บทสรุปของรักสี่เส้าเราสี่คนจะเป็นอย่างไร (อัพทุกวันไม่เว้นวันหยุดจ้า)

ตอนที่ 1-3 รักหารสาม

ชื่อตอน : ตอนที่ 1-3 รักหารสาม

คำค้น : นิยายญี่ปุ่นถูกลิขสิทธิ์ นิยายญี่ปุ่น นิยายแปล รักสามเส้า ดราม่า โรแมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย ญี่ปุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 386

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2563 12:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1-3 รักหารสาม
แบบอักษร

ทั้งคู่เดินเงียบๆ ออกมาจากโรงอาหารก่อนที่นั่งจะเต็ม คุณคาชิอิผู้ยิ้มเขินอายอยู่ข้างๆ เขาตอนนี้ ไม่กี่นาทีก่อนยังเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นแท้ๆ แต่ตอนนี้เธอกลายเป็นแฟนของไทกิแล้ว หัวใจของเขากำลังโบยบินใต้ท้องฟ้าสดใสในฤดูใบ้ไม้ร่วง 

ดีจังที่มาได้ขนาดนี้ สุดยอดเลย 

ระหว่างเดิน คุณคาชิอิก็พูดขึ้นมา 

"หลังจากนี้ว่างหรือเปล่า?” 

จริงๆ ก็มีเรียน แต่ตอนนี้ยังไงก็ได้ 

“จะไปไหนเหรอ?” 

“มีคนที่อยากให้เจอหน่อยน่ะ” 

“ใครเหรอ?” 

เธอมองฟ้าแว็บหนึ่ง แล้วตอบกลับ 

“แฟน” 

“ห๊ะ?” 

หูไม่ฝาดแน่ แต่แฟนเธออยู่นี่ไง 

“คือว่านะ” คุณคาชิอิหยุดเดิน กดที่ขมับพลางกล่าวออกมา “ถ้าพูดตอนนี้จะเข้าใจยากหรือเปล่า ฉันคิดว่าเร็วเกินไปที่จะแนะนำไปหน่อย” 

ตอนที่ไทกิกำลังกระวนกระวายว่าเธอล้อเล่นหรือบอกใบ้อะไรหรือเปล่า ชายคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของเขา 

“เฮ้ ซานะ” 

พอเขาหันหลังไปด้วยความตกใจ ก็พบนักศึกษาชายที่กำลังพาดชุดร้านสะดวกซื้อไว้บนบ่ายืนอยู่ 

“คาเกรุ ตั้งใจจะไปห้องเธอพอดีเลย” 

“ช่วยติดต่อก่อนจะมาด้วยสิ” 

เสียงของเขาแหบ รูปร่างค่อนข้างเตี้ย แต่กำยำและไหล่กว้างกว่าเมื่อเทียบกับไทกิ ชายชื่อคาเกรุหันมามองไทกิแล้วแสยะยิ้ม 

“รู้แล้ว นี่คือหมอนั่นที่ว่าสินะ” 

ไทกิไม่เข้าใจอะไรเลย แต่คุณคาชิอิบ่นคาเกรุว่า “ก็ใช่แหละ แต่แบบนี้มันเสียมารยาทนะ” เขาคงเป็นเพื่อนของคุณคาชิอิเพราะไทกิพอคุ้นหน้าอยู่บ้าง แต่ก็เป็นคนแปลกหน้าอยู่ดี 

“เอ่อ...” 

“คนนี้ชื่อฮิรานุมะ ไทกิ ฉันตกลงคบกับเขาตั้งแต่วันนี้” คุณคาชิอิดึงเรื่องกลับมาประเด็นเดิมแทนไทกิที่กำลังพูดไม่ออกบอกไม่ถูก 

คาเกรุถอนหายใจ ก่อนจ้องไทกิแบบไม่เกรงใจ 

“เห งั้นเหรอ ฮิรานุมะคุงสินะ?” 

คาเกรุหล่อคมเข้ม น่าเกรงขาม ทำให้ไทกิที่ถูกจ้องรู้สึกกดดัน อย่างไรก็ตามเขารู้สึกว่าจะยอมแพ้ไม่ได้ จึงมองกลับไป 

“ทำไมเหรอครับ?” 

“สวนสาธารณะโอจิโนะอาซุกะยามะมีรถจักรไอน้ำด้วยนะ” 

จู่ๆ เขาก็พูดแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย 

“...เขาเป็นอะไรเนี่ย?” 

“ฉัน? ฉันเป็นแฟนของซานะไงล่ะ ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ” 

คำพูดนั้นช่างเข้าใจยากเหลือเกิน คาเกรุยื่นมือออกมาประหนึ่งว่าจะขอจับมือไทกิซะงั้น 

“พูดอะไรเนี่ย” ไทกิตกใจน้ำเสียงหยาบคายของตัวเองที่หลุดออกไป แต่ก็หยุดไว้ไม่ทัน “เธอเป็นแฟนฉันต่างหาก” 

คุณคาชิอิเข้ามาแยกทั้งสองออกจากกัน 

“แป๊บนะ แป๊บนะ เอางี้นะฮิรานุมะคุง ที่บอกจะแนะนำแฟนให้รู้จัก หนึ่งในนั้นก็คือคนนี้ไง” 

“หมายความว่ายังไง” 

คุณคาชิอิไม่สนใจคำถาม แล้วเริ่มเขียนชื่อคันจิตรงปลายจมูกของไทกิ 

“เขาชื่อโอยามาดะ คาเกรุ ความรู้สึกตอนแรกพบอาจจะรู้สึกแย่ไปหน่อย แต่ถ้าชินแล้วจะไม่รู้สึกแบบนั้น” 

“แนะนำคนอื่นได้ห่วยแตกชะมัด!” 

“แค่บอกข้อมูลทั่วไปเอง” 

“ทั่วไปตรงไหนกัน” 

“เดี๋ยวก่อนสิ!” ไทกิปรามทั้งสองคน เขาตีหน้าเครียดก่อนหัวเราะไม่สุด สับสนไปหมด 

“ไม่เข้าใจความหมายเลยสักนิด พูดอะไรกันเหรอ? เรื่องอะไรกันแน่?” 

“เรื่องของคนเป็นแฟนกันไง” 

โอยามาดะ คาเกรุ ‘จับมือแบบคนรัก’ กับคุณคาชิอิ แล้วหันหน้ามาหาไทกิ 

“ทำไมคาเกรุต้องทำท่าหาเรื่องเขาด้วยล่ะ” 

คุณคาชิอิทำหน้าเอือมแล้วสะบัดมือของเขาออก จากนั้นจึงหันมาหาไทกิก่อนกล่าว “ขอโทษนะ” 

“ถ้าให้อธิบายง่ายๆ คือ นอกจากฮิรานุมะคุงแล้ว ฉันยังคบคนอื่นอีกสองคน เพราะงั้น ถ้าไม่รังเกียจ ฉันก็อยากคบกับฮิรานุมะคุงในฐานะแฟนคนที่สามน่ะ” 

ไทกิพบกับเหตุการณ์ที่ทำให้พูดไม่ออกเสียแล้ว 

ถ้าไม่รังเกียจเหรอ? ก็ต้องมีปัญหานิดหน่อยอยู่แล้ว เขาแหงนหน้ามองฟ้าด้วยความว่างเปล่า ฟ้ามัวขึ้นมาเสียแล้ว ทั้งที่เคยรู้สึกว่ามันกำลังสดใสแท้ๆ คงมองผิดไปแล้วจริงๆ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว