื่อย พอได้ยินคำนี้ก็ทำให้ยิ้มออกมา 

"รู้แล้ว" 

"เซนลุกเลย!" รู้สึกว่าลูกชายของเซนมันตื่นอีกแล้ว 

"คิดว่ารอบเดียวมันจะพอหรอ ไม่รู้หรือไงว่าฉันรอเวลาคิดทบต้นทบดอกกับเธอมานานแค่ไหน" 

"กรี๊ด ไอ้หื่นเซน" 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" 

ความคิดเห็น